سرطان با منشا اولیه ناشناخته


گاهی اوقات مشخص نیست که سرطان از کجا آغاز شده است. زمانی که سرطان در یک یا چند محل متاستاز دیگر یافت می شود ولی نمی توان محل اولیه را تعیین کرد، به آن سرطان با منشا اولیه ناشناخته ( CUP ) یا سرطان با منشا اولیه مخفی می گویند. 

جزئیات بیماری سرطان با منشا اولیه ناشناخته


سرطان چیست؟

بدن از تریلیون ها سلول زنده ساخته شده است. سلول های عادی بدن رشد می کنند، به دو سلول جدید تقسیم می شوند، و به روش منظمی می میرند. در طول سال های اولیه زندگی یک فرد، سلول های عادی سریع تر تقسیم می شوند تا فرد رشد کند. بعد از اینکه شخص بالغ شد، اغلب سلول ها تنها برای جایگزینی سلول های فرسوده یا در حال مرگ یا برای ترمیم جراحات تقسیم می شوند.

سرطان زمانی آغاز می شود که سلول ها در بخشی از بدن شروع به رشد خارج از کنترل می کنند. انواع بسیار زیادی از سرطان وجود دارد، اما همه آن ها به دلیل رشد خارج از کنترل سلول های غیرعادی آغاز می شوند.

رشد سلول سرطانی با رشد سلول طبیعی تفاوت دارد. سلول های سرطانی به جای مرگ، به رشد و تبدیل شدن به سلول های غیرعادی ادامه می دهند. سلول های سرطانی همچنین می توانند به بافت های دیگر حمله کنند (در داخل آن ها رشد کنند)، کاری که سلول های عادی نمی توانند انجام دهند. رشد خارج از کنترل و حمله به دیگر بافت ها چیزی است که یک سلول را به سلول سرطانی تبدیل می کند.

سلول ها به دلیل آسیب به DNA تبدیل به سلول های سرطانی می شوند. DNA در همه سلول ها وجود دارد و تمام اقدامات آن ها را هدایت می کند. در یک سلول عادی، زمانی که DNA آسیب می بیند سلول یا آسیب را تعمیر می کند یا سلول می میرد. در سلول های سرطانی، DNA آسیب دیده تعمیر نمی شود، اما سلول آنطور که باید بمیرد از بین نمی رود. در عوض، این سلول شروع به ساخت سلول های جدیدی می کند که بدن به آن ها نیاز ندارد. این سلول های جدید همه مانند سلول اولیه دارای همان DNA آسیب دیده هستند.

مردم می توانند DNA آسیب دیده را به ارث ببرند، اما اغلب آسیب DNA به دلیل اشتباهاتی که حین تکثیر سلول عادی اتفاق می افتد یا چیزهایی که در محیط زیست ما است، می باشد. گاهی اوقات علت آسیب DNA چیز واضحی مانند کشیدن سیگار است. اما اغلب علت مشخصی یافت نمی شود.

در اغلب موارد سلول های سرطانی تشکیل تومور می دهند. برخی سرطان ها، مانند لوسمی، به ندرت تشکیل تومور می دهند. در عوض، این سلول های سرطانی خون و اعضای ساخت خون را درگیر می کنند و از طریق دیگر بافت هایی که در آن رشد می کنند به گردش در می آیند.

سلول های سرطانی اغلب به دیگر قسمت های بدن سفر می کنند، جایی که شروع به رشد و تشکیل تومورهای جدید شوند که جایگزین بافت های عادی شود. این روند متاستاز گفته می شود. متاستاز زمانی رخ می دهد که سلول های سرطانی وارد جریان خون یا رگ های لنفاوی بدن ما می شوند.

مهم نیست که سرطان کجا ممکن است پخش شود، همیشه به نام محلی که از آن شروع شده نامیده می شود. به عنوان مثال، سرطان پستان که به کبد هم گسترش پیدا می کند هنوز سرطان سینه گفته می شود، نه سرطان کبد. به همین ترتیب، سرطان پروستات که به مغز استخوان گسترش پیدا می کند سرطان پروستات متاستاز است، نه سرطان مغز استخوان.

انواع مختلف سرطان می تواند بسیار متفاوت رفتار کند. به عنوان مثال، سرطان ریه و سرطان سینه بیماری های بسیار متفاوتی هستند. این بیماری ها با سرعت متفاوتی رشد می کنند و به درمان های مختلف پاسخ های متفاوتی نشان می دهند. به همین خاطر است که افراد مبتلا به سرطان نیاز به درمان با هدف نوع خاص از سرطان خود دارند.

همه تومورها سرطانی نیستند. تومورهایی که سرطانی نیستند خوش خیم نامیده می شوند. تومورهای خوش خیم می تواند باعث مشکلاتی شوند- آن ها می توانند بسیار بزرگ شوند و بر اعضا و بافت های سالم فشار بیاورند. اما نمی توانند در داخل دیگر بافت ها رشد کنند (حمله کنند). زیرا آن ها نمی توانند حمله کنند، همچنین نمی توانند در دیگر بخش های بدن پخش شوند (متاستاز). این تومورها تقریبا هرگز مرگبار نیستند.

سرطان با محل اولیه ناشناخته چیست؟

سرطان ها اغلب از محل اولیه خود (بخشی از بدن که سرطان از آن جا آغاز می شود) به یک یا چند محل دیگر متاستاز می شوند (دیگر بخش های بدن). سرطان ها بر اساس محل اولیه شان صرف نظر از جایی که پخش می شوند نام گذاری می شوند. به عنوان مثال، سرطان ریه ای که به کبد گسترش یافته است هنوز در دسته سرطان ریه طبقه بندی می شود نه سرطان کبد.

گاهی اوقات مشخص نیست که سرطان از کجا آغاز شده است. زمانی که سرطان در یک یا چند محل متاستاز دیگر یافت می شود ولی نمی توان محل اولیه را تعیین کرد، به آن سرطان با منشا اولیه ناشناخته (CUP) یا سرطان با منشا اولیه مخفی می گویند. این اتفاق در بخش کوچکی از سرطان ها اتفاق می افتد.

تست های بیشتر ممکن است در نهایت منشا اولیه برخی از این سرطان ها را پیدا کند. زمانی که این اتفاق می افتد، آن ها دیگر به عنوان سرطان با منشا اولیه ناشناخته در نطر گرفته نمی شوند و با توجه به جایی که آغاز شده اند تغییر نام داده و درمان می شوند.

به عنوان مثال، شخصی غده لنفاوی بزرگ در کنار گردن خود دارد. زمانی که برداشته شود، سرطان پیدا می شود. اما در زیر میکروسکوپ مانند سرطانی که به صورت عادی در غدد لنفاوی شروع می شود نیست. در این مرحله این سرطان بک سرطان با منشا اولیه ناشناخته در نظر گرفته می شود. چیزی که زیر میکروسکوپ دیده می شود ممکن است نشان دهد که سرطان از دهان، گلو یا تارهای صوتی (حنجره) آغاز شده است.  هنگامی که این محل ها مورد بررسی قرار می گیرد، یک سرطان کوچک حنجره ممکن است پیدا شود. از آن به بعد، به جای سرطان با منشا ناشناخته به بیمار گفته می شود که سرطان حنجره دارد و متناسب با آن نوع سرطان درمان می شود.

در بسیاری از موارد، منشا سرطان هرگز تعیین نمی شود. حتی ممکن است کامل ترین جست و جوها هم محل اولیه را پیدا نکند. حتی زمانی که پزشکان بر روی افرادی که از سرطان با منشا اولیه نامعلوم فوت شده اند کالبد شکافی انجام می دهند، اغلب هنوز قادر نیستند محلی را که سرطان از آن آغاز شده است را پیدا کنند.

زمانی که سرطان پیدا شد، طبیعی است که بخواهید بدانید از کجا آمده است. اما دلیل اصلی پیدا کردن محل اولیه CUP برای هدایت درمان است. چون سرطانی که از یک محل آغاز می شود زمانی که گسترش پیدا می کند نیاز به درمان مشابهی دارد، دانستن اینکه سرطان از کجا آغاز شده است به پزشک می گوید که باید از چه نوع درمانی استفاده کند. این امر بویژه برای سرطان های خاص که  شیمی درمانی یا داروهای هورمونی خاص خوب پاسخ داده اند مهم است. زمانی که انواع سرطان با بهترین امید برای پاسخ به درمان با آزمایش های خاص رد می شوند، معمولا پیدا کردن ریشه یا نوع دقیق سرطان اهمیت کمتری پیدا می کند.

اما حتی اگر محل اولیه ناشناخته باشد، هنوز درمان می تواند موفق باشد. اینکه سرطان چگونه در زیر میکروسکوپ به نظر می رسد، نتایج تست های آزمایشگاهی، و اطلاعات راجع به اینکه کدام عضو در حال حاضر تحت تاثیر قرار گرفته است می تواند به پزشکان در پیشگویی نوع درمانی که ممکن است مفید باشد کمک می کند.


انواع سرطان عمومی

سرطان ها بر مبنای محل اولیه شان طبقه بندی می شوند،  و همچنین می توانند بر اساس نوع سلول های درونشان گروه بندی شوند. این گروه بندی بر مبنای این است که سلول های سرطانی در زیر میکروسکوپ و در تست های آزمایشگاهی خاص سلول ها چگونه به نظر می رسند. دانستن نوع سلول می تواند به پزشکان نشانه ای از اینکه سرطان از کجا آغاز شده است را بدهد.

تومور بدخیم

تومور بدخیم سرطانی است که در سلول هایی که اندام خارجی یا داخلی بدن را می پوشانند شروع می شود. این سلول ها، سلول های مخاطی نامیده می شوند. بسته به اینکه سلول های سرطانی زیر میکروسکوپ چگونه به نظر برسند، انواع مختلفی از تومورهای بدخیم وجود دارد. 2 نوع از رایج ترین آن ها کارسینوما سلول سنگ فرشی و آدنوکارسینوم است.

سرطان سلول سنگ فرشی

 سرطان هایی که با سلول های مسطح شبیه به سلول های عادی تشکیل می شوند، و در سطح پوست یافت می شوند یا اندام های خاصی را می پوشانند سرطان سلول سنگ فرشی یا کارسینوم سلول سنگ فرشی نامیده می شوند. سرطان سلول سنگ فرشی می تواند از دهان، گلو، مری، ریه، مقعد، پشت گردن، رحم، و برخی اعضای دیگر آغاز شود.

آدنوکارسینوم

سرطان هایی که از سلول های غده عرقی (سلول هایی که  ترشح می کنند) توسعه می یابند آدنوکارسینوم نامیده می شوند. سلول های غده عرقی در بسیاری از اندام های بدن، شامل برخی از آن ها که معمولا به عنوان غدد عرقی در نظر گرفته نمی شوند، یافت می شوند. به عنوان مثال، اغلب سرطان ها در معده، روده و روده بزرگ آدنوکارسینوم هستند. از هر 10 سرطان ریه 4 مورد آدنوکارسینوم هستند. آدنوکارسینوم همچنین می تواند در بسیاری از اعضای دیگر پخش شود.

 انواع دیگر سرطان

 دیگر انواع کمتر رایج سرطان می تواند از انواع دیگر سلول ها گسترش یابد.

  • لنفوم  از سلول های سیستم ایمنی گسترش می یابد که در غدد لنفاوی و چند عضو دیگر یافت می شوند.
  • ملانوما  از سلول هایی که رنگ قهوه ای یا تیره پوست را تولید می کنند گسترش می یابد.
  • سارکوم  از سلول های بافت همبند که معمولا در تاندون ها، رباط ها، عضله ها، چربی، استخوان، غضروف و بافت های مربوطه وجود دارند گسترش می یابد.
  • تومورهای ژرم سل می توانند از بیضه در مردان یا تخمدان در زنان، یا بخشی از بدن که این عضوها در جنین توسعه پیدا می کنند، گسترش یابد.

 این فهرست در نظر ندارد همه انواع ظرطان را شامل شود بلکه صرفا رایج ترین آن ها را نام می برد.

زمانی که سلول های سرطانی بسیار شبیه سلول های عادی اعضای بدنی باشند که از آنجا شروع کرده اند، سرطان خوب تفکیک نامیده می شود. زمانی که سلول ها زیاد شبیه سلول های عادی نباشند، سرطان ها تمایز نیافته نامیده می شود. سرطان ها با منشا اولیه ناشناخته اغلب تمایز نیافته هستند.


دسته گسترده ای از سرطان ها با منشا ناشناخته

زمانی که برای اولین بار به سلول های سرطانی در زیر میکروسکوپ نگاه می کنید، پزشکان معمولا سرطان با منشا ناشناخته (CUP) را به 1 از 5 دسته گسترده تقسیم بندی می کنند. بسیاری از این سرطان ها بعدا، بعد از آزمایش های وسیع تر می توانند بهتر طبقه بندی شوند.

آدنوکارسینوم

 همانطور که قبلا ذکر شد، این سرطان ها از سلول های غدد عرقی گسترش می یابند. آن ها 6 مورد از 10 مورد CUP را تشکیل می دهند.

کارسینوم تمایز نیافته

 زمانی که به این سرطان ها در زیر میکروسکوپ نگاه می کنید، جزئیات کافی برای اینکه آن ها سرطان هستند وجود دارد، اما سلول ها برای طبقه بندی بیشتر بسیار نامنظم هستند. این سرطان ها 3 مورد از 10 مورد CUP را تشکیل می دهند. در آزمایش های بیشتر، حدود 10% این ها خارج از لنفوم، ملانوم یا سارکوم هستند.

سرطان سلول سنگ فرشی

 این سرطان ها مانند سلول های مسطح بر روی سطح پوست یا پوشش اندام های خاص هستند.

تومور بدخیم تمایز نیافته

این ها سرطان های مشخص هستند، اما سلول ها بسیار غیرعادی هستند بطوریکه دکتر نمی تواند بگوید آن ها از چه نوع سلولی آغاز شده اند. بسیاری از آن ها به نظر لنفوم، سارکوم یا ملانوم هستند. برخی دیگر با آزمایش های بیشتر به نظر کارسینوم هستند.

سرطان اعصاب و غدد

این سرطان های نادر از سلول های سیستم پراکنده اعصاب و غدد شروع می شوند. این سیستم سلول هایی ارد که مانند سلول های عصبی در راه های خاص هستند و مانند سلول های غدد درون ریز از راه های دیگر هورمون تولید می کنند. این سلول ها یک عضو واقعی مانند غده های فوق کلیه یا تیروئید را نمی سازند.در عوض، آن ها در سراسر اندام های دیگر مانند مری، معده،لوزالمعده، روده ها و ریه ها پراکنده شده اند. این سرطان ها به عنوان تعداد کمی از موارد CUP حساب شده اند. (برخی از سرطان های تمایز نیافته با آزمایش بیشتر به عنوان سرطان اعصاب و غدد شناخته شده اند.)

حتی زمانی که پزشکان نمی دانند سرطان از کجا آغاز شده است، بهترین تلاش خود را برای طبقه بندی نوع سرطان انجام می دهند. این کار به آن ها کمک می کند تا بهترین درمان را انتخاب نمایند. بعضی سرطان ها به درمان های خاص خیلی خوب پاسخ می دهند، بنابراین طبقه بندی سرطان تا حد ممکن بسیار مهم است. این امر با نگاه کردن به سلول های سرطانی زیر میکروسکوپ و انجام تست های خاص در آزمایشگاه به بهترین نحو انجام می شود (بخش  سرطان با منشا ناشناخته گونه تشخیص داده می شود؟ را نگاه کنید).

انواع دیگر

لنفوم اغلب محل ولیه مشخصی ندارد، اما به عنوان یک CUP در نظر گرفته نمی شود.

اگرچه ممکن است محل اولیه ملانوم مشخص نباشد، زمانی که یک سرطان در دسته ملانوم قرار می گیرد، دیگر CUP گفته نمی شود.

آماره های کلیدی در مورد سرطان با منشا ناشناخته چیست؟

تعداد دقیق سرطان با منشا ناشناخته (CUP) که هرساله تشخیص داده می شود نامعلوم است، زیرا برخی سرطان ها به عنوان سرطان با منشا اولیه ناشناخته تشخیص داده می شوند، اما محل اولیه بعدا پیدا می شود. با این حال، انجمن سرطان آمریکا تخمین می زند که حدود 31430 مورد سرطان با منشا اولیه ناشناخته در ایالات متحده در سال 2014 تشخیص داده خواهند شد. این تعداد نشان دهنده کمتر از 2% از همه سرطان ها است. هرچه تست های آزمایشگاهی پیچیده برای تعیین محل اولیه سرطان بیشتر می شوند، تعداد سرطان ها با منشا اولیه ناشناخته کم می شود.


ترجمه شده از وبسایت: www.cancer.org

عوامل خطر ابتلا به سرطان با منشا اولیه ناشناخته چیست؟

یک عامل خطر هرچیزی است که شانس فرد را برای ابتلا به یک بیماری مانند سرطان را تحت تاثیر قرار دهد. سرطان های مختلف عوامل خطر متفاوتی دارند. به عنوان مثال، قرار گرفتن پوست در مقابل نور آفتاب شدید یک عامل خطر برای سرطان پوست است. سیگار کشیدن یک عامل خطر برای سرطان ریه و بسیاری سرطان های دیگر است.

اما عوامل خطر همه چیز را به ما نمی گویند. داشتن یک یا حتی چند عامل خطر، به این معنی نیست که یک فرد بیمار خواهد شد، و بسیاری از مردم بدون داشتن عامل خطر مشخصی به سرطان مبتلا می شوند.

از آنجا که نوع دقیق سرطان شناخته شده نیست، شناسایی فاکتورهایی که ممکن است خطر ابتلا به سرطان با منشا ناشناخته (CUP) را تحت تاثیر قرار دهند دشوار است. این سرطان ها نیز گروه بسیار متنوعی هستند، که این مسئله را حتی بیشتر پیچیده می کنند. اما تحقیقاتی وجود دارد که اطلاعاتی در مورد عوامل خطر CUP ارائه می کند.

سیگار کشیدن احتمالا یک عامل خطر مهم برای CUP است. بیش از نیمی از بیماران مبتلا به CUP سابقه سیگار کشیدن دارند. زمانی که مطالعات کالبدشکافی انجام می شود، بسیاری از سرطان های ناشناخته پیدا می شوند که از لوزالمعده، ریه، کلیه، گلو، حنجره، یا مری آغاز شده اند. سیگار کشیدن خطر ابتلا به همه این سرطان ها را افزایش می دهد.

در نهایت معلوم می شود که برخی دیگر از سرطان ها با منشا اولیه ناشناخته از معده، روده بزرگ، مقعد، یا تخمدان آغاز شده اند. رژیم غذایی، تغذیه، و وزن عواملی هستند که به این سرطان ها مربوط اند. (برای اطلاعات بیشتر، شواهد ما را از انواع این سرطان ها ببینید.)

ملانوم (یک نوع سرطان پوست تهاجمی) منبع دیگری از سرطان های ناشناخته است. یک عامل خطر مهم ملانوم قرار گرفتن در معرض اشعه ماورا بنفش نور خورشید است.

به طور کلی، با این حال، هیچ عاملی وجود ندارد که به طور خاص خطر ابتلا به سرطان ناشناخته را افزایش دهد. حتی در افرادی که یک یا چند از عوامل خطر بالا را داشته باشند، امکان پذیر نیست که اطمینان داشته باشیم این عوامل باعث سرطان می شوند.

آیا ما می دانیم چه چیزی باعث ابتلا به سرطان با منشا ناشناخته می شود؟

 سرطان ها با منشا اولیه ناشناخته (CUP) شامل انواع سرطان هایی است که ممکن است هر کدام علل مختلفی داشته باشند. به همین دلیل است که اختصاص علت خاصی به CUP دشوار است.

سرطان نتیجه ی تغییر در DNA سلول است. DNA نوعی ماده شیمیایی در هرکدام از سلول های ما است که ژن های ما را می سازد-دستورالعملی برای عملکرد سلول های ما. آن ها در کروموزوم ها دسته بندی شده اند- رشته های بلند DNA در هر سلول. ما به طور طبیعی 23 جفت کروموزوم در هر سلول بدن خود داریم (یک مجموعه از کروموزوم ها از هر کدام از والیدن می آید). ما معمولا شبیه والدین خود هستیم زیرا آن ها منبع DNA ما هستند. اما DNA بیشتر از چهره ما را تحت تاثیر قرار می دهد.

برخی از ژن ها سلول های ما را زمانی که رشد می کنند، تقسیم می شوند، و می میرند کنترل می کنند. ژن های خاصی که تقسیم سلولی را ارتقا می دهند یا باعث می شوند سلول ها بیشتر از آنچه باید زندگی کنند، انکوژن نامیده می شوند. دیگر ژن ها که تقسیم سلول را آهسته می کنند یا باعث می شوند سلول ها در زمان درست بمیرند، ژن های سرکوبگر تومور نامیده می شوند. سرطان ها می توانند به دلیل جهش DNA (تغییرات) که انکوژن ها را روشن می کنند یا ژن های سرکوبگر تومور را خاموش می کنند ایجاد شوند. در بسیاری موارد، تعدادی جهش برای اینکه یک سلول به سلول سرطانی تبدیل شود نیاز است.

بسیاری از جهش های DNA مرتبط با CUP احتمالا بیشتر در طی دوره زندگی شخص اتفاق می افتد تا از چیزهایی که با تولد به ارث برده باشد. این جهش های بدست آمده ممکن است گاهی اوقات به دلیل قرار گرفتن در معرض مثلا دود سیگار، نور ماورا بنفش، اشعه، یا مواد شیمیایی خاص سرطان زا می باشد، اما اغلب به دلایل مشخصی اتفاق نمی افتد.

به همان نسبت که دانشمندان بیشتر در مورد چگونگی توسعه سرطان یاد می گیرند، آن ها شروع به درک درست اینکه چرا برخی سرطان ها تمایل به رشد و گسترش بسیار سریع دارند و به عنوان سرطان های ناشناخته تشخیص داده می شوند، می کنند.

آیا می توان از یک سرطان با منشا ناشناخته جلوگیری کرد؟

سرطان با منشا اولیه ناشناخته (CUP) نشان دهنده تعدادی سرطان ناشناخته است، بنابراین هیچ راه شناخته شده ای برای جلوگیری از آن وجود ندارد. با این حال، تغییرات خاص سبک زندگی می تواند خطر انواع بسیاری از سرطان ها را کاهش دهد. این ممکن است به نوبه خود خطر ابتلای فرد به CUP را کاهش دهد.

سیگار کشیدن یکی از مهم ترین عوامل خطر است که شخص می تواند آن را کنترل کند. تصور می شود که از هر 3 مرگ ناشی از سرطان 1 مورد مستقیما مربوط به سیگار کشیدن است. ترک کردن یا هرگز سیگار نگشیدن هطر ابتلا به بسیاری از انواع سرطان، شامل سرطان با منشا اولیه ناشناخته را کاهش می دهد. اگر احتیاج به ترک سیگار دارید لطفا با ما تماس بگیرید. شما همچنین می توانید در قسمت سوال در مورد سیگار کشیدن، دخانیات، و بهداشت، راهنمای ما برای ترک سیگار، و راهنمای ما برای ترک توتون بدون دود چیزهای بیشتری یاد بگیرید. همه این ها، و اطلاعات بیشتری در مورد تنباکو، می تواند بصورت آنلاین خوانده شود یا برای شما فرستاده شود.

تصور می شود عواملی که با وزن بدن، فعالیت فیزیکی، و تغذیه در ارتباط است نیز باعث 1 مورد از 3 مورد مرگ ناشی از سرطان است. ماندن در یک وزن سالن در طول زندگی، انجام فعالیت فیزیکی، خوردن غذا تحت یک رژیم سالن با تاکید بر غذاهای گیاهی، و محدود کردن مصرف الکل می تواند همه خطر ابتلا به سرطان را کاهش دهد.

از آنجا که نوع دقیق و منشا CUP ناشناخته است، این امکان وجود ندارد که بگوییم هر مورد خاص چگونه می تواند جلوگیری شود. مهم است که بدانیم بسیاری ار افراد مبتلا به سرطان هیچ عامل خطر آشکاری ندارند، و چیزی نیست که آن ها برای جلوگیری از این بیماری انجام دهند.


ترجمه شده از وبسایت: www.cancer.org

آیا می توان یک سرطان با منشا اولیه ناشناخته را در مراحل اولیه شناسایی کرد؟

در زمانی که سرطان با منشا اولیه ناشناخته (CUP)  تشخیص داده می شود آن به اندام های دیگری به جز آن عضوی که از آن شروع شده سرایت کرده است. اگر آن ها زود تشخیص داده شوند، ما می توانیم بفهمیم آن ها از کجا آغاز شده اند و در دسته سرطان با منشا اولیه ناشناخته جای نمی گیرند.

تست های غربال گری

انجمن سرطان آمریکا توصیه های خاصی درباره تست هایی که ممکن است به تشخیص سرطان سینه، پروستات، گردنه رحم، و سرطان روده بزرگ کمک کند دارد، قبل از اینکه آن ها هیچگونه علائمی داشته باشند. این انجمن همچنین معاینات معمول مرتبط با سرطان را توصیه می کند که ممکن است سرطان پوست، تیروئید، دهان و برخی دیگر سرطان ها را در مراحل اولیه تشخیص دهد.

اما این سرطان ها جز بخش بسیار کوچکی از سرطان های ناشناخته حساب می شوند. ثابت شده است هیچ آزمایش غربالگری نمی تواند به صورت تضمین شده در تشخیص اولیه بسیاری از سرطان ها که به احتمال زیاد به عنوان سرطان با منشا اولیه ناشناخته تشخیص داده می شوند، مانند سرطان پانکراس، معده و کلیه موثر باشد.

 علائم و نشانه های سرطان با منشا اولیه ناشناخته

علائم و نشانه های سرطان با منشا اولیه ناشناخته بسته به اندامی که در آن گسترش پیدا کرده است متفاوت است. این مهم است که توجه داشته باشید هیچ یک از علائم ذکر شده در زیر تنها توسط CUP ایجاد نمی شوند. در حقیقت، بیشتر احتمال دارد که به دلیل بیماری دیگری به جز سرطان باشد. با این حال، اگر شما علائمی دارید که نشان می دهد چیزی غیرعادی در بدن شما ممکن است اتفاق بیافتد، با یک دکتر مشورت کنید تا آن علت ارزیابی و در صورت نیاز درمان شود.

برخی از علائم احتمالی CUP به شرح زیر است:

تورم، سفت شدن، غدد لنفاوی سفت شده

غدد لنفاوی طبیعی  مجموعه ای به اندازه نخود از سلول های سیستم ایمنی هستند که در سراسر بدن قرار دارند و در مبارزه با عفونت بسیار مهم هستند. سرطان اغلب به غدد لنفاوی گسترش می یابد، که متورم و سفت می شوند. شخص ممکن است متوجه یک توده (غدد لنفاوی بزرگ شده) در زیر پوست در کنار گردن، بالای استخوان ترقوه، زیر بغل، یا ناحیه کشاله ران بشود. گاهی اوقات، یک پزشک ابتدا در حین معاینه معمول متوجه آن می شود.

 یک توده در بدن که می تواند احساس شود یا احساس پری بدهد

یک توده در ناحیه شکم مانند تورم یا ناحیه سفت که می تواند به دلیل تومور ایجاد شود. این می تواند به دلیل رشد سرطان در کبد یا با احتمال کمتر در طحال ایجاد شود.

گاهی اوقات سلول های سرطان در سطح بسیاری از اندام های شکم رشد می کنند. این ممکن است باعث ascites شود، یعنی جمع شدن مایع در شکم.  تجمع مایع می تواند شکم را متورم کند. این می تواند گاهی اوقات منجر به احساس پری یا نفخ شود.

تنگی نفس

این نشانه ممکن است به دلیل سرطان ایجاد شده باشد که در ریه ها گسترش یافته یا جمع شدن مایع و سلول های سرطانی در فضای اطراف ریه ها باشد (برون ریزی شش ها)

درد در قفسه سینه یا شکم

این ممکن است به دلیل رشد سرطان در اطراف عصب ها یا فشار تومورها به اندام داخلی باشد.

درد استخوان

 سرطانی که به استخوان ها گسترش می یابد گاهی اوقات می تواند باعث درد شدید شود. نواحی شایع درد شامل پشت و پاها و باسن می شود، اما هر استخوان می تواند تحت تاثیر قرار بگیرد. استخوان ها ممکن است با گسترش سرطان ضعیف شوند، و با آسیب جزئی یا حتی تنش عادی برای حمایت وزن بدن بشکنند. این می تواند منجر به یک درد شدید ناگهانی شود که در حال حاضر آنجا وجود دارد.

 تومورهای پوستی

 بعضی سرطان ها که از اندام های داخلی شروع می شوند می توانند از طریق رگ های خونی به پوست برسند. به دلیل اینکه برآمدگی های روی پوست به آسانی دیده می شوند، متاستاز پوست گاهی اوقات اولین نشانه گسترش CUP است.

کمبود سلول های خونی (کم خونی)

سرطانی که از سیستم معده و روده شروع می شود (مانند سرطان مری، معده، روده کوچک و بزرگ) می تواند خونریزی کند. اغلب این اتفاق با سرعت کم پیش می رود، بنابراین خون در مدفوع قابل مشاهده نیست. در نهایت، این می تواند باعث کم شدن سلول های خونی شود.

اگر سرطان به مغز استخوان و سلول های تشکیل دهنده خون طبیعی گسترش پیدا کند هم می تواند باعث کم شدن سلول های قرمز خون بشود.

ضعف، خستگی، بی اشتهایی، و کاهش وزن

این نشانه ها اغلب با سرطان های پیشرفته تر دیده می شود. این نشانه ها به این دلیل اتفاق می افتند که سرطان به اندام خاص یا سیستم هایی مانند مغز استخوان یا سیستم گوارش گسترش پیدا کرده است. برخی سرطان ها نیز موادی را به خون وارد می کنند که می تواند سوخت و ساز بدن را تحت تاثیر قرار دهد و باعث این مشکلات شود.

این موارد به هیچ وجه یک لیست کامل از نشانه هایی که ممکن است به دلیل CUP اتفاق بیافتد نیست. دوباره، اغلب نشانه های بالا به احتمال زیاد به دلیل شرایط دیگری به جز سرطان اتفاق می افتند، با این حال، اگر شما هر یک از این نشانه ها را داشتید، حتما به پزشک خود مراجعه کنید تا علت آن شناسایی و در صورت نیاز درمان شود.

 

سرطان با منشا اولیه ناشناخته چگونه تشخیص داده می شود؟

سرطان های با منشا اولیه ناشناخته (CUP) معمولا به عنوان نتیجه نشانه ها یا علایمی که یک فرد دارد تشخیص داده می شود.


سابقه پزشکی و معاینه فیزیکی

اگر شما هرگونه علائم یا نشانه ای دارید که نشان می دهد شما ممکن است سرطان داشته باشید، پزشک شما از شما سابقه کامل پزشکی می خواهد تا نشانه ها و عوامل خطر، شامل سابق خانواده شما، را چک کند. این عمل می تواند با یک معاینه فیزیک انجام شود که به همه بخش های بدن که در آن نشانه ای هست توجه خاص خواهد کرد.


رویکردی برای تشخیص سرطان با منشا اولیه ناشناخته

اگر نشانه های شما و نتایج معاینه فیزیکی شما نشان دهد که سرطان باعث آن نشانه ها است، پزشک ممکن است از انواع مختلفی از تست ها برای پیدا کردن سرطان، تشخیص نوع آن، و اینکه کجا قرار دارد استفاده کند (و اینکه ممکن است از کجا آغاز شده باشد):

  • آزمایش های تصویربرداری مانند اشعه x، سونوگرافی، یا CT (سی تی اسکن) یا MRI (تصویربرداری با تشدید مغناطیسی)
  • معاینات آندوسکوپی، که در آن اندام ها از طریق یک لوله نورانی که از راه های ورودی بدن مانند دهان، بینی، مقعد وارد می شود نگاه می شود
  • آزمایش خون
  • بیوپسی، که در آن نمونه هایی از بافت یا سلول ها برداشته می شود و در زیر میکروسکوپ به آن نگاه می شود و یا در آزمایشگاه ها مورد بررسی قرار می گیرد.

آزمایش های تصویربرداری و معاینات آندوسکوپی

آزمایش های تصویربرداری از امواج صوتی، اشعه ایکس، میدان مغناطیسی، یا ذرات رادیواکتیو برای ایجاد تصاویری از داخل بدن شما استفاده می کنند. آزمایش های تصویربرداری ممکن است به دلایل متعددی شامل از جمله نگاه دقیق تر به نواحی غیرطبیعی که ممکن است یک سرطان باشد، یادگیری اینکه سرطان چقدر می تواند گسترش پیدا کند، برای سعی در پیدا کردن منشا سرطان، و برای کمک به تعیین درمان اگر بتواند موثر باشد.

اشعه ایکس

اشعه ایکس آزمایش هایی است که از دوزهای پایین اشعه برای کمک به پزشک در دیدن استخوان ها و برخی جنبه های خاص اندام ها استفاده می شود. این آزمایش ها گاهی اوقات که به دنبال سرطان می گردیم کمک کند، اما دیگر آزمایش ها مانند CT و MRI اغلب دید بهتری از بافت های نرم بدن نشان می دهند.

اشعه ایکس قفسه سینه یک آزمایش ساده است که به پزشک امکان دیدن ریه ها، قلب، و استخوان های بالا تنه را می دهد. اگر سرطان از ریه شروع شده باشد یا به آن گسترش یافته باشد، این آزمایش می تواند به نشان دادن آن کمک کند. این آزمایش می تواند در مطب دکتر یا هر مرکز درمان سرپایی انجام شود.

اگر پزشک شما فکر کند سرطان شما از جایی در دستگاه گوارش مانند مری، معده، یا روده بزرگ آمده است، او ممکن است با اشعه ایکس به این اندام ها نگاه کند. یک ماده مایع به نام باریوم می تواند به تهیه تصویری از اندام ها با اشعه ایکس کمک کند. اگر قرار باشد مری و معده شما بررسی شود از شما خواسته می شود که قبل از قرار گرفتن در معرض اشعه ایکس آن را بنوشید (سری GI بالا نامیده می شود). اگر روده بزرگ باید بررسی شود (سری GI پایین یا تنقیه باریوم)، باریوم به عنوان یک تنقیه قبل از آزمایش داده می شود. آندوسکوپی بیشتر از اشعه ایکس باریوم برای بررسی CUP استفاده می شود.

اشعه ایکس برای استخوان ها می تواند به ارزیابی دردی که ممکن است از سرطانی که به استخوان ها گسترش یافته است ایجاد شده باشد، کمک کند.

سی تی اسکن (CT)

سی تی اسکن یک آزمایش اشعه ایکس است که می تواند تصاویر مقطعی دقیق از بخش هایی از بدن شما تولید کند. به جای گرفتن یک عکس، مانند اشعه ایکس معمول، اسکنرهای CT در زمانی که شما روی تخت آن دراز کشیده اید، در اطراف شما می چرخد و تعداد زیادی عکس می گیرد. سپس یک کامپیوتر این تصویرها را به صورت تصاویر برشی از بخشی از بدن که مورد مطالعه است ترکیب می کند. برخلاف یک اشعه ایکس معمول، سی تی اسکن تصاویر دقیقی از بافت های نرم بدن ایجاد می کند.

اسکنرهای CT به عنوان یک دونات بزرگ با یک تخت باریک در وسط ورودی آن تعریف می شوند. لازم است که شما زمانی که اسکن تمام شد هم هنوز روی تخت دراز بمانید. سی تی اسکن از اشعه ایکس بیشتر طول می کشد، و ممکن است زمانی که عکس از شما گرفته می شود احساس کنید توسط یک حلقه محاصره شده اید.

قبل از اینکه هیچ عکسی گرفته شود، ممکن است از شما بخواهند 1 تا 2 پیمانه از مایعی به نام اُرال بنوشید. این مایع به کشیدن طرح روده کمک می کند بطوریکه آن ناحیه خاص به اشتباه تومور تشخیص داده نشود. شما همچنین ممکن است یک خط IV (داخل وریدی) دریافت کنید که از طریق یک نوع متفاوت از رنگینه کنتراست (کنتراست IV) تزریق می شود. این کار به داشتن طرح بهتری از بدن شما کمک می کند.

تزریق می تواند باعث کمی گرگرفتگی (احساس گرما، مخصوصا در صورت) شود. برخی افراد حساسیت دارند و کهیر می زنند. به ندرت، واکنش های جدی تر مانند تنگی نفس یا افت فشار خون ممکن است اتفاق بیافتد. اگر تاکنون هرگونه واکنشی به مواد مورد استفاده برای اشعه ایکس داشته اید، حتما به پزشک خود بگویید. کنتراست همچنین گاهی اوقات می تواند روی کلیه ها اثر گذار، به همین دلیل معمولا یک آزمایش خون برای بررسی عملکرد کلیه قبل از دادن کنتراست انجام می شود.

بیوپسی سوزنی با هدایت CT اسکن: سی تی اسکن ها همچنین می توانند برای هدایت سوزن بیوپسی دقیقا به داخل یک تومور مورد استفاده قرار بگیرند. در این عملیات، شما در تخت سی تی اسکن می مانید درحالی که یک رادیولوژیست سوزن بیوپسی را از طریق پوست و به سمت توده هدایت می کند. سی تی اسکن تا زمانی که پزشک مطمئن شود که سوزن در داخل توده است تکرار می شود. سپس یک نمونه بیوپسی سوزنی خوب (تکه کوچکی از بافت) یا یک نمونه سوزنی هسته ای (یک استوانه نازک از بافت با حدود 2/1 اینچ طول و کمتر از 8/1 اینچ قطر) برداشته و در زیر میکروسکوپ نگاه می شود.

تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI)

MRI تصاویر دقیقی از بافت های نرم در بدن به خصوص مغز و نخاع فراهم می کند. این عکس ها اغلب برای بررسی سرطان ها مفید هستند. اما MRI ها از امواج رادیویی و آهن رباهاب قوی به جای اشعه ایکس استفاده می کنند، به همین دلیل هیچ اشعه ای وجود ندارد. انرژی امواج رادیویی توسط بدن جذب و سپس به صورت طرحی که شکل آن قسمت از بافت بدن را به دلیل بیماری خاص گرفته است آزاد می کند. کامپیوتر طرح را به صورت تصویر بسیار دقیقی از قسمت های بدن پیاده می کند. یک ماده کنتراست به نام گادولینیوم می تواند قبل از اسکن برای دیدن دقیق جزئیات به داخل یک رگ تزریق شود، اما کنتراست مورد نیاز کمتر از مقدار مورد نیاز برای سی تی اسکن است.

MRI ها معمولا به اندازه سی تی اسکن ها راحت نیستند. اولا، آن ها طولانی تر هستند- اغلب تا یک ساعت طول می کشند. دوم، شما باید داخل یک تونل باریک درزا بکشید، که محصور است و می تواند افرادی را که کلاستروفیا (ترس از فضای بسته) دارند، ناراحت کند. اگر شدید باشد، ممکن است نیاز باشد که شما اسکن را در یک دستگاه MRI باز انجام دهید. این دستگاه ها کمتر محصور هستند، اما ممکن است اسکن آن به همان اندازه خوب نباشد. همچنین، دستگاه های MRI صدای وزوز وکلیک کردن ایجاد می کنند که ممکن است شما را مضطرب کند. برخی مراکز هدفون هایی با موسیقی برای نشنیدن آن صداها ارائه می دهند.

سونوگرافی

سونوگرافی از امواج صوتی استفاده می کند که پژواک آن تصویری از اندام های داخلی یا توده ها تولید می کند. یک ابزار میکروفون مانند کوچک به نام مبدل امواج صوتی ساطع می کند و پژواک آن را که از بافت های بدن بر می گردد می گیرد. پژواک ها توسط یک کامپیوتر به تصاویر سیاه و سفیدی تبدیل می شوند و در صفحه نمایش کامپیوتر نشان داده می شوند.

سونوگرافی یک روش نسبتا آسان و سریع است که از تابش اشعه استفاده نمی کند، و به همین دلیل است که اغلب یکی از اولین آزمایش های انجام شده برای توده های داخلی مشکوک است. برای بیشتر معاینه های سونوگرافی، شما به سادگی روی یک تخت دراز می کشید و تکنسین مبدل را روی پوست قسمتی از بدن شما که باید معاینه شود حرکت می دهد. معمولا، ابتدا پوست با ژل چرب می شود.

سونوگرافی می تواند برای بررسی اندام ها در شکم و لگن به منظور اینکه تشخیص داده شود آیا سرطان بر این اندام ها اثر گذاشته است یا نه مفید است.

توموگرافی تابش پوزیترون (PET)

PET اسکن گلوکزی (نوعی از شکر) شامل یک اتم رادیواکتیو به خون تزریق می کند. میزان رادیواکتیویته استفاده شده بسیار کم است. به دلیل اینکه سلول های سرطانی در خون به سرعت رشد می کنند، مقدار زیادی از شکر رادیواکتیو را جذب می کنند. تصویر به دقت تصاویر CT اسکن یا MRI نیست، اما می تواند اطلاعات مفیدی درباره کل بدن ارائه دهد.

اگر شما در غدد لنفاوی در گردنتان سرطان داشته باشید PET اسکن می تواند مفید باشد. این اسکن ممکن است شما را قادر به پیدا کردن منبع سرطان جایی در سر یا گردنتان بکند. همچنین می تواند بگوید ناحیه غیر طبیعی در اشعه ایکس قفسه سینه سرطان است یا خیر.

اغلب، PET اسکن با CT اسکن در ماشینی که می تواند هر دو را در یک زمان انجام دهد (PET/CT اسکن)، ترکیب می شود. این پزشک را قادر می سازد تا نواحی رادیواکتیویته بالا در PET را با ظاهر آن ناحیه در CT مقایسه کند. PET/CT می تواند در یافتن محل اولیه CUP مفید باشد. همچنین در پیدا کردن مناطق دیگر که سرطان به آن ها گسترش پیدا کرده نیز می تواند مفید باشد.

اسکن گیرنده های سوماتواستاتین

اسکن گیرنده های سوماتواستاتین (SRS)، که همچنین به نام OctreoScan نیز شناخته شده است، می تواند در تشخیص تومورهای نورواندوکرین (NETs)، شامل سرطان های غدد عصبی بسیار مفید باشد. این اسکن از یک ماده شبه هورمون به نام اکتراتوید استفاده می کند که به رادیواکتیو ایندیوم-111 محدود شده است. اکتروتاید به پروتئین های روی سلول های تومور بسیاری از NETها می چسبد. برای انجام این آزمایش، مقدار کمی از این ماده را به یک رگ تزریق می کنند. این ماده از در خون می گردد و به NETها می چسبد. حدود 4 ساعت بعد از تزریق، یک دوربین مخصوص می تواند برای نشان دادن جایی که رادیواکتیویتی در بدن جمع شده است استفاده شود. اسکن های اضافی نیز ممکن است به صورت پی در پی در روزهای بعد به همین صورت انجام شود. این آزمایش نه تنها برای پیدا کردن برخی NETها، بلکه همچنین در تعیین درمانی نیز مفید است. اگر یک تومور در SRS دیده شود، به احتمال زیاد به درمان با داروی خاص پاسخ می دهد.

آندوسکوپی

آندوسکوپی یک روش پزشکی است که در آن ابزاری لوله مانند (به نام آندوسکوپ) برای نگاه کردن به داخل بدن استفاده می شود. برخی آندوسکوپ ها توخالی هستند به طوری که پزشک می تواند به طور مستقیم بدن را ببیند، درحالیکه دیگر آندوسکوپ ها از فیبر نوری (شیشه های منعطف یا فیبرهای پلاستیکی که نور را از خود می گذرانند) استفاده می کنند. با این حال دیگران یک دوربین ویدئو کوچک در انتهای دید دارند.

آندوسکوپ برای بخشی از بدن که مورد بررسی قرار می گیرد نام گذاری شده است. به عنوان مثال، یک آندوسکوپ که به راه های اصلی در ریه نگاه می کند برونکوسکوپ نامگذاری می شود و به روش آن برونوسکوپی می گویند. به آندوسکوپی که برای نگاه کردن به داخل روده بزرگ استفاده می شود کولونوسکوپ می گویند.

انواع رایج آندوسکوپی شامل:

  • لانروسکوپی - برای نگاه کردن به حنجره (تارهای صوتی)
  • ازوفاگوگاسترودئودنوسکوپی (EGD، آندوسکوپی فوقانی نیز نامیده می شود) برای نگاه کردن به مری (لوله ای که گلو را به معده وصل می کند)، معده و اثنی عشری (بخش اول روده کوچک)
  • برونوسکوپی - برای نگاه کردن به ریه ها
  • کولونوسکوپی - برای نگاه کردن به روده بزرگ (کولون)
  • سیستوسکوپی - برای نگاه کردن به مثانه

بسته به ناحیه ای از بدن که به آن نگاه می شود، آندوسکوپ ممکن است از طریق ورودی هایی مانند دهان، بینی، یا مقعد وارد شود. اغلب آندوسکوپ ها بعد از اینکه شما آرام (خواب آلود) شدید انجام می شود و اغلب بدون درد است. آندوسکوپی معمولا برای نگاه کردن به مری و معده، روده بزرگ، ریه ها و گلو و حنجره (تارهای صوتی) استفاده می شود. اگر چیز مشکوکی حین معاینه دیده شود، می توان نمونه بیوپسی را با ابزار خاص با استفاده از آندوسکوپی برداشت. سپس نمونه ها زیر میکروسکوپ نگاه می شوند تا ببینند آیا سلول های سرطانی وجود دارند یا خیر.

آندوسونوگرافی: این آزمایش با یک پروب سونوگرافی متصل به یک آندوسکوپ انجام می شود. اغلب از آن برای گرفتن تصاویری از لوزالمعده و تومور مری استفاده می شود. بیماران ابتدا آرام می شوند (به آن ها داروهایی داده می شود که خواب آلود شوند). سپس پروب از طریق دهان یا بینی به مری فرستاده می شود. این پروب در مری می تواند برای نگاه کردن به هر تومور موجود استفاده شود. زمانی که هیچ تومور مری وجود نداشته باشد، آندوسکوپ به سرتاسر مری و معده و داخل قسمت اول روده کوچک می رود. سپس پروب می تواند به سمت پانکراس هدایت شود، که در کنار روده کوچک قرار دارد. پروب در نوک آندوسکوپ قرار دارد، به همین دلیل راه بسیار خوبی برای نگاه کردن به پانکراس است. این روش برای تشخیص تومورهای کوچک در پانکراس بهتر از CT اسکن است. اگر یک تومور دیده شود، در طول این روش می تواند از آن نمونه برداری شود.

نوعی از آندوسونوگرافی نیز می تواند برای نگاه کردن دقیق به تومورهای مقعد استفاده شود. برای این روش، آندوسکوپ از طریق مقعد وارد و به داخل راست روده می رود.

پانکراتوگرافی رتروگراد آندوسکوپیک  (ERCP) : در این روش، آندوسکوپ از طریق گلوی بیمار، و مری و معده به قسمت اول روده کوچک وارد می شود. پزشک می تواند از طریق آندوسکوپ نگاه کند و آمپول واتر (جایی که در آن مجرای مشترک صفراوی به روده کوچک وصل شده است) را پیدا کند. پزشک یک کاتتر (یک لوله بسیار نازک) را از انتهای آندوسکوپ به مجرای مشترک صفراوی هدایت می کند. سپس مقدار کمی از رنگینه (ماده کنتراست) از طریق لوله به مجرای مشترک صفراوی وارد می شود و اشعه ایکس انجام می شود. این رنگینه به کشیدن طرح مجرای صفراوی و مجرای پانکراس کمک می کند. تصاویر اشعه ایکس می تواند تنگی یا انسداد این مجاری ها را نشان دهد که ممکن است به دلیل سرطان پانکراس باشد. پزشکی که این آزمایش را انجام می دهد می تواند یک برس کوچک در لوله قرار دهد تا اگر سلول هایی شبیه به سلول های سرطانی بودند، آن ها را برای نگاه کردن در زیر میکروسکوپ بردارد. این روش معمولا زمانی که فرد آرام (به بیمار دارو می دهند تا خواب آلود شود) است انجام می شود.


آزمایش های خون

 اگر علائم و نشانه ها نشان دهند که شما ممکن است سرطان داشته باشید، آزمایش های خون احتمالا برای بررسی تعداد و نوع سلول های خونی و برای اندازه گیری سطح مواد شیمیایی خاص خون انجام می شود.

شمارش کامل خون

شمارش کامل خون (CBC) آزمایشی است که سلول های مختلف داخل خون را، مانند گلبول های قرمز خون، گلبول های سفید خون، و پلاکت ها اندازه گیری می کند. تعداد کمتر از حد طبیعی انواع مختلف سلول های خونی ممکن است نشان دهد که یک CUP به استخوان ها گسترش یافته و جانشین بسیاری از مغز استخوان های نرمال شده است، درحالی که سلول های خونی جدید ساخته شده اند.

کم خونی (تعداد کمتر از حد طبیعی گلبول های قرمز خون) نیز ممکن است به این معنی خونریزی معده یا روده ناشی از سرطان باشد. این مهم می تواند به جایی از معده یا روده که محل اصلی آن است اشاره کند.

آزمایش های شیمیایی خون

آزمایش های سطح شیمیایی در خون می تواند نشان دهد که چگونه اندام های خاص به خوبی عمل می کنند، و در بعضی موارد آن ها سرنخی ازینکه کجا ممکن است سرطان در بدن پیدا شود می دهند.

به عنوان مثال، آزمایش های عملکرد کبد غیرطبیعی در یک فرد با CUP ممکن است سرطان در کبد را نشان دهد. سرطان ممکن است در کبد شروع شده باشد یا  از قسمت دیگری از بدن گسترش پیدا کرده باشد. آزمایش های دیگر خون می تواند بگوید کلیه ها چقدر خوب کار می کنند یا آیا سرطان به استخوان ها حمله کرده است یا خیر.

نشانگر تومور سرم

بعضی از انواع سرطان موادی را به داخل خون آزاد می کنند که به عنوان نشانگر تومور شناخته شده اند. انواع بسیار مختلفی نشانگر تومور وجود دارد، اما تنها تعداد کمی از آن ها در کشف منشا سرطان مفید هستند، مانند:

  • آنتی ژن اختصاصی پروستات (PSA): سطح بالای PSA در یک مرد نشان می دهد که CUP ممکن است در غده پروستات آغاز شده باشد.
  • CA-125 سطح بالای CA-125 در یک زن می تواند نشان دهنده سرطان تخمدان، لوله های فالوپ، یا صفاقی اولیه باشد.
  • گنادوتروپین جفتی انسانی (HCG):  سطح بالای HCG  تومور ژرم سل را نشان می دهد، نوعی از سرطان است که می تواند در بیضه ها، تخمدان ها مدیاستینیوم (ناحیه ای بین ریه ها)، یا رتروپریتونیوم (ناحیه ای پشت روده) شروع شود.
  • آلفا فتوپروتئین (AFP) : این ماده توسط بعضی از تومورهای ژرم سل همچنین بعضی از سرطان ها که از کبد شروع می شوند تولید می شود.
  • کروموگرانین A : سطح CgA می تواند با سرطان های اعصاب و غدد بالا رود.
  • CA 19-9: سطح بالای این نشانگرهای تومور نشان می دهد که سرطان از مجاری پانکراس یا صفرا آغاز شده است.

نشانگرهای تومور مختلف دیگری وجود دارد، اما آن ها در بیماران با CUP کمتر مفید هستند زیرا سطوح آن ها با سرطان های مختلف بالا می رود. به عنوان مثال، آنتی ژن کارسینوامبریونیک (CEA) می تواند به دلیل یک آدنوکارسینوم از هر منبعی بالا برود. سرطان های روده بزرگ، ریه، تخمدان، پانکراس، معده و بسیاری دیگر می توانند آدنوکارسینوم باشند و باعث شوند سطح CEA بالا برود.


بیوپسی ها

معاینات فیزیکی، آزمایش های تصویربرداری و آزمایش خون گاهی اوقات می تواند به شدت حضور سرطان را نشان دهد، اما در اغلب موارد یک بیوپسی (برداشتن قسمتی از تومور برای دیدن زیر میکروسکوپ و دیگر تست های آزمایشگاهی) برای دانستن قطعی حضور سرطان مورد نیاز است. معمولا لازم است که یک بیوپسی نیز بگوید سرطان از چه نوعی است (مانندآدنکارسینوم یا سرطان سلول سنگ فرشی) و می تواند سرنخ هایی درمورد محلی که سرطان از آنجا آغاز شده است بدهد. یک بیوپسی برای تشخیص CUP لازم است.

انواع مختلفی از بیوپسی ممکن است بسته به جایی که تومور مشکوک در آنجا قرار دارد، انجام شود.

بیوپسی آسپیراسیون با سوزن ظریف (FNA): در نمونه برداری FNA، پزشک یک سوزن توخالی نازک را برای بیرون کشیدن (برداشت) چند قطره مایع حاوی سلول و ذرات کوچک بافت به سرنگ متصل می کند. بی حسی موضعی (داروی بی حسی) می تواند بر روی پوست قسمتی که سوزن وارد خواهد شد استفاده شود. اگر یک غده یا تومور لنفاوی نزدیک سطح پوست باشد، پزشک می تواند جای سوزن طولانی تر را هدایت کند.

بیوپسی FNA سریع است، باعث کمی ناراحتی می شود، عوارض کمی دارد، و برای تعیین غده ای که سرطانی باشد مفید است. اما در بسیاری از موارد، یک بیوپسی FNA بافت کافی برای همه آزمایش های مورد نیاز برای تشخیص برخی سرطان ها با منشا اولیه ناشناخته برنمی دارد. زمانی که چنین موردی پیش می آید، انواع دیگر بیوپسی لازم می شود.

بیوپسی سوزنی هسته ای

 یک بیوپسی هسته ای از سوزنی کمی بزرگتر برای برداشتن بافت بیشتر استفاده می کند-معمولا یک استوانه یا بیشتر از بافت در حدود 1/16 اینچ سطح مقطع و 2/1 تا 1 اینچ طول. مانند بیوپسی های FNA، بیوپسی های هسته ای می توانند با لمس یا هدایت آزمایش های تصویر برداری بسته به محل تومور انجام می شود. آن ها معمولا با بی حسی موضعی (زمانی که شما بیدار هستید اما آن ناحیه بی حس شده است) به صورت سرپایی انجام می شوند.

یک بیوپسی سوزنی هسته ای تکه های بزرگ تری از بافت را بر می دارد، بنابراین به احتمال زیاد بیش از بیوپسی FNA به ارائه تشخیصی شفاف کمک می کند.

بیوپسی کلی

در طول بیوپسی کلی، جراح پوست را برای برداشتن کل تومور یا غده لنفاوی می شکافد. پزشکان اغلب این نوع از بیوپسی را برای CUP ترجیح می دهند زیرا آن ها را قادر می سازد تا حد ممکن بافت برای کمک به تشخیص درست بردارند.

اگر غده یا توور نزدیک سطح پوست باشد، این یک عمل ساده است که می تواند به صورت معمول با بی حسی موضعی انجام شود. اگر غده یا تومور داخل سینه یا شکم، باشد، آرام بخشی قوی یا بیهوشی عمومی (شما خواب خواهید بود) لازم است.

گاهی اوقات این نوع بیوپسی می تواند با لاپاراسکوپ انجام شود. لاپاراسکوپ یک لوله باریک نورانی است که از طریق یک برش کوچک در دیواره شکم قرار داده می شود. از این وسیله برای دیدن محتویات شکم و هدایت ابزارهایی برای انجام عمل جراحی استفاده می شود. از آنجا که جراحی لاپاراسکوپ تنها نیاز به چند برش کوچک دارد، زمان بهبودی اغلب کوتاه تر از جراحی معمول و باز است.

توراسکوپی شبیه لاراسکوپی است، اما برای جراحی سینه استفاده می شود.

اگر یک تومور در داخل بدن به صورت عمیق قرار داشته باشد و برداشتن آن نیاز به جراحی بزرگ داشته باشد، پزشکان اغلب ابتدا بیوپسی سوزن ظریف یا بیوپسی سوزنی هسته ای را امتحان می کنند.

بیوپسی برشی

این روش شبیه به بیوپسی کلی است با این تفاوت که تنها بخشی از تومور یا توده برداشته می شود. این روش برای نمونه برداری تومورهای بزرگ مفید است، زمانی که برداشتن کل توده ممکن است عوارض جدی، اثرات جانبی، یا نیاز به یک بهبود طولانی مدت داشته باشد. یک بیوپسی برشی، مانند بیوپسی کلی، می تواند اغلب با بی حسی موضعی انجام شود، اگر تومور نزدیک سطح باشد، اما اگر تومور دربدن عمیق تر باشد نیاز به آرام بخش قوی یا بیهوشی عمومی دارد.

بیوپسی آندوسکوپیک

اگر هر چیز غیر طبیعی در طول آندوسکوپی دیده شود، اغلب می تواند در همان زمان نمونه برداری شود. بیوپسی سوزنی می تواند با استفاده از آندوسونوگرافی انجام شود، و سلول ها نیز می توانند از طریق آندوسکوپ در طول یک روش ERCP نمونه برداری شوند.

توراسنتز یا پاراسنتز

اگر شما مقدار زیادی از مایع داخل سینه تان را در ناحیه ای اطراف ریه هایتان (معروف به پلورال افیوژن) یا در شکم تان (استسقا) داشته باشید، نمونه هایی از مایع می تواند با یک سوزن بلند توخالی برداشته شود. اغلب، سونوگرافی برای هدایت سوزن استفاده می شود. سپس مایع در زیر میکروسکوپ دیده می شود تا اگر حاوی سلول های سرطانی بود مشخص شود، و اگر چنین بود، نوع سرطان فعلی تعیین شود. توراسنتز اصطلاح پزشکی برای برداشت مایع از حفره قفسه سینه است. پاراسنتز به برداشت مایع از شکم اشاره می کند. این روش ها معمولا تحت بی حسی موضعی (دارو بی حس کننده)، زمانی که شما بیدار هستید انجام می شود.

آسپیراسیون مغز استخوان و بیوپسی

 این آزمایش ها انجام می شود تا اگر سرطان به مغز استخوان، قسمت داخلی نر استخوان خاص جایی که سلول های جدید ساخته می شوند، گسترش پیدا کرده بود مشخص شود.

آسپیراسیون مغز استخوان و بیوپسی معمولا همزمان انجام می شوند. در اغلب موارد نمونه ها از پشت استخوان لگن (کفل) گرفته می شود.

برای آسپیراسیون مغز استخوان، شما روی تختی دراز می کشید (به شکم یا پهلوی خود). بعد از اینکه ناحیه تمیز شد، پوست کفل و سطح استخوان با بی حسی موضعی بی حس می شود، که ممکن است باعث سوزش مختصر یا احساس سوختگی بشود. سپس یک سوزن باریک توخالی به استخوان وارد می شود و از یک سرنگ برای بیرون کشیدن مقدار کوچکی از مایع مغز استخوان استفاده می شود. حتی با بی حسی، اغلب بیماران زمانی که توده برداشته می شود هنوز درد مختصری دارند.

بیوپسی مغز استخوان معمولا درست بعد از آسپیراسیون انجام می شود. یک تکه کوچک از استخوان و مغز آن (حدود 16/1 اینچ قطر و 2/1 اینچ طول) با سوزنی کمی بزرگ تر که آن را می پیچانند تا با فشار به داخل استخوان وارد شود، برداشته می شود. بیوپسی نیز می تواند باعث درد مختصری شود. زمانی که بیوپسی انجام شود، فشاری به محل وارد می شود تا به توقف خونریزی کمک کند.

نمونه ها از مغز استخوان به آزمایشگاه پاتولوژی فرستاده می شود، جایی که در آن این نمونه ها برای سلول های سرطانی بررسی و آزمایش می شوند.


تست های آزمایشگاهی نمونه های بیوپسی

همه نمونه های بیوپسی ابتدا در زیر میکروسکوپ توسط یک پاتولوژیست نگاه می شوند، یک پزشک که آموزش های خاص در تشخیص آزمایشگاهی سرطان دارد. اینکه سرطان در زیر میکروسکوپ چگونه دیده می شود اغلب سر نخ هایی از منشا آن می دهد. اگر تشخیص واضح نباشد، سپس آزمایش های بیشتر می تواند کمک کند.

ایمونوهیستوشیمی

برای این آزمایش، برش های بسیار نازک بافت از بیوپسی به شیشه های میکروسکوپ چسبانده می شود. سپس نمونه ها با پروتئین های ویژه (آنتی بادی ها) طراحی شده برای چسباندن به مواد خاص یافت شده در سلول های سرطانی معین درمان می شوند. اگر سرطان بیمار شامل آن ماده باشد، آنتی بادی به سلول چسبانده می شود. سپس مواد شیمیایی اضافه می شوند به طوری که سلول ها با آنتی بادی ها چسبانده شده به آن ها تغییر رنگ دهند. پزشکی که در زیر میکروسکوپ به نمونه ها نگاه می کند می تواند این تغییر رنگ را ببیند. پزشکان اغلب لازم است آنتی بادی های بسیار مختلفی را استفاده کنند تا تعیین نوع سرطان را در اسلایدها امتحان کنند.

فلوسیتومتری

در فیلوسیتومتری، سلول ها از یک نمونه بیوپسی با آنتی بادی های خاص، که هر کدام از آن ها تنها به نوع خاصی از سلول ها می چسبند، درمان می شوند. سپس سلول ها از مقابل یک پرتو لیزر گذرانده می شوند. اگر آنتی بادی ها به سلول ها بچسبند، لیزر باعث می شود آن ها یک نور رنگی ساطع کنند که توسط کامپیوتر اندازه گیری و آنالیز می شود. این آزمایش احتمالا در کمک به تعیین اینکه سرطان در یک غده لنفاوی لنفوم است یا نوع دیگری از سرطان بیشتر مفید است. این همچنین می تواند به تعیین نوع دقیق لنفوم کمک کند به طوری که پزشکان می توانند بهترین درمان را انتخاب کنند.

تست سیتوژنتیک

آزمایش های سیتوژنتیک به کروموزوم های سلول (قسمت هایی از DNA) در زیر میکروسکوپ نگاه می کند تا هر تغییری را پیدا کند. سلول های عادی انسان حاوی 46 کروموزوم است. برخی از انواع سرطان اختلالات مشخصات در کروموزوم های خود دارند. یافتن این تغییرات به شناسایی نوع خاص سرطان کمک می کند. انواع مختلف تغییرات کروموزوم می تواند در سلول های سرطانی یافت شود.

  • یک جابجایی به این معنی است که قسمتی از یک کروموزوم شکسته شده است و اکنون در کروموزوم دیگری قرار گرفته است.
  • وارونگی به این معنی است که قسمتی از یک کروموزوم وارونه است (در حال حاضر در جهت عکس) اما هنوز به کروموزوم اصلی متصل است.
  • یک حذف قسمتی از کروموزوم را نشان می دهد که از دست رفته است.
  • یک تکثیر زمانی اتفاق می افتد که همه یا قسمتی از یک کروموزوم کپی شود به طوری که کپی های بسیار زیادی از آن در داخل سلول وجود داشته باشد.

یک نقطه ضعف آزمایش سیتوژنتیک آن است که معمولا حدود سه هفته طول می کشد تا نتایج به دست بیاید. دلیل آن این است که سلول های سرطانی باید در ظرف های آزمایشگاه برای حدود دو هفته رشد کنند قبل از اینکه کروموزوم های آن ها برای مشاهده در زیر میکروسکوپ آماده شوند. نوعی دیگر از آزمایش کروموزوم فلورسانس در هیبریداسیون در جا (FISH) نامیده می شود. FISH از رنگینه های فلورسنت خاص برای تشخیص تغییرات خاص کروموزوم ها در انواع معین سرطان استفاده می شود. یک مزیت FISH این است که از آزمایش سیتوژنتیک استاندارد زمان کمتری می برد. اشکال آن این است که تنها به دنبال ژن های خاص و تغییرات کروموزوم ها می گردد، بنابراین پزشکان باید ایده ای برای اینکه آن ها را به جلو ببرد داشته باشند.

آزمایش ژنتیک مولکولی

آزمایش DNA سلول های سرطانی با استفاده از روش هایی مانند واکنش زنجیره ای پلیمرایز (PCR) می تواند بعضی تغییرات ژن ها و کروموزوم ها را که نمی توان در زیر میکروسکوپ در آزمایش های سیتوژنتیک دید، پیدا کرد. آزمایش PCR می تواند بعضی جابه جایی ها در قسمت هایی از کروموزوم که برای دیده شدن با آزمایش سیتوژنتیک بسیار کوچک هستند را پیدا کند، مانند FISH، این روش هم نیاز دارد تا پزشکان بدانند به دنبال چه هستند. همچنین می تواند برای به دنبال گشتن یک ویروس خاص استفاده شود. به عنوان مثال، این روش می تواند برای پیدا کردن ویروس Epstein-Barr، که در سرطان نازوفارنکس دیده می شود استفاده شود. یافتن این ویروس در سلول های سرطانی از یک یک غده بزرگ گردن می تواند به این معنی باشد که آن سرطان نازوفارنکس است.

این آزمایش پیچیده در اغلب موارد لازم نیست، اما گاهی اوقات در طبقه بندی برخی سرطان ها مفید است زمانی که دیگر آزمایش ها سرنخ هایی از منشا مورد نظر ارائه نمی دهند.

پروفایل بیان ژن

 با پیشرفت در تکنولوژی، برخی تست های آزمایشگاهی جدیدتر قادر به نگاه کردن فعالیت بسیاری از ژن ها در سلول های سرطانی به صورت همزمان هستند. با مقایسه الگوی فعالیت ژن در نمونه CUP با الگوهای فعالیت دیده شده در انواع شناخته شده سرطان، پزشکان می توانند گاهی اوقات ایده بهتری از اینکه سرطان در کجا آغاز شده است داشته باشند. این تست ها گاهی اوقات می توانند به پزشک شما برای کشف محلی که سرطان ممکن است از آنجا آغاز شده باشد کمک کند، اما تاکنون، آن ها برای نتایج بهتر در بیماران استفاده نشده اند.

میکروسکوپ الکترونی

بیشتر میکروسکوپ ها از یک پرتو نور معمولی برای مشاهده نمونه ها استفاده می کنند. یک ابزار خیلی پیچیده تر، بزرگ تر، و گران قیمت تر به نام میکروسکوپ الکترونی از پرتوهای الکترونی استفاده می کنند. قدرت بزرگ نمایی میکروسکوپ الکترونی صد برابر بزرگ تر از میکروسکوپ با نور معمولی است. این ابزار گاهی اوقات به پیدا کردن جزئیات بسیار کوچکی از ساختار سلول سرطانی کمک می کند که می تواند سرنخ هایی از نوع تومور یا منشا آن بدهد.

با استفاده از این نتایج، ظاهر سرطان زیر میکروسکوپ، محل متاستاز آن، و اطلاعات دیگر در مورد بیمار (سن، جنس، و غیره) اغلب پیدا کردن منبع سرطان یا طبقه بندی سرطان با روشی که بتواند به هدایت درمان کمک کند ممکن است.

طبقه بندی سرطان ها با منشا اولیه ناشناخته

با طبقه بندی سرطان ها با منشا اولیه ناشناخته بعد از آزمایشات اولیه آزمایشگاهی، پاتولوژیست سرطان با منشا اولیه ناشناخته را به یکی از 5 نوع اصلی زیر طبقه بندی می کند:

  • سرطان سلول فلسی
  • آدنوکارسینوم
  • سرطان تمایز نیافته
  • سرطان اعصاب و غدد
  • تومور بدخیم تمایز نیافته

رویکردی برای آزمایش سرطان با منشا اولیه ناشناخته با توجه به محل

براساس طبقه بندی و محل سرطان متاستاتیک، پزشکان تصمیم می گیرند چه آزمون ها اضافی باید انجام شود. به عنوان مثال، تومور بدخیم تمایز نیافته ممکن است بیشتر آزمایش شود تا طبقه بندی دقیق تر به عنوان ملانوم، لنفوم، سارکوم، کارسینوم سلول کوچک، تومور ژرم سل و غیره امتحان گردد. طبقه بندی و محل نیز به پزشک برای تصمیم گیری اینکه دیگر چه آزمایش های تصویر برداری ممکن است در یافتن محل اولیه مفید باشد، کمک می کند.

برخی دیگر از راه های رایج تر که در آن سرطان با منشا اولیه ناشناخته ممکن است ظاهر شود با توضیح مختصری از اینکه چه آزمایشی باید انجام شود فهرست شده است.

سرطان در غدد لنفاوی گردن

سرطانی که به غدد گردن گسترش پیدا می کند معمولا از سرطان هایی در دهان، گلو، سینوس ها، غدد بزاقی، حنجره (تارهای صوتی)، تیروئید، یا ریه آمده است. آزمایش هایی برای مشاهده کامل این نواحی برای نشانه هایی از منشا سرطان انجام خواهد شد.

نوع سرطان نیز سرنخی در مورد محلی است که سرطان ممکن است از آنجا شروع شده باشد. اغلب سرطان های دهان، گلو، و حنجره سرطان سلول سنگفرشی هستند. سرطان ریه و سرطان سینوس می تواند کارسینوم سلول سنگفرشی یا آدنوکارسینوم باشد. سرطان غدد بزاقی اغلب نوعی آدنوکارسینوم است. سرطان تیروئید می تواند به غدد لنفاوی گردن گسترش پیدا کند. زمانی که آن شبیه بافت تیروئید نرمال به نظر ی آید، دانستن اینکه از کجا آمده است آسان است. سرطان هایی از همه این مناطق نیز می تواند کارسینوم تمایز نیافته یا حتی تومور بدخیم تمایز نیافته باشند.

پایه زبان، گلو، و حنجره در داخل گردن به صورت عمیق قرار دارد و به راحتی دیده نمی شود. فارنگوسکوپ غیر مستقیم و لارینگوسکوپی از آینه های کوچکی برای مشاهده این نواحی استفاده می کند. لارنگوسکوپ فیبراپتیک (یک لوله روشن منعطف از طریق دهان یا بینی وارد می شود) نیز می تواند برای مشاهده این نواحی و همچنین در صورت نیاز نواحی عمیق تر در گلو مورد استفاده قرار گیرد.

اگر سرطان به احتمال زیاد در سر یا ناحیه گردن، دهان، گلو، حنجره، مری (لوله ای که دهان را به معده وصل می کند) آغاز شده باشد، نای (لوله هوا) و نایچه (لوله هایی که از نای به ریه ها می روند) شروع شده باشد خیلی کامل بررسی خواهد شد. این معاینه، که به نام پاندوسکوپی معروف است، در اتاق عمل زمانی که شما تحت بیهوشی عمومی هستید (خواب) انجام می شود.

آزمایشات تصویربرداری مانند CT اسکن یا MRI سینوس و ناحیه گردن می تواند برای یافتن سرطان های کوچک که درحال حاضر به غدد لنفاوی در گردن گسترش پیدا کرده است، استفاده شود. PET اسکن (اسکن ترکیبی PET/CT) نیز ممکن است انجام شود.

CT اسکن قفسه سینه و برونکوسکوپی (مشاهده راه های هوایی از طریق یک لوله نورانی) اغلب برای یافتن سرطان ریه مشکوکی توصیه می شود که ممکن است در آزمایش اشعه ایکس معمول نشان داده نشده است.

سونوگرافی یا CT اسکن گردن ممکن است برای یافتن سرطان تیروئید استفاده شود.

زنان با آدنوکارسینوم در غدد لنفاوی زیر بغل

در زنان، سرطانی که به غدد زیر بغل گسترش می یابد به احتمال زیاد در سینه شروع شده است، بنابراین همیشه یک معاینه کامل فیزیکی سینه انجام می شود. سپس ماموگرافی تشخیصی (آزمایش اشعه ایکس پستان) و سونوگرافی پستان اغلب به عنوان اولین آزمایش ها انجام می شوند. اگر هیچ توموری در این آزمایش ها پیدا نشود، MRI سینه می تواند بسیار مفید باشد.

تست های آزمایشگاهی بر روی سلول های تومور می توانند تعیین کنند اگر آن ها گیرنده های استروژن (ER) و/یا گیرنده های پروژسترون (PR) داشته باشند. این گیرنده ها اغلب در سرطان سینه یافت می شوند، و یافتن آن ها می تواند به تایید تشخیص سرطان سینه کمک کند. حضور این گیرنده ها نیز در برنامه ریزی درمان هم است، چون سرطان های حاوی این گیرنده ها به احتمال زیاد به هورمون درمانی پاسخ می دهد.

اگر یک تشخیص سرطان سینه نتواند تایید شود، آزمایش هایی برای یافتن سرطان ریه انجام خواهد شد. سرطان ریه شایع ترین علت گسترش سرطان برای غدد لنفاوی زیر بغل در مردان است و می تواند برای زنان هم همین علت باشد.

سرطان در غدد لنفاوی کشاله ران

محتمل ترین محل برای این سرطان ها فرج، واژن، گردنه رحم، آلت تناسلی، پوست پاها، مقعد، راست روده، یا مثانه است اما جاهای دیگر نیز احتمال دارد.

  • در زنان، آزمایش پاپ  اسمیر و معاینه لگنی (برای بررسی فرج، واژن، گردنه رحم و تخمدان) توصیه شده است. آزمایش خون CA-125 می تواند برای مشاهده اینکه آیا سرطان تخمدان منبع است یا خیر انجام می شود.
  • در مردان، آلت تناسلی و بیضه باید با دقت مورد بررسی قرار بگیرد. یک آزمایش خون برای آنتی ژن خاص پروستات (PSA) می تواند بگوید که آیا سرطان از پروستات شروع شده است یا خیر.
  • در مردان و زنان، پروستوسکوپی (معاینه مقعد و راست روده از طریق یک لوله نورانی)، معاینه پوست، معاینه میکروسکوپی ادرار، و CT اسکن شکم و لگن می تواند مفید باشد. اگر آن ها نشانه های ادراری یا حتی اثری از خون در ادرار داشته باشند، معاینه مثانه (سیستوکوپی) نیز می تواند انجام شود.

زنان مبتلا به سرطان حفره لگن

تخمدان ها و لوله های فالوپ محتمل ترین منبع برای  سرطان هستند که از این راه گسترش می یابند، اما سرطان های سینه، ریه، یا دستگاه گوارش نیز می توانند به اینجا گسترش پیدا کنند. آزمایش هایی برای CA-125 در خون و نمونه های تومور در بیشتر سرطان های تخمدان و لوله های فالوپ مثبت هستند و می توانند برای کمک به تعیین تومور اولیه که احتمالا از آنجا یا دیگر اندام ها آمده است استفاده شوند. CT اسکن شکم و لگن نیز معمولا انجام می شود. اغلب سرطان هایی که از صفاق (پوشش داخلی لگن) شروع می شوند مانند سرطانی که از تخمدان شروع شده و گسترش یافته است به نظر می رسد و رفتار می کند. آن ها هچنین علت بالا رفتن سطح CA-125 نیز هستند. این سرطان ها کارسینوم صفاقی اولیه نامیده می شوند و مانند سرطان تخمدان درمان می شوند.

اطلاعات بیشتر در مورد سرطان تخمدان، لوله های فالوپ و سرطان صفاقی اولیه می توانند در اسناد سرطان تخمدان یافت شوند.

سرطان در پشت صفاق (پشت شکم) یا میان پرده (وسط قفسه سینه)

تومورهای ژرم سل یکی از انواع سرطان است که می تواند در این محل ها مخصوصا در افراد جوان شروع شود. بیشتر تومورهای ژرم سل از سلول های زایا در غدد جنسی (بیضه ها یا تخمدان ها) توسعه می یابند، اما این سرطان ها می توانند گاهی اوقات از دیگر قسمت های بدن مانند میان پرده (که در قفسه سینه است) آغاز شوند.

نتایج آزمایشات خون و لکه در سلول های سرطانی برای آلفا-فتوپروتئین (AFP) و گنادوتروپین جفتی انسانی (HCG)  در تومورهای ژرم سل مثبت هستند. مطالعات سیتوژنتیک یا مولکولی نیز ممکن است تغییرات کروموزومی پیدا کنند که تشخیص تومور ژرم سل را حمایت می کنند.

در مردان، مخصوصا آن هایی که جوان تر هستند یا سطوح غیرطبیعی AFP و/یا HCG دارند، سونوگرافی بیضه می تواند مشاهده اینکه آیا سرطان از بیضه ها آغاز شده است یا نه می تواند انجام شود.

CT اسکن سینه، شکم، و لگن معمولا استفاده می شود تا سعی شود دیگر انواع سرطان حذف گردند (مانند سرطان ریه). در زنان، آزمایش ها می تواند برای مشاهده اینکه آیا سرطان در سینه یا تخمدان آغاز شده است می تواند استفاده شود.

شناسایی تومورهای ژرم سل مهم است زیرا آن ها اغلب پاسخ خوبی به ترکیبات خاص از داروهای شیمیایی با نتایج خوب و گاهی اوقات سرنخ می دهند.

ملانوم فقط در غدد لنفاوی

معاینه کامل پوست، ناخن، و دیگر سطوح بدن مانند چشم و داخل دهان برای بررسی ملانوم اولیه لازم است. برخی ملانوم های اولیه که در حال حاضر گسترش یافته اند ممکن است تقریبا کوچک باشند یا برای معاینه گر آموزش ندیده خال معمولی به نظر برسند. به ندرت، ملانوم های اولیه پس از گسترش به خودی خود بدون درمان از بین می روند، فقط ناحیه آن روی پوست کمی روشن تر می شود.

درمان ملانوم بستگی به این دارد که آیا فقط به غدد لنفاوی گسترش یافته است یا اینکه آیا اندام های داخلی را نیز شامل می شود. آزمایش اشعه ایکس سینه، CT اسکن سر و شکم، و آزمایش خون معمولا برای اینکه مشاهده شود آیا سرطان می تواند در هر جای دیگر بدن پیدا شود انجام می شود.

سرطان در محل های دیگر

هدف اصلی تلاش برای تعیین منشا CUP است که ببینیم آیا شما سرطانی دارید که به درمان خاص خوب پاسخ می دهد یا خیر. برخی از انواع مهم ترین سرطان ها برای شناسایی شامل سرطان تیروئید، پستان، و پروستات عبارت اند از:

  • آزمایش های سلول های سرطانی برای تیروگلوبولین می تواند بسیاری از سرطان های تیروئید را شناسایی کند که اغلب به طور موثر با تزریق ید رادیواکتیو درمان می شود.
  • آزمایش های سلول های سرطانی می تواند شناسایی سرطان سینه حاوی گیرنده های استروژن (ER) و گیرنده های پروژسترن (PR) کمک کندو این سرطان ها می توانند با هورمون درمانی درمان شوند.
  • آزمایش های خون و آزمایش های سلول سرطانی برای آنتی ژن خاص پروستات (PSA) می تواند سرطان پروستات را شناسایی کند که با هورمون درمانی درمان می شود.

مراحل سرطان با منشا اولیه ناشناخته چگونه است؟

اغلب سرطان ها بر اساس اندازه سرطان، رشد به اندام های نزدیک، و اینکه آیا به غدد لنفاوی یا اندام های دورتر در بدن گسترش یافته است یا خیر به 1،2،3 یا 4 مرحله تقسیم می شوند. مرحله 1 کمترین گسترش است، و بیمار در این مرحله بهترین چشم انداز برای درمان را دارد. مرحله 4 سرطان هایی با بیشترین گسترش هستند و کمترین چشم انداز برای درمان را دارند.

برای انواع مختلف سرطان، هر سیستم مرحله بندی تا حدودی متفاوت است. به منظور دانستن مرحله سرطان، شما ابتدا باید بدانید از کجا شروع شده است. از آنجا که منشا سرطان ناشناخته است، این امکان وجود ندارد که با دقت سرطان با منشا اولیه ناشناخته (CUP) را مرحله بندی کرد. با این حال، با در نظر گرفتن CUP، سرطان باید فراتر از منشا اولیه گسترش یافته باشد. بنابراین همه CUPها حداقل مرحله 2، و اغلب آنها مرحله 3 یا 4 هستند.

حتی اگر مرحله دقیق یک بیمار ناشناخته باشد، هنوز ممکن است برخی پیش بینی ها درباره چشم انداز درمان آن بر اساس اینکه کدام اندام ها تحت تاثیر سرطان قرار گرفته اند، انجام شود. به عنوان مثال، اگر سرطان تنها در غدد لنفی در یک ناحیه یا در یک عضو پیدا شود، گرایش چشم انداز از اینکه سرطان در بسیاری از اندام های مختلف یافت شود بهتر است. البته، عوامل دیگر، مانند اینکه چگونه سلول های سرطانی در زیر میکروسکوپ دیده می شوند، و اینکه چگونه سرطان به درمان پاسخ می دهد، و اینکه سلامت کلی فرد نیز نقش دارند.

آمارهای بقا در سرطان با منشا اولیه ناشناخته

میزان زنده ماندن اغلب توسط دکترها به عنوان یک روش استاندارد برای بحث در مورد چشم انداز درمان فرد استفاده می شود. برخی بیماران مبتلا به سرطان ممکن است بخواهند آمار بقای مردم در شرایط مشابه را بدانند، درحالی که ممکن است دیگران این اعداد را زیاد مفید ندانند یا حتی نخواهند که بدانند. اگر شما تصمیم گرفته اید که این آمار را ندانید، ادامه این بحث را نخوانید و به فصل بعد بروید.

CUP شامل انواع مختلفی از سرطان ها هستند، بنابراین ارائه آماره های بقا معنی دار برای این سرطان ها به عنوان یک گروه دشوار است. به طور کلی، این سرطان ها به دلایل متعددی خطرناک هستند:

  • هنگامی که برای اولین بار تشخیص داده می شوند، از محل اولیه خود خیلی فراتر رفته اند. این بدان معنی است که آن دسته از درمان ها که به احتمال زیاد موثر خواهد بود، مانند جراحی یا اشعه درمانی، احتمالا در بسیاری از موارد به نتیجه نمی رسد.
  • به دلیل اینکه نوع دقیق سرطان مشخص نیست، برای پزشکان دانستن اینکه چه نوع درمانی به احتمال زیاد به بیمار کمک می کند سخت تر است.
  • بسیاری از سرطان ها با منشا اولیه ناشناخته سرطان هایی با سرعت رشد زیاد یا سرعت گسترش زیاد هستند.

زمانی که تمام انواع CUP را شامل می شوند، متوسط زمان زنده ماندن حدود 9 تا 12 ماه بعد از تشخیص است. این مهم به طور بسیار گسترده بستگی به عوامل مختلف از جمله نوع سلول سرطانی، محلی که سرطان کشف شده، چقدر سرطان گسترش پیدا کرده، سلامت کلی فرد،درمان های دریافت شده و چگونگی پاسخ به درمان ها دارد.

CUPهای خاص ممکن است پیش بینی های بهتری برای زنده ماندن داشته باشند. به عنوان مثال، زنانی که سرطان های گسترش یافته به سراسر حفره لگن دارند ممکن است سرطان تخمدان، لوله های فالوپ یا صفاقی اولیه مرحله 3 یا 4 داشته باشند. اگر مانند سرطان تخمدان پیشرفته درمان شود، این زنان می توانند انتظار داشته باشند که همان قدر زنده بمانند. بقای نسبی 5 ساله برای سرطان تخمدان 34% است (برای اطلاعات بیشتر، بقا با مرحله سرطان تخمدان را در اسناد سرطان تخمدان ببینید).

آماره های بقا گاهی اوقات می توانند به عنوان یک راهنمای کلی مفید باشند، اما ممکن است آن ها دقیقا نشان دهنده چشم انداز درمان هر فرد نباشند. پزشک شما به احتمال زیاد یک منبع خوب برای این است که آیا این اعداد به شما گفته شود یا خیر، به این دلیل که او با همه جنبه های وضعیت شما آشنا است. 


ترجمه شده از وبسایت: www.cancer.org 

یک سرطان با منشا اولیه ناشناخته چگونه درمان می شود؟

این اطلاعات نشان دهنده دیدگاه های پزشکان و پرستاران خدمت دهنده در هیئت تحریریه پایگاه اطلاعاتی انجمن سرطانی آمریکا است. این دیدگاه ها بر اساس مطالعات آن ها بر اطلاعات منتشر شده در مجلات پزشکی، همچنین تجربیات حرفه ای آن ها است.

اطلاعات درمانی در این سند سیاست رسمی انجمن نیست و  به عنوان توصیه های پزشکی به منظور جایگزینی تخصص و قضاوت تیم درمانی سرطان شما در نظر گرفته نمی شود. این اطلاعات برای این است که به تصمیم گیری آگاهانه شما و خانواده شما همراه با پزشک تان کمک کند.

پزشک شما ممکن است دلایلی برای پیشنهاد یک طرح درمان متفاوت از گزینه های درمانی عمومی داشته باشد. مردد نباشید و از او در مورد گزینه های درمانی خود سوال بپرسید.

اطلاعات درمان عمومی

بعد از اینکه سرطان شما تشخیص داده شد، تیم درمانی سرطان شما در مورد گزینه درمانی تان با شما صحبت می کنند. انتخاب یک طرح درمان تصمیم مهمی است، بنابراین مهم است که زمان بگذارید و در مورد همه انتخاب ها فکر کنید.

در ایجاد طرح درمانی شما، مهمترین عوامل برای در نظر گرفتن نوع سرطان و محل آن است. تیم درمانی سرطان شما وضعیت کلی شما و ترجیحات شخصی شما را نیز در نظر می گیرند.

درمان برای سرطان با منشا اولیه ناشناخته (CUP)  شامل موارد زیر است:

  • جراحی
  • پرتو درمانی
  • شیمی درمانی
  • هورمون درمانی
  • درمان هدفمند
  • داروهای دیگر

مهم است که همه گزینه های درمانی خود را، شامل اهداف و اثرات جانبی ممکن، با پزشک خود مورد بحث قرار دهید، تا به تصمیم گیری درست که نیاز شما را به بهترین شکل برآورده سازد کمک کند. اگر زمان اجازه دهد، اغلب گرفتن گزینه دوم ایده خوبی است. گزینه دوم می تواند به شما اطلاعات بیشتری دهد و به شما کمک می کند که به طرح درمانی انتخاب خودتان احساس اعتماد کنید.

اغلب، CUP پیشرفته تر از آن است که درمان شود، و هدف ممکن است کم کردن سرطان برای مدتی باشد، به امید بهبودی نشانه ها و کمک به اینکه شما طولانی تر زندگی کنید. این درمان مراقبت تسکینی یا حمایتی در نظر گرفته شده است، زیرا آن به معنی از بین بردن علائمی مانند درد است، اما انتظار نمی رود که سرطان را درمان کند.

چند بخش بعدی انواع مختلف درمان را که ممکن است برای CUP استفاده شود توصیف می کند. این مهم با بحثی در مورد درمان های مورد استفاده برای بعضی از موارد شایع تر CUP دنبال شده است.

عمل جراحی برای سرطان با منشا اولیه ناشناخته

 جراحی درمانی رایج برای انواع مختلفی از سرطان است اگر در مراحل اولیه تشخیص داده شوند. اما به دلیل آنکه سرطان با منشا اولیه ناشناخته (CUP) در حال حاضر فراتر از محلی است که شروع شده است، جراحی کمتر احتمال دارد که مفید باشد.

جراحی می تواند یک گزینه باشد اگر سرطان تنها در غدد لنفاوی یا یک عضو یافت شود، که در آن صورت جراحی می تواند آن را به طور کلی بردارد. با این حال، هنوز این احتمال وجود دارد که سرطان در جای دیگری از بدن وجود داشته باشد. اگر شما جراحی را به عنوان یک گزینه درمانی در نظر بگیرید، درک اینکه آن چقدر احتمال دارد به شما کمک کند مهم است.

نوع و میزان جراحی بستگی به محلی دارد که سرطان وجود دارد و اینکه چقدر گسترش یافته است. اگر جراحی مورد استفاده قرار گیرد، ممکن است با پرتو درمانی یا احتمالا شیمی درمانی دنبال شود تا سعی شود هر سلول سرطانی باقی مانده در بدن  نیز کشته شود. برای اطلاعات بیشتر در مورد جراحی، اسناد ما در مورد درک جراحی سرطان را ببینید: راهنمایی برای بیماران و خانواده ها

پرتو درمانی برای سرطان با منشا اولیه ناشناخته

پرتو درمانی از اشعه هایی با انرژی بالا برای تخریب سلول های سرطانی یا کم کردن سرعت رشدشان استفاده می کند. هدف پرتو درمانی ممکن است بر اساس وضعیت تغییر کند.

برای برخی سرطان ها که هنوز زیاد از محلی که شروع شده اند گسترش نیافته اند، می تواند به تنهایی یا با دیگر درمان ها مانند جراحی با هدف سعی در درمان سرطان استفاده شود.

اگر سرطان به شدت پخش شود، تابش می تواند برای از بین بردن علائمی مانند درد، خونریزی، مشکل در بلعیدن، انسداد روده، فشرده سازی عروق یا اعصاب توسط تومورها و مسائلی که ناشی از متاستاز به استخوان است استفاده شود.

پرتو درمانی با پرتو خارجی

رایج ترین روش برای تابش پرتو به یک سرطان تمرکز دقیق یک پرتو تابش از دستگاهی خارج از بدن است. این به عنوان تابش پرتو خارجی شناخته شده است. برای کاهش خطر اثرات جانبی، پزشکان به دقت دوز مشخصی را تعیین می کنند و پرتو را با دقت هرچه تمام تر به هدف می زنند.

پرتو درمانی با پرتو خارجی بسیار شبیه گرفتن اشعه ایکس تشخیصی است، اما تابش شدیدتر است. روش به خودی خود بدون درد است. هر درمان تنها چند دقیقه طول می کشد، اگرچه زمان راه اندازی- قرار دادن شما در مکانی برای درمان- معمولا بیشتر طول می کشد. تابش معمولا به درمان بیش از چند روز یا هفته تقسیم می شوند.

پرتو درمانی داخلی (براکی تراپی)

روش دیگری از تابش اشعه پرتودرمانی داخلی،تابش بینابینی، یا براکی تراپی نامیده می شود. به جای استفاده از پرتوهای تابشی که از یک دستگاه بزرگ می آیند، یک ماده رادیواکتیو مستقیما داخل آن ، یا تا حد ممکن نزدیک به سرطان قرار می گیرد. این نوع از اشعه در فاصله بسیار کوتاهی در بدن سفر می کند. ماده به خودی خود ممکن است مدت کوتاهی در بدن باقی بماند، یا به طور دائم آن را ترک کند. پرتو درمانی داخلی به پزشک شما اجازه می دهد دوزی از تابش به یک منطقه کوچک را بدهد و در یک زمان کوتاه تر با درمان پرتودرمانی خارجی امکان پذیر است.

گاهی اوقات، پرتو درمانی داخلی و خارجی با هم استفاده می شوند.


اثرات جانبی ممکن در پرتو درمانی

اثرات جانبی می تواند از یک بیمار به بیمار دیگر متفاوت باشد و به دوز تابش و قسمتی از بدن که درمان می شود بستگی دارد. برخی از اثرات جانبی ممکن در زیر فهرست شده اند:

اثرات جانبی عمومی

  • خستگی (احساس خستگی)
  • از دست دادن اشتها
  • تعداد گلبول های قرمز
  • تغییرات پوستی (مانند آفتاب سوختگی در جایی که پرتوهای تابش بر بدن وارد می شوند)د تومورهای نورواندوکرین که در ریه ها شروع می شوند را می توانید در اسناد تومورهای کارسینوئید ریه بیابید.
  • از دست دادن مو (در محلی که پرتوها بر بدن وارد می شوند)

 اثرات جانبی تابش به سر و گردن

پرتو درمانی به ناحیه سر و گردن اغلب باعث آسیب به گلو و غدد بزاقی می شود، که منجر به موارد زیر می گردد:

  • گلودرد
  • زخم های دهان
  • مشکل در بلعیدن
  • از دست دادن حس چشایی
  • گرفتگی صدا
  • دهان خشک،

در دراز مدت نیز می تواند منجر به حفره در دندان ها و مشکلات تیروئید شود (به دلیل آسیب به غده تیروئید). این ممکن است به معنای این باشد که شما به قرص نیاز دارید تا هرمون تیروئید را جایگزین کنید.

اثرات جانبی تابش به قفسه سینه

  • مشکل و درد در بلعیدن به دلیل التهاب مری (لوله ای که گلو را به مری متصل می کند)
  • التهاب ریه که می تواند منجر به سرفه و تنگی نفس شود

اثرات جانبی تابش به شکم

  • تهوع
  • استفراغ
  • اسهال
  • کم اشتهایی

اثرات جانبی تابش به لگن

  • التهاب مثانه، منجر به علائمی مانند درد یا سوختگی هنگام ادرار می شود و شما دائما احساس می کنید که باید به دستشویی بروید
  • التهاب مقعد و راست روده، که می تواند منجر اسهال، خونریزی و درد می شود
  • در زنان، سوزش واژن و ترشحات

بسیاری از این اثرات جانبی بعد از اینکه درمان تمام می شود از بین می رود، اما برخی در دراز مدت به وجود می آید و ممکن است هیچ وقت به طور کامل از بین نرود.

اگر شیمی درمانی همراه با تابش داده شود، اثرات جانبی اغلب بدتر هستند.

راه هایی برای از بین بردن بسیاری از این اثرات جانبی وجود دارد، بنابراین مهم است که هر تغییری که متوجه شدید را با تیم درمانی سرطان خود در میان بگذارید.

برای اطلاعات بیشتر در مورد پرتو درمانی، قسمت پرتو درمانی در وبسایت ما را ببینید، یا اسناد درک پرتو درمانی ما را نگاه کنید: راهنمایی برای بیماران و خانواده ها

شیمی درمانی برای سرطان با منشا اولیه ناشناخته

شیمی درمانی از داروهای ضد سرطانی استفاده می کند که معمولا به رگ تزریق می شوند یا از طریق دهان خورده می شوند. این داروها به وارد جریان خون می شوند و می توانند به سرطانی که پخش شده است برسند. به دلیل اینکه شیمی درمانی به همه قسمت های بدن می رسد، گاهی اوقات می تواند برای سرطان با منشا اولیه ناشناخته مفید باشد، به همین دلیل به کشتن سلول های سرطانی در جایی که هنوز شناخته نشده اند کمک می کند.

شیمی درمانی می تواند به دفعات برای سرطان با منشا اولیه ناشناخته (CUP) انجام شود. اگر دکتر شما شیمی درمانی توصیه می کند. مهم است که شما درک درستی از اهداف درمانی خود داشته باشید.

شیمی درمانی ممکن است درمان اصلی برای سرطان هایی باشد که به وضوح پیشرفته اند و بعید است با درمان های موضعی مانند جراحی یا پرتو درمانی  درمان شوند.

در برخی موارد، مانند ابتلا به سرطان که به احتمال زیاد تومورهای ژرم سل یا انواع مشخص لنفوم ها باشد، می تواند بسیار مفید باشد که تومور کوچک شود یا حتی از بین برود. در دیگر موارد، شیمی درمانی می تواند برای از بین بردن درد علائم ناشی از سرطان استفاده شود و می تواند به افراد کمک کند طولانی تر زندگی کنند.

برای سرطان هایی که به نظر می رسد به طور کامل با درمان های موضعی مانند جراحی یا تابش حذف شده اند، شیمی درمانی ممکن است برای سعی در کشتن سلول های سرطانی باقی ماننده اضافه شود.

داروهای شیمی درمانی اغلب به صورت ترکیبی داده می شوند، که به احتمال زیاد از دارو به صورت تکی موثر تر است. اینکه از چه داروی شیمیایی استفاده شود به نوع سرطان بستگی دارد.

آدنوکارسینوم و کارسینوم تمایز نیافته

برای یک CUP که یک آدنوکارسینوم یا کارسینوم تمایز نیافته است، تعدادی ترکیبات شیمی درمانی ممکن است استفاده شود، شامل:

  • کربوپلاتین بعلاوه پاکلیتاکسل (با نام تجاری تاکسول) با یا بدون اتوپوزید (VP-16)
  • کربوپلاتین بعلاوه دوستاکسل (با نان تجاری تاکسوتره)
  • سیسپلاتین بعلاوه جمسیتابین (با نام تجاری گمزار)
  • جمسیتابین بعلاوه دوستاکسل
  • اگزالی پلاتین بعلاوه 5-فلوئوراوسیل و لئوکوورین (فولئینیک اسید)
  • اگزالی پلاتین بعلاوه کپستابین (زلودا)

سرطان سلول سنگفرشی (کارسینوم)

اگر شیمی درمانی برای CUP استفاده شود که یک سرطان سلول سنگ فرشی است، گزینه ها شامل:

  • سیس پلاتین یا کاربوپلاتین بعلاوه یک تاکسان (پاکلیتاکسل یا دوستاکسل)
  • سیس پلاتین، دوستاکسل، و 5-فلوئورواوراسیل (5-FU)
  • سیس پلاتین بعلاوه جمسیتابین

سرطان های اعصاب و غدد (کارسینوم)

کارسینوم اعصاب و غدد که تمایز نیافته است اغلب با همان شیمی درمانی که برای سرطان سلول کوچک ریه استفاده می شود درمان می گردد: یک داروی پلاتین (سیس پلاتین و کاربو پلاتین) و اتوپوزید.

سرطان های اعصاب و غدد تمایز یافته اغلب ناشی از CUP نیستند، اما ممکن است با متاستاز کبد و منشا نهفته ظاهر شوند. این بیماران مانند بیماران با تومور کارسینوئید تمایز یافته با داروهای ترکیبی به شرح زیر درمان می شوند:

  • دوکسوروبیسین (با نام تجاری آدریامایسین) و استرپتوزوسین
  • تموزولومید بعلاوه کاپسیتابین

اطلاعات بیشتر در مورد درمان سرطان های اعصاب و غدد تمایز یافته می تواند در اسناد تومورهای کارسینوئید دستگاه گوارش، تومور کارسینوئید ریه، و سرطان لوزالمعده یافت شود.

اثرات جانبی ممکن شیمی درمانی

داروهای شیمی درمانی با حمله به سلول هایی که سریعا در حال تقسیم شدن هستند کار می کند، به همین دلیل است که آن ها بر ضد سلول های سرطانی کار می کنند. اما سلول های دیگر در بدن، مانند آن ها که در مغز استخوان هستند، پوشش دهان و روده، و فولیکول های مو، نیز به سرعت تقسیم می شوند. این سلول ها نیز به احتمال زیاد توسط شیمی درمانی تحت تاثیر قرار می گیرند که می تواند منجر به اثرات جانبی شود. برخی از افراد اثرات جانبی زیادی دارند، درحالی که دیگران ممکن است کم داشته باشند.

اثرات جانبی شیمی درمانی به نوع داروها، مقدار داده شده، و طول درمان بستگی دارد. برخی از انواع رایج ترین اثرات جانبی به شرح زیر است:

  • ریزش مو
  • زخم های دهان
  • از دست دادن اشتها
  • تهوع و استفراغ
  • کمبود گلبول های قرمز

شیمی درمانی اغلب سلول های تشکیل دهنده خون مغز استخوان را تحت تاثیر قرار می دهد، که منجر به کمبود سلول های خونی می شود. این می تواند باعث موارد زیر شود:

  • افزایش احتمال عفونت (کمبود گلبول های سفید)
  • کبودی یا خونریزی آسان (کمبود پلاکت های خون)
  • خستگی (کمبود گلبول های قرمز خون یا دیگر دلایل)

ای عوارض جانبی معمولا کوتاه مدت هستند و بعد از اینکه درمان تمام شود، از بین می روند. مهم است که اجازه دهید تیم درمانی شما هرگونه اثرات جانبی که شما دارید را بدانند، زیرا آن ها اغلب راه هایی برای کاهش آن ها می دانند. به عنوان مثال، داروهایی می توانند برای کمک به جلوگیری یا کاهش تهوع یا استفراغ داده شوند.

اثرات جانبی متعدد دیگری نیز امکان پذیر است. برخی از این ها تنها با داروهای شیمیایی خاصی دیده می شوند. تیم درمانی سرطان شما به شما اطلاعاتی درباره اثرات جانبی ممکن داروهای خاصی که مصرف می کنید خواهد داد. دانستن اثرات جانبی که ممکن است داروهای شما داشته باشند مهم است، زیرا شما می دانید انتظار چه چیزی را داشته باشید و چه زمانی با پزشک خود تماس بگیرید.

همین طور در مورد دیگر انواع درمان، احتمال اینکه منافع حاصل از شیمی درمانی از جنبه های منفی آن بیشتر باشد بسته به تعدادی عامل دارد، مانند نوع و میزان سرطان و سلامت کلی فرد قبل از درمان. اگر شما شیمی درمانی را در نظر دارید، اهمیت دارد که با پزشک خود در مورد احتمالاتی که ممکن است مفید باشد در مقابل احتمال اثرات جانبی که شما خواهید داشت صحبت کنید.

برای اطلاعات بیشتر در مورد شیمی درمانی، بخش شیمی درمانی وبسایت ما یا اسناد راهنما برای شیمی درمانی ما را نگاه کنید.

هورمون درمانی سرطان با منشا اولیه ناشناخته

برخی از انواع سرطان در پاسخ به هورمون های جنسی بدن رشد می کنند. به عنوان مثال، بیشتر سرطان های سینه پروتئین هایی به نام گیرنده های استروژن و/یا گیرنده پروژسترون بر سطح سلول های خود دارند. این سرطان ها زمانی سریع تر رشد می کنند که در معرض هورمون استروژن قرار بگیرند. به همین ترتیب، اکثر سرطان های پروستات در پاسخ به هورمون های مردانه به نام آندروژن، مانند تستوسترون رشد می کنند.

در مواردی که یک سرطان با منشا اولیه ناشناخته (CUP) با احتمال زیاد سرطان سینه یا پروستات است، هورمون درمانی می تواند یک روش موثر برای کاهش رشد سرطان باشد، یا شاید حتی کوچک کردن آن، و می تواند به طولانی تر زندگی کردن شما کمک کند.

برای سرطان پستان، انواع هورمون درمانی شامل داروهایی مانند تاموکسیفن، آگونیست LHRH مانند لوپرولاید (با نام تجاری لوپرون) و گوزرلین (با نام تجاری زولادکس) و مهارکننده های قوی آروماتاز آناستروزول (با نام تجاری آریمیدکس)، لتروزول (با نام تجاری فمارا) و اکسمستان (آروماسین). این داروها همچنین سطوح استروژن را کم می کنند یا از قادر بودن سلول های سرطانی برای استفاده از آن جلوگیری می کنند. برای اطلاعات بیشتر از چگونگی اینکه این داروها مصرف می شوند و اثرات جانبی بالقوه آن ها چیست، اسناد سرطان پستان ما را ببینید.

هورمون درمانی می تواند برای درمان سرطان پروستات هم استفاده شود. برخی از داروهای مصرفی معمول شامل آگونیست LHRH مانند لوپرولاید و گوسرلین، و آنتی آندروژن مانند فلوتامید (با نام تجاری الکسین) و بیکالوتامید (با نام تجاری کاسودکس) است. این داروها سطح تستوسترون را کاهش می دهد یا از سلول های سرطانی که قادر به استقاده آن هستند جلوگیری می کند. جراحی برای برداشتن بیضه ها یک گزینه دیگر است. برای اطلاعات بیشتر، اسناد سرطان پروستات ما را ببینید. 

 درمان هدفمند سرطان با منشا اولیه ناشناخته

درمان هدفمند یک نوع جدید تر از درمان سرطان است که داروهایی یا مواد دیگر را برای شناسایی و حمله به سلول های سرطانی در حالی که آسیب کمی به سلول های عادی می زند استفاده می کند. این درمان ها به عملکرد داخلی سلول های سرطانی حمله می کند- برنامه ریزی که آن ها را از سلول های عادی سالم متفاوت می کند. هر نوع از درمان های هدفمند متفاوت کار می کنند، اما همه راه رشد، تقسیم، بازسازی خود، یا تعامل سلول های سرطانی با دیگر سلول های سرطانی را تغییر می دهند.

یک هدف در سرطان سلول سنگ فرشی سر و گردن گیرنده فاکتور رشد اپیدرمال (EGFR)  نامیده می شود. سلول های بسیاری از این سرطان ها نسخه های بسیار زیادی از EGFR دارند که به آن ها کمک می کند سریع تر رشد کنند و به تابش یا شیمی درمانی مقاوم تر شوند. یک دارو که ستوکسیماب (با نام تجاری اربیتوکس) EGFR را بلاک می کند، و می تواند به بیماران با سرطان سلول سنگ فرشی سر و ناحیه گردن کمک کند. اغلب با تابش  یا شیمی درمانی انجام می شود، اما می تواند به تنهایی هم افرادی مبتلا به سرطانی را که دیگر به شیمی درمانی پاسخ نمی دهند و نمی توانند تابش دریافت کنند را درمان کند.

تعدادی از داروهای درمان هدفمند که برای درمان سرطان پستان استفاده می شوند، شامل ترازتوزوماب (با نام تجاری هرسپتین)، پرتوزوماب (با نام تجاری پرجتا)، لاپاتینیب (با نام تجاری توکرب) و اورلیموس (آفینیتور) است. برای اطلاعات بیشتر، بخش درمان هدفمند برای سرطان پستان را در اسناد سرطان پستان ما ببینید.

دیگر داروهای درمان هدفمند برای سرطان هایی استفاده می شوند که در دیگر نواحی شروع شده اند و ممکن است در بعضی موارد برای سرطان با منشا اولیه ناشناخته مفید باشد. به عنوان مثال، سانیتینیب (با نام تجاری ساتنت) و اورلیموس (با نام تجاری آفینیتور) در درمان سرطان اعصاب و غدد لوزالمعده مفید است، و ممکن است برای درمان سرطان های اعصاب و غدد تمایز یافته با منشا اولیه ناشناخته استفاده شود.

سایر داروها برای سرطان با منشا اولیه ناشناخته

بیس فسفونات ها

بیس فسفونات ها داروهایی هستند که برای کمک به تقویت و کاهش خطر شکستگی استخوان ها که توسط سرطان متاستاز ضعیف شده است، استفاده می شود. مثال هایی از آن عبارت اند از پامیدرونات (با نام تجاری آردیا) و اسید زولدرونیک (زومتا). آن ها به صورت داخل وریدی (IV) داده می شوند. برای درمان سرطان هایی که به استخوان گسترش یافته اند، یک بار درماه داده می شود.

بیس فسفونات ها می توانند عوارض جانبی داشته باشند، از جمله علائمی شبیه سرما خوردگی و درد استخوان. آن ها همچنین می توانند باعث مشکلات کلیوی شوند، بنابراین افرادی که مشکلات کلیوی دارند نمی توانند از آن ها استفاده کنند. یک عارضه جانبی نادر ولی بسیار ناراحت کننده بیس فسفونات وریدی آسیب (استئونکروز) در استخوان فک (ONJ) است. این عارضه می تواند با کشیدن (برداشتن) یک دندان زمانی درمان توسط بیس فسفونات دریافت می شود آغاز شود. ONJ اغلب به صورت یک زخم باز در فک ظاهر خواهد شد که درمان نمی شود. این می تواند به از دست دادن یا عفونت استخوان فک منجر شود. پزشکان نمی دانند چرا این اتفاق می افتد یا چگونه درمان می شود، و غیر از این نمی دانند چگونه بیس فسفونات را متوقف کنند. رعایت بهداشت دهان با نخ دندان، مسواک زدن، مطمئن شدن از قرارگیری درست دندان مصنوعی، و داشتم معاینات منظم دندان پزشکی می تواند از این مهم جلوگیری کند. اغلب پزشکان توصیه می کنند که بیماران یک چکاپ دندان پزشکی داشته باشند و هر دندان یا مشکل فک قبل از آغاز مصرف بیس فسفونات درمان شود.

دنوزوماب

مانند بیس فسفونات ها، دنوزوماب ها (با نام های تجاری پرولیا، اکسجوا) دارویی است که می تواند برای تقویت استخوان ها و کاهش خطر شکستگی در استخوانی که به دلیل گسترش سرطان ضعیف شده استفاده شود. برای درمان سرطانی که به استخوان گسترش پیدا کرده است، این دارو به عنوان تزریق زیر پوست یک بار درماه داده می شود.

اثرات جانبی شامل سطح پایین کلسیوم و فسفات و ONJ است. این دارو آسیبی به کلیه وارد نمی کند، بنابراین برای افرا با مشکل کلیوی ایمن است.

اکتروتاید

اکتروتاید (با نام تجاری ساندوستاتین) یک عامل شیمیایی مربوط به هورمون طبیعی سوماتواستاتین است. برای برخی بیماران با تومورهای اعصاب و غدد بسیار مفید است. اگر تومور هورمون هایی را به خون وارد کند (که در تومورهای تمایز نیافته که باعث سرطان با منشا اولیه ناشناخته می شود نادر است)، این دارو می تواند آزادسازی هورمون ها را متوقف کند. آن همچنین می تواند باعث تومورهایی شود که رشد را متوقف می کند یا (به ندرت) آن را کوچک می کند. این دارو به عنوان یک نسخه کوتاه به صورت تزریق 2 تا 4 بار در روز موجود است. همچنین به عنوان تزریق طولانی مدت نیاز دارد که تنها یک بار در ماه انجام شود. یک داروی مشابه، لانرئوتاید (با نام تجاری سوماتولین) نیز موجود است. این نیز به صورت تزریق یک بار در ماه داده می شود. این داروها به احتما زیاد به درمان سرطان هایی که در اسکن گیرنده سوماتوستاتین (اسکن اکترو) نشان داده می شوند کمک می کنند.

 درمان های جایگزین و مکمل برای سرطان با منشا اولیه ناشناخته

زمانی که شما سرطان دارید به احتمال زیاد در مورد راه هایی که سرطان شما را درمان می کند یا علائم را از بین می برد می شنوید که پزشک خودتان هرگز به آن ها اشاره نکرده است. هر یک از دوستان و خانواده در گروه های اینترنتی و وبسایت ها ممکن است ایده هایی برای آنچه که به شما کمک می کند پیشنهاد دهند. این روش ها می تواند شامل ویتامین ها، گیاهان، و رژیم غذایی یا دیگر روش هایی مانند طب سوزنی یا ماساژ باشد.

درمان های جایگزین و مکمل دقیقا چیست؟

هر کسی از این عبارت به این روش استفاده نمی کند، و از آن ها برای اشاره به روش های بسیار مختلف استفاده می شود،بنابراین ممکن است بسیار گیج کننده باشد. ما از مکمل برای اشاره به درمان هایی که همراه با مراقبت های پزشکی شما انجام می شود استفاده می کنیم. درمان های جایگزین به جای درمان های پزشکی دکتر استفاده می شود.

روش های مکمل: بسیاری از روش های درمانی مکمل به عنوان درمان برای سرطان ارائه نشده اند. به طور عمده، آن ها برای کمک به اینکه شما احساس بهتری داشته باشید استفاده می شوند. برخی روش ها که همراه با درمان معمول استفاده می شوند مراقبه برای کاهش استرس، طب سوزنی برای کمک به از بین بردن درد، یا چای نعنا برای از بین بردن تهوع است. برخی روش های مکمل برای کمک شناخته شده هستند، درحالی که دیگر روش ها هنوز آزمایش نشده است. برخی ثابت شده اند که مفید نیستند، و تعدادی مضر شناخته شده اند.

درمان های جایگزین: درمان های جایگزین ممکن است به عنوان درمان سرطان پیشنهاد شوند. ثابت نشده است که این درمان ها ایمن هستند و در آزمایش های بالینی موثراند. برخی از این روش ها ممکن است خطر ، یا عوارض جانبی تهدید کننده داشته باشند. اما بزرگ ترین خطر در بسیاری از موارد این است که شما فرصت را برای کمک توسط درمان پزشکی استاندارد از دست می دهید. تاخیر یا وقفه در درمان پزشکی شما ممکن است به سرطان زمان بیشتری برای رشد بدهد و احتمال اینکه درمان کمک کند را از بین ببرد.

یافتن اطلاعات بیشتر

آسان است که ببینید چرا افراد مبتلا به سرطان در مورد روش های جایگزین فکر می کنند. شما می خواهید برای مبارزه با سرطان هر چه می توانید بکنید، و ایده درمان بدون اثرات جانبی یا اثرات جانبی کم عالی به نظر می رسد. گاهی اوقات درمان های پزشکی مانند شیمی درمانی می توانند سخت باشند، یا دیگر اثر نکنند. اما حقیقت این است که بسیاری از این روش های جایگزین هنوز آزمایش نشده است و ثابت نشده که سرطان را درمان می کند.

همانطور که شما گزینه هایی را در نظر می گیرید، در اینجا 3 مرحله مهم وجود دارد که شما می توانید انجام دهید:

  • به دنبال پرچم قرمز باشید که نشان دهنده تقلب است. آیا روش وعده درمان همه یا اغلب سرطان ها را می دهد؟ آیا به شما گفته شده که درمان های پزشکی منظم را انجام ندهید؟ آیا درمان یک راز است که لازم است شما تامین کنندگان خاصی را ملاقات کنید یا به کشور دیگری سفر کنید؟
  • با پزشک یا پرستار خود در مورد هر روشی که فکر می کنید استفاده کنید صحبت کنید.

انتخاب با شماست

 تصمیم هایی در مورد اینکه چگونه سرطان خود را درمان یا مدیریت کنید همیشه به شما بستگی دارد. اگر می خواهید از یک درمان غیر استاندارد استفاده کنید، هرچه می توانید در مورد آن یاد بگیرید و با پزشکتان در مورد آن صحبت کنید. با اطلاعات خوب و  حمایت تیم درمانی شما شما می توانید با خیال راحت از روش هایی استفاده کنید که می تواند به شما کند درحالی که از مضر بودن جلوگیری می کند.

درمان موارد خاص از سرطان با منشا اولیه ناشناخته

نوع درمان مورد استفاده برای سرطان با منشا اولیه خاص به عوام مختلفی بستگی دارد، ازجمله اندازه و محل سرطان، نتایج تست های آزمایشگاهی، و اینکه چقدر احتمال دارد نوع خاصی از سرطان باشد. سلامت کلی  توانایی برای تحمل درمان نیز مهم است. البته، منشا سرطان می تواند در طول آزمایشات تعیین شود، سرطان دیگر سرطان با منشا اولیه ناشناخته نخواهد بود و با توجه به محل آغاز آن درمان خواهد شد.

کارسینوم سلول سنگ فرشی در غدد لنفاوی گردن

اغلب این سرطان ها از جایی در دهان، گلو، یا حنجره آغاز می شود. آن ها معمولا با جراحی و/یا پرتو درمانی درمان می شوند.

درمان جراحی غدد لنفاوی و دیگر بافت های گردن را برمی دارد. این عمل کالبد شکافی گردن نامیده می شود. انواع مختلفی وجود دارد که با توجه به مقدار بافتی که از گردن برداشته می شود متفاوت است:

  • تشریح جزئی یا انتخابی گردن تنها چند غدد لنفاوی را بر می دارد.
  • تشریح گردن رادیکال اصلاح شده اغلب غدد لنفاوی یک سمت گردن بین آرواره و استخوان ترقوه، همچنین برخی بافت های عضلانی و عصبی را بر می دارد.
  • تشریح داریکال گردن تقریبا تمام غده های یک طرف و همچنین بیشتر عضلات اعصاب و رگ ها را بر می دارد.

رایج ترین اثر جانبی هر کالبدشکافی گردن بی حسی گوش، ضعف در بالابردن بازو به بالای سر، و ضعف در لب پایین است. این اثرات جانبی به دلیل آسیب در طول عمل به اعصابی است که این نواحی را تامین می کنند. بعد از یک تشریح گردن، ضعف در بازو و لب پایین معمولا بعد از چند ماه از بین می رود. اما اگر یک عصب  به عنوان قسمتی از جراحی برداشته شود، ضعف دائمی خواهد بود. بعد از هر تشریح گردن، درمانگرهای فیزیکی می توانند به بیمار تمریناتی را نشان دهند که حرکت گردن و شانه را بهبود دهد.

پرتو درمانی ممکن است به جای جراحی استفاده شود. یک مزیت بالقوه آن است که ناحیه تحت درمان شامل غده با سرطان متاستاز و چند ناحیه گردن به احتمال زیاد شامل تومور اولیه است.

بعضی از بیماران با هر دو جراحی و پرتو درمانی درمان می شوند. این روش زمانی در نظر گرفته می شود که تومورهای زیاد و بزرگی وجود دارند. تابش ممکن است قبل یا بعد از جراحی داده شود.

زمانی که تومورها بسیار بزرگ باشند یا در هر دو سمت گردن وجود داشته باشند، شیمی درمانی و پرتو درمانی اغلب با هم استفاده می شوند. سیس پلاتین  و 5-FU با یک تاکسان ]دوستاکسل (تاکسوتره) یا پاکلیتاکسل (تاکسول)[  داروهای مورد استفاده شیمی درمانی معمول هستند. ستوکسیماب (اربیتوکس) نیز ممکن است با پرتو درمانی (به جای شیمی درمانی) استفاده شود.

چشم انداز درمان این بیماران به اندازه، تعداد و محل غدد لنفاوی حاوی سرطان متاستاز بستگی دارد. برای اطلاعات بیشتر در مورد درمان های معمول این سرطان ها اسناد ما در مورد سرطان های حفره بینی و سینوس پارانازال، حفره دهان، و اوروفارنکس و حنجره  و هایپوفارینگیل را ببینید.

آدنوکارسینوم در غدد لنفاوی زیر بغل

از آنجا که اغلب سرطان هایی که در زنان به غدد زیر بغل گسترش می یابند سرطان پستان است، درمان توصیه شده شبیه به زنانی است که در آن ها سرطان پستان تشخیص داده شده و به زیر بغل گسترش یافته است.

جراحی برای برداشتن غدد زیر بغل (به نام تشریح غدد لنفاوی زیر بغل) انجام می شود، و سرطان در همان سمت با ماستکتومی (عمل جراحی برای برداشتن پستان) یا پرتو درمانی درمان می شود.

بسته به سن زن و اینکه آیا سلول های سرطانی شامل گیرنده استروژن و/یا گیرنده های پروژسترون، هستند درمان اضافی (کمکی) می تواند شامل هورمون درمانی (با تاموکسیفن یا یک مهارکننده آروماتاز)، شیمی درمانی یا هردو شود.

سرطان نیز می تواند برای پروتئینی به نام HER2 آزمایش شود. اگر مثبت بود، دارویی که هدف اش پروتئین HER2 است مانند ترازتوزوماب (هرسپتین) ممکن است استفاده شود. برای اطلاعات بیشتر در مورد پیش آگاهی درمان و سرطان پستان که به غدد لنفاوی گسترش یافته است، اسناد سرطان پستان ما را ببینید.

اگرچه سرطان در غدد لنفاوی در مردان ممکن است نشان دهنده گسترش سرطان از سینه باشد، گسترش از سرطان ریه محتمل تر است. تشریح غدد لنفاوی زیربغل و/یا پرتو درمانی به ناحیه زیر بغل در بعضی موارد ممکن است در نظر گرفته شود، اما بسیاری از پزشکان ابتدا شیمی درمانی را توصیه می کنند و صبر می نمایند تا ببینند غدد لنفاوی بزرگ شده چگونه پاسخ می دهند. ترکیب دارویی احتمالا همان است که که به آدنوکارسینوم و کارسینوم تمایز نیافته در سایر قسمت های بدن داده شده است.

سرطان در غدد لنفاوی کشاله ران

جست و جوی دقیق برای منشا این سرطان ها بسیار مهم است، به این دلیل که بسیاری از آن ها اگر منشا شان پیدا شود به خوبی می توانند درمان شوند.

اگر به نظر برسد که سرطان تنها به یکی از غدد لنفاوی محدود می شود، برداشتن آن ممکن است تنها راه درمان باشد. در سایر موارد، جراحی های گسترده تر (تشریح غدد لنفاوی) ممکن است مورد نیاز باشد. اگر بیش از یک غده لنفاوی حاوی سرطان باشد، پرتو درمانی و/یا شیمی درمانی نیز می تواند توصیه شود.

زنان مبتلا به سرطان سراسر حفره لگن

جز آزمایش هایی که سرطان اولیه خارج از تخمدان را پیدا می کنند (که در این صورت تشخیص سرطان با منشا اولیه ناشناخته دیگر اعمال نمی شود)، این سرطان ها به احتمال زیاد از سرطان تخمدان، سرطان لوله های فالوپ یا کارسینوم صفاقی اولیه (PPC) گسترش یافته اند. سرطان لوله های فالوپ و PPC بیماری هایی شبیه سرطان تخمدان هستند و همه آن ها به همان شیوه درمان می شوند.

درمان جراحی معمولی برای برداشتن رحم، هردو تخمدان هر دو لوله فالوپ و هر اندازه از سرطان که ممکن باشد است. بعد از جراحی، 6 تا 8 ماه شیمی درمانی توصیه می شود، معمولا با تاکسان (پاکلیتاکسل یا دوستاکسل) و داروی پلاتینوم (سیس پلاتین یا کاربوپلاتین). برای اطلاعات بیشتر اسناد سرطان تخمدان ما را ببینید.

سرطان در پشت صفاق (پشت شکم) یا مدیاستن (میان قفسه سینه)

اگر تست های آزمایشگاهی نمونه تومور لنفوما را رد کردند، محتمل ترین تشخیص بعدی (بویژه در مردان جوان) تومور ژرم سل است. حتی سرطان هایی در این نواحی که نتایج آزمایشگاهی معمول تومور ژرم سل را ندارند اغلب به ترکیبات شیمیایی برای درمان تومورهای ژرم سل بیضه پاسخ می دهند.

داروهای شیمی درمانی استفاده شده شامل سیس پلاتین و اتپوزید، گاهی اوقات با بلئومایسین یا ایفوسفامید است. اطلاعات بیشتر در مورد درمان تومور ژرم سل می تواند در اسناد سرطان بضیه و تخمدان ما یافت شود.

اگر یک کارسینوم در مدیاستن در بیماری مسن تر باشد، ممکن شبیه سرطان ریه سلول غیر کوچک درمان شود.

ملانوما فقط در غدد لنفاوی

زمانی که یک سرطان با منشا اولیه ناشناخته (CUP) به عنوان یک ملانوما تشخیص داده می شود، دیگر یک CUP نیست. این وضعیت ذکر شده است اما با توجه به برخی آزمایشات برای شناسایی ملانوما ممکن است چند روز طول بکشد. تا زمانی که کامل شوند، این بیمارها به عنوان یک CUP در نظر گرفته می شوند.

درمان پیشنهادی اولیه ملانوم با منشا اولیه ناشناخته تنها با گسترش در غدد لنفاوی جراحی برای برداشتن غدد لنفاوی در ناحیه آسیب دیده است. اگر گسترش به سایر غدد در زمان دیگری ظاهر شود و بتوان همه سرطان را برداشت، این غدد تیز برداشته می شوند. برای اطلاعات بیشتر اسناد سرطان پوست ملانوما ما را ببینید.

سرطان در سایر محل ها مانند استخوان یا کبد

این گروه نشان دهنده اکثر افراد مبتلا به CUP است. معمولا این سرطان در استخوان ها، ریه یا کبد است. هنگامی که تست های آزمایشگاهی نمونه بیوپسی از سرطان های پستان، پروستات، تیروئید و لنفوما (که همه اغلب پاسخ خوبی به درمان های خاص می دهند) گرفته شود، بسیاری از بیماران باقی مانده با شیمی درمانی سعی می کنند تومور را کوچک یا علائم را از بین ببرند.

بیشتر پزشکان از یک رژیم شیمی درمانی استاندارد استفاده می کنند. که شامل هم سیس پلاتین یا کاربوپلاتین، ترکیب شده با داروی تاکسان مانند پاکلیتاکسل یا دوستاکسل است. داروهای دیگر مانند جمیستابین نیز ممکن است استفاده شود. مهم است که شیمی درمانی متوقف شود اگر سرطان را کوچک نمی کند یا علائم را حذف نمی نماید، زیرا اثرات جانبی این داروها ممکن است شدید باشد و در کیفیت زندگی اختلال ایجاد کند.

گاهی اوقات شیمی درمانی می تواند بسیار مفید باشد. حدود 15% بیماران با شیمی درمانی تهاجمی پاسخ کاملی دریافت خواهند کرد (بطوریکه بعد از درمان هیچ اثری از سرطان نخواهد بود)، و در برخی از این موارد سرطان تا سال ها از بین می رود.

بیمارانی که سلامتی کامل ندارند و قادر نیستند اثرات جانبی شیمی درمانی تهاجمی را تحمل کنند گاهی اوقات با دوز پایین تر یا داروهایی که اثرات جانبی کمتری دارند درمان می شوند. اما مزایای این روش به وضوح ثابت نشده است. یک گزینه دیگر تمرکز بر حذف نشانه ها به محض اینکه رخ می دهند است.  بسیاری از بیماران با سرطان پخش شده به استخوان از درمان با بیس فسفونات ها بهره مند می شوند (در بخش داروهای دیگر برای سرطان با منشا اولیه ناشناخته بحث شده است). این داروها می توانند به تقویت استخوان هایی که با سرطان ضعیف شده اند،جلوگیری از شکستن و کاهش درد کمک کنند.

بعضی از سرطان های سلول کوچک تمایز نیافته با منشا ناشناخته می توانند با استفاده از ترکیبات شیمی درمانی که برای درمان سرطان ریه سلول کوچک توسعه یافته اند درمان شوند. مزایای آن معمولا برای چند ماه طول می کشد، اما این سرطان ها اغلب باز می گردند.

برخی از سرطان های اعصاب و غدد به درمان با اکتروتاید (ساندوستاین) یا لانروتاید (سوماتولاین) پاسخ می دهند. این داروها ممکن است بتوانند رشد را برای مدتی متوقف یا کم کنند. تومورها اغلب به آنهایی پاسخ می دهند که در اسکن گیرنده سوماتوستاتین (تصویربرداری) دیده می شوند. برخی دیگر از داروهای شناخته شده به عنوان درمان هدفمند که در درمان سرطان های اعصاب و غدد لوزالمعده مفید هستند نیز ممکن است اسفاده شوند. اطلاعات بیشتر در این مورد را می توانید در بخش شیمی درمانی برای سرطان لوزالمعده در اسناد سرطان لوزالمعده بیابید.

اطلاعات بیشتر در مورد درمان برای سرطان هایی که گسترش یافته اند می تواند در اسناد سرطان های پیشرفته ما یافت شود.

درمان تسکینی سرطان با منشا اولیه ناشناخته

بعضی از سرطان ها با منشا اولیه ناشناخته می تواند به صورت موثر درمان شود اما اغلب سرطان های پیشرفته ای هستند که درمان آن ها به احتمال زیاد مزایای طولانی مدتی فراهم می کند. مهم است که افراد مبتلا به سرطان پیشرفته با منشا اولیه ناشناخته (CUP) آگاه باشند که اگر سرطان آن ها به طور کلی درمان نشود، درمان هایی وجود دارد که به جلوگیری یا کاهش درد و دیگر علائم کمک می کند. اطلاعات بیشتر در این مورد را می توانید در اسناد سرطان پیشرفته ما بیابید.

درد یک نگرانی قابل توجه برای بیماران مبتلا به سرطان با منشا اولیه ناشناخته است. ثابت شده است راه هایی برای کاهش درد ناشی از سرطان با منشا اولیه ناشناخته با استفاده از ترکیب دارو ها و در برخی موارد روش های جراحی وجود دارد. بیماران نباید برای گرفتن مزایای این درمان ها مردد باشند، این بدان معنی است اگر درد دارند باید به پزشکان خود بگویند. در غیر این صورت پزشک نمی تواند کمکی بکند. برای بیشتر بیماران، درمان با مورفین یا داروهای مربوط به آن (افیون نامیده می شوند زیرا مربوط به تریاک هستند) می تواند درد را به طور قابل توجهی کاهش دهد درحالی که هنوز به /ان ها اجازه می دهد به خوبی عمل کنند. برای اینکه درمان موثر باشد، داروهای مسکن درد به طور منظم از روی یک برنامه داده می شوند، نه فقط زمانی که درد شدید شد. چندین شکل مورفین با اثر طولانی و دیگر داروهای افیونی با اثر طولانی توسعه داده شده اند که تنها یک یا دوبار در روز داده می شوند.

برای اطلاعات بیشتر در مورد درد، اینکه در مورد آن چه می توان انجام داد، و چگونه می توان آن را پیگیری کرد، بخش درد مربوط به سرطان ما را در وبسایت یا اسناد راهنما برای کنترل درد سرطان را ببینید.  

شما باید چه چیزی را از پزشک خود در مورد سرطان بپرسید؟

داشتن ارتباطات صادقانه، باز، و بی پرده با پزشک خود در مورد شرایط تان مهم است. از پرسیدن سوالات نترسید، مهم نیست که شما چقدر فک می کنید این مسئله کوچک است. به عنوان مثال، این سوالات را در نظر بگیرید:

  • آیا من باید آزمایشات گسترده تری برای پیدا کردن نوع سرطان با منشا اولیه ناشناخته ای (CUP) که دارم ناشناخته داشته باشم؟
  • من چه نوع CUP دارم؟ چقدر گسترده است؟
  • آیا شما همه آزمایش های مناسب را روی نمونه بیوپسی من انجام داده اید؟
  • انتخاب های درمان من کدام است؟
  • آیا هیچ آزمایش بالینی وجود دارد که فکر کنید من باید آن را انجام دهم؟
  • کدام درمان را پیشنهاد می کنید و چرا؟
  • درمان چقدر طول می کشد؟ شامل چه خواهد شد؟ کجا باید آن انجام شود؟
  •  اثرات جانبی درمانی که شما توصیه می کنید چیست؟
  • برای کاهش اثرات جانبی احتمالی درمانی که دارم چه کاری می توانم بکنم؟
  • اگر درمان اولیه من به نظر موفق باشد چه احتمالاتی برای بازگشت CUP من وجود دارد؟ اگر این اتفاق افتاد من چه باید بکنم؟

 مطمئن شوید هر سوالی که ممکن است برای شما اتفاق بیافتد و در این فهرست نیست را یادداشت کرده اید. به عنوان مثال، شاید بخواهید اطلاعات خاصی در مورد زمان بهبود درمان داشته باشید. یا ممکن است بخواهید در مورد گزینه دوم بپرسید.

سلامت روانی شما چطور است؟

در طول درمان سرطان، ممکن است خود را غرق در احساسات بیابید. این اتفاق برای بسیاری از افراد می افتد. ممکن است دریابید که در حال فکر کردن به پتانسیل مرگ خود هستید، یا اثر سرطان بر خانواده شما، دوستان و کارتان.

این زمان ایده آلی برای جست و جوی حمایت عاطفی و اجتماعی است. شما به افرادی احتیاج دارید که هود را نزد آن ها راحت و قوی احساس کنید. حمایت می تواند در قالب های بسیاری باشد: خانواده، دوستان، گروه های حمایتی سرطان، گروه های کلیسا یا معنوی، انجمن های حمایت آنلاین، یا مشاوران فردی.

تقریبا هر کسی که سرطان دارد می تواند از نوعی حمایت بهره مند شود. اینکه چه چیز برای شما بهتر است به وضعیت و شخصیت شما بستگی دارد. برخی افراد در گروه های حمایت همسالان یا گروه های آموزشی احساس امنیت می کنند. دیگران صحبت در یک نشست رسمی را مانند کلیسا را ترجیح می دهند. دیگران ممکن است صحبت با یک دوست قابل اعتماد یا مشاور را بیشتر ترجیح دهند. منبع راحتی یا قدرت شما هرچه باشد، مطمئن شوید که جایی برای رفتن با نگرانی هایتان دارید.

در دوره سرطان ممکن است خیلی احساس تنهایی بکنید. نه ضروری و نه واقع بینانه است که همه راه را به تنهایی بروید. و دوستان و خانواده شما ممکن است احساس بازندگی داشته باشند اگر شما به آن ها اجازه ندهید که همراهی تان کنند. به آن ها اجازه دهید وارد شوند- و به هرکس دیگری هم که فکر می کنید می تواند کمک کند اجازه دهید وارد شود.

شما نمی توانید حقیقت اینکه سرطان دارید را تغییر دهید. چیزی که می توانید تغییر دهید ادامه زندگی تان است- انتخاب های سالم داشته باشید و تا حد امکان از نظر جسمی و روحی احساس خوب داشته باشید. 


ترجمه شده از وبسایت: www.cancer.org 

اگر درمان برای سرطان با منشا اولیه ناشناخته کار متوقف شود

اگر سرطان به رشد ادامه بدهد و بعد از یک نوع درمان دوباره برگردد، این امکان وجود دارد که یک طرح درمانی دیگر سرطان را درمان کند، یا حداقل به اندازه کافی کوچک کند تا به شما کمک شود طولانی تر زندگی کنید و احساس بهتری داشته باشید. اما زمانی که یک فرد درمان های مختلفی را امتحان می کند و سرطان اصلا بهتر نمی شود، تمایل سرطان تبدیل به مقاومت در برابر همه درمان ها می شود. اگر این اتفاق بیافتد، مهم است که وزن فواید احتمالی محدود درمان جدید را نسبت به جنبه های منفی آن بسنجیم. هر فرد روش خود را برای بررسی این قضیه دارد.

این به احتمال زیاد سخت ترین قسمت نبرد شما با سرطان است- زمانی که شما بسیاری از درمان های پزشکی را امتحان می کنید و هیچ کدام کار نمی کند. پزشک شما گزینه های جدیدی پیشنهاد بدهد، اما در همان زمان شما باید در نظر بگیرید که درمان احتمال دارد سلامتی شما را بهبود ندهد یا نتیجه و زنده ماندن شما را تغییر بدهد.

اگر شما می خواهید تا زمانی که می توانید درمان را ادامه دهید، لازم است درمورد اینکه درمان چه سودی دارد و چگونه آن را با خطرات احتمالی و اثرات جانبی مقایسه خواهید کرد، فکر کنید. در بسیاری از موارد، پزشک شما می تواند تخمین بزند سرطان چگونه به درمانی که شما در نظر گرفته اید پاسخ خواهد داد. برای مثال، پزشک می تواند بگوید شیمی درمانی یا رادیواکتیو بیشتر  1% شانس کار دارد. برخی از مردم هنوز وسوسه انجام آن کار را دارند. اما مهم است که در مورد آن فکر کنید و دلایل خود را برای انتخاب آن طرح درک کنید.

مهم نیست شما تصمیم به انجام چه کاری می گیرید، لازم است تا جایی که می توانید احساس خوبی داشته باشید. مطمئن شوید که شما همه نشانه های احتمالی درمانی را که انتخاب کرده اید می دانید، مانند تهوع یا درد. این نوع از درمان مراقبت تسکینی نامیده می شود.

تازه های پژوهش و درمان برای سرطان با نشا اولیه ناشناخته چیست؟

تحقیق در مورد علل، تشخیص و درمان سرطان در بسیاری از مراکز پژوهشی سرطان انجام می شود. دانشمندان در حال پیشرفت در درک این موضوع هستند که چگونه تغییرات در DNA یک فرد می تواند باعث شود سلول های عادی به سرطان تبدیل شوند. درک بیشتر از تغییرات ژن هایی که می تواند در سرطان اتفاق بیافتند بینشی را ایجاد می کند که چرا سلول ها غیرطبیعی می شوند. بعضی از این پیشرفت ها ممکن است منجر به تشخیص و درمان بهتر سرطان با منشا اولیه ناشناخته (CUP) بشود.

تشخیص

مهم است که پزشکان قادر به شناسایی منشا سرطان های ناشناخته باشند به طوری که موثرترین درمان ها بتواند استفاده شود. ایمونوهیستوشیمی و دیگر تست های آزمایشگاهی می توانند در این زمینه مفید باشند، اما آن ها هنوز قادر نیستند برای همه سرطان ها بگویند که منشا اولیه کجاست. تست های آزمایشگاهی جدید تر که امروزه در دسترس است به طبقه بندی CUP به صورت دقیق تر کمک خواهد کرد و پیش بینی بیماری و پاسخ به درمان را پیشگویی می کند.

با امیدواری در برخی نقاط در آینده، تعداد سرطان ها با منشا اولیه ناشناخته به طرز چشمگیری کاهش پیدا خواهد کرد، به طوریکه پزشکان قادر خواهند بود نمونه های تومور را آزمایش کنند و نوع سرطان را تعیین نمایند.

درمان

از آنجا که CUP نشان دهنده تعداد از انواع مختلف سرطان است، بعید است یک درمان به تنهایی به درد همه افراد مبتلا به CUP بخورد. با این حال، پیشرفت در درمان برخی از انواع سرطان به احتمال زیاد برای افراد مبتلا به CUP هم مفید است، به خصوص اگر سرطان ها بتوانند با دقت بیشتری طبقه بندی شوند.

برخی داروهای جدیدتر به نام درمان هدفمند مورد مطالعه قرار گرفتند. این داروها اثرات انتخابی بیشتری نسبت به شیمی درمانی دارند. برخی از این ها، مانند بواسیزوماب (با نام تجاری آواستین) و ارلوتینیب (با نام تجاری تارسوا) برای درمان دیگر انواع سرطان در دسترس است و فعالیت هایی را در CUP نشان داده است.

مطالعات اخیر نشان دادند که شروع سرطان در هر عضو مشابه هم نیست. آن ها می توانند تغییرات مختلفی در مهم ترین مولکول های خود داشته باشند و به درمان ها پاسخ متفاوتی نشان دهند.

همانطور که درمان هدفمند برای بیشتر تغییرات مولکولی ویژه در سلول های سرطانی یافت می شود، دانستن منشا یک سرطان ممکن است اهمیت کمتری پیدا کند. در عوض، اطلاعات دقیق در مورد تغییرات در DNA و RNA سلول های سرطانی ممکن است در انتخاب درمانی که به احتمال زیاد به بیمار کمک کند اهمیت بیشتری پیدا کند.

سلول های سرطانی CUP گاهی اوقات در آزمایشگاه ها مورد آزمایش قرار می گیرند تا ببینند چه داروهایی به احتمال زیاد کار می کند. متاسفانه، این آزمایش ها همیشه در پیشبینی داروی درست موفق نیستند. بسیاری از پزشکان آن ها را زیاد مفید نمی دانند.

بسیاری از بیماران مبتلا به سرطان با منشا اولیه ناشناخته با پیشبینی های جدی روبرو می شوند، بنابراین نیاز به پیشرفت در درمان آشکار است. آزمایش های بالینی درمان های جدید ضروری هستند، اگر پیشرفتی رخ بدهد. بعضی از این آزمایش ها برای داروهای شیمیایی جدید، ترکیبات دارویی جدید و راه های جدید استفاده این داروها آزمایش می شوند. دیگر آزمایش های بالینی در حال مطالعه روش های جدید برای درمان هستند مانند درمان بیولوژیکی، سلول های بنیادی، و ژن درمانی. از آنجا که CUP یک دسته بسیار متنوع از انواع مختلف سرطان است، پیشرفت در برابر CUP به احتمال زیاد بستگی به ادامه پیشرفت نسبت به درک از اساس مولکولی همه سرطان ها دارد.


ترجمه شده از وبسایت: www.cancer.org 



بیماری های این مجموعه



مقالات مرتبط با سرطان با منشا اولیه ناشناخته



�?یسبوک آی تی طب توییتر آی تی طب گوگل پلاس آی تی طب اینستاگرام آی تی طب آر اس اس آی تی طب

به آی تی طب خوش آمدید. این وب سایت خدمات پزشکی ارائه نمی کند.

طراحی اپلیکیشن و طراحی وب سایت : پردو وب


کلیه حقوق متعلق به مرجع پزشکی ایران، آی تی طب می باشد.