سرطان کیسه صفرا


سرطان کیسه صفرا سرطانی است که که در کیسه صفرا شروع می شود.برای درک این سرطان، ما به شما کمک می کنیم تا در مورد کیسه صفرا و آنچه  که نمی دانید، بیشتر بدانید.

جزئیات بیماری سرطان کیسه صفرا


سرطان چیست؟

بدن انسان ازتریلیون ها سلول زنده ساخته شده است.سلول های عادی بدن رشد می کنند، به سلول های جدید تقسیم می شوند و به یک روش منظم می میرند.در طول سال های اولیه زندگی یک فرد، سلول های طبیعی بدن سریع تر تقسیم میشوند واجازه می دهند تا شخص رشد کند. هنگامی که فرد بالغ می شو.د،بیشتر سلول ها تنها به جای سلول های فرسوده و یا سلول های در حال مرگ و یا برای تعمیر صدمات، تقسیم می شوند. سرطان آغاز می شود هنگامی که سلول ها در یک قسمت از بدن شروع به رشد خارج از کنترل کنند. انواع بسیاری از سرطان وجود دارد اما همه آن ها به دلیل رشد سلول های طبیعی و از کنترل خارج شدن آن ها، شروع می شوند. رشد سلول های سرطانی متفاوت از رشد سلول های طبیعی است.به جای مرگ، سلول های سرطانی همچنان به رشد و شکل دهی خود ادامه داده وسلول های غیر طبیعی جدید ایجاد می کنند.در اغلب موارد، سلول های سرطانی، تومور تشکیل می دهند.سلول های سرطانی همچنین می توانند به بافت های دیگر حمله کنند و این چیزی است که سلول های طبیعی نمی توانند آن را انجام دهند. رشد خارج از کنترل و حمله به بافت های دیگر هستند که باعث می شود یک سلول به یک سلول سرطانی تبدیل شود. سلول ها به دلیل آسیب به DNA به سلول های سرطانی تبدیل می شوند.DNA در هر سلولی وجود دارد و هدایت کننده تمام اقدامات آن است.در یک سلول طبیعی، زمانی که DNA آسیب می بیند سلول تعمیر می  شود و یا می میرد.در سلول های سرطانی، DNA آسیب دیده  قابل تعمیر نیست اما سلول نمی میرد.در عوض این سلول در ساختن سلول های جدید که بدن به آن نیاز ندارد،فعالیت می کند.این سلول های جدید شبیه DNAآسیب دیده ای است که همان سلول های غیر طبیعی را تولید کرده است.مردم می توانند   DNAآسیب دیده را به ارث ببرند اما اغلب DNA آسیب دیده موجب اتفاق افتادن اشتباهاتی می شود به طوری که سلول طبیعی تولید مثل کرده ویا هر چیزی را در محیط ایجاد می کند.گاهی اوقات علت آسیب DNA چیزی  آشکار مانند کشیدن سیگار است.اما اغلب موارد هیچ علت مشخصی برای آن وجود ندارد.سلول های سرطانی اغلب به دیگر بخش های بدن حرکت می کنند.جایی که آن ها شروع به رشد کرده وتشکیل تومورهای جدیدی را می دهند که جایگزین بافت های سالم می شود.این فرآیند متاستاز نامیده  می شود.متاستاز زمانی اتفاق می افتد که سلول های سرطانی وارد جریان خون یا عروق بدن ما شوند.مهم نیست که سرطان در کجا گسترش پیدا کرده است.سرطان بر اساس محلی که در آن آغازشده قابل درمان است.برای مثال، سرطان روده بزرگ که به کبد گسترش یافته است هنوز هم سرطان روده بزرگ است و سرطان کبد نشده است.انواع مختلف سرطان می توانند بسیار متفاوت باشند. آنها در سطوح مختلف رشد وپاسخ به درمان متفاوتی دارند. به همین خاطر است که چرا مردم مبتلا به سرطان نیاز به در مان نوع خاص  سرطان دارند.همه تومورها سرطانی می باشند. تومورهایی که سرطان نیستند، خوش خیم نامیده می شوند.تومورهای خوش خیم می توانند مشکلاتی را به وجود بیاورند.آن ها می توانند رشد کنند و بر روی اندامها وبافت های سالم فشار ایجاد کنند.اما آن ها نمی توانند در بافت های دیگر بدن رشد کنند.چون آن ها نمی توانند حمله کنند، آن ها همچنین می توانند به دیگر قسمت های بدن(متاستاز) گسترش پیدا کنند.این تومورها به ندرت تهدید کننده زندگی هستند.

سرطان کیسه صفرا چیست؟

سرطان کیسه صفرا سرطانی است که که در کیسه صفرا شروع می شود. برای درک این سرطان، ما به شما کمک می کنیم تا در مورد کیسه صفرا و آنچه  که نمی دانید، بیشتر بدانید.

درباره کیسه صفرا

کیسه صفرا یک ارگان کوچک گلابی شکل در زیر کبد است. هم کبد وهم کیسه صفرا پشت دنده پایین سمت راست قرار دارند.در بزرگسالان، کیسه صفرا  معمولا 3 تا 4 اینچ طول دارد و به طور معمول بزرگتر از 1 اینچ است.کیسه صفرا تغلیظ شده وموجب ذخیره سازی صفرا ومایع ساخته شده در کبد می شود.صفرا به هضم چربی در غذاها کمک می کند وآن ها را از طریق روده کوچک منتقل می کند. صفرا به طور مستقیم از کبد آزاد شده وبه روده کوچک منتقل می شود وبا در کیسه صفرا  ذخیره شده و بعد منتشر می شود. هنگامی که مواد غذایی(به خصوص  مواد غذایی چرب) هضم می شوند، کیسه صفرا منقبض شده و از طریق یک لوله کوچک صفراوی بنام مجرای سیستیک منتشر می شود. مجرای سیستیک به مجرای مشترک کبدی که از کبد می آید، می پیوندد و به شکل مجرای صفراوی مشترک در می آید. مجرای صفراوی مشترک با مجرای اصلی پانکراس (مجرای لوزالمعده) می  پیوندد و در دوازده (اولین قسمت روده کوچک) در آمپول واتر خالی می شود. کیسه صفرا مفید است اما شما لازم نیست بدانید که آن چگونه زندگی می کند. بسیاری از مردم کیسه صفرا را درزندگی طبیعی خود حذف می کنند.

انواع سرطان های کیسه صفرا

درحدود 9 تا 10نوع ازسرطانهای کیسه صفرا از نوع adenocarcinomas هستند. این نوع سرطان، سرطانی است که در سلول هایی  با خواص غده ای که خط بسیاری از سطوح داخلی و خارجی بدن (از جمله در داخل دستگاه گوارش) است، شروع  می شود. Papillary adenocarcinoma یا سرطان papillary یک نوع ازسرطان های کیسه صفرا است که شایسته ذکر ویژه است.هنگامی که در زیر میکروسکوپ دیده می شود، سلول های اینسرطان کیسه صفرا به صورت انگشت مانند مرتب شده  اند.به طور کلی، سرطان های papillary به احتمال زیاد در داخل کبد یا نزدیکی گره های لنفاوی رشد نمی کنند.آنها به پیش بینی قبل از مرض در مقایسه با انواع دیگر adenocarcinomas کیسه صفرا تمایل دارند.حدود 6 درصد از تمام سرطان های کیسه صفرا از نوع papillary adenocarcinomas هستند. انواع دیگر سرطان مانند adenosquamous carcinomas، کارسینوم سلول سنگ فرشی،کارسینوم سلول کوچک، و سارکوماس می توانند در کیسه صفرا توسعه پیدا کنند اما اغلب این مورد غیر معمول است.

آمارهای کلیدی در مورد سرطان کیسه صفرا چیست؟

برآورد انجمن سرطان آمریکا برای سرطان کیسه صفرا و نزدیک به مجاری صفراوی بزرگ در ایالات متحده برای سال 2015 عبارتند از:

در باره 10910 مورد جدید تشخیص داده شده:4990 مورد در مردان و 5920مورد در زنان بوده اند.

درباره 3700 مرگ ناشی از این سرطان:1660 مورد در مردان و 2040مورد در زنان بوده است.

از این موارد جدید، کمتر از 4 در هر 10نفر(در حدود 4000 مورد) سرطان کیسه صفرا خواهد بود.سرطان کیسه صفرا معمولا تا زمانی که پیشرفت حاصل نشده باشد و علائم خود را نشان ندهند، وجود ندارد.تنها در حدود 1 از 5 سرطان کیسه صفرا در مراحل اوبیه تشخیص داده میشود زمانی که سرطان هنوز از کیسه صفرا پخش و منتشر نشده باشد.شانس زنده ماندن برای بیماران مبتلا به سرطان کیسه صفرا تا حد زیادی بستگی به چگونگی پیشرفت آن دارد.برای آمار میزان زنده ماندن بخش آمارهای بقا برای سرطان کیسه صفرا را ببینید.


ترجمه شده از وبسایت: www.cancer.org

عوامل خطر برای سرطان کیسه صفرا چیست؟

یک عامل خطر هر چیزی است که در شانس شما در ابتلا به یک بیماری مانند سرطان، تاثیر بگذارد. سرطان های مختلف عوامل خطر متفاوتی دارند. برخی از عوامل خطر مانند کشیدن سیگار می تواند تغییر کند.دیگر عوامل مانند سن یا سابقه خانوادگی یک شخص نمی تواند تغییر کند. اما داشتن یک عامل خطر و یا حتی چندین عامل خطر، به این معنا نیست که یک فرد به بیماری مبتلا شود. وبسیاری از افرادی که به این بیماری مبتلا شده اند، ممکن است چند ویا هیچ عامل شناخته شده ای داشته باشند. دانشمندان عوامل خطر متعددی که یک فرد بیشتر احتمال مبتلا به سرطان کیسه صفرا را دارد، پیدا کرده اند.بسیاری از این عوامل در برخی از راه ها به التهاب مزمن(التهاب وتورم) در کیسه صفرا مرتبط هستند.

سنگ کیسه صفرا

سنگ های صفراوی شایع ترین عامل خطر در سرطان کیسه صفرا هستند. سنگ کیسه صفرا نقش وکار ریگی شکل مانند کلسترول و دیگر مواد تشکیل دهنده کیسه صفرا دارد و می  تواند التهاب مزمن ایجاد کند. حداقل 3 از 4 نفر مبتلا به سرطان کیسه در هنگام تشخیص، سنگ صفرا دارند.اما سنگ های کیسه صفرا بسیار شایع هستند وسرطان کیسه صفرا به ویژه در ایالات متحده کاملا نادر است. اغلب افراد مبتلا به سنگهای صفراوی هرگز سرطان کیسه صفرا را توسعه نمی دهند.

کیسه صفرا Porcelain

کیسه صفرا Porcelain وضعیتی است که در آن دیواره کیسه صفرا با رسوب کلسیم پوشیده می شود. گاهی اوقات این حالت پس از التهاب طولانی مدت کیسه صفرا (cholecystitis) اتفاق می افتد که می تواند منجر به سنگ کیسه صفرا شود. افراد مبتلا به این بیماری در معرض خطر بالاتری به سرطان کیسه صفرا(احتمالا به دلیل شرایط التهاب) قراردارند.

جنسیت زن

در ایالات متحده، سرطان کیسه صفرا بیشتر از دو مرتبه در زنان رخ می دهد. سنگ کیسه صفرا والتهاب کیسه صفرا عوامل خطر مهمی برای سرطان کیسه صفرا هستند وهمچنین در زنان نسبت به مردان شایع تر می باشند.

چاقی

بیماران مبتلا به سرطان کیسه صفرا اغلب دارای اضافه وزن وچاقی نسبت به افراد فاقد این سرطان هستند. چاقی نیز یک عامل خطر برای سنگ کیسه صفرا است که ممکن است به این پیوند کمک کند.

سن بالا

سرطان کیسه صفرا عمدتا در افراد مسن دیده می شود.اما افراد جوان تر نیز می توانند این سرطان را در خود داشته باشند. متوسط سن مردم در زمان تشخیص سرطان 72 سال است.بیش از 2 از 3 نفر مبتلا به سرطان کیسه صفرا 65 ساله یا پیرتر هستند وقتی که تشخیص داده می شود.

قومیت وجغرافیا

در ایالات متحده خطر ابتلا به سرطان کیسه صفرا بالاترین مقدار خود را در میان آمریکایی های مکزیکی تبار آمریکایی های  بومی دارد. آنها همچنین احتمال بیشتری دارد که نسبت به سایر گروه های قومی  و نژادی سنگ  صفراوی داشته باشند. کمترین میزان خطر ابتلا در میان آمریکایی های آفریقایی تبار است. در سراسر جهان، سرطان کیسه صفرا در هند، پاکستان، و کشورهای آمریکای جنوبی و اروپای مرکزی نسبت به آمریکا شایع تر است.

کیست های Choledochal

این کیست ها پر از کیسه صفرا هستند که به مجرای صفراوی متصل هستند و لوله ایاست که صفرا را از کبد و کیسه صفرا به لوله کوچک متصل می کند(Choledochal معنایی مشترک با مجرای صفراوی دارد). کیست های بزرگمی توانند رشد کنند و ممکن است در طول زمان محتوی 1 تا 2 لیتر صفرا باشند. سلول های آستر کیسه ها اغلب مناطق تغییرات پیش از سرطان هستند که خطر ابتلای فرد به سرطان کیسه صفرا را افزایش می دهند.

اختلالات مجاری صفراوی

پانکراس دیگر ارگانی است که مایعات را از طریق یک مجرا به داخل روده کوچک برای کمک به هضم غذا، میریزد.این مجرا به طور معمول در دیدار با مجرای صفراوی مشترک آن را وارد روده کوچک می  کند.برخی از افراد دارای یک اختلال در جایی هستند که این کانال ها اجازه میدهد آب از ریفلاکس لوزالمعده(جریان عقبی) به داخل مجاری صفراوی، بریزد.این جریان عقبی نیز مانع از این می شود که صفرا از طریق مجاری صفراوی به سرعت به صورت طبیعی برود.مردم با این اختلالات در معرض خطر بیشتر سرطان کیسه صفرا هستند.دانشمندان مطمئن نیستند اگر ریسک و خطر افزایش پیدا  کند این به سبب عمل آب پانکراس است یا احتمالا به سبب کانال های دیگر در معرض آسیب مواد در صفرا است.

پولیپ کیسه صفرا

یکپولیپ کیسه صفرا یک رشدی است که در آن سطح داخلی دیوار کیسه صفرا دارای برآمدگی میشود.برخی از پولیپها در اثر رسوب کلسترول ودر جدار کیسه صفرا تشکیل می شوند.پولیپ های دیگر ممکن است تومورهای کوچک سرطانی یا خوش خیمی باشند که موجب التهاب شوند. پولیپهای بزرگتر از 1 سانتی متر(تقریبا نیم اینچ)بیشتر احتمال دارد که به سرطان منجر شوند، به طوری کهپزشکان اغلب ازبین بردن کیسه صفرا در بیماران مبتلا به پولیپ کیسه صفرا که اندازه بزرگتری دارد را توصیه  می کنند.

کلانژیت اسکلروزینگ اولیه

در کلانژیت اسکلروزینگ اولیه(PSC) التهاب،  زخم وشکاف در مجاری صفراوی وجود دارد.مردم مبتلا به این بیماری، در خطر ابتلا به سرطان کیسه صفرا و مجاری صفراوی قرار دارند.بسیاری از مردم مبتلا به PSC همچنین دارای ورمهای زخمی هستند که یک نوع بیماری التهابی روده است.

مواد شیمیایی صنعتی ومحیط زیست

روشن است که اگر در معرض مواد شیمیایی خاص در محل کار ویا محیط زیست قرار بگیریم،خطر ابتلا به سرطان کیسه صفرا افزایش پیدا می کند.مطالعه این مورد کار سختی است چون این سرطان شایع نیست.برخی از مطالعات در حیوانات آزمایشگاهی نشان داده است که ترکیبات شیمیایی بنام نیتروآمین ممکن است خطر ابتلا به سرطان کیسه صفرا را افزایش دهند.مطالعات دیگر نشان داده است که سرطان کیسه صفرا ممکن است بیشتر در کارگران صنایع پلاستیک و پارچه نسبت به مردم دیگر رخ می دهد.تحقیقات بیشتر در این زمینه نیاز به منطقه ای دارد که این موارد را تایید یا رد کند.

حصبه

مردم مزمن با سالمونلا(باکتری که باعث حصبه می شود) و کسانی که حامل این بیماری آلوده هستند، نسبت به افراد دیگر احتمال دارد که به سرطان کیسه صفرا دچار شوند.این احتمالا به دلیل عفونت استکه می تواند باعث التهاب کیسه صفرا شود.اما حصبه در ایالات متحده نادر است.

سابقه خانوادگی

بیشتر سرطان های کیسه صفرا در افراد با سابقه خانوادگی یافت نشده اند.سابقه سرطان کیسه صفرا در خانواده به نظر می رسد که شانس فرد را برای توسعه این نوع سرطان افزایش می دهد، اما خطر هنوز کم است زیرا این یک بیماری نادر است.

آیا ما می دانیم چه چیزی باعث بروز سرطان کیسه صفرا می شود؟

محققان چندین عامل خطر که احتمال ابتلا به سرطان کیسه صفرا را افزایش می دهند، پیدا کرده اند.(به بخش قبلی عوامل خطر ابتلا به سرطان کیسه صفرا نگاه کنید)آنها همچنین شروع به درک این موضوع کرده اند که چگونه برخی از این عوامل خطر ممکن است منجر به سرطان کیسه صفرا شوند.التهاب مزمن کیسه صفرا یک لینک رایج در میان بسیاری از عوامل خطر برای سرطان کیسه صفرا هستند.به عنوان مثال، زمانی که کسی سنگ کیسه صفرا دارد، کیسه صفرا ممکن است صفراوی را آهسته تر آزاد کند.این بدان معنی است که سلول های موجود در کیسه صفرا در معرض مواد شیمیایی در صفرا بیش از حد معمول هستند.این می تواند منجر به تحریک و التهاب شود.در یک مثال دیگر،اختلال در مجاری که مایعات را از کیسه صفرا وپانکراس به روده کوچک حمل میکند، ممکن است اجازه دهد که عصاره ها از پانکراس به جریان عقب رفت(رفلاکس)در داخل کیسه صفرا وکانال های صفرا، بروند.این رفلاکس لوزالمده ممکن است شعله ور شود و رشد سلول های آستر کیسه صفرا و مجاری صفرا خطر ابتلا به سرطانکیسه صفرا را افزایش دهد.دانشمندان در حال شروع فهمیدن این موضوع هستند که چگونه عوامل خطر مانند التهاب ممکن است منجر به تغییرات خاصی در سلول های DNA شوند و رشد غیر طبیعی داشته و به شکل سرطان در آیند.DNA مواد شیمیایی در هر یک ازسلول های ماست که باعث بوجود آمدن ژن های ما می  شود(دستورالعمل برای نحوه عملکرد سلول های ما).ما معمولا شبیع پدر ومادران خود هستیم زیرا آن ها منبع DNA ما هستند.اما DNA چگونه بیشتر ما را تحت تاثیر قرار می دهد.برخی از ژن ها کنترل می شوند وقتی که سلول ها رشد می کنند،به سلول های جدید تقسیم می شوند ومی میرند.ژن هایی که به رشد سلول ها کمک می کنند،تقسیم میشوند وزنده باقی می مانند، انکوژن نام دارد.ژن هایی کهسرعت تقسیم سلولی را کم می کنند ویا باعث مرگ سلول در زمان مناسب می شوند، ژن های سرکوب گر یا تومور نامیده میشوند.سرطان می تواند باعث تغییرات (جهش) در DNA شود که در انکوژن ها تبدیل و یا خاموش کردن ژن های سرکوب گر تومور ایجاد می شود.تغییرات در ژن های مختلف، معمولا نیازی برای یک سلول است که سرطانی شود.برخی از افراد جهش های DNAرا از پدر و مادر خود به ارث می برند که تا حد زیادی خطر ابتلا به برخی از سرطان ها را افزایش می دهد.اما جهش های ژن های به ارث برده به نظر نمی رسد که باعث سرطان کیسه صفرا شود.جهش های ژن های مرتبط به سرطان های کیسه صفرا معمولا در طول زندگی بدست می آیند و به ارث برده نمی شوند.برای مثال،بدست آوردن تغییرات در ژن سرکوبگر تومور TP53 در بسیاری از موارد سرطان کیسه صفرا را در پی خواهد داشت.دیگر ژنهایی که ممکن است نقشی در سرطان کیسه صفرا داشته باشند شامل KRAS, BRAF, CDKN2, and HER2. هستند.برخی ازتغییرات ژنی که منجر به سرطان کیسه صفرا میشوند ممکن است توسط التهاب مزمن ایجاد شود.اما گاهی اوقات علت این تغییرات شناخته شده نیست.تغییرات ژنی فقط ممکن است ناشی از رویدادهای تصادفی و یا گاهی اوقات در داخل یک سلول بدون داشتن علت بیرونی یا خارجی باشد.

آیا می توان ازسرطان کیسه صفرا جلوگیری نمود؟

هیچ راه شناخته شده ای برای جلوگیری ازسرطان کیسه صفرا وجود ندارد.بسیاری از عوامل خطر شناخته شده برای سرطان کیسه صفرا مانند سن،جنسیت،قومیت واختلالات مجاری صفراوی خارج از کنترل ما هستند.اما چیزهایی وجود دارد که شما می توانید انجامدهید تا خطر ابتلا کاهش پیدا کند.گرفتن وماندن در یک وزن سالم یکی از راه های مهم است که یک فرد ممکن است خطر ابتلا به سرطان کیسه صفرا و چندین سرطان دیگر را کاهش دهد.انجمن سرطان آمریکا توصیه می کند که افراد سعی کنند که در یک وزن سالم در طول زندگی با فعال بودن وخوردن یک رژیم غذایی سالم با غذاهای گیاهی، باشند.این شامل حداقل 2½ فنجان سبزیجات و میوهجات در هر روزاست.نانهای سبوس دار،پاستا، غلات و حبوبات را به جای غلات تصفیه شده انتخاب نمایید.ماهی، مرغ و دانه های غلات بخورید و مصرف گوشت فراوری شده وگوشت قرمز خود را محدود کنید.برای کسب اطلاعات راهنمای جامعه سرطان آمریکا در تغذیه وفعالیت فیزیکی برای پیشگیری ازسرطان را ببینید.از آنجا که سنگ های صفراوی یک عامل خطر عمده است، ازبین بردن آن ها در افراد مبتلا به سنگ کیسه صفرا ازبسیاری ازسرطان ها جلوگیری می کند.اما سنگهای کیسه صفرا بسیار شایع هستند وسرطانکیسه صفرا حتی در افراد مبتلا به سنگ صفراوی نادر است.بیشتر پزشکان توصیه نمی کنند کهمردم دارای سنگ صفراوی، کیسه صفرای خود را حذف کنند مگر این که این سنگها باعث بروز علائم ویا مشکلات دیگر شود.دلیل این است که خطرات احتمالی وعوارض ناشی از جراحی احتمالا به نفع افراد خارج از وزن نیست.برخی از پزشکان ممکن است توصیه کنند که کیسه صفرا از بین برود اگر به مدت طولانی بیماریسنگ صفرا منجر به کیسه صفرا پرکلین شود.


ترجمه شده از وبسایت: www.cancer.org

آیا سرطان کیسه صفرا می تواند در همان اوایل تشخیص داد؟

سرطان کیسه صفرا برای پیدا کردن در اوایل ،سخت است. کیسه صفرا در داخل بدن عمیق است به طوری که تومور اولیه دیده نمی شود ویا نمی تواند در طول معاینات پزشکی متعارف احساس شود. هیچ آزمایش خون یا سایر آزمایشاتی که در تشخیص سرطان کیسه صفرا قابل اعتماد باشد، و به عنوان آزمون غربالگری مفید یاشد، وجود ندارد. (غربالگری برای سرطان در افراد بدون علامت). به این دلیل، بسیاری از سرطان های کیسه صفرا تنها پس از این که سرطان به اندازه کافی رشد کرد و موجب علائم و نشانه هایی شد، یافت می شوند. با این حال، برخی از سرطان های کیسه صفرا، قبل از آنکه به دیگر بافت ها واندام ها گسترش پیدا کنند، یافت می شوند. بسیاری از این سرطان های اولیه، به طور غیر منتظره ای پیدا می شوند وقتی که کیسه صفرا یک شخص به دلیل سنگ کیسه صفرا حذف شود. وقتی که کیسه صفرا بعد از حذف در آزمایشگاه دیده میشود، سرطانهای کوچک یا پیش سرطان ها هیچ علامتی ایجاد نمی کنند.

علائم و نشانه های سرطان کیسه صفرا

سرطان کیسه صفرا معمولا علائم و نشانه ای تا بعد از دوره بیماری ایجاد نمی کند اما گاهی اوقات این علائم می توانند زودتر ظاهر شوند و منجر به تشخیص زود هنگام شوند.اگر سرطان در مراحل اولیه درمان شود، بیشتر موثر است.برخی از علائم شایع سرطان کیسه صفرا عبارتند از:

شکم یا درد شکم

اغلب افراد مبتلا به سرطان کیسه صفرا دارای درد شکم هستند. در اکثر موارد این درد در قسمت سمت راست بالای شکم است.

تهوع یا استفراغ

افراد مبتلا به سرطان کیسه صفرا گاهی اوقات به عنوان یک علامت حالت تهوع دارند.

یرقان

یرقان یک زردی پوست ویا قسمت سفید چشم است. اگر سرطان به اندازه کافی بزرگ باشد، مجاری صفراوی را مسدود می کند. صفرا از کبد نمی تواند به روده تخلیه شود. این امر می تواند موجب ساخت بیلی روبین (یکماده شیمیایی زرد رنگ در صفرا) در خون و حل و فصل در نقاط مختلف بدن شود. اینحالت اغلب در پوست و چشم دیده می شود.

توده در شکم

اگر سرطان مجاری صفراوی را مسدود کند،کیسه صفرا می تواند بزرگتر از اندازه معمولی شود ومتورم گردد.سرطان کیسه صفرا همچنین می تواند به قسمت های مجاور کبد گسترش پیدا کند.این امر می تواند گاهی اوقات توسط پزشک به عنوانتوده ای در سمت راست شکم احساس شود.همچنین می تواند با استفاده از آزمون تصویر برداری مانند سونوگرافی تشخیص داده شود.

علائم دیگر عبارتند از:

علائم کمتر شایع سرطان کیسه صفرا عبارتند از:

از دست دادن اشتها - کاهش وزن - تورم در شکم - تب - خارش پوست - ادرار تیره - مدفوع با رنگ روشن وچرب.

سرطان کیسه صفرا، معمول نیست واین علائم و نشانه ها به احتمال زیاد توسط چیزی به غیر از سرطان کیسه صفرا بوجود می آید. برای مثال افراد مبتلا به سنگ صفراوی بسیاری از این علائم را دارند. بسیاری از علائم به مراتب شایع تری از درد شکم در سرطان کیسه صفرا وجود دارد. هپاتیت ویروسی (عفونت کبد) یک علت زردی بسیار شایع است. با این حال اگر شما هر گونه از این مشکلات را دارید، به پزشک خود در صورت نیاز مراجعه کنید و علت را دریابید وآن را درمان نمایید.

سرطان کیسه صفرا چگونه تشخیص داده می شود؟

برخی از سرطان های کیسه صفرا پس از اینکه کیسه صفرا برای درمان سنگ کیسه صفرا یا التهاب مزمن (طولانی مدت) برداشته می شود، ظهور می کنند. کیسه های صفرایی که به این دلایل برداشته می شوند، همیشه در زیر میکروسکوپ دیده خواهند شد تا بررسی شود حاوی سلول های سرطانی هستند یا خیر.

بیشتر سرطان های کیسه صفرا، تا زمانی که یک فرد دارای علائم به یک دکتر مراجعه نکند، تشخیص داده نخواهند شد.

تاریخچه پزشکی و معاینه فیزیکی

اگر شما هر گونه علائمی را داشته باشید که نشان می دهد شما ممکن است به سرطان کیسه صفرا مبتلا شده باشید، دکتر یک تاریخچه کامل پزشکی را از شما می خواهد تا عوامل خطر را چک کند و اطلاعات بیشتری در مورد نشانه های شما به دست آورد.

دکتر شما را برای بررسی نشانه ای از سرطان کیسه صفرا و سایر مشکلات بهداشتی معاینه می کند. آزمون عمدتا بر روی شکم تمرکز خواهد کرد که هر توده، حساسیت به لمس، و یا تجمع مایع ای را بررسی می کند. پوست و قسمت سفید چشم برای زردی بررسی می شود (رنگ زرد). گاهی اوقات، سرطان کیسه صفرا به غدد لنفاوی گسترش می یابد و ایجاد یک توده می کند که می تواند در زیر پوست احساس شود. غدد لنفاوی بالای ترقوه و در چندین مکان دیگر معمولا به دقت مورد بررسی قرار بگیرند.

اگر علائم و یا معاینه فیزیکی نشان دهد که شما احتمال دارد که سرطان کیسه صفرا داشته باشید، آزمایشهای دیگر نیز انجام خواهند شد که می توانند شامل تست های آزمایشگاهی، تصویر برداری، آزمایش، و روش های دیگر آزمایش باشد.


آزمایش خون

تست های عملکرد کبد و کیسه صفرا

دکتر شما ممکن است آزمایشی به منظور مشخص شدن میزان بیلی روبین در خون درخواست کند. بیلی روبین ماده شیمیایی است که به رنگ زرد صفراوی است. مشکلات در کیسه صفرا، مجاری صفراوی و یا کبد می تواند سطح بیلی روبین خون را بالا ببرد. سطح بیلی روبین بالا به دکتر می گوید که ممکن است کیسه صفرا، مجاری صفراوی، مشکلات کبدی وجود دارد.

همچنین ممکن است دکتر آزمایشاتی دیگر برای مواد در خون، مانند آلبومین، آلکالن فسفاتاز، AST، ALT، GGT و غیره درخواست بدهد که اگر شما بیماریهای کبد، مجرای صفراوی، و یا کیسه صفرا داشته باشید این آزمایش ها می تواند نتایج غیر طبیعی داشته باشد. که گاهی اوقات به عنوان تست های عملکرد کبدی به آن ها اشاره می شود.

نشانگر های توموری

مشخصه های CEA و CA 19-9 نشانگر های توموری (پروتئین های موجود در خون زمانی که برخی سرطان ها وجود دارد) می باشند. سطح بالایی از این مواد اغلب (اما نه همیشه) در افراد مبتلا به سرطان کیسه صفرا دیده می شود. معمولا این نشانگرها زمانی که سرطان در مرحله پیشرفته است در خون بالا خواهند بود. این نشانگر ها مخصوص سرطان کیسه صفرا نیستند بلکه در سرطان های دیگر و یا حتی برخی از شرایط پزشکی دیگر نیز می توانند سطح بالا داشته باشند. این آزمایشات گاهی اوقات می تواند پس از این که یک فرد مبتلا به سرطان کیسه صفرا تشخیص داده می شود، مفید باشد. اگر سطح این نشانگر ها بالا باشد، می توان آنها را در طول زمان دنبال کرد تا مشخص شود که آیا درمان به خوبی کار می کند.


آزمایشات تصویربرداری

آزمایشات تصویربرداری با استفاده از اشعه x، میدان مغناطیسی و یا امواج صوتی برای ایجاد تصاویری از داخل بدن انجام می شود. آزمون های تصویری را می توان به به چند دلیل انجام داد، از جمله:

  • برای مناطق مشکوک به سرطان
  • برای کمک به دکتر تا سوزن بیوپسی را به یک منطقه مشکوک برای تهیه ی نمونه وارد کند
  • دانستن این که سرطان چگونه و تا کجا گسترش یافته
  • برای کمک به انواع خاصی از درمان
  • برای کمک به تعیین این که درمان جواب داده است
  • به دنبال نشانه هایی از بازگشت سرطان پس از درمان

افرادی که سرطان کیسه صفرا دارند (و یا ممکن است داشته باشند) احتمالا یک یا بیشتر از آزمایشات زیر را انجام خواهند داد.

سونوگرافی

برای این آزمایش، یک ابزار کوچک به نام مبدل امواج صوتی را وارد بدن می کند و انعکاس امواج را دریافت می کند و به این وسیله به اندامهای درون بدن پی می برد. پژواک توسط یک کامپیوتر بر روی صفحه نمایش به یک تصویر تبدیل می شود. الگوهای پژواک می تواند به پیدا کردن تومورها کمک کند و نشان دهد که چگونه در مناطق مجاور رشد کرده است.

سونوگرافی از شکم: این تصویربرداری اغلب در افرادی که علائم را دارند انجام می شود (مانند زردی و درد در قسمت فوقانی راست شکم خود) که ممکن است توسط مشکلات کیسه صفرا ایجاد می شود.

این یک آزمایش ساده بدون استفاده از هیچ گونه تابش است. شما به سادگی بر روی یک میز دراز می کشید در حالی که دکتر یا تکنسین سونوگرافی مبدل را روی پوست شکم سمت راست بالا حرکت می دهد (که به شکل یک گرز است). معمولا، پوست برای اولین بار با ژل لیز می شود.

اندوسکوپی یا سونوگرافی لاپاروسکوپی:  در این تکنیک، دکتر مبدل اولتراسوند را در داخل بدن قرار می دهد و به کیسه صفرا نزدیک می کند تا تصاویر از یک سونوگرافی استاندارد دقیق تر شود. مبدل در انتهای یک لوله باریک روشن است که به یک دستگاه مشاهده متصل است. لوله هم از طریق عبور از دهان، از طریق معده، و در نزدیکی منطقه کیسه صفرا (سونوگرافی اندوسکوپیک) و یا از طریق یک برش کوچک در جراحی شکم (اولتراسوند لاپاروسکوپی) وارد بدن می شود.

در صورتی که تومور وجود داشته باشد، سونوگرافی می تواند به دکتر بگوید که تا چه حد به دیوار کیسه صفرا حمله کرده و در برنامه ریزی برای عمل جراحی کمک کند. اگر غدد لنفاوی مجاور بزرگ شده باشند سونوگرافی ممکن است بتواند نشان دهد که می تواند نشانه آن باشد که سرطان به آنها رسیده است.

سونوگرافی نیز می تواند برای هدایت یک سوزن به داخل غدد لنفاوی مشکوک استفاده شود به طوری که سلول می تواند برداشته شود (نمونه برداری) و در زیر میکروسکوپ مشاهده شود. این روش به عنوان نمونه برداری با سوزن هدایت سونوگرافی شناخته شده است.

توموگرافی کامپیوتری (CT) سیتی اسکن

سی تی اسکن با استفاده از اشعه x تصاویر مقطعی مفصلی از بدن ارائه می دهد. به جای گرفتن یک تصویر، مانند اشعه ایکس به طور منظم، یک اسکنر CT بسیاری از تصاویر را تهیه می کند و در حالی که شما بر روی یک میز دراز کشیده اید در اطراف شما می چرخد. پس از آن یک کامپیوتر از این تصاویر بدست آمده را ترکیب می کند و یک برش از بخشی از بدن شما ارائه می دهد که نیاز به مطالعه دارد.

یک سی تی اسکنر به عنوان یک دونات بزرگ با یک میز باریک است که وسط اسلاید را در داخل و خارج توصیف می کند. در حالی که اسکن در حال انجام است، لازم است که شما همچنان بر روی میز دراز بکشید. سی تی اسکن از اشعه ایکس به طور منظم طولانی تر است و شما ممکن است کمی احساس محصور شدن در یک حلقه را داشته باشید در حالی که عکس ها در حال گرفته شدن است.

قبل از این کخ هر گونه تصویر گرفته شود، ممکن است از شما خواسته شود 1 تا 2 پیمانه نیم لیتری مایعی به نام حاجب خوراکی بنوشید. این کمک می کند تا طرح روده در مناطق خاص به اشتباه به عنوان تومور تعیین نشود. همچنین ممکن است شما به یک IV (داخل وریدی) نیاز داشته باشید که از طریق آن یک نوع متفاوت از ماده حاجب (کنتراست IV) تزریق شود. این کمک می کند تا ساختار کلی بدن شما بهترگسترده شود.

تزریق می تواند موجب گرگرفتگی (قرمزی و احساس گرما) شود. برخی از افراد حساسیت دارند و به ندرت کهیر یا  واکنش های جدی تر مانند مشکلات تنفسی و فشار خون پایین از خود نشان می دهند. اگر تا کنون هر گونه آلرژی یا واکنش به هر گونه مواد کنتراست زا مورد استفاده برای اشعه ایکس داشته اید حتما به دکتر بگویید.

سی تی اسکن می تواند چندین استفاده برای سرطان کیسه صفرا را داشته باشد:

  • اغلب برای کمک به تشخیص سرطان کیسه صفرا با نشان دادن تومور در این منطقه استفاده می شود.
  • می تواند به دانستن مرحله سرطان کمک کند(پیدا کردن این که تا چه حد گسترش یافته است). سی تی اسکن می تواند اندام های کیسه صفرا (به خصوص کبد) و همچنین غدد لنفاوی و اعضای دور که سرطان ممکن است به آنجا گسترش یافته باشد را نشان دهد.
  • یک نوع از CT، به نام  CT آنژیوگرافی شناخته شده که برای رگ های خونی نزدیک به کیسه صفرا استفاده می شود. اگر عمل جراحی یک گزینه درمانی باشد، این می تواند برای تعیین محل کمک کند.
  • سی تی اسکن نیز می تواند برای هدایت سوزن بیوپسی به یک تومور یا مشکوک به متاستاز استفاده شود. برای این روش، به نام بیوپسی سوزنی هدایت شده با CT، شما بر روی میز سی تی اسکن دراز می کشید در حالی که دکتر سوزن بیوپسی را از طریق پوست به سمت توده حرکت می دهد. سی تی اسکن تا زمانی که سوزن در داخل توده باشد ادامه خواهد داشت. پس از آن نمونه بیوپسی برداشته می شود و در زیر میکروسکوپ بررسی می شود.

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)

مانند سی تی اسکن، اسکن MRI تصاویر دقیق از بافت نرم در بدن ارائه می دهد. اما اسکن MRI به جای اشعه ایکس از امواج رادیویی و آهن ربای قوی استفاده می کند. مواد کنتراست به نام گادولینیوم ممکن است قبل از اسکن به داخل ورید تزریق شود تا جزئیات را بهتر ببینید.

اسکن MRI بخش زیادی از جزئیات را ارائه می دهد که می تواند در نگاه به کیسه صفرا و مجاری صفراوی در اطراف و ارگان های دیگر بسیار مفید باشد. گاهی اوقات می تواند به تشخیص یک تومور خوش خیم از یک سرطانی کمک کند

همچنین انواع خاصی از اسکن MRI می تواند در افرادی که ممکن است سرطان کیسه صفرا داشته باشند، استفاده شود:

  • MR کلانژیوپانکراتوگرافی (MRCP)، که می تواند برای بررسی مجاری صفراوی مورد استفاده قرار گیرد، در زیر در بخش کولانژیوگرافی است.
  • MR آنژیوگرافی (MRA که در رگ های خونی به نظر می رسد، که در بخش بعدی در آنژیوگرافی ذکر شده است.

اسکن MRI می تواند کمی بیش از سی تی اسکن ناراحت کننده باشد. اغلب تا یک ساعت طولانی می شود. شما به داخل یک لوله باریک، محدود و نهفته می روید که می تواند برای افرادی که ترس از فضاهای محصور دارند، ناراحت کننده باشد. به طور ویژه، گاهی اوقات می تواند دستگاه MRI باز استفاده شود. دستگاه MRI همچنین باعث وزوز و کلیک کردن سر و صدا می شود که ممکن است نگران کننده باشد. برای کمک به جلوگیری از آسیب این سر و صدا استفاده از گوشی توصیه می شود.

کولانژیوگرافی

کولانژیوگرافی یک آزمون تصویربرداری است که برای دیدن مجاری صفراوی به کار می رود تا اگر آنها مسدود شده اند یا تنگ و یا گشاد شده اند، مشخص شود. اگر کسی تومور داشته باشد که کردن مجرا را مسدود کرده باشد این می تواند برای نشان دادن آن کمک کننده باشد. همچنین می تواند برای کمک به برنامه جراحی مورد استفاده قرار گیرد. انواع مختلفی از کولانژیوگرافی وجود دارد، که هر کدام دارای جوانب مثبت و منفی مختلفی هستند.

کلانژیوپانکراتوگرافی رزونانس مغناطیسی (MRCP): یک راه غیر تهاجمی برای گرفتن تصاویر از مجاری صفراوی که از همان نوع از دستگاه برای اسکن MRI استاندارد استفاده می شود. بر خلاف انواع دیگر کولانژیوگرافی، به استفاده از ماده حاجب نیاز ندارد و تهاجمی نیست. به دلیل این که غیر تهاجمی است، اگر هدف از آزمون فقط به تصویر کشیدن مجاری صفراوی باشد، پزشکان اغلب از MRCP استفاده می کنند. این آزمون می تواند برای نمونه برداری از تومورها استفاده شود و یا به جای استنت ها (لوله های کوچک) مجاری را باز نگه دارد.

کلانژیوپانکراتوگرافی رتروگراد آندوسکوپیک (ERCP): در این روش، یک لوله دراز انعطاف پذیر (آندوسکوپ) توسط پزشک از گلو از طریق مری و معده می گذرد و در اولین بخش از روده کوچک قرار می گیرد. این کار معمولا در حالی که شما آرام هستید انجام می شود (به شما دارو داده می شود تا خواب آلود شوید). یک کاتتر کوچک (لوله)، از انتهای آندوسکوپ به مجرای صفراوی مشترک منتقل می شود. در زمانی که اشعه ایکس گرفته می شود مقدار کمی از ماده حاجب از طریق لوله برای کمک به مشخص شدن مجاری صفراوی و پانکراس تزریق می شود. این تصاویر را می تواند تنگی یا انسداد مجاری را نشان دهد.

این آزمون تهاجمی تر از MRCP است، اما مزیت آن این است که دکتر می تواند نمونه ای از سلول یا مایع را برای نگاه کردن در زیر میکروسکوپ بردارد. همچنین ERCP می تواند به جای یک استنت (یک لوله کوچک) برای کمک به باز نگه داشتن یک مجرا استفاده شود.

کولانژیوگرافی ترنس هپاتیک از راه پوست (PTC): در این روش، دکتر یک سوزن توخالی نازک را از طریق پوست در شکم جاگذاری می کند تا به یک مجرای صفراوی در کبد وارد شود. قبل از آزمون داروی خواب آور از طریق ورید به شما داده خواهد شد. یک بی حسی موضعی نیز برای بیحس کردن این منطقه قبل از قرار دادن سوزن استفاده می شود. پس از آن رنگ کنتراست زا از طریق سوزن تزریق می شود و درحالی که از طریق مجاری صفراوی عبور می کند اشعه ایکس گرفته می شود. مانند کار با ERCP، این رویکرد را همچنین می توان برای نمونه برداری از مایع یا بافت یا به جای یک استنت به یک مجرا برای کمک به باز نگه داشتن آن استفاده کرد. از آنجا که آن تهاجمی تر است (و ممکن است درد بیشتری را ایجاد کند)، معمولا PTC استفاده نمی شود مگر اینکه ERCP آزمایش شده باشد و یا به برخی از دلایل نمی تواند انجام شود.

آنژیوگرافی

آنژیوگرافی یا آنژیوگرام آزمون اشعه ایکس برای دیدن رگ های خونی استفاده می شود. برای این آزمایش، مقدار کمی از ماده حاجب برای طرح ریزی رگهای خونی به داخل شریان تزریق شده و تصویر اشعه ایکس گرفته می شود. اگر جریان خون در منطقه مسدود شده باشد و یا تحت تاثیر یک تومور و عروق خونی در منطقه غیر طبیعی شده باشند تصاویر نشان می دهد. همچنین اگر سرطان کیسه صفرا از طریق دیواره رگ های خونی خاصی رشد کرده باشد این آزمایش می تواند نشان دهد. این اطلاعات برای کمک به جراحان استفاده می شود تا تصمیم بگیرند که آیا سرطان می تواند برداشته شود و همچنین به برنامه ریزی این عملیات کمک می کند.

آنژیوگرافی اشعه X می تواند ناراحت کننده باشد چرا که دکتر یک کاتتر کوچک (یک لوله توخالی انعطاف پذیر) را برای تزریق رنگ به شریان برای رفتنن به کیسه صفرا جایگذاری می کند. معمولا کاتتر را به داخل سرخرگ ران قرار داده و به بالا می فرستند تا به شریان تامین کننده ی کیسه صفرا برسد. یک بی حسی موضعی اغلب برای بی حس کردن این منطقه قبل از قرار دادن کاتتر استفاده می شود. سپس در حالی که رنگ به سرعت به طرح تمام عروق تزریق شده اشعه ایکس در حال عکس گرفتن خواهد بود.

آنژیوگرافی همچنین می تواند با یک اسکنر CT (سی تی آنژیوگرافی) و یا یک اسکنر MRI (آنژیوگرافی MR) انجام شود. در حال حاضر این تکنیک ها بیشتر استفاده می شوند زیرا می توانند اطلاعاتی در مورد رگ های خونی نزدیک به کیسه صفرا بدهند بدون اینکه نیاز به یک کاتتر در شریان باشد. ممکن است هنوز هم نیاز به یک تزریق وریدی باشد به طوری که ماده حاجب را بتوان به جریان خون در طول تصویربرداری تزریق کرد.


لاپاراسکوپی

لاپاروسکوپی یک نوع عمل جراحی جزئی است. دکتر یک لوله نازک با یک نور و یک دوربین فیلمبرداری کوچک در انتها (لاپاراسکوپی) را از طریق یک برش کوچک (برش) در مقابل شکم وارد کرده و کیسه صفرا، کبد و ارگان های دیگر را مشاهده می کند. (گاهی اوقات بیش از یک برش ایجاد می شود). این روش در اتاق عمل انجام می شود در حالی که شما تحت بیهوشی عمومی هستید (در یک خواب عمیق).

لاپاراسکوپی به پزشکان در برنامه ریزی عمل جراحی یا درمان های دیگر کمک می کند و می تواند به منظور پی بردن به مرحله (وسعت) از سرطان استفاده شود. اگر نیاز بود، پزشکان می توانند ابزار را از طریق برش برای حذف نمونه برداری وارد کنند و سپس در زیر میکروسکوپ برای ایجاد و یا تشخیص سرطان بررسی کنند. لاپاراسکوپی اغلب برای حذف کیسه صفرا برای درمان سنگ کیسه صفرا یا التهاب مزمن کیسه صفرا استفاده می شود. این عمل کوله سیستکتومی لاپاروسکوپی نامیده می شود. اگر سرطان کیسه صفرا یافت شود و یا طی عملیات مشکوک باشد، جراحان معمولا این عمل را تبدیل به یک عملیات کوله سیستکتومی باز می کنند (برداشتن کیسه صفرا از طریق برش بزرگتر در شکم). روش باز اجازه می دهد تا جراح بتواند بیشتر ببیند و حتی ممکن است وقتی که کیسه صفرا برداشته می شود شانس آزاد شدن سلول های سرطانی به داخل شکم را کاهش دهد. استفاده از روش باز بستگی دارد به اندازه سرطان و اینکه آیا عمل جراحی می تواند تمام سرطان را حذف کند.


بیوپسی

درطول نمونه برداری، دکتر یک نمونه بافت را برای دیدن در زیر میکروسکوپ بر می دارد تا ببیند سرطان (یا بیماری های دیگر) وجود دارد یا خیر. برای تشخیص بسیاری از انواع سرطان به بیوپسی نیاز است. بیوپسی نیز برای کمک به دانستن اینکه تا چه حد سرطان گسترش یافته است استفاده می شود. برای انتخاب بهترین راه از گزینه های درمان این مهم است.

اما یک بیوپسی ممکن است همیشه قبل از عمل جراحی برای برداشتن تومور کیسه صفرا انجام نشود. پزشکان اغلب نگران هستند که یک سوزن به داخل تومور وارد شود ولی به طور کامل آن را از بین نبرد و ممکن است اجازه دهد سلول های سرطانی به مناطق دیگر گسترش یابند.

اگر آزمایشات تصویربرداری (سونوگرافی، CT یا MRI اسکن، کولانژیوگرافی، و غیره) نشان دهد یک تومور در کیسه صفرا وجود دارد و هیچ نشانه ای آشکار از متاستاز دور آن وجود نداشته باشد، دکتر ممکن است به طور مستقیم به جراحی و درمان آن به عنوان یک کیسه صفرا سرطانی بپردازد. (بخش "عمل جراحی برای سرطان کیسه صفرا." را ببینید) در این موارد، بافت کیسه صفرا که در زیر میکروسکوپ دیده می شود و سپس از کیسه صفرا برداشته می شود.

در موارد دیگر، یک دکتر ممکن است احساس کند که نمونه برداری از یک منطقه مشکوک در کیسه صفرا بهترین راه برای اطمینان از این است که سرطان است. به عنوان مثال، تصویر برداری، آزمایش ممکن است نشان دهد که یک تومور گسترش یافته است و یا رشد بیش از حد بزرگ داشته است و باید به طور کامل با عمل جراحی برداشته شود. متاسفانه، بسیاری از سرطان های کیسه صفرا در زمانی که مشخص و شناسایی می شوند دیگر قابل حذف و برداشته شدن نیستند.

انواع بیوپسی

راه های مختلفی برای نمونه برداری از کیسه صفرا وجود دارد.

اگر کولانژیوگرافی (ERCP و یا PTC) در حال انجام باشد، می توان یک نمونه از صفرا را طی عمل جمع آوری کرد تا بررسی شود آیا داخل مایع سلول های سرطانی است.

همانطور که قبلا اشاره شد، نمونه می تواند در حین لاپاراسکوپی برداشته شود. این امر به دکتر اجازه می دهد تا سطح مناطق کیسه صفرا را از نزدیک ببیند و از مناطق مشکوک نمونه برداری کند.

اگر به نظر برسد که سرطان به جراحی خیلی پیشرفته نیاز دارد، ممکن است بیوپسی سوزنی برای راهنمایی در درمان و تشخیص و به منظور کمک انجام شود. برای این آزمون، سوزن توخالی نازک، بدون اینکه یک برش جراحی ایجاد شود، از پوست به داخل تومور وارد می شود. (پوست برای اولین بار با یک بی حسی موضعی بی حس می شود.) سوزن که معمولا برای جایگذاری با استفاده از سونوگرافی یا سی تی اسکن هدایت می شود.

هنگامی که تصاویر نشان می دهد که سوزن در تومور وارد شده است، نمونه داخل سوزن کشیده شده و به آزمایشگاه فرستاده می شود تا به زیر میکروسکوپ مشاهده شود.

در اغلب موارد، به وسیله ی یک بیوپسی آسپیراسیون با سوزن ظریف (FNA) انجام می شود که با استفاده از یک سوزن بسیار نازک متصل به سرنگ (آسپیراسیون) یک نمونه از سلول کشیده می شود (مکش می شود). اگر این روش موفقیت آمیز نبود، نمونه برداری با سوزن هسته ای، که با استفاده از یک سوزن کمی بزرگتر برای یک نمونه بزرگتر انجام می شود.

پزشکان معمولا از همان ابتدا نمونه برداری با سوزن هسته ای را انجام نمی دهند چرا که شانس گسترش سلول های سرطانی را افزایش می دهد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد نمونه گیری و چگونگی آزمایش آنها، سند بیوپسی و تست سیتولوژی نمونه ها برای سرطان ما را ببینید.

چگونه سرطان کیسه صفرا مرحله بندی می شود؟

مرحله یک سرطان توصیف می کند که چقدر گسترش یافته است. مرحله سرطان کیسه صفرا یکی از عوامل مهم در انتخاب گزینه های درمان و برآورد پیش آگهی از بیمار (چشم انداز) است.

این مرحله از نتایج آزمون های فیزیکی، آزمایشات تصویربرداری (سونوگرافی، سی تی اسکن و یا MRI، و غیره) و تست های دیگر، که در بخش: «چگونه است سرطان کیسه صفرا تشخیص داده می شود؟" توصیف می شود و همچنین با نتایج حاصل از جراحی اگر که انجام شده باشد.


سیستم TNM کمیته مشترک آمریکا درباره ی سرطان (AJCC)

سیستم مرحله بندی یک روش استاندارد برای تیم مراقبت از سرطان است که میزان سرطان را توصیف می کند. سیستم اصلی مورد استفاده برای توصیف مراحل سرطان کیسه صفرا کمیته مشترک آمریکا سرطان (AJCC) سیستم TNM است. این سیستم همچنین برای مرحله بندی سرطان هایی که در مجرای سیستیک (لوله ای که صفرا را از کیسه صفرا) شروع می شوند، استفاده می شود. سیستم TNM در 3 قطعه کلیدی از اطلاعات مبتنی شده است:

  • حرف T توصیف می کند که تا چه حد از تومور اصلی (اولیه) به دیوار کیسه صفرا افزایش یافته است و آیا به سایر اندامها یا بافتهای اطراف رشد کرده است.
  • حرف N توصیف می کند که آیا سرطان به غدد لنفاوی نزدیک گره (منطقه ای) گسترش یافته است (مجموعه حبوبات به اندازه سلول های سیستم ایمنی بدن در سراسر بدن).
  • حرف M نشان می دهد که آیا سرطان به دیگر اندامهای بدن متاستاز (گسترش) داده است. (شایعترین محل های گسترش سرطان کیسه صفرا کبد، صفاق [دیواره حفره شکمی]، و ریه ها هستند.)

اعداد یا حروف بعد از T، N، M و ارائه جزئیات بیشتر در مورد هر یک از این عوامل است.

دیوار کیسه صفرا چند لایه است که از داخل به خارج، عبارتند از:

  • اپی تلیوم، یک ورق نازک از سلول نزدیک به داخل کیسه صفرا
  • در لامینا، یک لایه نازک از بافت همبند سست (اپیتلیوم علاوه لامینا را تشکیل می دهند مخاط)
  • عضلات، یک لایه از بافت عضلانی است که کمک می کند تا کیسه صفرا در جای خود قرار گیرد، صفرای خود را به مجرای صفرا تزریق کند.
  • بافت لیفی در اطراف عضلانی ("در اطراف عضله") ، یک لایه دیگر از بافت همبند
  • سروز، پوشش خارجی کیسه صفرا که از صفاق است که در آن پوشش از حفره شکمی می آید.

تقریبا تمام سرطان کیسه صفرا در اپیتلیوم (دیوار داخل کیسه صفرا) شروع می شود.

با گذشت زمان از طریق لایه های مختلف به سمت خارج از کیسه صفرا رشد می کنند. همچنین ممکن است همزمان برای پر کردن همه یا تعدادی از فضای داخل کیسه صفرا رشد کند. اگر یک تومور از طریق دیواره کیسه صفرا رشد کند، ممکن است (رشد را به) به اندامهای مجاور مانند کبد حمله کند و یا ممکن است به غدد لنفاوی و یا رگ های خونی در دیواره کیسه صفرا را وارد شود و به غدد لنفاوی، کبد و دیگر بخش های بدن گسترش یابد.

گروه T برای سرطان کیسه صفرا

TX: میزان تومور اولیه را نمی توان مورد ارزیابی قرار داد.

T0: هیچ نشانه ای از تومور اولیه وجود ندارد.

TIS: سلول های سرطانی تنها در اپیتلیوم (لایه داخلی کیسه صفرا) یافت می شود و به لایه های عمیق تر کیسه صفرا افزایش یافته است. این نیز به عنوان سرطان درجا شناخته شده است.

T1: تومور به لامینا و یا لایه عضلانی (عضلانی) رشد کرده است.

  • T1A: تومور تا به لامینا رشد کرده است.
  • T1b: تومور تا به عضلات رشد کرده است.

T2: تومور به داخل بافت لیفی عضلانی اطراف رشد کرده است.

T3: تومور از طریق سروز رشد (پوشش بیرونی کیسه صفرا) و / یا آن را از کیسه صفرا به طور مستقیم به کبد و / یا یک ساختار در نزدیکی مانند معده، دوازدهه (اولین قسمت روده کوچک) رشد ، روده بزرگ، جعبه لوزالمعده، یا صفراوی خارج از کبد.

T4: تومور به داخل یکی از رگ های خونی اصلی منتهی به کبد (ورید پورت و یا شریان کبدی) رشد کرده و یا به دو ساختار خارج از کبد یا بیشتر افزایش یافته است.

گروه N سرطان کیسه صفرا

NX: نزدیک گره های لنفاوی (منطقه) را نمی توان مورد ارزیابی قرار داد.

N0: سرطان به غدد لنفاوی مجاور گسترش نیافته است.

N1: سرطان تا غدد لنفاوی نزدیک کیسه صفرا گسترش یافته است، مانند مواردی که در امتداد مجرای سیستیک، مجرای صفراوی مشترک، شریان کبدی و ورید پورتال هستند.

N2: سرطان به غدد لنفاوی در شکم که دورتر از کیسه صفرا مانند غدد لنفاوی همراه آئورت (periaortic)، ورید اجوف (pericaval)، شریان مزانتریک فوقانی و عروق سلیاک گسترش یابد.

گروه M سرطان کیسه صفرا

M0: سرطان به بافت یا اندام را دور از کیسه صفرا گسترش نمی یابد.

M1: سرطان به بافت یا اندام های دور از کیسه صفرا گسترش یافته است.

گروه بندی مرحله

هنگامی که دسته T، N و M مشخص شدند، این اطلاعات در یک فرآیند به نام مرحله گروه بندی ترکیب می شود. این مرحله به عنوان مرحله 0 (حداقل پیشرفته) و یا به عنوان اعداد رومی تا مرحله IV (پیشرفته ترین) بیان شده است. بعضی از مراحل با حروف تقسیم می شوند.

مرحله صفر: TIS، N0، M0: یک سرطان کوچک تنها در لایه اپیتلیال کیسه صفرا (TIS) وجود دارد. آن در خارج از کیسه صفرا منتشر نشده است.

مرحله اول: (T1 ، N0، M0 (A or B : تومور به داخل لامینا (T1A) و یا لایه عضلانی (T1b) رشد کرده است و در خارج از کیسه صفرا منتشر نشده است.

مرحله دوم: T2، N0، M0: تومور به بافت فیبروز دور عروقی (T2) رشد کرده است ولی در خارج از کیسه صفرا منتشر نشده است.

مرحله IIIA: T3، N0، M0: تومور از طریق سروز گسترش پیدا می کند (لایه بیرونی کیسه صفرا) و / یا به طور مستقیم رشد می کند به کبد و / یا یک ساختار نزدیک دیگر (T3). به غدد لنفاوی مجاور (N0) و یا به بافت یا اندام های دور از کیسه صفرا و پخش نمی شود (M0).

مرحله IIIB: T1 به T3، N1، M0: تومور به عروق خونی اصلی منتهی به کبد رشد نکرده و یا بیش از یک ارگان نزدیک به غیر از کبد نرسیده است (T1 به T3)، اما به غدد لنفاوی مجاور رسیده (N1). به بافتها یا ارگانهای دور از کیسه صفرا پخش نشده (M0).

مرحله IVA: T4، N0 یا N1، M0: تومور به عروق خونی اصلی منتهی به کبد رشد کرده و یا به بیش از یک ارگان نزدیک به غیر از کبد (T4) رسیده است. ممکن است به غدد لنفاوی مجاور (N0 یا N1) گسترش یافته باشد و یا نیافته باشد. به بافتها یا ارگانهای دور از کیسه صفرا پخش نشده است (M0).

مرحله IVB: یکی از موارد زیر درست است:

هر T، N2، M0: تومور اصلی ممکن است در خارج از کیسه صفرا افزایش یافته باشد یا نیافته باشد. به غدد لنفاوی دور از کیسه صفرا (N2) گسترش یافته است. به بافتها یا ارگانهای دور از کیسه صفرا پخش نشده است (M0).

یا

هر T، هر N، M1: تومور اصلی ممکن است در خارج از کیسه صفرا افزایش یافته باشد یا نیافته باشد. این ممکن است به غدد لنفاوی گسترش یافته باشد یا نیافته باشد. تومور به بافت یا اندام های دور از کیسه صفرا (M1) پخش شده است.


سرطان کیسه صفرای قابل برداشت در مقابل غیرقابل برداشت

سیستم مرحله بندی AJCC خلاصه ای دقیق از چگونگی گسترش سرطان به اطراف را فراهم می کند. اما برای اهداف درمانی، پزشکان اغلب از یک سیستم مرحله بندی ساده تر استفاده می کنند، که جدا از تقسیم بندی سرطان بر اساس اینکه آیا به احتمال زیاد با عمل جراحی می تواند حذف شود یا نه (برداشته):

  • سرطان های قابل برداشت کسانی که پزشکان معتقدند می توان با عمل جراحی برداشت شود.
  • سرطان غیرقابل برداشت بیش از حد گسترش یافته است و یا در یک مکان بیش از حد دشوار است که به طور کامل با عمل جراحی برداشته نمی شود.

به طور کلی، مرحله I، II و برخی از مراحل سرطان III به طور بالقوه قابل برداشت هستند. اما عوامل دیگر، مانند اینکه آیا یک فرد به اندازه کافی برای عمل جراحی سالم است، می تواند روند درمانی را تحت تاثیر قرار دهد که آیا جراحی یک گزینه درمانی است یا خیر. متاسفانه، تنها بخش کوچکی از سرطان کیسه صفرا قابل برداشت بوده و در اولین بار بر داشت می شود.


درجه بندی سرطان کیسه صفرا

عامل دیگری که می تواند چشم انداز بیمار (پیش آگهی) را تحت تاثیر قرار دهد درجه سرطان است. زمانی که بافت در زیر میکروسکوپ قرار می گیرد درجه  توضیح می دهد چگونه سرطان شبیه بافت طبیعی کیسه صفرا می باشد.

مقیاس مورد استفاده برای سرطان کیسه صفرا درجه بندی می رود از G1 (که در آن سرطان بسیار شبیه به بافت کیسه صفرا، نرمال به نظر می رسد) به G4 (که در آن سرطان بسیار غیر طبیعی نظر می رسد). سطوح G2 و G3 به ترتیب جایی در میان این دو دارند.

به طور معمول، سرطان درجه پایین کمتر احتمال دارد که به سرعت رشد و گسترش کند تا سرطان با درجه بالا و به یک چشم انداز بهتر متمایل است. سرطان درجه متوسط یک ظاهر و پیش آگهی ما بین سرطان کم و درجه بالا دارد.

آمار زنده ماندن در سرطان کیسه صفرا در هر مرحله

میزان زنده ماندن اغلب توسط پزشکان به عنوان یک روش استاندارد از بحث در مورد آگهی دادن به یک شخص (چشم انداز) استفاده می شود. برخی افراد ممکن است بخواهند بدانند که آمار زنده ماندن برای مردم در شرایط مشابه چگونه بوده است، در حالی که دیگران ممکن است این اعداد را مفید ندانند و یا حتی ممکن است نخواهند آن ها را بدانند. اگر تصمیم شما این است که نمی خواهید این آمار را بدانید، از خواندن ادامه متن خودداری کنید و به بخش بعدی جهش نمایید.

هنگام بحث در مورد آمار نجات از سرطان، پزشکان اغلب از یک عدد به نام میزان بقای 5 ساله استفاده می کنند. میزان بقای 5 ساله اشاره به درصد بیمارانی دارد که پس از اینکه سرطان خود را تشخیص داده اند، حداقل 5 سال زندگی می کنند. البته، بسیاری از این افراد بسیار طولانی تر از 5 سال زندگی می کنند، و برخی از افراد مبتلا به سرطان کیسه صفرا ممکن است از علل دیگر ب میرند. این نرخ بقا مرگ با سایر علل را در حساب نمی شمرد.

برای به دست آوردن میزان بقای 5 ساله، پزشکان باید در افرادی که حداقل 5 سال پیش تحت درمان قرار گرفتند را بررسی کنند. اگر چه اعداد زیر در حال حاضر در دسترس هستند ولی پیشرفت درمان ممکن است برای افرادی که ابتلا به سرطان کیسه صفرا در آنها تشخیص داده نمی شود چشم انداز بهتری داشته باشد.

نرخ زیر در زمان تشخیص مرحله ی سرطان است. زمانی که به دنبال آمار میزان زنده ماندن هستیم، مهم است که بدانیم که این آمار ها برای سرطان هایی که بازگشت کرده اند و یا در طول درمان پیشرفت کرده اند، متفاوت است. با این حال، حتی اگر سرطان پیشرفت کند، مرحله سرطان در طول زمان تغییر نمی کند. سرطانی که می آید و یا گسترش می یابد هنوز به همان مرحله که آن زمانی که برای اولین بار پیدا شده و تشخیص داده شده است، تعلق دارد، اما اطلاعات بیشتر برای توضیح شرایط فعلی سرطان اضافه شده است. (و البته، طرح درمان بر اساس تغییر در وضعیت سرطان تنظیم می شود.)

شماره های زیر از کالج آمریکایی جراحان/پایه انجمن سرطان ملی سرطان آمریکا آورده شده است که اطلاعات در کتابچه راهنمای مرحله بندی سرطان AJCC در سال 2010 منتشر شده و بیش از 10،000 بیمار مبتلا به سرطان کیسه صفرا 1989-1996 بیماری آنها تشخیص داده شده است.

میزان زنده ماندن اغلب بر اساس نتایج قبلی از تعداد زیادی از مردم که به این بیماری مبتلا هستند، تهیه شده است اما آنها نمی توانستند پیش بینی کنند که با فرد خاصی چه اتفاق خواهد افتاد. بسیاری از عوامل دیگر نیز می تواند چشم انداز یک شخص را نشان دهد، مانند سن و سلامت کلی و اینکه سرطان چگونه به درمان پاسخ می دهد. حتی در هنگام به حساب آوردن این عوامل دیگر، آمار زنده ماندن در بهترین تخمین است. دکتر شما می تواند شما بگوید که شماره های بالا در مورد شما چگونه صدق می کند، چرا که او وضعیت شما را بهتر می داند. 


ترجمه شده از وبسایت: www.webmd.com

سرطان کیسه صفرا چگونه درمان می شود؟

این اطلاعات نشان دهنده دیدگاه پزشکان و پرستاران خدمت کننده در اطلاعات سرطان هیئت تحریریه پایگاه انجمن سرطان آمریکا است. این دیدگاه در تفسیر خود از مطالعات انجام شده در مجلات پزشکی منتشر شده و همچنین بر اساس تجربه حرفه ای شخصی آن ها می باشد.

اطلاعات درمانی موجود در این سند سیاست رسمی انجمن نیست و به عنوان توصیه های پزشکی به منظور جایگزینی تخصص و قضاوت از تیم مراقبت از سرطان خود قرار نگرفته است. بلکه برای کمک به شما و خانواده شما برای تصمیم گیری آگاهانه، همراه با دکتر شما در نظر گرفته شده است.

پزشک شما ممکن است به دلایلی یک برنامه درمانی متفاوت از این گزینه های درمانی عمومی داشته باشد. سوالات خود را در مورد گزینه های درمان خودتان دریغ نکنید و سوالات خود را بپرسید.

اطلاعات عمومی در مورد درمان

بعد از اینکه سرطان کیسه صفرا پیدا شده و سطح آن تعیین شد، تیم مراقبت از سرطان درباره ی گزینه های درمانی خود با شما صحبت می کند. پزشکان این تیم می تواند شامل:

  • یک جراح یا یک انکولوژیست جراحی (جراح متخصص در درمان سرطان)
  • پرتو انکولوژیست: یک دکتر که استفاده از اشعه برای درمان سرطان
  • انکولوژیست: یک دکتر که با استفاده از شیمی درمانی و سایر داروها برای درمان سرطان اقدام می کند
  • یک متخصص گوارش (دکتر GI): یک دکتر که بیماری های دستگاه گوارش را درمان می کند

بسیاری از متخصصان دیگر نیز ممکن است بخشی از تیم درمان باشند، از جمله دستیار پزشک (PAS)، پرستار (NPS)، پرستاران، روانشناسان، مددکاران اجتماعی، متخصصان توانبخشی، و سایر متخصصان بهداشت. برای اطلاعات بیشتر بهداشت حرفه ای مرتبط با مراقبت های سرطان را ببینید.

این مهم است که در مورد همه گزینه های درمان خود، از جمله اهداف خود و عوارض جانبی احتمالی، با پزشکان خود برای کمک به تصمیم گیری که به بهترین متناسب با نیازهایتان بحث کنید. همچنین بسیار مهم است که در مورد هر چیزی مطمئن نیستید سوال بپرسید. شما می توانید پرسش های خوبی برای پرسیدن در بخش "چه باید از دکتر خود در مورد سرطان کیسه صفرا بپرسم؟" پیدا کنید.

برای فکر کردن درباره ی گزینه هایتان وقت بگذارید. فاکتور هایی که در انتخاب طرح درمان بهتر است در نظر گرفته شوند شامل سطح سرطان، عوارض جانبی محتمل درمان، سلامت عمومی شما، شانس قابل درمان بودن بیماری، گسترش عمر و علائم .... هستند. انواع اصلی درمان برای سرطان کیسه صفرا شامل:

  • عمل جراحی
  • پرتو درمانی
  • شیمی درمانی
  • درمان تسکینی

اگر زمان اجازه دهد، این که به دنبال یک نظر دوم باشیم اغلب ایده خوبی است، به ویژه برای یک سرطان نادر مانند سرطان کیسه صفرا. نظر دوم می تواند اطلاعات بیشتری را فراهم کند و به شما کمک کند با احساس اعتماد به نفس بیشتری طرح درمان خود را انتخاب کنید.

چند بخش بعدی انواع مختلف درمان سرطان کیسه صفرا را توصیف می کنند. در مورد بحث درباره ی درمان شایع ترین سرطان کیسه صفرا در هر  مرحله است.

عمل جراحی برای سرطان کیسه صفرا

2 نوع کلی از عمل جراحی برای سرطان کیسه صفرا وجود دارد:

  • جراحی به طور بالقوه درمانی

  • جراحی تسکینی

به طور بالقوه جراحی درمانی زمانی انجام می شود که تصویر برداری، آزمایش یا نتایج حاصل از جراحی قبلی نشان می دهد که این یک فرصت خوب است و جراح می تواند همه سرطان موجود را حذف کند. پزشکان از عبارت قابل برداشت برای توصیف سرطان هایی استفاده می کنند که باور دارند می توان به طور کامل توسط عمل جراحی آن ها را برداشت و از عبارت غیرقابل برداشت برای توصیف کسانی استفاده می کنند که بیش از حد در محل خیلی دشوار گسترش یافته است و یا با عمل جراحی برداشته نمی شود. متاسفانه، زمانی که برای اولین بار تشخیص داده می شود، تنها بخش کوچکی از سرطان کیسه صفرا قابل برداشت خواهد بود.

اگر عمل جراحی به طور بالقوه روش درمانی مد نظر باشد، ممکن است شما بخواهید برای دریافت نظر دوم به یک مرکز سرطان بزرگ ارجاع داده شوید. تقریبا تمام پزشکان موافق آن هستند که جراحی تنها شانس واقعی را برای درمان افراد مبتلا به سرطان کیسه صفرا ارائه می دهد. اما اختلاف نظر در مورد اینکه چگونه و چقدر سرطان کیسه صفرا می تواند پیشرفته باشد و هنوز احتمال درمان با جراحی هست، وجود دارد. عمل جراحی مورد نیاز برای سرطان کیسه صفرا اغلب پیچیده است و نیاز به یک جراح با تجربه دارد. این عملیات اغلب در مراکز اصلی سرطان انجام می شود.

جراحی تسکینی برای کاهش درد یا جلوگیری از عوارض، مانند انسداد مجاری صفراوی انجام شده است، اگر تومور خیلی گسترده باشد باید به طور کامل حذف شود. جراحی تسکینی برای درمان سرطان انتظار نمی رود، اما گاهی اوقات می تواند به تسکین علائم و / یا طولانی تر کردن عمر یک فرد کمک کند. جراحی تسکینی است با جزئیات بیشتری در بخش: «درمان تسکینی برای سرطان کیسه صفرا" توصیف شده است.

عمل جراحی سرطان کیسه صفرا می تواند عوارض جانبی جدی داشته باشد و بسته به اینکه چگونه گسترده شده است، ممکن است برای بازیابی به چند هفته زمان نیاز داشته باشد. بیمارانی که درمان سرطان آنها بسیار بعید است لازم است که به دقت بهره ی جوانب مثبت و منفی از عمل جراحی و یا درمان هایی که نیاز به زمان زیادی برای بازیابی دارند، بررسی شود. بسیار مهم است که هدف هر عمل درک شود و اینکه جراحی برای سرطان کیسه صفرا، چه فواید و خطرات احتمالی می تواند داشته باشد و عمل جراحی چگونه بر کیفیت زندگی شما تاثیر می گذارد.

اجرای لاپاراسکوپی

اغلب، زمانی که سرطان کیسه صفرا مشکوک است، جراح لاپاراسکوپی قبل از اعمال جراحی دیگر انجام می شود. این کار برای کمک به تعیین اینکه تا چه حد سرطان گسترش یافته این که آیا می تواند برداشته شود یا نه. لاپاراسکوپی می تواند به جراح اجازه دهد مناطقی از سرطان که با تصویر برداری و آزمایش تشخیص داده نمی شود را ببیند.

در این روش، یک برش کوچک ساخته شده به طوری که از یک لوله طولانی نورانی لاپاروسکوپ را می توان به شکم وارد کرد. دکتر از لاپاراسکوپ به درون شکم نگاه می کند تا نشانه هایی از گسترش سرطان را ببیند. اگر سرطان قابل برداشت باشد، لاپاراسکوپی همچنین می تواند به نقشه عملیات حذف آن کمک کند.

کوله سیستکتومی (کوله سیستکتومی ساده)

عملیاتی که کیسه صفرا را حذف می کند کوله سیستکتومی نامیده می شود. اگر فقط کیسه صفرا برداشته شود، عملیات ممکن است به نام کوله سیستکتومی ساده نامیده شود.

این عمل اغلب برای حذف کیسه صفرا به دلایل دیگر مانند سنگ کیسه صفرا مورد استفاده قرار می گیرد، اما اگر سرطان مثانه شناخته شده یا مشکوک باشد انجام نمی شود (یک عملیات گسترده تر به جای آن انجام می شود).

سرطان کیسه صفرا گاهی اوقات به طور تصادفی پس از اینکه فردی به دلیل دیگری مانند سنگ کیسه صفرا یک کوله سیستکتومی داشته است، مشخص می شود. اگر سرطان در مراحل اولیه (T1A) باشد و تصور شود که به طور کامل حذف شده ، هیچ عمل جراحی بیشتری ممکن است نیاز نباشد. ولی اگر شانس این که سرطان به خارج از کیسه صفرا گسترش بافته باشد، ممکن است عمل جراحی گسترده تر توصیه شود.

کوله سیستکتومی ساده را می توان به 2 روش انجام داد:

کوله سیستکتومی لاپاروسکوپی: رایج ترین روش برای حذف یک کیسه صفرا برای مشکلات غیر سرطانی، مانند سنگ کیسه صفرا است. جراح با استفاده از لاپاروسکوپ، یک، لوله نازک انعطاف پذیر با یک دوربین کوچک فیلم در انتها از طریق یک برش کوچک در پوست شکم وارد می شود. برای حذف کیسه صفرا ابزار جراحی طولانی از طریق دیگر دهانه های کوچک قرار داده می شوند.

جراحی لاپاروسکوپی به دلیل اندازه برش کوچکتر برای بیماران آسان تر است. اما این نوع از عملیات اگر سرطان کیسه صفرا مشکوک باشد، استفاده نمی شود. این عمل جراحی تنها یک دیدگاه محدود از منطقه اطراف کیسه صفرا به جراح ارائه می دهد، بنابراین شانس بیشتری وجود خواهد داشت که بخشی از سرطان ممکن است از دست رفته و یا در پشت سمت چپ وجود داشته باشد. همچنین ممکن است منجر به گسترش تصادفی سرطان به سایر نقاط بدن شود.

کوله سیستکتومی باز: در این روش، کیسه صفرا از طریق یک برش بزرگ (برش) در دیواره شکم جراحی می شود. این روش اگر مشکل کیسه صفرا غیر سرطانی مشکوک باشد گاهی اوقات استفاده می شود (مانند سنگ کیسه صفرا)، که در برخی موارد ممکن است به کشف سرطان کیسه صفرا منجر شود. اما اگر قبل از عمل مشکوک به سرطان مثانه باشد، پزشکان ترجیح می دهند کوله سیستکتومی گسترش یافته را انجام دهند.

کوله سیستکتومی توسعه یافته (رادیکال)

به دلیل خطر این که سرطان بازگردد اگر فقط کیسه صفرا برداشته شود، یک عملیات گسترده تر، شناخته شده به عنوان توسعه یافته (و یا رادیکال) کوله سیستکتومی، در اغلب موارد سرطان کیسه صفرا انجام می شود. این می تواند عملیاتی پیچیده باشد، بنابراین مطمئن شوید که جراح شما در درمان سرطان کیسه صفرا با تجربه است.

گستره ی عمل جراحی بستگی به محل سرطان دارد و اینکه تا چه حد ممکن است گسترش یافته باشد. حداقل، یک کوله سیستکتومی طولانی حذف می کند:

  • کیسه صفرا
  • حدود یک اینچ یا بیشتر از بافت کبد به متصل به کیسه صفرا
  • همه گره های لنفاوی در منطقه

اگر جراح شما احساس می کند که لازم است و شما به اندازه کافی سالم هستید، این عملیات همچنین ممکن است شامل حذف یک مورد یا بیشتر از موارد زیر باشد:

  • بخش بزرگتری از کبد، اعم از بخش گوه شکل کبد نزدیک به کیسه صفرا (برداشتن گوه) به یک لوب کل کبد (لوبکتومی کبد)
  • مجرای مشترک صفرا
  • تمام یا قسمتی از رباط که بین کبد و روده ها قرار دارد
  • غدد لنفاوی دور لوزالمعده، در اطراف عروق بزرگ که به کبد می رسند (ورید باب و شریان کبدی)، و در اطراف عروقی که به عمده ی روده کوچک و به پانکراس خون رسانی می کند
  • پانکراس
  • دوازدهه (قسمت اول روده کوچک که در آن مجرای صفراوی تخلیه می شوند)
  • هر منطقه و یا اندام دیگر که سرطان گسترش یافته است

خطرات و عوارض جانبی احتمالی

خطرات و عوارض جانبی جراحی به اینکه چه مقدار از بافت برداشته می شود و سلامت عمومی شما قبل از شروع عمل بستگی دارد. همه عمل های جراحی حامل برخی خطر ها، از جمله احتمال خونریزی، لخته شدن خون، عفونت ها، عوارض ناشی از بیهوشی و ذات الریه می باشند.

کوله سیستکتومی لاپاروسکوپی کمترین عمل تهاجمی است و تمایل به اثرات جانبی کمتری دارد. اکثر مردم حداقل درد ناشی از برش را برای چند روز بعد از عمل دارند، گرچه این اثر می تواند با دارو کنترل شود. برش برای یک کوله سیستکتومی باز بزرگتر است، به طوری که درد معمولا بیشتر بوده و زمان بهبودی طولانی تری وجود دارد.

کوله سیستکتومی یک عمل بزرگ است که ممکن است بخش هایی از چند اندام حذف شود. این می تواند اثر مهمی در بهبود فرد و سلامت پس از عمل جراحی داشته باشد. مشکلات جدی به زودی بعد از عمل جراحی می تواند شامل نشت صفرا به داخل شکم، عفونت و نارسایی کبدی باشد. چرا که بسیاری از اندام های حذف شده در فرایند هضم سهیم هستند، مشکلات غذا خوردن ممکن است جز نگرانی های بعد از عمل جراحی باشد. قبل از عمل جراحی خود با دکتر یا پرستار خود درباره ی عوارض جانبی احتمالی با جزئیات صحبت کنید.

اشعه درمانی برای سرطان کیسه صفرا

پرتو درمانی با استفاده از اشعه با انرژی بالا (مانند اشعه ایکس) و یا ذرات اتمی برای از بین بردن سلول های سرطانی. انواع مختلفی از اشعه درمانی برای سرطان کیسه صفرا وجود دارد، که یک دستگاه برای ایجاد یک پرتو از اشعه ایکس در مقابل سرطان استفاده شده است. این به عنوان تابش پرتو درمانی خارجی (EBRT) شناخته شده است.

قبل از اینکه درمان شما شروع شود، تیم پرتو درمانی برای تعیین زاویه صحیح برای هدف پرتوهای تابش و دوز مناسب از تابش به اندازه گیری دقیق می پردازند. درمان بسیار شبیه به گرفتن اشعه ایکس است، اما تابش بسیار قوی می باشد. روش بدون درد است. هر درمان تنها چند دقیقه طول می کشد، اما زمان راه اندازی – رفتن شما به محل برای درمان - معمولا طول می کشد. در اغلب موارد، پرتو درمانی 5 روز در هفته به مدت چند هفته داده می شود.

تکنیک جدیدتر اشعه اجازه می دهد اکنون پزشکان به دقت بیشتر سرطان کیسه صفرا را درمان کنند در حالی که تابش اشعه به بافت سالم اطراف کمتر باشد. این ممکن است میزان موفقیت را افزایش دهد و به کاهش عوارض جانبی کمک کند.

پرتو درمانی منسجم سه بعدی ((3D-CRT3D-CRT با استفاده از کامپیوتر های مخصوص به دقت نقشه محل تومور (ها) را طرح ریزی می کند. سپس پرتوها شکل گیری می شوند و تومور را از چند جهت مورد هدف قرار می دهند، به گونه ای که احتمال آسیب به بافت های سالم کمتر باشد.

پرتو درمانی با شدت مدوله شده (IMRT): IMRT فرم پیشرفته درمان سه بعدی است. با استفاده از یک ماشین کامپیوتری که در اطراف بیمار حرکت می کند تابش را ارائه می کند. همراه با شکل دادن به پرتو های تابیده شده و هدف گیری آنها در ابتلا به سرطان از چند زاویه، شدت (قدرت) از پرتوهای می توان به میزان تنظیم کرد تا دوز رسیده به بافت های سالم در حساس محدود باشد. این روند اجازه می دهد تا پزشکان یک دوز بالاتر به مناطق سرطان ارائه دهند.

استفاده از پرتودرمانی

پرتو درمانی می تواند از راه های مختلفی برای درمان سرطان کیسه صفرا استفاده شود.

  • بعد از جراحی که سرطان برداشته شده است: تابش ممکن است برای کشتن هر سرطان استفاده شود که ممکن است بعد از عمل جراحی باقی مانده است، اما بیش از حد برای دیدن کوچک بوده است. این روند به عنوان درمان کمکی شناخته شده است. پرتو درمانی اغلب با یک داروی شیمی درمانی مانند 5-فلوئورواوراسیل (5-FU) و یا Capecitabine همراه است، که باعث می شود تابش موثرتر باشد.

شیمی درمانی و پرتو درمانی به همراه هم کمورادیو نامیده می شود. برخی از مطالعات نشان داده اند که به همراه پرتودرمانی پس از عمل جراحی ممکن است به ادامه ی زندگی بیمار کمک کند، به ویژه کسانی که سرطان آن ها به غدد لنفاوی گسترش یافته بوده است.

  • به عنوان بخشی از درمان اصلی برای برخی از سرطان پیشرفته: پرتو درمانی می تواند به عنوان یک درمان اصلی برای برخی از بیمارانی که سرطان آنها قابل برداشت نیست، استفاده شود، اما به طور گسترده ای در سراسر بدن گسترش نیافته است. اغلب اوقات همراه با شیمی درمانی (شیمی پرتودرمانی) داده شده است. درمان در این مورد سرطان را درمان نمی کند، اما ممکن است به بیمار کمک کند زندگی می کند. برای پیدا کردن چگونه برای درمان مفید است به تحقیقات بیشتری نیاز دارد و اینکه بهترین راه شکل بگیرد.

به عنوان درمان تسکینی: اگر سرطان برای درمان بیش از حد پیشرفته شده باشد اغلب از پرتودرمانی برای کمک به تسکین علائم استفاده می شود. ممکن است از طریق کوچک کردن تومور برای کاهش درد یا نشانه های دیگر یا مسدود شدن معابر خون یا صفرا و یا فشار آوردن بر روی اعصاب استفاده شود.

عوارض جانبی احتمالی پرتو درمانی

عوارض جانبی پرتو درمانی می تواند مشکلات شبیه به آفتاب سوختگی پوستی که در آن تابش وارد بدن شود، تهوع، استفراغ، اسهال، خستگی، کاهش اشتها و شامل. اغلب پس از درمان از بین می رود. هنگامی که تابش با شیمی درمانی داده می شود، عوارض جانبی اغلب بدتر است. از دکتر یا پرستار خود بپرسید چه عوارض جانبی را باید انتظار داشت و چگونه می توان از آن ها پیشگیری کرد و یا آنها را کاهش داد.

شیمی درمانی برای سرطان کیسه صفرا

شیمی درمانی (شیمی درمانی) درمان با داروهای ضد سرطان که معمولا به داخل ورید داده شده و یا خوراکی است. این دارو وارد جریان خون می شود و به تمام مناطق بدن می رسد و از پیشرفت بیشتر سرطان جلوگیری می کند. شیمی درمانی می تواند به برخی از افراد مبتلا به سرطان کیسه صفرا کمک کند، اما تا کنون اثرات آن در برابر این نوع سرطان محدود بوده است.

برای سرطان کیسه صفرای قابل برداشت، شیمی درمانی ممکن است بعد از عمل جراحی (اغلب همراه با اشعه درمانی) استفاده شود تا خطر ابتلا به بازگشت سرطان کاهش یابد. این درمان کمکی نامیده می شود. پزشکان هنوز مطمئن نیستند که چگونه در درمان سرطان کیسه صفرا مفید است. شیمی درمانی نیز می تواند (با یا بدون پرتو درمانی) برای سرطان پیشرفته تر استفاده شود. شیمی درمانی این سرطان را درمان نمی کند، اما ممکن است تومور ها را کوچک کند و یا رشد تومورها را برای یک زمان معین کند کند. این می تواند به رفع نشانه ی سرطان کمک کند و ممکن است به زندگی مردم کمک کند.

پزشکان به شیمی درمانی چرخه می دهند، با هر دوره درمان، یک دوره استراحت اجازه می دهد تا بدن بهبود می یابد. چرخه شیمی به طور کلی حدود 3 تا 4 هفته طول می کشد. شیمی درمانی است که اغلب برای بیماران در سلامت پایین توصیه نمی شود اما سن به خودی خود یک مانع برای گرفتن شیمی درمانی نیست.

تزریق شریان کبدی (HAI): از آنجا که شیمی درمانی در داخل ورید همیشه برای سرطان کیسه صفرا مفید نیست، پزشکان راه های مختلف را مطالعه کرده اند که به طور مستقیم از طریق شریان اصلی به کبد تزریق شود، به نام سرخرگ کبدی. از آنجا که شریان کبدی نیز تومورهای کیسه صفرا را تامین می کند، شیمی درمانی بیشتری به تومور می رود. سپس کبد سالم باقی مانده مواد مخدر را قبل از آن که بقیه بدن برسد حذف می کند. این می تواند عوارض جانبی شیمی درمانی را کاهش دهد. ممکن است HAI به زندگی برخی از افرادی که سرطان آنها دیگر نمی تواند با عمل جراحی حذف می شود کمک کند، اما تحقیقات بیشتری مورد نیاز است. این روش ممکن است در برخی بیماران مفید باشد زیرا اغلب نیاز به جراحی برای وارد کردن کاتتر به شریان کبدی، جراحی ای است که در بسیاری از بیماران مبتلا به سرطان کیسه صفرا ممکن است به خوبی تحمل نشود.

داروهای مورد استفاده در درمان سرطان کیسه صفرا داروهای شیمی درمانی اغلب برای سرطان کیسه صفرا استفاده می شوند عبارتند از:

  • جمسیتابین (Gemzar ®)
  • سیس پلاتین (پلاتین ®)
  • 5- فلوئورواوراسیل (5-FU)
  • Capecitabine با (Xeloda در ®)
  • اگزالی پلاتین (Eloxatin ®)

در برخی موارد، 2 از این داروها هم ترکیب می شوند تا امتحان شود که بیشتر موثر است. به عنوان مثال، ترکیب جمسیتابین و سیس پلاتین ممکن است نسبت به گرفتن فقط جمسیتابین به تنهایی به زندگی طولانی تر مردم کمک کند. هنگامی که شیمی درمانی با تابش داده می شود، اغلب 5-FU و یا Capecitabine با استفاده شده است.

عوارض جانبی احتمالی

داروهای شیمی درمانی به سلول هایی که به سرعت در حال تقسیم هستند، حمله می کند، این گونه با  سلولهای سرطانی مقابله می کند. اما سلول های دیگر در بدن، مانند کسانی که در مغز استخوان (جایی که سلولهای خونی جدید ساخته می شوند)، پوشش دهان و روده، و فولیکول های مو، نیز به سرعت تقسیم می شوند.

این سلول ها نیز می تواند با شیمی درمانی، که می تواند به عوارض جانبی منجر شود تحت تاثیر قرار بگیرند.

عوارض جانبی شیمی درمانی به نوع و مقدار مصرف دارو داده شده و مدت زمان گرفتن دارو بستگی دارد. این عوارض شامل:

  • ریزش مو
  • زخم های دهان
  • از دست دادن اشتها
  • تهوع و استفراغ
  • اسهال
  • افزایش احتمال عفونت (از داشتن بیش از حد چند سلول سفید خون)
  • کبودی یا خونریزی (از داشتن بیش از حد چند پلاکت خون)
  • خستگی (از داشتن بیش از حد چند سلول های قرمز خون)

این عوارض جانبی معمولا کوتاه مدت هستند و بعد از دوره درمان به پایان می رسند. اغلب راه هایی برای کاهش این عوارض جانبی وجود دارد. به عنوان مثال، داروهایی را می توان برای کمک به جلوگیری و یا کاهش تهوع و استفراغ می شود. که از دکتر یا پرستار خود در مورد داروهایی برای کمک به کاهش عوارض جانبی بخواهید. همراه با عوارض جانبی احتمالی فوق، برخی از داروها می توانند عوارض جانبی خاص خود را داشته باشند. به عنوان مثال، سیس پلاتین و اگزالیپلاتین می تواند اعصاب (نوروپاتی نامیده می شود) آسیب برساند. این می تواند بی حسی، سوزن سوزن شدن، ضعف، و حساسیت به سرما یا گرما، به خصوص در دست و پا منجر شوند. در بسیاری از بیماران پس از توقف درمان، اما در برخی موارد می تواند اثرات دراز مدت داشته باشد. برای کسب اطلاعات بیشتر، به سند ما نوروپاتی محیطی ناشی از شیمی درمانی نگاه کنید.

هر گونه عوارض جانبی که حین گرفتن شیمی درمانی متوجه شما شد به تیم پزشکی خود گزارش کنید چرا که آنها می توانند به سرعت آن را درمان کنند. در برخی موارد، دوز دارو به شیمی درمانی ممکن است نیاز به کاهش می یابد و یا درمان ممکن است نیاز به تاخیر داشته باشد و یا برای جلوگیری از بدتر شدن اثرات متوقف شود.

درمان تسکینی برای سرطان کیسه صفرا

درمان تسکینی درمانی است که برای کمک به کنترل و یا کاهش علائم ناشی از سرطان پیشرفته است. برای درمان سرطان بکار نمی رود. اگر سرطان بیش از حد گسترش یافته باشد به طور کامل با عمل جراحی برداشته شود، پزشکان ممکن است عملیات تسکینی، تشعشع، شیمی درمانی یا درمان های دیگر را برای کمک به احساس بهتر شما و یا برای کمک به جلوگیری از عوارض احتمالی از سرطان توصیه می شود. از آنجا که سرطان کیسه صفرا تمایل به پیشبرد سرعت دارد، پزشکان سعی می کنند از روش های درمانی تسکینی که کمتر احتمال دارد کیفیت زندگی فرد را تحت تاثیر قرار دهد استفاده کنند البته اگر امکان داشته باشد.

استنت صفراوی یا کاتتر صفراوی

اگر سرطان مجرای صفراوی که از کیسه صفرا یا کبد به روده کوچک حامل است را مسدود کند، می تواند به زردی و مشکلات دیگر منجر شود. ممکن است دکتر یک لوله کوچک (یا استنت و یا یک کاتتر) را به مجرای صفرا و یا کیسه صفرا برای کمک به تخلیه صفرا قرار دهد. این ممکن است به عنوان بخشی از یک روش کولانژیوگرافی مانند رتروگرادکلانژیوپانکراتوگرافی اندوسکوپیک (ERCP) و یا کولانژیوگرافی کبدی ترانس از راه پوست (PTC) باشد. (به بخش "سرطان کیسه صفرا چگونه تشخیص داده میشود؟" نگاه کنید) و یا در برخی موارد در حین عمل جراحی انجام می شود.

  • استنت یک فلز کوچک یا لوله پلاستیکی است که مجرا را باز نگه می دارد و اجازه می دهد صفرا به داخل روده کوچک تخلیه شود.
  • یک کاتتر یک لوله نازک انعطاف پذیر است که از طریق یک سوراخ کوچک در پوست شکم به یک کیسه در خارج از بدن تخلیه می شود. کیسه را می توان زمانی که مورد نیاز است تخلیه کرد. اگر شما یک کاتتر داشته باشید، دکتر یا پرستار شما به شما میآموزد که چگونه به مراقبت از آن بپردازید.

این روش اغلب برای کمک به تسکین و یا جلوگیری از علائم سرطان های پیشرفته تر انجام می شود، اما می تواند برای کمک به تسکین زردی قبل از عمل جراحی درمانی انجام شود. این به کاهش خطر ابتلا به عوارض ناشی از عمل جراحی کمک می کند.

استنت و یا کاتتر ممکن است هر چند ماه نیاز به تعویض داشته باشد. برای کاهش خطر ابتلا به مسدود شدن که می تواند به زردی یا التهاب کیسه صفرا منجر شود.

بایپس صفراوی

در افرادی که به اندازه کافی سالم هستند، یکی دیگر از گزینه ها که اجازه ی تخلیه ی صفرا از کبد و کیسه صفرا می دهد استفاده از عمل جراحی برای ایجاد یک راه جدید برای صفرا برای قبل از انسداد در مجاری صفراوی ناشی از سرطان است.

چندین عملیات مختلف بایپس صفراوی وجود دارد و تصمیم گیری در مورد این که کدام یک استفاده شود بستگی به محل انسداد دارد.

  • یک chojejunostomycholedo مجرای صفراوی مشترک به ژژنوم (بخش دوم از روده کوچک) می پیوندد.
  • یک gastrojejunostomy (همچنین به عنوان یک بای پس معده شناخته می شود) معده به طور مستقیم به روده می پیوندد.
  • یک hepaticojejunostomy مجرای حامل صفرا از کبد به روده می پیوندد.

گاهی اوقات این عملیات را می توان از طریق چند سوراخ کوچک ایجاد شده در شکم با استفاده از ابزار خاص جراحی طولانی انجام داد که به عنوان لاپاروسکوپی یا جراحی سوراخ کلید شناخته شده است. بایپس صفراوی اغلب می تواند تسکین طولانی مدت از یک استنت ایجاد کند، که ممکن است نیاز به تمیز کردن و یا جایگزین دهد. با این حال، این می تواند یک عمل بزرگ باشد، پس از آن مهم است که شما به اندازه کافی سالم و در برابر آن مقاوم باشید و این که قبل از عمل جراحی با دکتر خود در مورد فواید و خطرات احتمالی صحبت کنید.

تزریق الکل

برای تسکین درد، پزشکان ممکن است اعصابی که احساس درد را از کیسه صفرا و منطقه ی روده به مغز حمل می کنند این اعصاب را با تزریق الکل بی حس کنند. این می تواند در طول عمل جراحی و یا از طریق هدایت یک مدت طولانی، سوزن توخالی به محل با کمک سی تی اسکن انجام شود.

داروهای ضد درد

پزشکان می توانند در صورت نیاز داروهای ضد درد قوی تجویز کنند. برخی از افراد مبتلا به سرطان ممکن است در مورد مصرف مواد مخدر مانند مورفین برای ترس از خواب آلود بودن در همه زمان ها و یا معتاد شدن به آنها را نگران باشند. اما بسیاری از مردم برای رهایی از درد از این داروهای بسیار موثر بدون عوارض جانبی جدی استفاده می کنند. اگر دچار درد شدید به تیم مراقبت سرطان خود اطلاع دهید شاید بتوان آن را به طور موثر درمان کرد.

داروهای ضد درد وقتی که در یک برنامه منظم قرار گرفته شده است بهتر جواب می دهند. و همچنین اگر آنها را تنها هنگامی استفاده شود که درد شدید می شود کار نمی کنند. چندین شکل طولانی اثر مرفین و سایر مواد شبه افیونی به شکل قرص هستند و تنها نیاز به یک بار دو بار در روز استفاده دارند.

حتی یک پچ طولانی اثر وجود دارد که تنها نیاز است هر چند روز استفاده شود.

عوارض جانبی شایع این داروها عبارتند از حالت تهوع و احساس خواب آلودگی، که اغلب در طول زمان بهتر می شود. یبوست یک عارضه جانبی شایع است و پس از آن نیاز است که درمان شود. اکثر مردم در مورد این داروها نیاز به استفاده روزانه مسهل دارند.

آزمایش های بالینی سرطان کیسه صفرا

زمانی که به شما گفته شود که شما مبتلا به سرطان کیسه صفرا هستید ممکن است شما تصمیم گیری های بسیاری داشته باشید. یکی از مهم ترین تصمیم های شما انتخاب شما را خواهد ساخت که کدام درمان برای شما بهتر است. شما ممکن است در مورد انجام آزمایش های بالینی برای دلیل ابتلا به سرطان کیسه صفرا شنیده باشید. و یا شاید در تیم مراقبت های بهداشتی شما کسی یک کارآزمایی بالینی به شما معرفی کرده است.

آزمایش های بالینی و تحقیقاتی که با بیمارانی که بطور داوطلب برای آن ها انجام شده است به دقت مطالعه می شود. آنها برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد وعده درمان یا روش های جدید انجام می شود.

پژوهشهای بالینی یک راه برای رسیدن به درمان مدرن سرطان است. گاهی اوقات آنها ممکن است تنها راه برای گرفتن برخی از درمان های جدیدتر باشند. آنها همچنین بهترین راه برای پزشکان برای یادگیری روش های بهتری برای درمان سرطان هستند. با این حال، برای هر کسی مناسب نیست.

طب مکمل و جایگزین برای سرطان کیسه صفرا

ممکن است شما در مورد راه هایی برای درمان سرطان کیسه صفرا یا تخفیف علایم شنیده باشید که دکتر برای شما ذکر نکرده است. هر کس از دوستان و خانواده به گروه رسانه های اجتماعی و وب سایت ممکن است ایده ای داشته باشد تا به شما کمک کند. این روش می تواند شامل ویتامین ها، گیاهان و رژیم غذایی خاص و یا روش های دیگر مانند طب سوزنی و یا ماساژ، باشد.

دقیقا چه چیزی طب مکمل و جایگزین است؟

اگر چه هر کسی با استفاده از این شرایط به همان شیوه و اشاره به روش های مختلف، می تواند گیج شود. مکمل ما برای اشاره به درمان است که همراه با مراقبت های پزشکی خود را به طور منظم استفاده می شود. درمان های جایگزین به جای درمان پزشکی یک دکتر استفاده می شود.

روشهای مکمل: بسیاری از روش های درمانی مکمل به عنوان درمان سرطان ارائه شده است. به طور عمده، برای کمک به یک فرد استفاده می شود تا احساس بهتری داشته باشد. برخی از روش هایی که همراه با درمان به طور منظم استفاده می شود مراقبه برای کاهش استرس، طب سوزنی برای کمک به تسکین درد، و یا چای نعناع برای از بین بردن حالت تهوع است. برخی از روش های مکمل شناخته شده برای کمک هستند، در حالی که آزمایش نشده است. برخی از آنها ثابت نشده است که مفید باشند و برخی از آنها حتی یافت شده است مضر می باشد.

درمان های جایگزین: درمان های جایگزین ممکن است به عنوان درمان سرطان ارائه شده باشد. بی خطر و موثر بودن این درمان ها در کارآزمایی های بالینی ثابت نشده است. برخی از این روش ها ممکن است خطر مهم و یا عوارض جانبی تهدید کننده برای زندگی داشته باشند. اما بزرگترین خطر در اکثر موارد این است که شما ممکن است فرصتی برای درمان استاندارد پزشکی باید با کمک پزشکان از دست بدهید. به تاخیر انداختن یا قطع درمان های پزشکی شما ممکن است سرطان زمان بیشتری برای رشد پیدا کند و احتمال درمان کمتر شود. پیدا کردن اطلاعات بیشتر برای دیدن اینکه چرا افراد مبتلا به سرطان در مورد روش های جایگزین فکر می کنند، آسان است. شما می خواهید هر آنچه که می توانید برای مبارزه با سرطان انجام دهید و ایده ی درمان با چند یا هیچ عوارض جانبی جالب توجه است. گاهی اوقات درمان های پزشکی مانند شیمی درمانی می تواند سخت باشد و یا ممکن است برای مدت زیادی کار نکند. اما حقیقت این است که بسیاری از روش های جایگزین آزمایش شده است و ثابت شده است که در درمان سرطان موثر است.

همانطور که شما گزینه های خود را در نظر دارید، در اینجا 3 مرحله مهم وجود دارد که عبارتند از:

  • برای "پرچم قرمز" که ممکن است تقلب پیشنهاد کند. آیا روش وعده داده شده به درمان تمام و یا بسیاری از سرطان منجر شده؟ آیا به شما گفته درمان های پزشکی به طور منظم نیست؟ آیا درمان یک "راز" دارد که شما را به بازدید از ارائه دهندگان خاص و یا سفر به یک کشور دیگر نیازمند می کند؟
  • با دکتر یا پرستار خود در مورد هر روشی که به آن فکر می کنید، گفتگو کنید.

انتخاب با شماست

تصمیم گیری در مورد نحوه درمان و یا مدیریت سرطان خود را همیشه مال شما را. اگر شما می خواهید به استفاده از درمان های غیر استاندارد، یاد همه شما می توانید در مورد روش و صحبت با دکتر خود در مورد آن. با اطلاعات خوب و حمایت از تیم مراقبت های بهداشتی خود را، شما ممکن است قادر به خیال راحت با استفاده از روش است که می تواند به شما کمک کند در حالی که اجتناب از آن است که می تواند مضر باشد.

گزینه های درمان بر اساس میزان سرطان کیسه صفرا

میزان سرطان کیسه صفرا یک عامل مهم در تعیین گزینه های درمان است.

پزشکان با استفاده از سیستم TNM به طور رسمی، مرحله سرطان را مشخص می کنند (همانطور که در "چگونه به سرطان کیسه صفرا صحنه است؟" توضیح داده شد). اما برای اهداف درمان، پزشکان به طور کلی سرطان کیسه صفرا به 2 گروه تقسیم می کنند:

  • سرطان قابل برداشت آن هایی است که پزشکان معتقدند می توانند با عمل جراحی برداشته شوند، بر اساس نتایج حاصل از آزمایشات تصویربرداری و تست های دیگر می باشد.
  • سرطان غیرقابل برداشت بیش از حد گسترش یافته است و یا در یک مکان بیش از حد دشوار است که به طور کامل با عمل جراحی برداشته نمی شود.

به طور کلی، برخی از سرطان ها که به مراتب فراتر از کیسه صفرا هستند و هنوز پخش نشده اند هم ممکن است قابل درمان با عمل جراحی باشند، مگر اینکه سرطان به عروق بزرگ گسترش یافته باشد. به عنوان مثال، اگر سرطان تنها کبد در یک منطقه و نه بیش از حد عمیق حمله کرد، ممکن است به حذف تمام سرطان را توسط عمل جراحی است. از سوی دیگر، اگر سرطان به هر دو طرف از کبد دور از کیسه صفرا گسترش یافته باشد، به مخاط حفره شکمی، به اندام، یا اگر آن یک رگ خونی بزرگ را احاطه کرده باشد، جراحی بعید است به حذف آن همه منجر شود.

از نظر مرحله، مرحله I و سرطان II و برخی مرحله III سرطان ممکن است قابل برداشت باشد. با این حال، عوامل دیگر، مانند اینکه آیا یک فرد به اندازه کافی برای عمل جراحی سالم است، می تواند تحت تاثیر قرار دهد که آیا آن یک گزینه خوب است.

چگونه سرطان در ابتدای پیدایش همچنین می تواند بر گزینه های درمان تاثیر گذارد. برای مثال، برخی سرطان ها در تصویر برداری، آزمایش قبل از عمل جراحی پیدا شده است، در حالی که دیگران را تنها بعد از عمل جراحی برای درمان بیماری دیگری مانند سنگ کیسه صفرا انجام می شود. اگر سرطان کیسه صفرا مشکوک و یا تشخیص داده شود، آن را یک ایده خوب است توسط یک جراح با تجربه در درمان این نوع سرطان دیده می شود. سرطان کیسه صفرا غیر معمول است، و همه جراحان ماهر در عملیات گسترده تر مورد نیاز برای درمان این سرطان نیستند. مهم نیست که چه مرحله از سرطان است، آن را بسیار مهم است که شما را در درک هدف از درمان قبل از شروع - آیا آن را به تلاش برای درمان سرطان و یا برای کمک به از بین بردن علائم - و همچنین احتمال فواید و خطرات. این می تواند در زمانی که به دنبال گزینه های درمانی خود هستید به تصمیم گیری آگاهانه شما کمک کند.

سرطان کیسه صفرا قابل برداشت بالقوه

این سرطانها مرحله قبل که پزشکان معتقدند می توان با عمل جراحی برداشت می باشد.

درمان این سرطان بستگی دارد که چگونه آنها را برای اولین بار در بر داشت.

سرطان کیسه صفرا که بعد از عمل جراحی برای مشکل دیگری پیدا می شود

برخی از سرطان های کیسه صفرا وقتی که کیسه صفرا برای درمان سنگ کیسه صفرا حذف و یا التهاب مزمن می شود یافت می شوند. کیسه صفرا در زیر میکروسکوپ در آزمایشگاه، که در آن زمان به سرطان کشف شده است نگاه می شود. این سرطان معمولا در مراحل اولیه است. اگر سرطان در تایید می شود تنها در لایه های درونی کیسه صفرا (T1A)، با هیچ نشانه ای از گسترش در خارج از کیسه صفرا، درمان بیشتری ممکن است لازم باشد، به عنوان یک فرصت بسیار خوبی است که همه سرطان برداشته شود.

اگر سرطان گسترده تر در کیسه صفرا (T1b یا بیشتر) یافت می شود، آزمایش دیگر انجام خواهد شد تا برای هر سرطانی باقی مانده در بدن و برای تعیین اینکه آیا قابل برداشت است. این آزمایشات ممکن است CT یا MRI اسکن و لاپاراسکوپی مرحله بندی باشد.

اگر تصور شود بعد از انجام برداشت سرطان، یک عملیات گسترده تر تا حذف بخشی از کبد، غدد لنفاوی مجاور، و احتمالا قطعات از مجرای صفراوی انجام خواهد شد. (اگر عمل جراحی اولیه کوله سیستکتومی لاپاروسکوپی بود، پوست اطراف محل برش اصلی ممکن است حذف شده باشد.) این امر ممکن است با شیمی درمانی (شیمی درمانی) به دنبال آن، همراه یا بدون پرتو، سعی کنید برای جلوگیری از بازگشت سرطان، اما روشن نیست که چگونه می تواند مفید باشد. اگر آزمایشات تصویربرداری یا مرحله بندی لاپاراسکوپی نشان دهد که سرطان نیست می تواند برداشته شود و روش درمان همان است که برای سرطان غیرقابل برداشت است.

سرطان کیسه صفرا که در طول عمل جراحی برای مشکل دیگری پیدا می شود

در برخی از موارد، سرطان کیسه صفرا در طول یک کوله سیستکتومی ساده را کشف می شود. جراح مناطق مشکوک به سرطان را در طول عملیات می یابد و نمونه را به سرعت به آزمایشگاه می فرستد تا بررسی شود. سلول های سرطانی در نمونه ها مشاهده می شود در حالی که عمل هنوز در جریان است.

اگر جراح در درمان سرطان کیسه صفرا با تجربه است و معتقد است که سرطان قابل برداشت است، او ممکن است از عمل به یک عملیات گسترده تر به نام کوله سیستکتومی طولانی را تغییر دهد. (بخش "عمل جراحی برای سرطان کیسه صفرا." ببینید)

اگر جراح درمان سرطان کیسه صفرا را تجربه نکرده و یا مطمئن نیست اگر سرطان قابل برداشت است، این عملیات ممکن است در این نقطه متوقف شود. سایر آزمایشات مانند CT یا MRI اسکن انجام خواهد شد و سپس برای هر سرطان باقی مانده در بدن انجام شود و برای تعیین اینکه آیا قابل برداشت است یا نه.

اگر تصور می شود بعد از انجام برداشت سرطان، یک عملیات گسترده تر انجام خواهد شد تا بخشی از کبد، غدد لنفاوی مجاور، و احتمالا قطعات از مجرای صفراوی حذف شود.

این ممکن است توسط شیمی درمانی پس از آن، همراه یا بدون پرتو، سعی کنید برای جلوگیری از بازگشت سرطان، اما روشن نیست که چگونه مفید این است.

اگر اسکن نشان دهد که سرطان قابل برداشت نیست، همان است که برای سرطان غیرقابل برداشت است.

سرطان در تصویر برداری، آزمایش یا به علت نشانه هایی پیدا شده است

گاهی اوقات، سرطان کیسه صفرا مشکوک است زیرا یک فرد با داشتن علائمی مانند یرقان است. تصویر برداری، آزمایش و سپس ممکن است مناطق مشکوک به سرطان و یا در نزدیکی کیسه صفرا را تشخیص دهد. تصویر برداری، آزمایش بیشتر و لاپاراسکوپی مرحله بندی ممکن است انجام شود برای هر مناطق مشکوک دیگر در بدن است. این آزمایشات می تواند به دکتر تعیین این مناطق کمک کند که سرطان قابل برداشت هست و یا نه.

اگر تصور می شود که سرطان قابل برداشت است و بیمار به اندازه کافی سالم برای عمل جراحی است، یک عمل جراحی کوله سیستکتومی طولانی (از بین بردن کیسه صفرا، بخشی از کبد، غدد لنفاوی مجاور، و احتمالا مجرای صفرا و دیگر اندامهای مجاور) درمان ارجح است. اگر بیمار زردی است قبل از عمل جراحی، استنت و یا کاتتر ممکن است در مجرای صفراوی قرار گیرد و در ابتدا اجازه دهد تا صفرا به جریان بیفتد. این می تواند به رفع نشانه بیش از چند روز کمک کند و ممکن است یک فرد سالم به اندازه کافی برای بهره برداری کند. پس از عمل جراحی، پزشکان ممکن است شیمی درمانی را ، همراه یا بدون پرتو، برای کاهش شانس بازگشت سرطان توصیه کنند، اما روشن نیست که چگونه مفید باشد.

سرطان غیرقابل برداشت کیسه صفرا

اگر دکتر احساس کند که عمل جراحی گزینه خوبی نیست (برای مثال، به دلیل اندازه و یا مکان از سرطان و یا به دلیل سلامت عمومی یک فرد)، تمرکز درمان معمولا در تلاش برای کنترل سرطان است. این می تواند با علائم کمک کند و ممکن است به زندگی مردم کمک کند. درمان با پرتودرمانی و/ یا شیمی درمانی ممکن است برای برخی از افراد مفید باشد.

برای کسانی که به دلیل انسداد مجرای صفرا زردی، استنت و یا کاتتر ممکن است در مجرای قرار داده اجازه می دهد تا صفرا به جریان افتد. در صورت نیاز، عمل جراحی برای دور زدن مجرای صفراوی ممکن است اگر فرد به اندازه کافی سالم باشد یک گزینه باشد. تسکین انسداد مجرای صفراوی به عنوان اولین درمان تسکینی انجام می شود، که اغلب قبل از شروع درمان های دیگر مانند شیمی درمانی است.

برای مردم پرتو درمانی، تزریق الکل به اعصاب اطراف کیسه صفرا، و داروهای ضد درد همه ممکن است مفید باشد.

از آنجا که این سرطان می تواند برای درمان با گزینه های فعلی بسیار سخت باشد، ممکن است بخواهید به بخشی در یک کارآزمایی بالینی درمان های جدید را در نظر بگیرید.

عود کردن سرطان کیسه صفرا

زمانی که سرطان پس از درمان بیاید به نام عود خوانده می شود. عود می تواند (مانند ریه ها و یا استخوان گسترش به ارگان های) محلی (local) (و یا در نزدیکی همان محل از آن آغاز شده) و یا از راه دور باشد. اگر سرطان پس از درمان اولیه می آید، درمان بیشتر به جایی که سرطان عود کند، نوع درمانی که قبلا مورد استفاده قرار گرفته و سلامت بیمار بستگی دارد. به ندرت، سرطان ممکن است در یک منطقه کوچک در نزدیکی جایی که از آن آغاز شده باشد، که در این صورت عمل جراحی به تلاش برای حذف آن (شاید با شیمی درمانی و / یا پرتودرمانی به دنبال) عود ممکن است یک گزینه باشد. اما در اکثر موارد سرطان عود غیرقابل برداشت است و درمان به عنوان بالا توضیح داده شده است.

عود کردن سرطان کیسه صفرا معمولا بسیار سخت به درمان جواب می دهد، به طوری که شما ممکن است بخواهید بخشی از یک کارآزمایی بالینی درمان های جدید را در نظر بگیرید.

چه چیز هایی را شما باید از دکتر خود در مورد سرطان کیسه صفرا بپرسید؟

این مهم است که به صداقت، با تیم مراقبت از سرطان خود بحث باز داشته باشید. آنها برای تمام سوالات خود پاسخ می خواهند، بدون توجه به این که ممکن است جزئی به نظر برسد. به عنوان مثال، در نظر گرفتن این سوال:

  • سرطان من فراتر از کیسه صفرا گسترش یافته است؟
  • مرحله سرطان من چیست، و به چه معنا است در مورد من؟
  • آیا من قبل از گزینه های درمان به تست های دیگر نیاز است؟
  • آیا نیاز به مراجعه به هر نوع دیگر از پزشکان هست؟
  • شما چه قدر در درمان این نوع سرطان تجربه دارید؟
  • گزینه های درمانی من چیست؟
  • می تواند با عمل جراحی سرطان من برداشته شود؟
  • چه پیشنهاد می کنید و چرا؟
  • هدف از درمان چیست؟
  • چه خطرات و یا عوارض جانبی به درمان نشان می دهد؟ به احتمال زیاد چه مدت؟
  • چگونه به سرعت ما نیاز به تصمیم گیری در مورد درمان داریم؟
  • چه باید بکنم تا برای درمان آماده می شوم؟
  • مدت درمان و زمان آخرین درمان چه خواهد شد ؟ چه چیزی در آن انجام خواهد شد؟
  • چگونه درمان بر فعالیتهای روزانه من تاثیر می گذارد؟
  • شانس درمان سرطان من با این طرح درمان چقدر است؟
  • اگر درمان کار نمی کند و یا اگر سرطان می آید، گزینه های من چه خواهد بود؟
  • چه نوع پیگیری ممکن است بعد از درمان نیاز باشد؟

همراه با این نمونه سوال، مطمئن شوید که برخی از سوالات را نوشته اید. به عنوان مثال، شما ممکن است اطلاعات بیشتری در مورد بهبود بخواهید، بنابراین شما می توانید کار خود را و یا برنامه فعالیت را برنامه ریزی کنید. ممکن است شما بخواهید در مورد نظرات دوم و یا در مورد آزمایشات بالینی که برای آن شما ممکن است واجد شرایط باشد.

به خاطر داشته باشید که پزشکان تنها کسانی نیستند که می توانند به شما اطلاعات ارائه دهد. دیگر متخصصان مراقبت های بهداشتی، مانند پرستاران و مددکاران اجتماعی، ممکن است پاسخ به برخی از سوالات خود را داشته باشد. شما می توانید اطلاعات بیشتر در مورد صحبت با تیم مراقبت سلامت خود را در سند خود مشورت با پزشک پیدا کنید.


ترجمه شده از وبسایت: www.cancer.org

پس از درمان سرطان کیسه صفرا چه اتفاقی می افتد؟

برای برخی از افراد مبتلا به سرطان کیسه صفرا، درمان می تواند حذف یا از بین بردن سرطان باشد.

درمان تکمیلی می تواند هر دو استرس زا و هیجان انگیز باشد. شما ممکن است درمان را به پایان برسانید، اما سخت باشد که به رشد سرطان و یا به آینده نگران نباشید. (هنگامی که سرطان پس از درمان می آید، آن است که به نام عود.) این یک نگرانی بسیار معمول است در افرادی که سرطان داشته اند.

ممکن است در حالی که قبلا ترس خود را کاهش داده اید. اما بهتر است بدانیم که بسیاری از سرطانی ها آموخته اند که با این عدم قطعیت زندگی کنند و زندگی آنها یک زندگی کامل است. سند ما زندگی با عدم قطعیت: ترس از سرطان عود در مورد این بیشتر صحبت می کند.

برای افراد دیگر، سرطان ممکن است هرگز به طور کامل برطرف نشود. این افراد ممکن است درمان به طور منظم با شیمی درمانی، پرتو درمانی، یا سایر درمان دریافت کنند و برای کمک به حفظ سرطان تحت کنترل و کمک به از بین بردن علائم از آن باشند. یادگیری با سرطانی که از بین نمی رود می تواند مشکل و بسیار پر تنش زندگی می کند. از آن است که در نوع خود از عدم اطمینان است. سند ما هنگامی که سرطان مذاکرات بیشتر در مورد این نمی شود .


پیگیری مراقبت

اگر شما درمان را تکمیل کرده اید، پزشکان خود را هنوز هم می خواهد به شما نزدیک باشند. رفتن به تمام قرار ملاقات پیگیری بسیار مهم است است. در طول این بازدیدکننده، از پزشکان خود در مورد علائم بپرسید، انجام معاینات فیزیکی و ممکن است آزمایش خون یا آزمایش تصویربرداری مانند سی تی اسکن سفارش دهید.

اگر شما عمل جراحی داشته و هیچ نشانه ای از سرطان باقی مانده است، بسیاری از پزشکان پیگیری با آزمایشات تصویربرداری در مورد هر 6 ماه به مدت 2 سال حداقل برای اولین بار توصیه می کنند، اما نه همه پزشکان ممکن است این همان برنامه را دنبال کنید. پیگیری مورد نیاز است برای عود سرطان یا گسترش و همچنین عوارض جانبی احتمالی درمان خاص است. این زمان را برای شما به درخواست تیم مراقبت های بهداشتی خود را هر گونه سوال شما نیاز به پاسخ و در مورد نگرانی شما ممکن است باشد.

تقریبا هر درمان سرطان می تواند عوارض جانبی داشته باشد. برخی ممکن است برای چند هفته تا چند ماه به طول انجامد، اما برای دیگران می توانند بقیه عمر خود به طول انجامد. از تیم مراقبت سرطان خود در مورد هر علائم یا عوارض جانبی تان دریغ نکنید به طوری که آنها می تواند به شما کمک کنند تا آزار آنها را مدیریت کنید.

حتی اگر درمان سرطان شما تمام شده است، شما احتمالا هنوز هم نیاز دارید دکتر سرطان خود را برای چندین سال ببینید. بپرسید که چه نوع از پیگیری برنامه شما می تواند انتظار برود.

این نیز برای حفظ بیمه درمانی بسیار مهم است. آزمایش و بازدید دکتر هزینه زیادی داشته است و حتی اگر هیچ کس نمی خواهد به سرطان خود در آینده فکر کند، این می تواند رخ دهد.

اگر سرطان عود کند، درمان بیشتر خواهد شد که به سرطان و درمان شما قبل از سلامت بستگی دارد. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد نحوه سرطان عود درمان شود، بخش "گزینه های درمانی بر اساس میزان سرطان کیسه صفرا." مراجعه کنید. برای کسب اطلاعات بیشتر در برخورد با عود را ببینید، شما همچنین ممکن است می خواهید برای دیدن سند ما زمانی که سرطان شما می آید برگشت: عود سرطان.


ملاقات با یک پزشک جدید

در برخی از نقاط بعد از درمان شما، ممکن است یک دکتر جدید که هیچ چیزی در مورد سابقه پزشکی شما نمی دانند شما را ببیند. گفتنن جزئیات تشخیص و درمان شما به دکتر جدید مهم است. جمع آوری این اطلاعات پس از درمان ممکن است راحت تر از نقطه در آینده باشد. پس شما از این اطلاعات مفید اطمینان حاصل کنید (و همیشه کپی برای خودتان نگه دارید):

  • یک کپی از گزارش پاتولوژی (های) شما را از هر بیوپسی و یا جراحی ها
  • کپی از تصویر برداری، آزمایش (CT یا MRI اسکن، و غیره)، که معمولا می تواند دیجیتالی ذخیره می شود (در یک دی وی دی، و غیره)
  • اگر شما تا به حال عمل جراحی، یک کپی از گزارش عمل(ها) شما
  • اگر شما در بیمارستان باقی ماند، یک کپی از خلاصه تخلیه که دکتر نوشت: زمانی که شما به خانه فرستاده اند
  • اگر شما پرتودرمانی شده اید، یک کپی از خلاصه درمان
  • اگر شما از شیمی درمانی استفاده کرده اید، یک لیست از مواد مخدر خود، دوز دارو، حال و زمان آن
  • نام و اطلاعات تماس از پزشکان که سرطان شما را درمان کرده اند

تغییر در شیوه زندگی پس از ابتلا به سرطان کیسه صفرا

شما می توانید این واقعیت که شما سرطان داشته اید را تغییر دهید. چه شما می توانید بقیه عمر خود را تغییر دهید. این که چگونه زندگی می کنید شما کمک می کند سالم بمانید و احساس کنید که شما می توانید. می توانید یک زمان به زندگی خود از راه های جدید نگاه کنید. شاید شما به فکر این باشید که چگونه به بهبود سلامت خود را در دراز مدت بپردازید. برای برخی از افراد حتی در طول درمان سرطان شروع می شود.

انتخاب سالم

برای بسیاری از مردم، تشخیص سرطان کمک می کند تا آنها را بر سلامت خود تمرکز کنند. چیزهایی هستند که شما می توانید انجام دهید که ممکن است شما را سالم نگه دارد؟ شاید شما می توانید سعی کنید به غذا خوردن بهتر و یا ورزش بیشتر.

 شما می توانید الکل را قطع کنید و یا تسلیم توتون و تنباکو نشوید. چیزهایی مثل تحت کنترل نگه داشتن سطح استرس ممکن است کمک کند. زمان حاضر زمان مناسبی برای ایجاد تغییرات است که می تواند اثرات مثبت برای بقیه عمر شما داشته باشد تا شما احساس بهتر و همچنین سالم تری داشته باشید.

شما می توانید با کار بر روی آن چیزهایی که شما را بیشتر نگران می کند شروع کنید. درباره ی آنهایی که  برای شما سخت تر است کمک بگیرید. برای مثال، اگر شما به فکر ترک سیگار باشید و نیاز به کمک دارید، با انجمن سرطان آمریکا برای کسب اطلاعات و پشتیبانی تماس بگیرید. خدمات ترک تنباکو و مربیگری ما می تواند به افزایش شانس شما به ترک برای همیشه کمک کند.

غذا خوردن بهتر

حق غذا خوردن می تواند برای هر کسی سخت باشد، اما در طول درمان و حتی بعد از درمان سرطان می تواند سخت تر باشد. این امر به ویژه برای سرطان کیسه صفرا است. سرطان و یا درمان آن ممکن است اشتهای فرد را تحت تاثیر قرار داده و یا تغییر دهد که چگونه مواد غذایی شما را هضم شود. تهوع می تواند یک مشکل باشد. شما ممکن است به غذا میل نداشته و وزن از دست بدهید بدون اینکه بخواهید. همه این چیزها می تواند بسیار خسته کننده باشد. اگر درمان باعث تغییرات وزن و یا غذا خوردن و یا مشکلات طعم باشد، بهتر است به خاطر داشته باشید که این مشکلات معمولا در طول زمان بهتر می شود. غذا خوردن در بخش های کوچک هر 2 تا 3 ساعت می تواند به شما کمک می کند تا احساس بهتری داشته باشید.

اگر زمان مشکلات غذا خوردن طولانی شد، دکتر شما ممکن است به شما یک متخصص تغذیه معرفی کند، که می تواند با شما کار کند و شما اطلاعات در مورد نیازهای تغذیه ای منحصر به فرد خود را از او بگیرید. ممکن است استفاده از مکمل های تغذیه ای را به شما توصیه کنند، که می تواند به شما کمک کند وزن خود و مصرف تغذیه را حفظ کنید. برای مشکلات تغذیه جدی، دکتر ممکن است به قرار دادن یک لوله تغذیه به داخل معده برای بهبود سطح تغذیه و انرژی نیاز داشته باشد. این معمولا موقتی است. برای کسب اطلاعات و راهنمایی برای تغذیه بیشتر در طول و بعد از درمان سرطان، سند تغذیه ما برای فرد مبتلا به سرطان در طول درمان را ببینید: راهنمای برای بیماران و خانواده ها.

بخش "منابع اضافی برای سرطان کیسه صفرا" برای یک لیست از برخی اسناد دیگر که ممکن است مفید باشد، از جمله برخی با اطلاعات تغذیه ما را ببینید.

استراحت، خستگی و ورزش

خستگی مفرط، به نام کوفتگی، در افراد تحت درمان سرطان بسیار شایع است. این یک خستگی معمولی نیست، بلکه یک خستگی استخوان کوفته است که اغلب با استراحت بهتر نمی شود. برای برخی افراد، خستگی یک زمان طولانی طول می کشد پس از درمان، و برای آنها سخت است که  فعال باشند و کارهای دیگر که می خواهند انجام دهند. اما ورزش می تواند به کاهش خستگی کمک می کند. مطالعات نشان داده اند که بیمارانی که یک برنامه ورزشی متناسب با نیازهای شخصی خود را دنبال می کنند احساس جسمی و روحی بهتری دارند و بهتر می تواند مقاومت کنند.

اگر شما در طول درمان بیمار و نه بسیار فعال بوده اید، این طبیعی است که برای تناسب اندام، استقامت و قدرت عضلانی شما کاهش یابد. هر گونه طرح ریزی برای فعالیت های فیزیکی را باید در وضعیت خود جا داد.

اگر شما برای چند سال فعال نبوده اید، شما باید برای شروع به آرامی انجام دهید- شاید فقط با در نظر گرفتن پیاده روی های کوتاه.

قبل از شروع هر چیزی با تیم درمانی خود صحبت کنید. نظر آنها را در مورد برنامه ورزش خود دریافت کنید. سپس، سعی کنید برای یک دوست ورزشی پیدا کنید تا ورزش ها را به تنهایی انجام ندهید. داشتن دوست و خانواده درگیر در هنگام شروع یک برنامه فعالیت جدید می تواند حس افزایش فوق العاده حمایت به شما بدهد و فقط به اجبار نروید.

اگر شما خیلی خسته هستید، شما نیاز به یادگیری تعادل فعالیت با بقیه دارید.وقت استراحت زمانی است که شما احتیاج دارید. گاهی اوقات برای مردم واقعا سخت است که به خود اجازه استراحت بدهند زمانی که آنها تمام روز به کار و یا مراقبت از یک خانواده می گذرد، اما این زمانی نیست که به خودتان فشار خیلی سخت وارد کنید. وقتی که نیاز دارید به بدن و استراحت خود توجه کنید. (برای اطلاعات بیشتر در برخورد با خستگی، بخش خستگی را در افراد مبتلا به سرطان و کم خونی در افراد مبتلا به سرطان مراجعه کنید. لیست برخی اسناد دیگر که ممکن است در برخورد با عوارض جانبی مفید باشد را می توان در "منابع اضافی برای سرطان کیسه صفرا" پیدا کرد.)

به یاد داشته باشید ورزش می تواند سلامت جسمی و روحی فرد را بهبود بخشد.

  • بهبود تناسب اندام قلبی عروقی (قلب و گردش خون).
  • همراه با یک رژیم غذایی خوب، کمک خواهد کرد که در یک وزن سالم بمانید.
  • باعث می شود ماهیچه های شما قوی تر باشند.
  • خستگی را کاهش می دهد و کمک می کند تا شما انرژی بیشتری داشته باشید.
  • می تواند اضطراب و افسردگی را کاهش دهد.
  • می تواند به احساس شادتر شما کمک کند.
  • کمک می کند که شما احساس بهتری در مورد خودتان داشته باشید.
  • انجام فعالیت بدنی منظم نیز نقش مهمی در کمک به کاهش خطر ابتلا به برخی از سناریو های سرطان ها دارد و همچنین داشتن خواص درمانی دیگر.

آیا من می توانم خطر ابتلا یا بازگشت سرطان کیسه صفرا را برای خودم در آینده کمتر کنم؟

اکثر مردم می خواهند بدانند که آیا آنها می توانند شیوه زندگی خود را تغییرات خاصی دهند تا به کاهش خطر ابتلا به سرطان و یا در حال پیشرفت به آینده منجر شود. متاسفانه، برای بسیاری از سرطان ها شواهد محکمی به هدایت مردم وجود ندارد. این بدان معنا نیست که هیچ چیز کمک نخواهد کرد - این درست است که در بیشتر قسمت ها این موضوع به خوبی مورد مطالعه قرار نگرفته است. اکثر مطالعات در تغییر شیوه زندگی به عنوان راه های پیشگیری از سرطان در وهله اول، نه کاهش آن و یا جلوگیری از آن در آینده به عقب بررسی می کند.

در این زمان، شناخت در مورد سرطان کیسه صفرا کافی نیست اگر چیزهایی وجود دارد برای اطمینان می گویند می تواند به شما کمک کند. رفتارهای سالم مانند مصرف سیگار، خوب غذا خوردن و ماندن در وزن سالم ممکن است کمک کند، اما هیچ کس به درستی نمی داند. اما ما نمی دانیم که این نوع از تغییرات می تواند اثرات مثبتی بر سلامت فردی که می تواند فراتر خطر ابتلا به گسترش سرطان کیسه صفرا و یا دیگر سرطانها داشته باشد یا خیر.

تا کنون، هیچ مکمل های غذایی به وضوح کاهش خطر ابتلا به کیسه صفر،ا پیشرفت سرطان و یا موکول کردمن آن به آینده را نشان نداده است. باز هم، این به این معنا نیست که هیچ کمکی نخواهد کرد، اما مهم است که بدانید که هیچ کدام برای انجام این کار ثابت شده نیست.

چگونه ممکن است ابتلا به سرطان کیسه صفرا بر سلامت عاطفی فرد تاثیر بگذارد؟

در طول و بعد از درمان، شما ممکن است خودتان را در تضاد با بسیاری از احساسات مختلف بدانید.

این اتفاق برای بسیاری از مردم می افتد. یا ممکن است در مورد مرگ و مردن خود فکر کنید. یا شاید شما از اثر سرطان در خانواده خود، دوستان، و همکارانتان خبر داشته باشید. شما ممکن است یک نگاه جدید در روابط خود با کسانی که در اطراف هستند، داشته باشید. مسائل غیر منتظره نیز ممکن است باعث نگرانی شما شود. به عنوان مثال، شما ممکن است توسط نگرانی های مالی ناشی از درمان خود تحت فشار باشید. شما همچنین ممکن است تیم مراقبت سلامت خود را پس از درمان کمتر ببینید و به زمان بیشتری برای خودتان بخواهید. این تغییرات می تواند برخی از مردم را مضطرب کند.

تقریبا هر کسی که دچار سرطان شده است می تواند از برخی از انواع پشتیبانی بهره مند شود. شما به افرادی نیاز دارید که به نوبه خود به شما قوت و راحتی بدهند. خانواده، دوستان، گروه های حمایت از سرطان، گروه های مذهبی و یا معنوی، جوامع پشتیبانی آنلاین، و یا یک در یک مشاوران: حمایت در اشکال مختلف آمده است. چه چیزی برای شما مناسب است بستگی به وضعیت و شخصیت شما دارد. برخی از افراد در گروه پشتیبانی همسالان یا گروه آموزش احساس امنیت می کنند. برخی ترجیح می دهند که در یک محیط رسمی مانند کلیسا صحبت کنند. دیگران ممکن است با صحبت با یک دوست و یا مشاور مورد اعتماد احساس آسایش بیشتری کنند. اگر چه منبع قدرت و یا راحتی شما، شما را مطمئن می کند که شما جایی برای بردن نگرانی های خود دارید.

سرطان خیلی احساس تنهایی را با خود می آورد. برای شما لازم یا خوب نیست تا همه چیز را به تنهایی تجربه کنید و دوستان و خانواده شما ممکن است احساس بسته بودن پیدا کنند اگر شما آنها را شریک احساسات خود نکنید. آن ها را با خود شریک کنید و اجازه دهید هر کس دیگری که شما احساس می کنید ممکن است کمک کند.

اگر درمان سرطان کیسه صفرا کارآمد نباشد

اگر سرطان در حال رشد باشد و یا پس از یک نوع درمان بازگشت داشته باشد، برنامه درمانی دیگری را امتحان کنید که هنوز بکار نرفته است و یا حداقل برای کمک به زندگی آن را به اندازه کافی تحت کنترل نگه دارد تا احساس بهتر ایجاد کند. آزمایش های بالینی نیز ممکن است این شانس را به درمان های جدیدتر بدهند که بتواند مفید باشد. اما زمانی که یک فرد بسیاری از درمان های مختلف را امتحان کرده است و سرطان هنوز در حال رشد، درمان جدیدتر نیز دیگر ممکن است مفید نباشد.

در این صورت، این مهم است که فواید احتمالی محدود را برای درمان جدید در برابر جنبه های منفی ممکن از جمله درمان عوارض جانبی، وزن دهی کنیم. هر کس نگاه خود را به این مسیر دارد.

این به احتمال زیاد سخت ترین بخش از نبرد شما در ابتلا به سرطان باشد- هنگامی که شما بسیاری از درمان ها ر ا امتحان می کنید و هیچ چیز نتیجه ای نداده است. دکتر شما ممکن است به شما گزینه های جدید ارائه دهد، اما در برخی موارد لازم است شما بدانید که احتمال بهبود سلامت شما زیاد نیست  و در تغییر نتیجه یا زنده ماندن شما تاثیر ندارد.

اگر می خواهید تا زمانی که می توانید به درمان ادامه دهید، باید در مورد شانس درمان، هر گونه سود و مقایسه خطرات احتمالی و عوارض جانبی اطلاع داشته باشید. دکتر شما می تواند برآورد کند چقدر احتمال دارد سرطان شما به درمان پاسخ دهد. به عنوان مثال، دکتر ممکن است بگوید که درمان ممکن است 1 در 100 شانس کار داشته باشد. برخی از مردم هنوز هم وسوسه می شوند این را امتحان کنند. اما اگر شما این طرح را انتخاب نمایید مهم است که انتظارات واقع بینانه داشته باشید.

مراقبت تسکینی

مهم نیست که شما تصمیم به انجام گرفته اید این مهم است که شما به خوبی احساس کنید که می توانید. مطمئن شوید که درباره ی درمان برای هر گونه علائم احتمالی مانند تهوع یا درد سوال پرسیده اید. این نوع درمان مراقبت تسکینی در مقابل مراقبت های حمایتی نامیده می شود.

مراقبت تسکینی به از بین بردن علائم کمک می کند، اما انتظار نمی رود بیماری را درمان کند. می تواند همراه با درمان سرطان داده شود و یا حتی می تواند سرطان را درمان کند. تفاوت هدف آن است که - هدف اصلی مراقبت های تسکین دهنده است که به بهبود کیفیت زندگی شما کمک کند تا زمانی که شما می توانید احساس خوبی داشته باشید که شما می توانید. گاهی اوقات این به معنای استفاده از مواد مخدر برای کمک با نشانه هایی مانند درد یا حالت تهوع است. گاهی اوقات، هر چند، درمان مورد استفاده برای کنترل علائم همان هایی است که در درمان سرطان مورد استفاده هستند. به عنوان مثال، اشعه ممکن است برای کمک به تسکین درد ناشی از سرطان که گسترش یافته است مورد استفاده قرار گیرد. و یا یک استنت ممکن است در مجرای صفراوی قرار داده شود برای اینکه آن را توسط سرطان بسته شده نگه دارد. اما این همان درمان که برای درمان سرطان تلاش می شود، نیست. برخی از درمان ممکن است در بخش مورد "درمان تسکینی برای سرطان کیسه صفرا" بحث شود.

مراقبت در آسایشگاه

در برخی موارد، شما ممکن است از مراقبت در آسایشگاه بهره مند شوید. این مراقبت های ویژه است که به جای این بیماری را درمان می کند فرد را درمان می کند. بر کیفیت طول عمر تمرکز دارد. بیشتر اوقات، در منزل انجام می شود. سرطان خود ممکن است باعث مشکلاتی باشد که باید مدیریت شود و آسایشگاه در راحتی خود متمرکز است. شما باید بدانید که در حالی که گرفتن مراقبت از آسایشگاه اغلب به معنای پایان درمان مانند شیمی درمانی و پرتو نیست و یا اینکه شما نمی توانید برای مشکلات ناشی از سرطان و یا بیماریهای دیگر درمان داشته باشید. در آسایشگاه، تمرکز خود را بر روی مراقبت های زندگی به طور کامل قرار دهید که ممکن است و احساس کنید که در این زمان دشوار می توانید. شما می توانید اطلاعات بیشتر در مورد آسایشگاه در سند ما مراقبت از آسایشگاه یاد بگیرید.

امیدوار ماندن بیش از حد مهم است. امید برای درمان ممکن است روشن نباشد، اما امیدواری برای گذراندن زمان خوب با خانواده و دوستان هنوز هم وجود دارد که با شادی و پر معنا شده است. توقف در این زمان در درمان سرطان یک فرصت برای تمرکز بر روی مهم ترین نکته در زندگی به شما می دهد. در حال حاضر زمان برای انجام برخی از چیزهایی که شما همیشه می خواستید انجام دهید و جلوگیری از انجام کارهایی که دیگر نمی خواهید انجام دهید. اگرچه سرطان ممکن است فراتر از کنترل شما باشد، هنوز انتخاب شما وجود دارد.

چه اطلاعات جدیدی در تحقیقات و درمان سرطان کیسه صفرا می باشد؟

تحقیق در مورد علل، تشخیص، و درمان سرطان کیسه صفرا در بسیاری از مراکز پزشکی سراسر جهان در حال انجام است.

شیمی درمانی و پرتو درمانی

محققان به دنبال راه های جدید از افزایش اثربخشی پرتو درمانی هستند. با تکنیک های جدیدتر مانند پرتو درمانی منسجم سه بعدی (3D-CRT)، شدت پرتو درمانی مدوله (IMRT)، و اشعه درمانی پرتو پروتونی، پزشکان بهتر می تواند هدف تابش تنها بر تومور و بافت های مجاور به فراغت طبیعی است. پزشکان نیز نشان دادند که دادن داروهای شیمی درمانی خاصی درست قبل از پرتو درمانی ممکن است آن را موثر تر کند.

به طور کلی، شیمی درمانی (شیمی درمانی) در برابر سرطان کیسه صفرا محدود یافت شده است، اما مواد مخدر و ترکیبی از داروهای جدیدتر در حال حاضر تست شده است.

درمان هدفمند

داروهای جدیدتر در حال توسعه هستند که کار به روش های مختلف از مواد مخدر شیمی درمانی استاندارد. این داروها را قسمت های خاصی از سلول های سرطانی و یا محیط اطراف خود. بسیاری از این داروهای جدید سلول ها با تغییرات ژن خاص هدف قرار دهند. همانطور که در بخش اشاره کرد: "ما می دانیم آنچه باعث بروز سرطان کیسه صفرا؟"، محققان در حال بررسی برخی از تغییرات ژن هستند که معمولا در سلول های سرطانی کیسه صفرا پیدا می شوند. دانستن ژن غیر طبیعی می تواند در کمک به تشخیص پزشکان در این که کدام یک از این داروهای جدید ممکن است موثر باشد.

یک هدف از چند هدف داروهای جدیدتر، عروق خونی تومور است. تومورهای کیسه صفرا به عروق خونی جدید نیاز دارند تا فراتر از یک اندازه خاص رشد می کنند. بواسیزوماب (Avastin®) و pazopanib (Votrient) نمونه هایی از مواد مخدر است که رشد رگ های خونی هدف قرار دادن و در حال در برابر سرطان کیسه صفرا مورد مطالعه می باشد.

سایر داروهای جدید را داشته اهداف مختلف. به عنوان مثال، EGFR پروتئین موجود در بالا است

مقدار در برخی از سلول های سرطانی کمک می کند که آنها را رشد می کنند. داروهایی که EGFR هدف قرار دادن برخی از مزایای برابر انواع مختلفی از سرطان نشان داده اند. برخی از این، مانند داروی cetuximab (Erbitux) و lapatinib (Tykerb در دسترس)، در حال حاضر برای استفاده در افراد مبتلا به سرطان کیسه صفرا مورد مطالعه قرار گرفته است، معمولا در ترکیب با شیمی درمانی و یا سایر داروهای هدف قرار دادند. داروهایی به نام مهارکننده، مانند trametinib (Mekinist) و selumetinib، نیز برای استفاده در برابر سرطان کیسه صفرا مطالعه قرار گرفت.

 


ترجمه شده از وبسایت: www.cancer.org



بیماری های این مجموعه



مقالات مرتبط با سرطان کیسه صفرا



�?یسبوک آی تی طب توییتر آی تی طب گوگل پلاس آی تی طب اینستاگرام آی تی طب آر اس اس آی تی طب

به آی تی طب خوش آمدید. این وب سایت خدمات پزشکی ارائه نمی کند.

طراحی اپلیکیشن و طراحی وب سایت : پردو وب


کلیه حقوق متعلق به مرجع پزشکی ایران، آی تی طب می باشد.