سرطان خون: میلومونوسیتیک مزمن (CMML)


لوسمی میلومونوسیتیک مزمن نوعی سرطان است  که در سلولهای سازنده  خون در مغز استخوان شروع می شود و به خون حمله می کند. سرطان خون میلومونوسیتیک مزمن نادر است و در هر سال تنها در چهار نفر از هر یک میلیون نفر در ایالات متحده اتفاق می افتد.

جزئیات بیماری سرطان خون: میلومونوسیتیک مزمن (CMML)


سرطان چیست؟

بدن از تریلیون ها سلول زنده ساخته شده است. سلول های طبیعی بدن رشد می کنند، به سلولهای جدید تقسیم می شوند، و در یک روش منظم می میرند. در طول سال های اولیه زندگی فرد، سلول های طبیعی فرد سریع تر تقسیم می شوند تا به فرد اجازه ی رشد دهند. پس از اینکه شخص بالغ می شود، بیشتر سلولها فقط برای جایگزین کردن  سلولهای فرسوده یا در حال مرگ و یا برای ترمیم جراحات تقسیم می شوند. زمانی که سلول ها در یک قسمت از بدن شروع به رشد خارج از کنترل می کنند سرطان آغاز می شود. انواع بسیاری  سرطان وجود دارد، اما همه آنها به دلیل رشد خارج از کنترل سلولهای غیر طبیعی شروع می شوند. رشد سلول سرطانی از رشد سلول طبیعی متفاوت است. به جای مرگ، سلول های سرطانی به رشد و تشکیل سلول های غیر طبیعی جدید ادامه می دهند. سلول های سرطانی همچنین می توانند به بافت های دیگرحمله کنند (در داخل آنها رشد کنند) ، کاری که سلول های طبیعی نمی توانند انجام دهد. رشد خارج از کنترل و حمله به  سایر بافت ها چیزهایی هستند که یک سلول را به سلول سرطانی تبدیل می کنند. سلولها به دلیل آسیب به DNA ممکن است به سلول سرطانی تبدیل می شوند. DNA  در هر سلول وجود دارد و تمام اقدامات آن را هدایت می کند.

 در یک سلول طبیعی، زمانی که DNA آسیب می بیند سلول یا آسیب را ترمیم می کند و یا می میرد. در سلول های سرطانی، DNA آسیب دیده ترمیم نمی شود، ولی آنگونه که باید باشد سلول نمی میرد. در عوض، این سلول شروع به ساختن سلول های جدید می کند که بدن به آنها نیاز ندارد. این سلول های جدید همگی DNA آسیب دیده ای مشابه با آنچه که اولین سلول داشت، خواهند داشت. افراد می توانند DNA آسیب دیده را به ارث  ببرند، اما بیشترین آسیب DNA توسط اشتباهات زمان تولید مثل سلول یا توسط چیزهایی در محیط ما  رخ می دهد. گاهی اوقات عامل آسیب به DNA چیزی آشکار، مانند کشیدن سیگار است. اما در اغلب موارد هیچ علت مشخصی یافت نمی شود. در اغلب موارد، سلول های سرطانی تومور تشکیل می دهند. برخی از سرطان ها مانند سرطان خون، به ندرت تشکیل تومور می دهند. در عوض، این سلول های سرطانی خون و اندام های تشکیل دهنده خون را درگیر می کنند و زمانی که بزرگ شدند در میان سایر بافت ها می چرخند. سلول های سرطانی اغلب به دیگر قسمت های بدن، جایی که  شروع به رشد کرده و تشکیل تومورهای جدید که جایگزین بافت سالم میشوند، می روند. این فرایند متاستاز گفته میشود. این اتفاق زمانی رخ می دهد که سلول های سرطانی به جریان خون یا عروق لنفی شما وارد می شوند.

مهم نیست که سرطان به کجا ممکن است گسترش یابد، همیشه از جایی که شروع شده است نامیده می شود. به عنوان مثال، سرطان پستان که به کبد انتشار یافته است کماکان سرطان پستان نامیده می شود، نه سرطان کبد. به همین ترتیب، سرطان پروستات که به استخوان انتشار یافته است  سرطان پروستات متاستاتیک است، نه سرطان استخوان. انواع مختلف سرطان می توانند بسیار متفاوت رفتار کنند. به عنوان مثال، سرطان ریه و سرطان پستان بیماری های  بسیار متفاوت هستند. آنها با سرعت های متفاوتی رشد کرده و به درمان های  متفاوت پاسخ می دهند. به همین دلیل است که افراد مبتلا به سرطان نیاز به درمانی دارند که به هدف نوع خاص خود آن سرطان انجام شده است.

همه تومورها سرطانی نیستند. تومورهایی که سرطان نیستند خوش خیم نامیده می شوند. تومورهای خوش خیم می توانند مشکلاتی ایجاد کنند - آنها می توانند بسیار بزرگ شوند و در اندام و بافت سالم فشرده شوند. اما آنها نمی توانند دربافت های دیگر رشد کنند (به آنها حمله کنند). چون آنها نمی توانند حمله کنند، آنها همچنین نمی تواند به دیگر بخش های بدن پخش شوند (متاستاز دهند) . این تومورها تقریبا هرگز مرگبار نمی باشند.

لوسمی میلومونوسیتیک مزمن چیست؟

لوسمی میلومونوسیتیک مزمن (MY - eh - loh - MAH - noh - SIH - tik) ، (CMML) ، نوعی سرطان است  که در سلولهای سازنده  خون در مغز استخوان شروع می شود و به خون حمله می کند.

مغز استخوان طبیعی

مغز استخوان در داخل استخوان های خاص مانند جمجمه، دنده ها، لگن و ستون فقرات یافت می شود. مغز استخوان از سلولهای سازنده خون ، سلول های چربی، و بافت های حمایت کننده که به رشد سلولهای سازنده خون کمک میکنند، ساخته شده است. بخش کوچکی از سلولهای سازنده ی خون نوع خاصی سلول هستند که به عنوان سلولهای بنیادی شناخته شده اند. سلول های بنیادی برای ساخت سلولهای جدید مورد نیاز هستند. هنگامی که یک سلول بنیادی تقسیم می شود، 2 سلول تولید می کند: یک سلول که سلول بنیادی باقی می ماند و سلول دیگر است که می تواند تغییر کند  و برای ساختن سلول های خونی تقسیم شود.

سه نوع سلول خونی وجود دارد: سلول های قرمز خون، سلول های سفید خون و پلاکتها.

سلول های قرمز خون اکسیژن را  از ریه ها بر می دارند  و آنرا به بقیه بدن حمل می کنند. این سلول ها همچنین دی اکسید کربن را به ریه ها باز میگردانند. کمبود بیش از حد سلول های قرمز خون کم خونی نامیده می شود. افراد مبتلا به کم خونی می توانند رنگ پریده به نظر  برسند و احساس خستگی و ضعف کنند. کم خونی شدید می تواند باعث تنگی نفس شود. سلول های سفید خون (همچنین به عنوان لکوسیت شناخته می شوند) در دفاع از شما در مقابل عفونت مهم هستند. 2 نوع عمده از سلول های سفید خون لنفوسیت ها و گرانولوسیت ها هستند. لنفوسیتها  سلول های ایمنی در مغز استخوان، خون، وغدد لنفاوی هستند. برخی ازانواع لنفوسیت ها آنتی بادی می سازند که به بدن شما در مبارزه با میکروب کمک می کنند. انواع دیگربه طور مستقیم میکروب های مهاجم را با تولید مواد سمی که به  سلول آسیب می رسانند، می کشند. گرانولوسیت ها یک گروه از سلول های سفید خون هستند که باکتری ها را از بین می برند.آنها گرانولوسیت نامیده می شوند زیرا حاوی دانه هایی هستند که می توانند در زیر میکروسکوپ دیده شوند. این گرانول ها از آنزیم ها و دیگر موادی ساخته شده اند که می توانند میکروب های ایجاد کننده عفونت را از بین ببرند.

در مغز استخوان، گرانولوسیت ها از سلول های جوانی به نام میلوبلاست توسعه می یابند. رایج ترین نوع گرانولوسیت ها  نوتروفیل است؛ که برای مقابله با باکتری بسیار مهم است. انواع دیگر گرانولوسیت بازوفیل ها و ائوزینوفیل ها هستند. هنگامی که تعداد نوتروفیل ها در خون کم است، آن را  نوتروپنی می نامند. و می تواند به عفونت شدید منجر شود.مونوسیت ها به خانواده گرانولوسیت مرتبط هستند. و نیز  از شما در برابرباکتری ها حفاظت  می کنند.سلول های اولیه در مغز استخوان که به مونوسیت ها تبدیل می شوند مونوبلاست نامیده می شوند. هنگامی که مونوسیتها جریان خون شما را ترک می کنند و به بافت می روند، به ماکروفاژها تبدیل می شوند. ماکروفاژها می توانند میکروب ها را  با احاطه کردن وهضم آنها ازبین ببرند. آنها همچنین در کمک به لنفوسیت ها درتشخیص میکروب ها و شروع تولید آنتی بادی برای مبارزه با آنها مهم هستند.پلاکت ها به عنوان یک نوع از سلول های خون تلقی می شوند، اما آنها در واقع تکه های کوچکی از یک سلول می باشند.آنها به عنوان یک سلول بزرگ در سلول مغز استخوان به نام مگاکاریوسیت شروع می شوند. قطعاتی از این سلول شکسته شده و به عنوان پلاکتها وارد جریان خون شما می شوند ، که شما آنها را برای تشکیل لخته خون نیاز دارید. پلاکت ها مناطق آسیب دیده ی رگ های خونی ناشی از بریدگی یا کبودی را می بندند. اگر شما دچار کمبود پلاکت باشید، که ترومبوسیتوپنی نامیده می شود، شما دچارخونریزی و کبودی های زیادی می شوید.

بیماران CMML تعداد زیادی مونوسیت در خون خود دارند (حداقل 1000 در هرMM3). اغلب، تعداد مونوسیت ها بسیار بالاتر است، که همچنین باعث افزایش کل گلبولهای سفید خون می شود. معمولا سلول های غیر طبیعی در مغز استخوان وجود دارد، اما مقدار بلاست ها (سلول های اولیه / نابالغ) کمتر از 20 درصد می باشد. بسیاری از بیماران طحال بزرگ شده دارند (یک ارگان که درست در زیر قفسه سینه سمت چپ قرار دارد). در حدود 15٪ تا 30٪ از بیماران CMML به لوسمی میلوئید حاد تبدیل می شوند. از آنجا که بیماران CMML سلول های با ظاهرغیر طبیعی (دیسپلاستیک) در مغز استخوان خود دارند، تا مدت های طولانی CMML به عنوان یک نوع سندرم میلودیسپلاستیک در نظر گرفته می شد. تاکنون، به خوبی با سایر بیماریهای این دسته متناسب نشده است چونکه از مشخصه های اصلی سندرم میلودیسپلاستیک داشتن سلول های خون بسیار کم می باشد. بیماران مبتلا به CMML ممکن است کمبود برخی از سلول های خون داشته باشد، اما مشکل اصلی تعداد بیش از حد نوع خاصی از سلول های سفید خون (مونوسیت ها) می باشد.در این حالتCMML مشابه یک بیماری میلوپرولیفراتیو (میلو = مغز استخوان، پرولیفراتیو = رشد بیش از حد) می باشد. لوسمی میلوئید مزمن یک نمونه از بیماری های میلوپرولیفراتیو است که در آن تولید بیش از حد سلول های سفید خون وجود دارد. از آنجا که CMML هم دارای ویژگی های سندرم میلودیسپلاستیک وهم دارای ویژگی های اختلال میلوپرولیفراتیو است، کارشناسان یک دسته بندی جدید برای آن ایجاد کرده اند: بیماری های میلودیسپلاستیک / میلوپرولیفراتیو. CMML  شایع ترین بیماری در این گروه است. بیماری های کمترشایع در این گروه لوسمی میلوئیدی مزمن غیرمعمولی  و سرطان خون میلومونوسیتیک نوجوانان است. همه این بیماری ها تعداد زیادی سلول های خونی غیر طبیعی تولید می کنند.

آمارهای کلیدی در مورد لوسمی میلومونوسیتیک مزمن چه هستند؟

سرطان خون میلومونوسیتیک مزمن ((MY-eh-loh-MAH-noh-SIH-tik)، (CMML ، نادر است، در هر سال تنها در 4 نفر از هر یک میلیون نفر در ایالات متحده اتفاق می افتد. که به حدود 1/100 مورد در هر سال می رسد. این بیماری در افراد جوان نادر است. تقریبا 9 تا ازهر 10 مورد در افراد 60 ساله و مسن تر تشخیص داده میشود. CMML  بیشتر در مردان رخ می دهد تا در زنان.

ترجمه شده از وبسایت: www.cancer.org 

فاکتورهای خطر برای سرطان خون میلومونوسیتیک مزمن چه هستند؟

یک فاکتور خطر هر چیزی است که شانس شما را در ابتلا به یک بیماری مانند سرطان تغییر دهد.
سرطانهای مختلف فاکتورهای خطر متفاوت دارند. به عنوان مثال، پوست در معرض نور شدید آفتاب یک فاکتور خطر برای سرطان پوست است. سیگار کشیدن یک فاکتور خطر برای سرطان ریه و بسیاری از سرطان های دیگر است. اما مردم هنوز هم بدون هیچ فاکتور خطری می توانند مبتلا به بیماری شوند. وداشتن یک فاکتور خطر، و یا حتی چند فاکتور خطر، به این معنا نیست که شما به بیماری مبتلا میشوید.از آنجا که سرطان خون میلومونوسیتیک مزمن ((MY-eh-loh-MAH-noh-SIH-tik) (CMML نادر است، مطالعه آن را سخت کرده است. برای مدت های طولانی در گروه سندرم میلودیسپلاستیک گروه بندی می شد. در نتیجه، تنها چند فاکتور خطراندک برای این بیماری شناخته شده است.

  • سن

خطر CMML با افزایش سن زیاد می شود. این بیماری در آنهایی که کمتر از 40 سال دارند نادر است و بیشتر موارد در افراد بالای 60 سال یافت می شوند.

  • جنسیت

CMML  در مردان تقریبا دو برابر زنان شایع است.

  • درمان سرطان

به نظر می رسد که درمان های قبلی با شیمی درمانی خطر ابتلا به CMML را افزایش می دهد. بهرحال خطر CMML پس از شیمی درمانی سرطان، به اندازه خطر سایر مشکلات خونی از جمله سندرم میلودیسپلاستیک و لوسمی میلوئید حاد بالا نیست.

آیا ما می دانیم چه چیزی باعث لوسمی مزمن میلومونوسیتیک می شود؟

بعضی از موارد سرطان میلومونوسیتیک مزمن ((MY-eh-loh-MAH-noh-SIH-tik)، (CMML مرتبط با درمان سرطان هستند اما در بیشتر موارد عامل ایجاد سرطان ناشناخته است. در طول چند سال گذشته، دانشمندان در درک چگونگی اینکه تغییرات  خاص در DNA سلول های مغز استخوان ممکن است باعث پیشرفت CMML شود، پیشرفت داشته اند. DNA  ماده شیمیایی است که حامل دستورالعمل ها ی لازم برای تقریبا تمام کارهایی است که سلول انجام می دهد. ما معمولا شبیه  والدینمان به نظر می رسیم زیرا آنها منبع DNA ما هستند. بهر حال، DNA بیشتر از آنچه ما میدانیم اثرگدار است. برخی از ژن ها (بخش هایی از DNA) روند رشد و تقسیم یک سلول را کنترل می کنند. ژن هایی کهتقسیم سلولی را پیش می برند انکوژنها نامیده می شود. سایر ژن ها که ژنهای سرکوبگر تومور نامیده می شوند می توانند سرعت تقسیم سلولی را کاهش  دهند و یا حتی سلول را در زمان مناسب بمیرانند. سرطان می تواند ناشی از جهش در DNA (نقص ژن) که انکوژنها را روشن و یا  ژنهای سرکوبگر تومور را خاموش میکنند،باشد.در برخی از بیماری ها، جهش ممکن است از والدین منتقل شود. به نظر نمی رسد که جهشهای ارثی  عامل CMML باشند. در عوض، جهش ها در طول زندگی فرد به ایجاد می شوند. قرار گرفتن در معرض تابش اشعه یا مواد شیمیایی سرطان زا می تواند منجر به جهش هایی شود که به CMMLختم می شوند. گاهی اوقات این تغییرات ژنی بدون هیچ دلیل روشنی رخ می دهد. هر بار که یک سلول برای تقسیم شدن به 2 سلول جدید آماده می شود، باید DNA خود را کپی کند. این فرایند کامل نیست، وخطاهای کپی سازی می توانند رخ  دهند. خوشبختانه، سلول ها دارای آنزیم های ترمیمی هستند که DNA را خوانده و تعمیر می کنند. با این حال، برخی از اشتباهات ممکن است دیده نشوند، به خصوص اگر سلول به سرعت در حال رشد است.
DNA انسان در 23 جفت کروموزوم بسته بندی شده است. درتقریبا نیمی از بیماران، سلول هایCMML حاوی کروموزوم تغییریافته هستند. گاهی اوقات بخشی از یک کروموزوم  به یک کروموزوم متفاوت متصل می شود.این یک جابجایی نامیده می شود. مانند جهش ها، جابه جایی می تواند انکوژنها را روشن و یا ژن های سرکوبگر تومور را خاموش کند. در برخی از موارد CMML جابجایی ایجاد شده دیده می شود. یکی دیگر از ناهنجاری کروموزومی  که می تواند در CMML دیده شود حذف نامیده می شود. که شامل از دست دادن تمام یا بخشی از یک کروموزوم است. نوع دیگرناهنجاری کروموزومی کپی برداری (دوبلیکیشن) نامیده می شود. این زمانی است که یک نسخه اضافی از تمام یا بخشی از یک کروموزوم وجود دارد.

آیا سرطان خون مزمن میلومونوسیتیک قابل پیشگیری است؟

از آنجا که بسیاری از موارد لوسمی میلومونوسیتیک مزمن ((MY-eh-loh-MAH-noh-SIH-tik)،(CMML هیچ علت شناخته شده ای ندارند، به ندرت می توان از این بیماری جلوگیری کرد.درمان سرطان با شیمی درمانی و پرتو ممکن است موجبCMML شود. پزشکان در حال بررسی روش های به حداقل رساندن خطرپیشرفت CMML  در بیماران در حال دریافت این درمانها می باشند. در برخی از سرطان ها، پزشکان ممکن است از استفاده از داروهای شیمی درمانی که به احتمال بیشتری منجر به CMML می شوند پرهیز کنند. بهرحال این داروها برای  سرطان های خاص، ممکن است مورد نیاز باشند. اغلب  فواید مشخص درمان سرطان های تهدید کننده زندگی با شیمی درمانی و پرتو درمانی باید در برابر احتمال کم پیشرفت CMML در چند سال بعد، متعادل باشد.

ترجمه شده از وبسایت: www.cancer.com 

علایم و نشانه های سرطان خون میلومونوسیتیک مزمن

شایعترین علامت از سرطان خون میلومونوسیتیک مزمن ((MY-eh-loh-MAH-noh-SIH-tik)،(CMML ، داشتن تعداد بیش از حد مونوسیت (در یک آزمایش خون) است. داشتن تعداد بیش از حد مونوسیت نیز موجب بروز بسیاری از علائم CMML می شود. این مونوسیت ها می توانند در طحال و کبد استقرار یافته و این بزرگ این اندامها را بزرگ کنند. یک طحال بزرگ شده (که اسپلنومگالی نامیده می شود) می تواند موجب ایجاد درد در قسمت سمت چپ بالای شکم شود. همچنین می تواند موجب شکایت مردم از احساس پر شدن در زمان خوردن شود. اگر کبد بیش از حد بزرگ مشود (که هپاتومگالی نامیده می شود)، عمدتا موجب ناراحتی در قسمت سمت راست بالای شکم می شود.

تعداد اندک انواع دیگر سلول های خونی موجب بسیاری از علایم و نشانه های CMML می شوند:

  • کمبود سلول های قرمز خون (آنمی) موجب بروز احساس خستگی شدید با تنفس های کوتاه و پوست رنگ پریده می شود.
  • نداشتن تعداد کافی سلول های سفید خونی طبیعی (لکوپنی) منجر به عفونت های مکرر یا حاد می شود.
  • کمبود پلاکت های خون (ترومبوسیتوپنی) می تواند منجربه بروز مشکلات کبودی و خونریزی شود. برخی از افراد مبتلا به خونریزی مکرریا شدید بینی و لثه هامی شوند.

دیگر نشانه ها می تواند شامل کاهش وزن، تب و از دست دادن اشتها باشد. البته، این مشکلات نه تنها با CMML بلکه در اغلب موارد توسط عاملی غیر از سرطان رخ می دهند. با این حال، اگر شما علائم را دارید، شما باید به دکتر خود بگویید شاید یک عامل را بتوان یافت.

چگونه سرطان خون میلومونوسیتیک مزمن تشخیص داده میشود؟

اگر علائم و نشانه ها نشان می دهند که شما ممکن است سرطان خون میلومونوسیتیک مزمن ((MY-eh-loh-MAH-noh-SIH-tik)، (CMML داشته باشید، پزشکان سلولها ی خون و مغز استخوان شما را برای تایید این تشخیص بررسی می کنند.


آزمایش های خون

شمارش خون کامل (CBC) تعداد  سلول های مختلف خون، از جمله سلول های قرمز خون، سلول های سفید خون و پلاکت ها را اندازه گیری می کند. CBC اغلب با شمارش افتراقی (یا "تمایزی") انجام می شود، که  عبارت است ازشمارش انواع مختلف سلول های سفید خون در نمونه خون. دریک نمونه ی خون، مقداری از خون بر روی یک اسلاید قرار داده می شود تا سلول ها در زیر میکروسکوپ بررسی شوند.

بیماران مبتلا به CMML تعداد بالایی مونوسیت دارند، با تعداد مونوسیت حداقل 1،000عدد (در هر MM3).

گاهی اوقات آنها تعداد کمی از سایر سلول های سفید خون دارند.

آنها ممکن است کمبود سلول های قرمز خون و نیز پلاکت های خون داشته باشد. برخی بیماران ممکن است تعداد کمی مونوبلاست در خون داشته باشد. مونوبلاست ها، سلول های اولیه و نابالغی هستند که برای تولید مونوسیت بالغ رشد و تقسیم  انجام می دهند. به طور معمول، این سلول ها فقط در مغز استخوان یافت می شوند. مشاهده شدن بلاستها در خون هیچگاه طبیعی نیست و آن اغلب نشانه  مشکل در مغز استخوان است. سلول های خونی بیماران CMML ممکن است همچنین اختلالات خاصی در اندازه، شکل یا ویژگی های دیگر که می توانند در زیر میکروسکوپ دیده شوند، داشته باشند. اختلالات خون ممکن است نشانه CMML باشند، اما دکتر نمی تواند بدون بررسی یک نمونه از سلول های مغز استخوان تشخیص دقیقی داشته باشد.


آزمایش های دیگر

دکتر همچنین ممکن است تست هایی را برای بررسی دیگر علل احتمالی کاهش مقدار خون، مانند سطوح پایین ویتامین B12 و فولات تجویز کند. همچنین ممکن است آزمایشاتی  برای بررسی  علل دیگر افزایش تعداد  سلول های سفید خون، مانند عفونت ، انجام شود.


آزمایشات مغز استخوان

نمونه  های مغز استخوان ازروش های آسپیراسیون مغز استخوان و بیوپسی، که معمولا در زمان مشابهی انجام می شوند، بدست می آیند. نمونه ها معمولا از پشت  استخوان لگن گرفته می شوند. این آزمایشات اولین بار برای  تشخیص و طبقه بندی استفاده می شود و ممکن است  بعدا برای گفتن اینکه  CMML به درمان پاسخ می دهد  و یا در حال تبدیل به یک لوسمی حاداست، تکرار شوند. برای آسپیراسیون نمونه مغز استخوان، شما بر روی یک میز (یا به پهلو و یا بر روی شکم) قرار می گیرید. پس از تمیز کردن ناحیه، پوست روی لگن و سطح استخوان با بی حسی موضعی بیحس می شود، که ممکن است یک احساس گزش و یا سوزش مختصر ایجاد کند. سپس یک سوزن نازک توخالی بداخل استخوان وارد می شود و یک سرنگ برای کشیدن مقدار کمی از مغز استخوان مایع  (تقریبا 1 قاشق چای خوری) استفاده می شود. حتی با بیحسی، بیشتر بیماران هنوز هم مقدار مختصری درد در زمان برداشته شدن مغز دارند . بیوپسی مغز استخوان معمولا فقط بعد از آسپیراسیون انجام می شود. مقدلر اندکی از استخوان و مغز (حدود 16/1 اینچ در قطر و 2/1 اینچ طول) توسط سوزنی کمی بزرگتر برداشته می شود که این سوزن را چرخانده و با فشار به استخوان وارد می کنند. بیوپسی نیز ممکن است باعث درد مختصری شود. هنگامی که بیوپسی انجام شد، برای کمک به جلوگیری خونریزی به پهلو فشار وارد می شود. یک آسیب شناس (یک دکتر متخصص در تشخیص بیماری با استفاده از تست های آزمایشگاهی) نمونه های مغز استخوان را در زیر میکروسکوپ بررسی می کند. یک متخصص خون (یک دکتر متخصص در درمان دارویی بیماری های خون و بافت تشکیل دهنده خون) و یا یک متخصص غدد (یک دکتر متخصص در درمان دارویی سرطان) معمولا اینها را  به خوبی بررسی می کنند.

پزشکان در مغز استخوان به دنبال چه می گردند؟

پزشکان آسپیراسیون و بیوپسی مغز استخوان را به هدف ارزیابی انواع و مقدار سلولهای سازنده خون و برای تعیین اینکه آیا مغز استخوان مدارکی دال بر عفونت، سلول های سرطانی، و یا اختلالات دیگر نشان می دهد یا نه، بررسی می کنند. آنها اندازه و شکل سلول ها را بررسی کرده و محتویات ذرات آهن و دیگر محتویات گرانولی (مجموعه های میکروسکوپی از آنزیم ها و دیگر مواد شیمیایی است که به سلول های سفید خون برای مبارزه با عفونت کمک می کنند) سلول های قرمز را تعیین می کنند. بویژه درصد سلول های مغز که بلاست هستند بسیار مهم است. بلاست ها سلول های خیلی اولیه (نابالغ) هستند که توسط سلول های بنیادی مغز استخوان تولید می شوند. بلاست ها در نهایت به سلول های طبیعی خون بالغ می شوند. در CMML، برخی از بلاست ها به درستی بالغ نمی شوند، بنابراین ممکن است بلاست ها بیش از حد، و سلول های بالغ به اندازه کافی وجود نداشته باشد. برای تشخیص CMML، بیمار باید کمتر از 20٪ بلاست در مغز استخوان داشته باشد. بیماری که بیش از 20٪ بلاست در مغز استخوان داشته باشد به عنوان کسی که لوسمی حاد دارد در نظر گرفته می شود.

آزمایشات اضافی بر روی مغز استخوان انجام می شود تا به دکتر در تشخیص CMML و رد سایر بیماری های خونی کمک کنند:

ایمونوسیتوشیمی

سلول های نمونه مغز استخوان با آنتی بادی های خاص که باعث تغییر رنگ انواع خاصی از سلولها می شوند، تحت درمان قرار می گیرند. تغییر رنگ تنها در زیر میکروسکوپ دیده می شود. این تست در تشخیص CMML از انواع دیگر سرطان خون و نیز از سایر بیماری ها مفید است.

فلوسیتومتری

این تکنیک اغلب برای  بررسی سلول های نمونه ی مغز استخوان و خون مورد استفاده قرار می گیرد. آن می تواند در تشخیص لوسمی و لنفوم بسیار مفید باشد. یک نمونه از سلول ها با آنتی بادی مخصوص تیمار شده و نهایتا از مقابل یک پرتو لیزرعبور داده می شود. هر آنتی بادی تنها به انواع خاصی از سلول ها می چسبد. اگر نمونه شامل آن دسته از سلولها باشد، لیزر باعث می شود که آنها نور را منعکس کنند. دستگاه نور را شناسایی می کند، و یک کامپیوتر سلول ها را می شمارد. این تست ممکن است برای همه بیماران، ضروری نباشد.

سیتوژنتیک

این تست به کروموزوم های داخل سلول توجه می کند. DNA در سلول های انسانی کروموزوم ها بسته بندی شده است. هر سلول باید 46 کروموزوم (23 جفت) داشته باشد. ناهنجاری های کروموزومی در CMML نسبتا شایع است. گاهی اوقات قطعات کروموزومی و یا حتی کل کروموزوم کم است. سلول های CMML همچنین ممکن است نسخه های اضافی از تمام یا بخشی از بعضی کروموزوم ها داشته باشند. جابه جایی کروموزوم نیز ممکن است دیده شود.این جایی است که بخشهایی از کروموزومها ممکن است با یکدیگر مورد تبادل قرار گیرند. آزمایش کروموزوم نیز می تواند به پزشکان کمک کند تا مطمئن شوند که مشکل یک لوسمی مزمن دیگر به نام لوسمی میلوئیدی مزمن یاCML نیست.  سلول های سرطان خون CML اغلب حاوی یک کروموزوم غیر طبیعی ناشی از یک جابجایی خاص (انتقال (9 ؛ 22)) هستند. این کروموزوم فیلادلفیا نامیده می شود. اگر کروموزوم فیلادلفیا وجود دارد، تشخیص CML است نه CMML. آزمایش سیتوژنتیک می تواند چندین هفته طول بکشد زیرا سلول های مغز استخوان قبل از اینکه بتوان کروموزوم آنها را در زیر میکروسکوپ دید نیاز به رشد در ظروف آزمایشگاهی دارند. نتایج حاصل از آزمایش سیتوژنتیک در یک فرم مختصر که تغییرات کروموزومی موجود را توصیف می کند نوشته می شوند. برای مثال:

  • علامت منها (-) یا مخفف del به معنی حذف است.  برای مثال، اگر یک کپی از کروموزوم 7 وجود نداشته باشد، می توان آن را به عنوان 7-  و یا (7)del نوشت. در اغلب موارد، تنها بخشی از کروموزوم از وجود ندارد. هر کروموزوم از 2 بخش ، به نام p و q تشکیل شده است. بنابراین از دست دادن بخش q از کروموزوم 5 به نام q5- یا q5) del) نامیده می شود.
  • یک علامت + زمانی استفاده می شود که یک نسخه اضافی از تمام یا بخشی از یک کروموزوم وجود دارد. به عنوان مثال، 8+ بدان معنی است که کروموزوم 8 دوبرابر شده است و نسخه های خیلی زیادی ازآن در داخل سلول یافت می شود.
  • حرف t برای نشان دادن یک جابجایی استفاده می شود که زمانی رخ می دهد که یک قطعه از یک کروموزوم شکسته شده و بخشی از یک کروموزوم دیگر می شود.

مطالعات ژنتیک مولکولی

این نوع دیگری از آزمایش است که می تواند برای پیدا کردن اختلالات کروموزوم و ژن مورد استفاده قرار گیرد. یک مثال از این نوع، هیبریداسیون در موقعیت فلوئورسانس، یا  به اختصار FISH است. در FISH ،یک توالی ژنی خاص با یک رنگ فلورسنت رنگ آمیزی می شود. این توالی ممکن است به یک منطقه خاص از یک کروموزوم و یا حتی یک جابجایی خاص مطابقت داشته باشد. یک مزیت  FISH این است که به سلول های  فعال از نظرتقسیم نیاز ندارد. این اجازه می دهد تا آزمایش کمی سریع تر ادامه یابد. FISH برای پیدا کردن جابه جایی خیلی مناسب است. آن حتی می تواند بعضی جابجایی ها را  که ممکن است آنقدر کوچک باشند که با تست سیتوژنتیک معمول دیده شوند، بیابد. یکی دیگر از آزمایشات ژنتیک مولکولی که می تواند برای پیدا کردن اختلالات ژنتیکی خاص مورد استفاده قرار گیرد واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR) نامیده می شود. این آزمایشات برای تشخیص CMML مورد نیاز نیست ، اما ممکن است در برخی موارد استفاده شوند. گاهی اوقات برای یافتن تغییرات ژن یا کروموزوم خاصی استفاده می شود ، مانند کروموزوم فیلادلفیا، که با CML مرتبط است. این آزمون می تواند علاوه بر سلول های مغز استخوان در سلول های دیگری مثل سلول های خون انجام شود.

مرحله بندی سرطان خون میلومونوسیتیک مزمن چیست؟

پزشکان اغلب سرطان ها را به دو مرحله مختلف براساس اندازه تومور واینکه تا چه حد سرطان از جایگاه اصلی  خود در بدن پخش شده است، تقسیم بندی می کنند. مرحله سرطان می تواند به پیش بینی سرنوشت سرطان کمک کند. اغلب، مرحله سرطان  برای تصمیم گیری در مورد اینکه چه درمانی مورد نیاز است، استفاده می شود.

سرطان خون میلومونوسیتیک مزمن ((MY-eh-loh-MAH-noh-SIH-tik) ،(CMML یک بیماری مغز استخوان است.
آن را نمی توان با نگاه کردن به اندازه تومور مانند برخی سرطان های دیگر، تعیین مرحله کرد. در عوض، CMML بر اساس تعداد سلول ها در خون و مغز استخوان به 2 گروه تقسیم می شود:

  • CMML-1: بلاست ها  کمتر از 5٪ از سلول های سفید را در خون و کمتر از 10٪ از سلول ها را در مغز استخوان تشکیل می دهند.
  • CMML-2: بلاست ها 5٪ تا 20٪ از سلول های سفید در خون، و 10٪ تا 20٪ از سلول ها را در مغز استخوان تشکیل می دهند.

میزان بقای سرطان خون میلومونوسیتیک مزمن

میزان زنده ماندن اغلب توسط پزشکان به عنوان یک روش استاندارد بحث در مورد بهبودی یک شخص استفاده می شود. برخی از بیماران مبتلا به سرطان ممکن است بخواهند در مورد آمار زنده ماندن سایر مردم در موقعیت های مشابه بدانند، در حالی که دیگران ممکن است اعداد را مفید ندانند، و یا حتی ممکن است نخواهند آنها را بدانند. اگر شما نمی خواهید آنها را بدانید، خواندن را در اینجا متوقف کنید و به بخش بعدی بروید.

بیش از یک راه برای توصیف احتمال بهبودی یک شخص وجود دارد.آمار زیر در مورد بقای متوسط بحث می کند. بقا ی متوسط ​​ مقدار زمان نیمی از بیماران در یک گروه مرگ است. این مقدار متوسط ​​است - نیمی از بیماران بیش از این زندگی می کنند و نیمی دیگر اینقذر زندگی نمی کنند.به منظور تخمین متوسط بقا، پزشکان باید در افرادی که چندین سال پیش تحت درمان قرار گرفتند جستجو کنند. پس از آن ممکن است پیشرفت در درمان در یک نتیجه مطلوب تر برای  مردمی که به تازگی مبتلا به سرطان خون میلومونوسیتیک مزمن ((MY-eh-loh-MAH-noh-SIH-tik) ،(CMML شناخته شده اند، صورت گیرد.

تخمین متوسط بقا ​​بر اساس نتایج  قبلی تعداد زیادی از مردم

که این بیماری را داشتند، استوار است اما آنها نمی توانند آنچه  را که درمورد هر فرد خاصی اتفاق می افتد پیش بینی کنند. بسیاری از عوامل دیگر ممکن است بر بهبودی شخص اثر بگدارند، مانند سن و سلامت عمومی آنها. دکتر شما می تواند به شما بگوید که چگونه اعداد زیر ممکن است در مورد  شما صدق کند، زیرا او آشنا  با جنبه های وضعیت خاص شما است.

بیماران مبتلا به CMML-1 تمایل بیشتری به زندگی طولانی تر نسبت به افراد مبتلا  به CMML-2  دارند. در یک مطالعه بیماران CMML شناخته شده بین سال های 1975 و 2005، زمان متوسط ​​بقا درCMML-1 و CMML-2 ، به ترتیب 20 و 15 ماه بود. با این حال، برخی ازبیماران بسیار بیشتر زندگی می کردند. حدود 20 درصد از بیماران CMML-1 و حدود 10 درصد ازبیماران CMML-2  بیش از 5 سال عمر کردند. همچنین، بیماران مبتلا به CMML-2  نسبت به بیماران  CMML-1  با احتمال بیشتری به لوسمی حاد می رسیدند. دریک مطالعه مشابه،18 درصد از بیماران CMML-1 و 63 درصد ازبیماران CMML-2 ابتلا به لوسمی میلوئیدی حاد را در عرض 5 سال از زمان تشخیص CMML نشان دادند. علاوه بر نوع CMML، عوامل دیگر نیز ممکن است در پیش بینی بقا مفید باشند. این ها عبارتند از تعداد سلول های خون، تغییرات کروموزومی خاص، و سطوح خونی LDH (لاکتات دهیدروژناز).

ترجمه شده از وبسایت: www.cancer..org 

اطلاعات درمانی عمومی در مورد سرطان خون میلومونوسیتیک مزمن

درمان لوسمی میلومونوسیتیک مزمن ((MY-eh-loh-MAH-noh-SIH-tik) ،(CMML بر اساس  شدت بیماری ، و نیز سن و سلامت بیمار است.
بیماران مبتلا به CMML توسط متخصصانی مثل هماتولوژیست و یا غده شناس درمان می شوند.
درمان CMML ممکن است شامل:

  • درمان حمایتی
  • شیمی درمانی
  • فاکتورهای رشد
  • پرتو درمانی
  • جراحی
  • پیوند سلول های بنیادی

باشد.

قسمت"منابع اضافی" را برای دیدن لیست مواد توضیح داده شده درانواع مختلف درمان سرطان و عوارض جانبی آنها مشاهده کنید.

درمان حمایتی برای بیمار مبتلا به لوسمی میلومونوسیتیک مزمن

برای بسیاری ازبیماران لوسمی میلومونوسیتیک مزمن ((MY-eh-loh-MAH-noh-SIH-tik) ،(CMML هدف اصلی از درمان  جلوگیری از مشکلات ناشی از مقادیر پایین سلول های خونی است. به عنوان مثال، تعداد سلول های قرمز خون کم (کم خونی) می تواند موجب خستگی شدید شود. درمان کم خونی با تزریق سلول های قرمز خون و یا اریتروپویتین می تواند به بیماران کمک کند احساس بهتری داشته باشند و فعال تر باشند. (اطلاعات بیشتر در مورد اریتروپویتین را می توان در بخش "فاکتورهای رشد برای درمان لوسمی میلومونوسیتیک مزمن " و اطلاعات بیشتر در مورد انتقال خون را می توان درسند انتقال و اهدای  خون یافت). برخی از افراد در مورد خطراندک  انتشارعفونت (هپاتیت یا HIV) از طریق انتقال خون نگران هستند. این احتمال بسیار بعید است و مزایای سلول های منتقل شده تا حد زیادی بیشتراز این خطر است.

انتقال خون می تواند باعث ساخت مقدار زیاد آهن در بدن شود. این آهن اضافی می توانید در کبد و قلب رسوب کند، و باعث شود که اندام عملکرد ضعیف داشته باشد. این ساخت آهن معمولا فقط در افرادی که تزریق  های زیاد در یک دوره از سال دریافت می کنند دیده می شود. داروهایی بنام عوامل کلات کننده (موادی که به آهن متصل شده و بدن می تواند از آنها خلاص شود) می توانند برای درمان و جلوگیری از ازدیاد آهن ناشی از انتقال استفاده شوند. شایع ترین داروی استفاده شده desferoxamine است. این دارو را می توان به صورت داخل وریدی یا به شکل تزریق زیرپوستی استفاده کرد. آن ناخوشایند است زیرا تزریق باید به آرامی (بیش از چندین ساعت) و 5 تا 7 بار در هفته صورت گیرد. در برخی از بیماران، درمان سال ها ادامه دارد.

(®Exjade (Deferasirox  دارویی جدیدتراست که توسط دهان یک بار در روز برای درمان اضافه آهن دریافت می شود. این دارو بیشتر برای بیماران مبتلا به کم خونی مادرزادی خاص (مانند تالاسمی) استفاده شده است، اما می تواند برای درمان  آهن اضافه در بیماران مبتلا به CMML نیز استفاده شود. بیماران CMML با مشکلات خونریزی ناشی از کمبود پلاکت ممکن است از تزریق پلاکت بهره مند شوند. بیماران مبتلا به CMML مستعد ابتلا به عفونت هستند. آنها باید مخصوصا مراقب باشند که از بریدگی و خراش دوری کرده و مراقب عوامل ایجاد کننده آنها باشند. آنها باید سریعا در مورد هر نوع تب، علائم ذات الریه (سرفه، تنگی نفس)، عفونت ادراری (سوزش هنگام دفع ادرار)، یا دیگر علایم عفونت به دکتر خود بگویند. پزشکان هر گونه عفونت شناخته شده یا مشکوک را با آنتی بیوتیک درمان می کنند. سند ما درمورد عفونت درافراد مبتلا به سرطان اطلاعات بیشتری در مورد این موضوع ارائه می دهد.

شیمی درمانی سرطان خون میلومونوسیتیک مزمن

شیمی درمانی استفاده از داروها برای درمان یک بیماری مانند سرطان است. داروها می توانند به عنوان قرص بلعیده شوند و یا آنها را می توان با سوزن به داخل ورید یا عضله تزریق کرد. شیمی درمانی درمان سیستمیک مورد توجه است چرا که این داروها  وارد جریان خون شده و به بسیاری از مناطق از بدن می رسند. این نوع درمان برای بیماری هایی مانند لوسمی میلومونوسیتیک مزمن ((MY-eh-loh-MAH-noh-SIH-tik) ،(CMML که  در یک نقطه از بدن ثابت نیستند مفید است. هدف از شیمی درمانی از بین بردن سلول های غیر طبیعی مغز استخوان ودادن اجازه رشد به آنهایی است که سالم هستند.

هیدروکسی اوره

هیدروکسی اوره (hydroxycarbamate, Hydrea®) یک  داروی شیمی درمانی است که به برخی از بیماران مبتلا به CMML کمک کرده است  تا بیشتر زندگی کنند. این دارو به عنوان یک کپسول است و بصورت روزانه  از طریق دهان مصرف می شود. این دارو می تواند تعداد سلول های سفید خون و مونوسیت ها را به حالت عادی کاهش دهد. همچنین ممکن است  موجب کوچک شدن طحال بزرگ شده شود. از آنجا که اثر اصلی هیدروکسی اوره کاهش تعداد سلول های خون است، هر کسی که این دارو را مصرف می کند باید تعداد خون خود را به طور منظم بررسی کند. سایر عوارض جانبی معمولا خفیف و به راحتی قابل تحمل می باشد. برخی از بیماران این دارو را برای سال ها  بدون اثر سوء، استفاده کرده اند.

عوامل متیل شده یا hypomethylating

این داروها در واقع ترکیبی از مواد شیمیایی هستند که کنترل ژن ها را تحت تاثیر قرار میدهند.برای مثال آزاسیتیدین (ویداز) و دسیتابین (داکوژن) از این نوع دارو ها بشمار میروند. این داروها بعنوان بهترین درمان برای مداوای سندروم های مغزاستخوانی شناخته میشوند بطوریکه در مغزاستخوان از تقسیم وتکثیرسلولهای غیرطبیعی جلوگیری میکنند.واین باعث میشود سلولهای طبیعی مجددا رشد کنند ومیزان خون را بهبود بخشد ونیاز به تزریق خون را کاهش دهد.

بعضی بیماران CMML که از داروهای فوق استفاده کردند در میزان خون آنها بهبود کمتری حاصل شد.

این دارو ها دارای اثرات جانبی ملایمی هستند که به ندرت موجب توقف درمان میگردد اما به هر حال مانند سایر روشهای شیمی درمانی دارای اثرات جانبی هستند از قبیل : استقراغ – اسهال – خستگی و ضعف – کاهش میزان خون (پلاکت و گلبول های سفید)

شیمی درمانی مرسوم

برای مدت زمانی طولانیCMML  و سندروم های مغزاستخوانی بعنوان یک نوع بیماری در نظرگرفته میشد و متعاقبا ازیک نوع دارو برای درمان آنها استفاده می شد بعضی از انها شامل سیتارابین با ایداروبیسین – سیتارابین با توپوتسان – سیتارابین با فلادارابین

گاهی اوقات توپوتسان به تنهایی استفاده می شد

این روش درمان گاهی موثر بود ولی این روش بشدت سمی محسوب شده واثرات جانبی سخت و حتی موجب تسریع مرگ می شد. این روش معمولا بر روی بیماران جوان وسالمتراستفاده میشد.اکثربیماران CMML افراد مسن و دارای مشکلات بیشتری بودند که مورد مناسبی برای اینگونه درمان محسئب نمیشدند.وبیشتر این روش برای حالت CMML وخیم بکاربرده میشد

 روش دیگراین نوع درمان شامل استفاده ازاین داروها با مقدار دز کمتر است  که باعث کاهش اثرات جانبی میشود.

داروهای شیمیایی باعث بروزاثرات جانبی متعددی میشود که بستگی به میزان ونوع دارو ومدت زمان استفاده از آن دارد ازقبیل:

  • ریزش مو
  • درد در ناحیه دهان
  • بی اشتهایی
  • اسهال واستفراغ
  • کم خونی

شیمی درمانی عموما باعث کاهش خون سازی وکم خونی میگردد . در CMML این موضوع حادتراست ومنجربه موارد ذیل میشود:

  1. مقاومت را در برابر عفونت پایین می آورد ( بدلیل کاهش تعداد گلبول های سفید)
  2. خونریزی وخون مردگی (بدلیل کاهش تعداد پلاکت ها)
  3. خستگی (بدلیل کاهش تعدادگلبول های قرمز)

زمانیکه پلاکت های خون بیمار بشدت کاهش یابد می بایست باتزریق پلاکت به بیمار از خونریزی وی جلوگیری بعمل آورد همانند تزریق گلبول های قرمز.

بیشتر اثرات جانبی موقتی هستند و بعدازپایان دوره درمان ازبین میروند. تیم درمانی معمولا راه هایی را برای جبران اثرات جانبی به بیمارپیشنهاد می دهند مثلا به همراه دارو های شیمیایی داروهایی برای کاهش اسهال و استفراغ تجویزمی کنند.

داروهای شیمیایی هم چنین برروی بعضی از اعضا و جوارح داخلی ازقبیل کلیه ها – کبد – بیضه ها – تخمدان ها – مغز – قلب و شش ها  اثر دارند که با مشاهده و معاینه دقیق میتوان انها را کنترل نمود. اگر اثرات جانبی بطور جدی و وخیمی اتفاق بیفتد می بایست روند شیمی درمانی کاهش و حتی بطور موقت متوقف شود.

مشاهده دقیق وتنظیم میزان دارو بایستی بدقت رعایت گردد چراکه برخی از اثرات جانبی ها دایمی وخطرناک هستند. مدرک ما (شناخت شیمی درمانی) که راهنمایی است برای بیماران و خانواده هادرباره شناخت داروها و اثرات جانبی آنها. اگر مایل به دانستن اطلاعات بیشتری از نوع خاصی از داروی درمانی خود و یا داروی ذکرشده دراین مبحث هستید راهنمای داروهای سرطانی ما را مشاهده کنید.

عوامل موثر بردرمان سرطان خون مغزاستخوانی تک هسته ای مزمن

فاکتوررشد در خون سازی هورمون هاهستند مانند موادی که مغزاستخوان را تحریک به خون سازی می کنند این مواد بطور طبیعی در بدن ایجاد می شوند اما دانشمندان راهی برای تولید انبوه این مواد پیداکرده اند. این موضوع باعث میشود که بیماران مقادیر زیادتری ازاین مواد رادریافت کنند.

کمبود گلبولهای خونی منجر به عوارض متعددی در بیماران دارای اختلال مغزاستخوانی MY –EH-LOH-MAH-NOH-SIH-TIK و بیماران سرطان خونی میشود که فاکتورهای رشد موجب نرمال سازی میزان خون دراین افراد می شوند.

اریتروپویتین: یک نوع فاکتوررشد که باعث پیشرفت تولید گلبول های قرمزخون میشود. اخیراکشف شده است که ترکیب این هورمون با یک فاکتوررشد برای گلبول های سفید (G-CSF_NEUPOGEN_FILGRASTIM) باعث میشود که پاسخ بیماران به دریافت این هورمون بهبود یابد.

داربپویتین (ارانسپ) یک شکل طولانی مدت ازهورمون اریتروپویتین است که عملکرد یکسان ولی کاربرد کمتری دارد.

دارویی به نام اپرلوکین (NEUMEGA_interleukin-11_il11) برای تحریک پلاکت سازی بعد ازشیمی درمانی و بیماری هایی ازاین قبیل استفاده می شود. این دارو برای مدت زمانی در بیماران cmml باعث افزایش پلاکت خون شده وبعد ازمدتی مجددا کاهش می یابد برای بیشتر بیماران این دارو زیاد موثر نیست.

مطالعات بیشتری برای جستجوی بهترین شیوه ترکیب فاکتورهای رشد با یکدیگر و با سایر روش ها مانند شیمی درمانی وهورمون ها صورت گرفته است. بیماران معمولا این فاکتورها را ازطریق تزریق زیرپوستی ردیافت میکنند. تیم معالج و یا بیمار وافراد خانواده میتوانند این کار را انجام دهند.

درمان تشعشعی برای سرطان خون مغزاستخوانی تک هسته ای مزمن

اشعه درمانی روشی با استفاده ازاشعه های پرانرژی برای ازبین بردن سلولهای سرطانی است و متداولترین این روش همان اشعه درمانی بیرونی است که اشعه های X ازماشینی در بیرون از بدن  بیمار ساطع میگردد این درمان بوسیله دریافت این تشعشعات صورت میگیرد و در اشعه درمانی میزان انها بیشتراست. این روش نیزدردناک است. قبل ازشروع درمان تیم اشعه درمانی زاویه دقیق پرتاب اشعه ومیزان مناسب دز آن را تعیین می کنند. اگرچه این روش تنها چند دقیقه طول میکشد اما زمان تنظیم (قرارگرفتن درموقعیت) مدتی طول میکشد.

اگربیمارسرطان خونی مورد بحث دچاربیماری بزرگی طحال باشد از این روش برای انقباض ان استفاده می شود. کوچک کردن طحال موجب بهبود برخی عوارض مانند دردهای ناحیه شکمی و مشکلات تناول میگردد البته این روش خالی از ریسک نیز نیست. انقباض طحال با اشعه برروی عملکرد ان تاثیرمی گذارد. با توجه به نقش طحال در جلوگیری ازبرخی عفونت ها این روش منجربه افزایش ریسک آلودگی وعفونت میگردد. اگرشما قصد چنین درمانی را دارید می بایست مزایا و مضرات ان را پیش ازدرمان با دکترخود درمیان بگذارید و واکسیناسیون شوید.

برای اطلاعات بیشتر درمورد این روش به راهنمای A شناخت اشعه درمانی: راهنمایی برای بیماران و خانواده ها رجوع کنید.

جراحی برای سرطان خون مغزاستخوانی تک هسته ای مزمن

جراحی برای درمان این بیماری به ندرت صورت میگیرد. اگرچه بعضی اوقات ازجراحی برای برداشتن طحال در بعضی بیماران استفاده میشود. مانند همه عمل های جراحی این عمل نیز بدلیل بیهوشی وعفونت عمل جراحی دارای ریسک می باشد هم چنین باتوجه به نقش طحال در جلوگیری ازبرخی عفونت ها این روش منجربه افزایش ریسک آلودگی وعفونت میگردد.

برای اطلاعات بیشتر درمورد این روش به راهنمای A شناخت جراحی برای سرطان: راهنمایی برای بیماران و خانواده ها رجوع کنید.

پیوند یا کاشت ساق سلولی برای سرطان خون مغزاستخوانی تک هسته ای مزمن

این روش تنها روش درمان برای بیماران CMML می باشد. دراین روش بیمار مقادیرنسبتا زیادی داروهای شیمیایی به همراه اشعه درمانی در سراسر بدنش دریافت می کند تا از رشد سلولهای مغزاستخوانی جلوگیری کند. سپس ساق سلولی صحیح به وی پیوند زده می شود. دو روش اصلی این نوع درمان دگرزا و خودزا می باشد.

در روش پیوند ساق سلولی خودزا بعد از تخریب مغز استخوان فرد بیمارازسلولهای سالم مغزاستخوان خود فرد استفاده می شود که این روش در بیماران CMML  کاربردی ندارد چون مغزاستخوان این افراد غیرطبیعی است.

در روش پیوند ساق سلولی دگرزا بعد از تخریب مغز استخوان فرد بیمار ترکیب جدید از فرد اعطا کننده سلولهای سالم به فردبیمار تزریق میگردد که بهترین نتیجه زمانی حاصل میشود که ساختارسلولی فرد اعطا کننده وبیمار به یکدیگر شبیه باشد و از یک خانواده باشند مانند خواهروبرادر. این روش دارای اثرات جانبی مهلک و زیادی است به همین دلیل بندرت درافراد مسن وکم سن وسال استفاده می شود.

نوع خاصی از روش پیوند ساق سلولی دگرزا بنام پیوند ساق سلولی دگرزاغیر دردناک که برای افراد مسن بکارمیرود. نام دیگراین روش شبه پیوند یا نیمه پیوند است. دراین روش میزان دز داروهای شیمیایی و اشعه ای که بیمار دریافت میکند کمتراست. این میزان دارو برای کشتن سلولهای مغزاستخوان بیمارکافی نیست اما این اجازه را به سلولهای فرداعطا کننده می دهد که سلولهای اعطایی در مغزاستخوان بدن بیمار رشد کنند. میزان دزکم داروها باعث کاهش اثرات جانبی در افراد مسن می شود اما اثرات جانبی اصلی هم چنان وجود خواهند داشت.

اثرات جانبی در روش پیوند

اثرات جانبی در این روش نیزمشابه با روش اشعه درمانی و شیمی درمانی است و گاهی بیشتر. یکی از جدی ترین اثرات جانبی کاهش محتوای خون است که منجربه کاهش مقاومت بدن و خونریزی می شود.

خطرناک ترین اثرجانبی در پیوند دگرزا اثرمقابله درمقابل میزبان یا GVHD   است و در آن سلولهای بدن بیمار نسبت به سلولهای اعطایی واکنش نشان داده و مقابله میکنند که میتواند مخاطره آمیز باشد.

روش پیونددگرزا تنها روش درمان بعضی ازبیماران CMML است اما هرکسی که پیوند انجام میدهد حتما بهبود نخواهد یافت و بعضی ازبیماران بدلیل پیچیدگی این روش حتی می میرند.برای اطلاعات بیشتردرباره این روش مدرک شناخت پیوندسلولی رامطالعه کنید.

درمان تکمیلی یا متناوب برای سرطان خون مزمن

زمانی که باسرطاتن مواجه هستید خواهان شنیدن راه درمان وبهبودی ازان شرایط هستید. بعضی ازدوستان و خانواده ها در اینترنت بدنبال ایده هایی جدید برای شما هستند برخی ازانها شامل استفاده از ویتامین ها – داروی گیاهی – رژیم های خاص غذایی  - طب سوزنی و یا ماساژ می شوند.

تعریف دقیق درمان تکمیلی یا متناوب

هرکس تعریف خاصی از این درمان داردواین مربوط به روش های متعدد درمان دراین زمینه است. عبارت تکمیلی رابه خاطراستفاده ازمواردی همراه به روشهای متعارف درمان سرطان بکارمی بریم . درمان متناوب نیز جایگزین روش درمانی پزشکی دکتر شما میشود.

روش های تکمیلی

بیشتراین روش ها بعنوان راه حل مناسبی بعنوان درمان سرطان بکار نمی رود بلکه بعنوان کمک به بهبود حال بیمار تعریف می شوند. این روش ها به همراه درمان متعارف درمان نظیر مدیتیشن برای کاهش استرس – طب سوزنی برای کاهش درد – چایی نعنا فلفلی برای درمان حالت تهوع استفاده می شوند برخی ازاین روشها تاکنون تست نشده اند بعضی سودمند نبوده واندکی مضر نیزهستند.

روش های متناوب

این روش ها بعنوان داروی معالج سرطان پیشنهاد می گردند در تحقیقات کلینیکی استفاده از اینها کاملا بی خطر و موثرنیست و ممکن است حتی خطرناک بوده و عوارض جانبی مخاطره امیزی به همراه داشته باشد. بزرگترین خطر آنها اینست که ممکن است شما فرصت استفاده از روش استاندارد پزشکی درمان سرطان را ازدست بدهید و این تاخیر و قطع طول دوره درمان ممکن است به رشد سلولهای سرطانی کمک کند.

شناخت بیشتر

فهم اینکه چرا افراد سرطانی بدنبال روشهای متناوب هستند آسان است چرا که می خواهند تمام تلاش خود را برای مبارزه با سرطان انجام دهند و ایده درمان با روشهایی که عوارض جانبی کم خطری دارند بنظرمطلوب میرسد بعضی اوقات شیمی درمانی سخت و بی نتیجه است اما حقیقت این است که بسیاری از این روش ها هنوز امتحان نشده اند. دراین جا سه مرحله بنابر تشخیص خودتان وجود دارد:

  1. دنبال روش ها ی تقلبی بروید روش هایی که درمان را برای شما تضمین میکند (ترک روش های متعارف پزشکی و سفر به کشورهای دیگر برای روش های درمانی جدید)
  2. با دکتر و پرستار خود راجع به هر روشی در ذهنتان مشورت کنید
  3. با مراکز معتبر تماس بگیرید و اطلاعات بیشتری راجع به این موضوع و روش خاص درمانی مورد نظرتان کسب کنید.

انتخاب با شماست

انتخاب راجع به درمان ویا مدیریت سرطان شما همیشه به شما بستگی خواهد داشت این که روش غیراستانداردی را انتخاب نمایید و یا با دکتر خود و تیم معالج درمان درباره روشهای بی خطر بیاموزید

روش متداول برای درمان سرطان خون مزمن

پیوند ساقه سلولی تنها راه درمان سرطانCMML  است این روش با انتخاب شخص اعطا کننده متناسب با شرایط شما و برای بیماران جوان امکان پذیرخواهد بود اگر این روش را نپذیرید CMML  قابل درمان نخواهد بود و دراین صورت تنها هدف رهایی از عوارض بیماری ها و کاهش عوارض جانبی است این درمان بعنوان درمان حمایتی است مثلا با تزریق خون فاکتورهای رشد سلول خونی و آنتی بیوتیک ها برای مقابله با انواع عفونت ها به تمام بیماران داده میشود. اگر درمان نیازباشد داروی ازاسیتیدین (ویداز) و دسیتابین (دکوژن) معمولا اولین انتخاب برای درمان CMML  است . از اسیتیدین به مدت 7 روز در زیر پوست تزریق می شود ودسیتابین هر 8 ساعت به مدت 3 روز و یا هرروز به مدت 5 روز تزریق میشود و این داروها  در ابتدای درمان ممکن است باعث کاهش میزان خون شوند و اگرموفقیت آمیز بود مجددا میزان خون افزایش می  یابد. مهم ترین مزیت این دو دارو برای بیماران اینست که نیاز کمتری به تزریق خون پیدا می کنند و دربرخی موارد بیماران کمتر خسته می شوند و توانایی لازم برای فعالیت طبیعی روزانه خود را پیدا می کنند و در نهایت داروها ممکن است موجب افزایش طول عمراین بیماران شوند اگرچه این موضوع قطعی نیست. درمان با هیدروکسی اوره میتواند به بیمارانی که دارای مقادیر زیادی گلبولهای سفید هستند کمک کند این دارو مونوسیت را کاهش داده و نیاز به تزریق را کاهش می دهد هم چنین با انقباض طحال بیماران احساس بهتری می یابند روش شیمی درمانی متعارف که ازترکیب داروها برای درمان سرطان خون استفاده می کند نیزممکن است توسط بیماران جوان و سالمتر انتخاب گردند.


ترجمه شده از وبسایت: www.cancer.org 

چه اتفاقی برای بیماران بعد از بعد از درمان سرطان خون می افتد؟

درحالیکه سرطان خون به ندرت درمان میشود اکثربیماران بطور کامل بهبود نمی یابند. بیماران ممکن است دوره های درمانی و استراحت را طی کنند بعضی بیماران دوره های سخت را به لطف درمان حمایتی متوقف می سازند. زیستن با سرطانی که ازبین نمی رود ممکن است سخت و استرس زا باشد. در بخش تحت عنوان زمانی که سرطان ازبین نمیرود بیشتر راجع به این موضوع بحث شده است.

توجهات و اقدامات بعدی (دنباله دار)

حتی اگرشما درمان سرطان خود را ترک کنید این اقدامات بعدی ضروری است. درطول این مدت دکتر مرتبا وضعیت شما را چک می کند و معاینات و آزمایش خون شما را بررسی میکند. تقریبا تمام راه های درمان سرطان دارای عوارض جانبی بوده بعضی موقتی و بعضی دایمی هستند و در این خصوص با تیم معالج خود مشورت کنید. استفاده ازبیمه درمانی نیز موثر است. بسیاری از افراد تمام دارایی خود را صرف درمان می کنند.

ملاقات با دکتر جدید

در طول درمان و با بعد از آن ممکن است به پزشکی مراجعه کنید که از تاریخچه بیماری شما اطلاع  ندارد و شما می بایست تمام جزییات بیماری خود را با وی به اشتراک بگذارید . مدارک زیر مورد نیاز شماست:

  • یک کپی از ازمایشات خون ازهرمرکزدرمانی          
  • اگرعمل جراحی داشتید یک کپی از گزارش عمل خود
  • اگر در بیمارستان بوده اید گزارش خلاصه وضعیت تان
  • اگر اشعه درمانی داشته اید کپی خلاصه درمان
  • در حالیکه داروهای شما اثرات جانبی طولانی مدتی داشته باشد لیستی ازداروها – میزان انها و زمان مصرف آنها

تغییرشیوه زندگی بعد از درمان سرطان خون مزمن

شما نمی توانید این حقیقت را که شما سرطان دارید را تغییر دهید چیزی که شما می توانید تغییر دهید این است که چگونه مابقی زندگی خود را بگذرانید. تصمیم بگیرید تا جایی که می توانید قوی و سالم باشید. این می تواند به منزله فرصتی برای شما باشد که بدنبال روش های نوین زندگی باشید ممکن است تاکنون راجع به بهبود سلامت خود اندیشیده باشید بعضا از افراد حتی درحین درمان سرطان اقدام به این کار میکنند.

تصمیمات سالم تری اتخاذ نمایید

برای بعضی ازافراد دچاربه سرطان به آنها کمک میکند که برروی سلامتی شان در راه هایی تمرکز کنند که تاکنون به آن  توجهی نداشته اند. ممکن است شما تلاش کنید که تغذیه مناسب تری داشته باشید و یا بیشتر استراحت کنید. ممکن است مصرف الکل را قطع کنید . یا سیگار کشیدن را ترک نمایید و عواملی را که استرس تان را کنترل میکند بدست آورید. هم اکنون زمان مناسبی برای فکرکردن درباره تصمیماتی است که تاثیرمثبت بر ادامه زندگیتان می گذارد و احساس بهتر و سالمتری داشته باشید و درکارهای سخت تر ازدیگران نیزکمک بگیرید. برای مثال اگر شما قصد ترک سیگار را دارید می توانید از خدمات آماده سازی و ترک سیگار بهره ببرید.

تغذیه بهتر

تغذیه مناسب و سالم می تواند دغدغه بسیاری از افراد باشد اما این موضوع در زمان درمان و یا بعد از آن وخیم تر است چرا که درمان حس ذایقه شما را تغییر می دهد – حالت تهوع ایجاد می کند. ممکن است تمایل به خوردن غذا نداشته باشید و کاهش وزن ناخواسته ایجاد شود.

تمام این ناکامی ها و مشکلات فوق با گذر زمان قابل حل می باشند و شما ممکن است در جستجوی یک رژیم غذایی و یا یک متخصص تغذیه برای مقابله با این موضوع باشید. یکی از بهترین نتایج این موضوع  آشنایی شما با تنوع مواد غذایی سالم است. مثلا خوردن 5 نوع میوه و سبزی درطول روز و یا استفاده نکردن از آرد سفید و شکر – گوشت و گوشت های فراوری شده مثل هات داگ –گوشت خوک وغیره

برای اطلاعات بیشتر درباره تغذیه مدرک ما: تغذیه برای افراد سرطانی درطول دوره درمان : راهنمایی برای بیماران وخانواده ها رجوع شود

استراحت /  خستگی  / کار / ورزش

خستگی زیاد را فرسودگی می گویند که درافراد درمان یافته به وفوردیده می شود. این نوع خستگی طبیعی نیست و با استراحت برطرف نمی شود. در بعضی افراد تا مدت زیادی باقی می ماند و توانایی آنها را برای فعالیت های روزمره کاهش میدهد.

اما ورزش می تواند در کاهش این فرسودگی موثرباشد مطالعات نشان می دهد بیمارانی که یک برنامه ورزشی را دنبال می کنند از نظر ذهنی و جسمی احساس بهتری دارند. اگرشما مریض باشید و در این مدت فعالیتی نکرده باشید از نظر تناسب اندام و مقاومت بدنی و قدرت ماهیچه ها افت می کنید. هر برنامه ورزشی می بایست متناسب با شرایط شما درنظر گرفته شود مثلا شخصی که تاکنون هیچ فعالیت ورزشی نداشته نمی تواند هفته ای دوبار تنیس بازی کند. اگرشما برای مدت مدیدی ورزش نکرده اید می توانید با پیاده روی اغاز کنید. با تیم معالج خود قبل از آن مشورت کنید و از دیگران نیز کمک بخواهید شما را یاری کنند . اگراحساس خستگی کردید استراحت کنید شاید این موضوع برای شما سخت باشد مخصوصا که درگذشته تمام روز را فعالیت میکردید اما اکنون نباید به خودتان فشار بیاورید بیشتر به بدن خود توجه کنید و هرجا لازم بود استراحت کنید.

برای اطلاعات بیشترراجع به فرسودگی لطفا به "فرسودگی درافراد کم خون و سرطانی"مراجعه کنید.

درنظرداشته باشید که ورزش می تواند وضعیت ذهنی و جسمی شما را بهبود بخشد

  • وضعیت قلبی وخون رسانی را بهبود بخشد
  • ماهیچه های قوی تری خواهید داشت
  • استرس و نگرانی را ازشما دور خواهد کرد
  • احساس خوشحالی به شما می بخشد
  • خستگی و فرسودگی شما را کاهش و انرژی شما را افزایش میدهد
  • به همراه یک رژیم غذایی مناسب وزن شما ایده ال می شود

ورزش نقش مهمی در کمک به کاهش ریسک بعضی از سرطان ها دارد. درانجمن سرطان امریکا در خصوص فعالیت های فیزیکی برای جلوگیری از سرطان به بزرگسالان پیشنهاد می شود روزانه 30 دقیقه در برنامه ورزشی شرکت کنند و علاوه براین درحداقل 5 روز درهفته روزی 45 تا 60 دقیقه فعالیت های فیزیکی میتواند سودمند باشد.

چگونه سرطان خون مزمن برسلامت ذهنی افراد تاثیر میگذارد

گاهی ممکن است خود را در وضعیت غرق در افکار و احساسات بیابید این مورد برای بسیاری اتفاق میفتد. ممکن است راجع به مرگ و مردن فکرکنید و یا راجع به تاثیر سرطان برروی خانواده – دوستان و شغلتان و روابط شما با پیرامونتان فکرکنید. هم چنین موارد ناخواسته و غیرمنتظره ممکن است برای شما نگرانی ایجاد کند مثلا اگر شما شروع کنید که کمتر به پزشک مراجعه کنید این تغییر می تواند شما را نگران کند. تقریبا تمام افرادی که با سرطان درگیر هستند به نوعی نیازمند حمایت ازسوی اطرافیان به منظورایجاد قدرت و راحتی هستند. این حمایت ها می تواند به اشکال مختلف از قبیل: خانواده  - دوستان – گروه های حمایت ازسرطان – گروه های معنوی – اجتماع درشبکه های مجازی بصورت آنلاین و یا مشاور.

مثلا بعضی افراد احساس آرامش بیشتری در گروه های اموزشی می کنند بعضی با سخنرانی یا با صحبت کردن با دوست قابل اعتماد و یک مشاور و هرچیزی که  از آن بعنوان منبع الهام قدرت و آرامش میگیرند.

سرطان می تواند شما را منزوی کند و این مسیله که شما بخواهید با هرچیزی درون خودتان مشاجره کنید اصلا ضرورتی ندارد ممکن است دوستان و خانواده خود را کنار بگذارید اما به آنها اجازه دهید به شما کمک کنند. اگر در این مورد مطمئن نیستید با مراکز مشاوره در این مورد تماس بگیرید.

اگر درمان سرطان خون مزمن جواب ندهد

اگر این درمان در مراحل نخست باعث بهبودی شما نشد راه های دیگری برای کمک به شما وجود خواهد داشت. اما اگربعد از امتحان راه های درمانی مختلف سرطان شما تغییر نکرد می بایست تا حد ممکن روش های جدید را دنبال کنید این سخت ترین قسمت از مبارزه شما با سرطان خواهد بود زمانی که شما بسیاری از روشهای درمانی سخت را طی نموده و پیشرفتی بدست نمیاورید. زمانی که دکتر به شما روشها ی جدید درمانی را پیشنهاد می دهد و شما ملاحظه می کنید که برای شما سوده نداشته و در صورت ادامه باید به عوارض جانبی آن نیز توجه کنید. در بسیاری از مواقع دکتر معالج واکنش و پیشرفت سرطان را نسبت به درمان برای شما بازگو می کند و باید سعی کنید تا جاییکه میتوانید احساس خوبی داشته باشید و مطمئن باشید برای تمام عوارض جانبی دارو دریافت خواهید کرد این روش درمان را درمان آرامش بخش می گویند.

این درمان شما را از بعضی از بیماریها و عوارض راحت می سازد اما بعنوان علاج و درمان قطعی سرطان محسوب نمی شود . می تواند به همراه درمان سرطان اتخاذ گردد تفاوت این دو درمان درهدف آنهاست

هدف این نوع درمان بهبود کیفیت زندگی شما و ایجاد احساس بهتر در زندگی شماست بعضی مواقع همان داروهای ضد سرطان برای این درمان استفاده می شوند مثلا از اشعه درمانی برای کاهش دردهای استخوانی و یا از شیمی درمانی برای کوچک نمودن تومورها و جلوگیری از تجمع آنها استفاده می شود اما این موارد درمان سرطان محسوب نمی شوند.

دربعضی مواقع ممکن است ازمزایای آسایشگاه استفاده کنید در این مورد بیشتر به فرد توجه می شود تا به بیماری برروی کیفیت زندگی بیشتر از طول زندگی تمرکز می شود . استفاده ازآسایشگاه بدان معنی نیست که مادامی که در آنجا هستید نمی توانید درمان سرطان مثل اشعه درمانی یا شیمی درمانی را ادامه دهید.

شما می توانید اطلاعات بیشتر درمدرک درمان آسایشگاهی و زندگی نزدیک به مرگ بیابید.

امیدواربودن مسیله مهمی است شاید امید به بهبودی زیاد هوشمندانه نباشد اما همچنان امید داشتن به اوقات خوب با خانواده و دوستان و زمانهای بامفهوم وجود دارد. قرارگرفتن د ر چنین موقعیتی باعث ایجاد فرصتی می شود که بر روی مسایل مهم زندگی خودتان تمرکز کنید و می یا بید هم اکنون زمانی است که می توانید کارهایی را که همیشه می خواستید ولی تاکنون انجام نداده اید را انجام دهید. اگرچه سرطام ماورای کنترل و قدرت ماست ولی هم چنان شما قادر به تصمیم گیری بسیاری از کارها هستید.

ترجمه شده از وبسایت: www.cancer.org 



بیماری های این مجموعه



مقالات مرتبط با سرطان خون: میلومونوسیتیک مزمن (CMML)



�?یسبوک آی تی طب توییتر آی تی طب گوگل پلاس آی تی طب اینستاگرام آی تی طب آر اس اس آی تی طب

به آی تی طب خوش آمدید. این وب سایت خدمات پزشکی ارائه نمی کند.

طراحی اپلیکیشن و طراحی وب سایت : پردو وب


کلیه حقوق متعلق به مرجع پزشکی ایران، آی تی طب می باشد.