بعد از درمان سرطان استخوان

بازدید از این مطلب: 1149 | | تاریخ نگارش:



پس از درمان سرطان استخوان چه اتفاقی می افتد؟

برای برخی مبتلایان به سرطان، درمان می تواند کل یا بخشی از سرطان را بردارد. اتمام درمان هم جذاب است و هم ترسناک. شما ممکن است پس از اتمام درمان احساس راحتی کنید، اما به سختی می توانید نگران بازگشت سرطان نباشید.

برای دیگر افراد، سرطان ممکن است هرگز به طور کامل برطرف نشود. این افراد درمان های مرتب با شیمی درمانی، پرتو، یا دیگر روش ها را دریافت خواهند کرد تا سرطان شان کنترل شود. آموختن زندگی همراه با سرطان سخت و ترسناک است.

مراقبت های بعدی

زمانی که درمان پایان می پذیرد، پزشکان شما باز هم شما را به دقت زیر نظر خواهند داشت. مهم است که به تمام قرار ملاقات های بعدی خود بروید. حین این جلسات، پزشکان درباره مشکلات احتمالی از شما خواهند پرسید و از آزمایشات برای بررسی نشانه های سرطان یا عوارض جانبی درمان استفاده خواهند کرد. تقریبا تمام درمان های سرطان عوارض جانبی دارند. برخی چند هفته طول می کشد اما بعضی دیگر تا آخر عمر.

پس از جراحی وسیع استخوان، یک برنامه توانبخشی و فیزیوتراپی نقش مهمی را در این که به شما کمک کند تا هر آنچه که ممکن است شما توانایی خود بازیابی کنید.

رفتن به ملاقات یک پزشک جدید

در برخی زمان ها حین درمان ممکن است بخواهید پیش پزشکی بروید که هیچ چیری درباره سابقه پزشکی شما نمی داند. می بایست تمام جزییات بیماری و درمان خود را به وی بگویید.

حتما موارد زیر را در دست داشته باشید:

  • یک کپی از گزارش پاتولوژی بیوپسی ها و جراحی ها
  • کپی از گزارش جراحی
  • خلاصه پرتودرمانی
  • خلاصه برگه ترخیص
  • لیست داروهای شیمی درمانی و دوز آنها
  • کپی از اشعه ایکس و دیگر تصویربرداری ها

آیا امکان گرفتن سرطان دیگری بعد از سرطان استخوان وجود دارد؟

بازماندگان سرطان ممکن است از مشکلات فراوانی رنج ببرند اما بزرگترین نگرانی شان بازگشت دوباره سرطان است. برخی از آنها نیز ممکن است بعدها سرطان غیر مرتبطی بگیرند. این را سرطان دوم می نامند. فرقی نمی کند چه سرطانی داشته اید، این امکان وجود دارد که سرطان دیگری بگیرید.

متأسفانه، درمان یک سرطان به این معنی نیست که سرطان دیگری نخواهید گرفت. در واقع، برخی انواع سرطان و درمان های سرطان با خطر بالای ابتلا به سرطان دوم مرتبط است.

بازماندگان سرطان استخوان و مفاصل هر سرطان دومی را می توانند بگیرند اما خطر ابتلا به یک سرطان استخوان دیگر بالاست. بعضی اوقات از همان نوع تومور اولیه است. برای مثال، کسی که کندروسارکوم گرفته است می تواند استیوسارکوم بگیرد. سارکوم یک بافت نرم نیز اغلب پس از یک سرطان استخوان یا مفاصل بسیار محتمل است.

بازماندگان سرطان استخوان و مفاصل همچنین خطر بالای ابتلا به این سرطان ها را دارند:

  • ریه
  • مری
  • معده
  • روده بزرگ
  • کبد
  • پانکراس
  • لوسمی حاد میلوییدی

خطر لوسمی مرتبط است با درمان به وسیله شیمی درمانی 

اقدامات بعد از درمان سرطان استخوان

پس از اتمام درمان نیز می بایست به طور منظم به ملاقات پزشک خود بروید و از مشکلات احتمالی خود بگویید. انجام آزمایشات و تصویربرداری های مختلف برای بررسی علایم و نشانه های احتمالی ضروری است.

تمام بیماران می بایست از دخانيات دوری کنند. استعمال دخانيات شانس ابتلا به بسیاری از سرطان ها و همچنین بروز سرطان دوم پس از سرطان استخوان را افزایش می دهد.

به منظور برقراری سلامت کامل بازماندگان می بایست:

  • دستیابی و حفظ وزن ایده آل
  • داشتن یک الگوی زندگی فعال از نظر فیزیکی
  • مصرف رژیم غذایی سالم با تأکید بر غذاهای گیاهی
  • محدود کردن استفاده از الکل

این مراحل همچنین خطر ابتلا به برخی سرطان ها را نیز کاهش می دهد.

تغییرات سبک زندگی پس از درمان سرطان استخوان

این واقعیت که شما سرطان داشته اید را نمی توان تغییر داد. آن چه قابل تغییر است نحوه زندگی شما در ادامه است - انتخاب هایی را انجام بدهید که هم شما را سالم نگه دارد و هم احساس خوبی را در شما بوجود آورد.

انتخاب هایی سالم تر

برای بسیاری از افراد، تشخیص سرطان باعث می شود تا بر روی سلامت خود بیش از گذشته تمرکز کنند. شما می توانید تلاش کنید تا بهتر بخورید و بیشتر ورزش کنید. مصرف الکل را کاهش داده و سیگار را ترک کنید. سطح استرس خود را کنترل کنید.

تغذیه بهتر

تغذیه درست می تواند برای هر کسی سخت باشد، اما می تواند سخت تر هم شود حین و پس از درمان سرطان. سرطان ممکن است ذایقه شما را نیز تغییر دهد. احساس تهوع خواهید داشت. ممکن است زمانی دوست نداشته باشید بخورید و ناخواسته لاغر شوید. یا حتی ناخواسته چاق شوید. تمام این ها آزاردهنده خواهد بود.

اگر درمان باعث تغییرات در وزن و عادات غذایی شما شد، هرآنچه در توان دارید انجام دهید و در نظر داشته باشید که این مشکلات به مرور زمان بهتر خواهد شد. ممکن است با مصرف وعده غذایی خود هر 2یا 3 ساعت احساس بهتری داشته باشید. یکی از مهمترین مسائل پس از درمان سرطان داشتن یک رژیم غذایی سالم است.

فرسودگی، خستگی، و ورزش

خستگی بیش از حد را فرسودگی می نامند که در بین افراد تحت درمان سرطان شایع است. این یک خستگی عادی نیست، بلکه ناتوانی شدید است که با استراحت نیز بهبود نمی یابد. برای برخی افراد، فرسودگی تا مدت طولانی پس از درمان ادامه می یابد، که ورزش کردن را برای آنها سخت می کند. اما ورزش می تواند فرسودگی را کاهش دهد. مطالعات نشان داده است که بیمارانی که دارای یک برنامه تمرینی متناسب با نیازهای خود دارند، از نظر فیزیکی و روانی احساس بهتری دارند.

اگر شما بیمار بوده اید و در طول درمان چندان فعال نبودید، طبیعی است که تناسب، تحمل و قدرت عضلانی شما تحلیل برود. هر برنامه تمرینی می بایست متناسب با وضعیت شما باشد. داشتن یک حریف تمرینی و همراه بودن خانواده و دوستان می تواند انگیزه فراوانی را در شما ایجاد کند. اگر خسته می شوید می بایست با استراحت بین تمرینات تعادل را برقرار کنید.

در نظر داشته باشید که فعالیت ورزشی سلامت جسمی و روانی شما را تامین می کند.

  • تناسب قلبی عروقی شما را تقویت می کند
  • همراه با تغذیه مناسب، شما را در وزن ایده آل نگه می دارد
  • عضلات شما را قوی تر می کند
  • فرسودگی را کاهش داده و به شما کمک می کند تا انرژی بیشتری کسب کنید
  • نگرانی و افسردگی را کاهش می دهد
  • احساس شادابی بیشتری خواهید داشت
  • احساس بهتری نسبت به خود خواهید داشت  

سرطان استخوان چه تاثیری بر سلامت روانی خواهد داشت؟

پس اتمام درمان، شما خود را در محاصره احساسات مختلف خواهید دید. ممکن است در مورد مرگ فکر کنید. یا ممکن است در مورد آثاری که سرطان بر خانواده، دوستان و زندگی شما داشته است آگاه شوید. مسائلی ناخواسته نیز ممکن است باعث احساس نگرانی شود. مثلاً ممکن است کاهش مراجعه به تیم پزشکی بیشتر با خود بودن باعث نگرانی شود.

شما نیاز به حمایت و پشتیبانی دارید از طرف خانواده، آشنایان، دوستان و گروه های مذهبی. آنچه برای شما مناسب است بستگی به شخصیت و موقعیت شما دارد. برخی در گروه های دو نفره دانشگاهی راحت ترند برخی نیز قرار گرفتن در جمع. 

 اگر درمان سرطان دیگر تأثيرگذار نبود

اگر سرطان به رشد خود ادامه داد یا پس از درمان بازگشت، این احتمال وجود دارد که یک برنامه درمانی دیگر بتواند سرطان را معالجه کند یا حداقل آن را تا حدی تضعیف کند که شما بتوانید بیشتر عمر کنید. اما زمانی که یک فرد چندین روش درمانی را امتحان کرده و سرطان بهبود نیافت، احتمال دارد که سرطان به تمام درمان ها مقاوم شده باشد. اگر این گونه باشد باید مزایای روش درمانی جدید را نسبت به مضرات آن سنجید.

این احتمالآ سخت ترین بخش نبرد شما با سرطان است - زمانی که شما روش های مختلف درمانی را امتحان کرده اید و هیچ بهبودی حاصل نشده است.

اگر می خواهید تا هر زمانی به درمان ادامه دهید می بایست به مزایای آن در برابر خطرات بیاندیشید. در بسیاری از موارد، پزشکتان می تواند تاثیر درمان را تخمین بزند. برای مثال، پزشک ممکن است که بگوید که شیمی درمانی یا پرتودرمانی بیشتر 1% احتمال دارد اثر کند. برخی حتی ممکن است این را هم بخواهند امتحان کنند.

فرقی نمی کند انتخاب شما چیست، شما نیاز دارید تا احساس خوب داشته باشید. حتماً هرگونه علایم احتمالی را درمان کنید، مثل تهوع یا درد. این را درمان مسکن می نامند.

درمان مسکن به تسکین علایم کمک می کند اما بیماری را درمان نمی کند. در طول درمان سرطان می تواند صورت بگیرد یا حتى می تواند خود برای درمان سرطان به کار گرفته شود. تفاوت در هدف است- هدف اصلی درمان مسکن بهبود کیفیت زندگی شماست. بعضی اوقات درمان هایی که برای کنترل علایم شما صورت می گیرد همانی است که برای درمان سرطان به کار گرفته می شود.  برای مثال، پرتودرمانی ممکن است برای تخفیف درد استخوان ناشی از سرطان به کار گرفته شود. یا شیمو برای تضعیف تومور و جلوگیری از مسدود شدن روده استفاده شود. اما این همان درمانی نیست که برای درمان سرطان مورد استفاده قرار می گیرد.

در زمانی ممکن است شما از مراقبت های آسایشگاهی بهره ببرید. این مراقبت ویژه فرد را درمان می کند و نه بیماری را. تمرکز آن بر روی کیفیت زندگی است و نه طول آن. اغلب اوقات، در خانه صورت می گیرد. سرطان شما ممکن است مشکلاتی را ایجاد کند که ممکن است نیاز به مدیریت داشته باشد. باید بدانید که دریافت این مراقبت ها به معنای پایان درمان هایی مثل شیمی درمانی و پرتودرمانی است، اما به این معنا نیست که مشکلات ناشی از سرطان خود را نمی توانید درمان کنید.

امیدواری نیز بسیار مهم است. شاید امید شما به درمان سرطان چندان نباشد اما هنوز امید به داشتن لحظاتی شاد با خانواده و دوستان وجود دارد. توقف در این نقطه از درمان سرطان این امکان را به شما می دهد تا بر روی مسائل مهم زندگی خود تمرکز کنید. شاید سرطان خارج از کنترل باشد ولی هنوز شما انتخاب های دیگری را نیز دارید.

تازه های تحقیق بر روی سرطان استخوان و درمان آن

تحقیق بر روی سرطان استخوان هم اکنون در بسیاری از مراکز پزشکی، بیمارستان دانشگاه ها، و دیگر موسسات در حال انجام است. در حال حاضر چندین آزمایش بالینی با تمرکز بر روی سرطان استخوان در حال پیگیری است.

شیمی درمانی

بعضی آزمایشات بالینی به دنبال راه هایی هستند برای ترکیب جراحی، پرتودرمانی، شیمی درمانی و داروهای درمان هدفمند. یک مطالعه یافته است که ترکیب داروی شیمو سیکلوفوسفامید و داروی هدفمند سیرولیموس می تواند رشد کندروسارکوم ها را متوقف کند.

درمان هدفمند

داروهای درمان هدفمند متفاوت با شیمو های استاندارد عمل می کنند. این داروها برخی ژن ها و پروتئین های خاص را در سلول های سرطانی هدف می گیرند.

یک مثال این داروها ایماتینیب است که برخی پروتئین های خاص را در سلول های سرطانی در کوردوم هدف می گیرند. اضافه کردن دارویی دیگر به آن مثل سیرولیموس یا سیسپلاتین می تواند رشد کوردوم را متوقف کند در زمانی که ایماتینیب بی اثر شده است. دارویی دیگر، پانوبینوستات، ترکیب آن با ایماتینیب برای درمان کوردوم در حال مطالعه است.

لاپاتینیل یک داروی هدفمند دیگر است که برای درمان کوردوم می تواند مفید باشد. در یک مطالعه بر روی بیماران دارای تومورهایی که تعداد زیادی ژن * و پروتئین * دارند، نشان داده شد که این دارو در تضعیف تومورها و توقف رشدشان مؤثر است.

برخی کوردوم ها مقادیر زیادی از آسیب فاکتور رشدی همانند انسولین را از خود بروز داده اند. در این باره مطالعاتی می بایست بر روی یافتن پادتن هایی برای مقابله آن صورت گیرد.

مطالعه بر روی دیگر داروهای هدفمند هم اکنون در حال انجام است، مثل نیلوتینیب و داساتینیب در کوردوم، و پازوپانیب، اورولیموس، و ویسمودجیب در کندروسارکوم.

پرتودرمانی

شایع ترین نوع پرتودرمانی مورد استفاده در درمان سرطان از تابش اشعه ایکس استفاده می کند. پرتوافکنی با پروتون از ذراتی استفاده می کند که از پروتئین ساخته شده اند. دیگر مورد کمتر شایع برای درمان کوردوم و کندروسارکوم پرتوافکنی یون کربن است. این می تواند در درمان تومورهای موجود در جمجمه مفید باشد اما تنها در تعداد معدودی از مراکز در جهان موجود است.

ژنتیک

علاوه بر آزمایشات بالینی، محققان در دریافت علل تومورهای استخوانی نیز پیشرفت کرده اند. برای مثال، تغییرات در یک بخش خاص از کروموزوم 6 در کوردوم ها مشاهده شده است. تغییرات در ژن *، که بخش عمده ی کولاژن های موجود در غضروف را کدگذاری می کند، در بسیاری از کندروسارکوم ها مشاهده شده است. خوشبختانه، اطلاعات بیشتر درباره تغییرات دی ان ای که باعث سرطان های استخوان می شود در نهایت منجر به یافتن روشی برای درمان نقص های این ژن ها خواهد شد. 


ترجمه شده از وبسایت: www.cancer.org 


این مطلب را به اشتراک بگذارید

برچسب های این مطلب: بعد از درمان سرطان استخوان پیگیری بعد از سرطان استخوان

مقالات پیشنهادی مرتبط با: بعد از درمان سرطان استخوان


پر بیننده ترین مطالب مرتبط با: بعد از درمان سرطان استخوان


نظرات کاربران


%name%

%text%


مشکلی پیش آمده است.


آکادمی بسکتبال اندیشه پارسیان آموزشگاه زبان اندیشه پارسیان
�?یسبوک آی تی طب توییتر آی تی طب گوگل پلاس آی تی طب اینستاگرام آی تی طب آر اس اس آی تی طب

به آی تی طب خوش آمدید. این وب سایت خدمات پزشکی ارائه نمی کند.

طراحی اپلیکیشن و طراحی وب سایت : پردو وب


کلیه حقوق متعلق به مرجع پزشکی ایران، آی تی طب می باشد.