نقص توجه - بیش فعالی در کودکان


اختلال بیش فعالی با کمبود توجه یکی از شایع ترین بیماری های دوران کودکی می باشد. علائم شامل بی توجهی، تکانش گرایی، و بیش فعالی است. کودکان دارای ADHD ممکن است در نشستن، پیروی از مسیر و تکمیل کارها در منزل یا مدرسه مشکل داشته باشند.

جزئیات بیماری نقص توجه - بیش فعالی در کودکان


کودکان دارای ADHD علائم عدم توجه، بیش فعالی و یا تکانشگری به روش های مختلف را نشان می ­دهند. این کودکان:

  • حرکات متضاد دارند
  • پیچ و تاب میخورند و بی قرارند
  • گوش فرا نمیدهند
  • نمیتوانند بدون صدا بازی کنند
  • اغلب بسیار صحبت میکنند
  • برای دیگران مزاحمت و دردسر ایجاد میکنند
  • به راحتی حواسشان پرت میشود
  • کارها را ناتمام میگذارند

چگونه نقص توجه - بیش فعالی تشخیص داده میشود؟

هرچند ممکن است کودک شما بعضی از علائم نقص توجه - بیش فعالی را داشته باشد، امام ممکن است چیز دیگری باشد. به همین دلیل است که شما برای  بررسی آن به پزشک نیاز دارید.

هیچ تست اختصاصی یا  قطعی برای نقص توجه - بیش فعالی وجود ندارد. اما، تشخیص آن فرآیندی چند مرحله ای است و شامل جمع آوری بسیاری از اطلاعات از منابع مختلف میباشد. شما، کودکتان، مدرسه ی کودکتان و دیگر مراقبان باید در ارزیابی رفتار فرزند شما درگیر باشند. پزشک همچنین خواهد پرسید که فرزند شما چه علائمی دارد، چه مدتی این علائم شروع شده و این علائم چگونه فرزند شما و بقیه ی اعضای خانواده را تحت تاثیر قرار میدهد.  پزشکان  نقص توجه - بیش فعالی در کودکان را زمانی تشخیص میدهند که کودک 6 علامت اختصاصی یا بیشتری از بی توجهی یا بیش فعالی را به صورت منظم برای بیشتر از 6 ماه در حداقل دو موقعیت نشان بدهد. پزشک نحوه ی رفتار کودک در مقایسه با کودکان هم سن را درنظر خواهد گرفت.

پزشک کودک شما را معاینه خواهد کرد، تاریخچه ی بیماری قبلی را خواهد پرسید، و ممکن است یک اسکن غیرتهاجمی مغز برایش بخواهد.

پزشک اولیه ی کودکتان میتواند با استفاده از دستورالعمل های آکادمی اطفال آمریکا، که میگوید این بیماری ممکن است در کودکان سنین 4 تا 18 مشاهده شود تعیین کند آیا کودک شما نقص توجه - بیش فعالی دارد یا نه. اگرچه علائم ممکن است در سن 12 سالگی شروع شود.

تشخیص نقص توجه - بیش فعالی در کودکان زیر 5 سال دشوار است. چون بسیاری بچه ها قبل از سن مدرسه در شرایط مختلف بعضی از علائم نقص توجه - بیش فعالی را نشان دهند. هم چنین، کودکان طی سنین قبل از مدرسه بسیار تغییر میکنند.

در بعضی موارد، رفتارهایی که ممکن است شبیه نقص توجه - بیش فعالی باشند به علل زیر است:

  • تغییر ناگهانی زندگی (مثل طلاق، مرگ در خانواده یا مهاجرت)
  • تشنج های غیر قابل تشخیص
  • بیماری هایی که روی مغز اثر دارند
  • اضطراب
  • افسردگی
  • بیماری های دوقطبی

سه نوع نقص توجه - بیش فعالی در کودکان

پزشکان ممکن است علائم  ADHD را به انواع زیر طبقه بندی کنند:

  • نوع ترکیبی ( بی توجه / بیش فعال / تکانش گرا). کودکان در این نوع هر 3 علامت را نشان میدهند. شایع ترین نوع ADHD میباشد.
  • نوع بیش فعال / تکانش گرا. کودکان هم رفتارهای بیش فعالی و هم تکانش گرا نشان میدهند، اما اکثرا، میتوانند توجه کنند.
  • نوع بی توجهسابقا بیماری فقدان توجه (ADD) نامیده میشد. این کودکان بیش از حد فعال نیستند. کلاس درس یا فعالیت های دیگر را بهم نمیریزند، بنابراین علائم آنها ممکن است مشخص نباشد.

شمای کلی درمان نقص توجه - بیش فعالی

برنامه های درمانی ممکن است شامل برنامه های آموزشی خاص، مداخلات روانپزشکی و درمان دارویی باشد. تا جایی که میشود گزینه های درمان را یاد بگیرید و با مسئول درمان کودکتان در این باره صحبت کنید تا بتوانید بهترین درمان را برای کودکتان ایجاد کنید.

مطالعات نشان داده درمان طولانی مدت با ترکیبی از دارو و رفتار درمانی  در مدیریت بیش فعالی، تکانش گرایی، بی توجهی و علائم اضطراب و افسردگی بهتر از درمان دارویی تنها یا عدم درمان میباشد. کودکانی که هم با داروهای نقص توجه - بیش فعالی و هم رفتار درمانی درمان میشوند، مهارت های اجتماعی بهتری دارند.

داروهای نقص توجه - بیش فعالی در کودکی

یک دسته ی دارویی به نام محرک های روانی (یا بعضی وقتها فقط محرک ها) درمان بسیار موثری برای نقص توجه - بیش فعالی کودکی میباشد. این داروها مثل آدرال، ویوانس، کانسرتا، فوکالین، دایترانا، ریتالین و کویلیوانت ایکس آر، به کودکان کمک میکند تا روی افکارشان تمرکز کنند و حواسشان پرت نشود.

درمان دیگر نقص توجه - بیش فعالی در کودکان داروهای غیر محرک است. این داروها شامل اینتونیو، کاپوی و استراترا میبشد.

داروهای نقص توجه - بیش فعالی در انواع  کوتاه اثر (متوسط رهش)، متوسط الاثر و طولانی اثر در دسترس میباشند. ممکن است مدتی طول بکشد تا پزشک بهترین دارو، دوز، و برنامه دارویی برای ADHD را پیدا کند. داروهای ADHD بعضی وقتها عوارض جانبی دارند، اما  در اوایل درمان اتفاق میفتد. معمولا، عوارض جانبی خفیف هستند و زیاد طول نمیکشند.

رفتار درمانی برای کودکان دارای نقص توجه - بیش فعالی

رفتار درمانی برای کودکان دارای نقص توجه - بیش فعالی شامل ایجاد ساختار بیشتر، تشویق روتین و درخواست واضح انتظارات از کودک میباشد.

انواع دیگر درمان نقص توجه - بیش فعالی که ممکن است برای کودکتان سودمند باشد شامل موارد زیر است:

  • آموزش مهارت های اجتماعی. این میتواند به کودک شما کمک کند تا رفتارهایی که باعث پیشرفت و ادامه ی روابط اجتماعی میشود، بیاموزد.
  • گروه های پشتیبانی و آموزش مهارت های فرزند پروری. این شامل حمایت والدین و کمک به آنها در یادگیری بیشتر در مورد نقص توجه - بیش فعالی و نحوه ی تربیت کودک دارای نقص توجه - بیش فعالی میباشد.

کدام درمان برای فرزند من بهترین است؟

هیچ درمان واحدی برای هیچ کودک دارای نقص توجه - بیش فعالی مناسب نیست. نیاز و تاریخچه ی شخصی هر کودک باید به دقت درنظر گرفته شود.

مثلا، یک کودک ممکن است به یک دارو عوارض جانبی نامطلوبی داشته باشد و نتوان آن درمان خاص را برایش انجام داد. اگر کودکی با ADHD اضطراب و افسردگی نیز داشته باشد، ترکیب دارو و رفتار درمانی بهترین است.

مهم است که با پزشک خود برای یافتن بهترین درمان کودکتان همکاری کنید.

مربی برای کودکان با نقص توجه - بیش فعالی

مربی گری حوزه ی جدیدی در درمان کودکان دارای ADHD میباشد. مربیان ADHD به منظور کمک به کودکان در رسیدن به نتایج بهتر در مراحل مختلف زندگیشان از طریق تعیین اهداف و کمک به کودک برای پیدا کردن راه هایی برای رسیدن به آنها میباشد. اما، کودک باید به اندازه کافی بالغ و فعال باشد تا با مربی همکاری کند. 


ترجمه شده از وبسایت: www.webmd.com

چگونه نقص توجه - بیش فعالی را در هر سنی تشخیص دهیم؟

آیا فکر میکنید کودکتان نقص توجه - بیش فعالی دارد؟ فکر میکنید ممکن است؟ علائم متفاوت است و هیچ دو نفری شبیه هم نیستند. فقط یک کارشناس میتواند با اطمینان بگوید. اما اینجا نشانه هایی در هر سن ذکر شده است.

سه نوع  نقص توجه - بیش فعالی وجود دارد:

  • بیش فعالی- تکانش گرا
  • بی توجه
  • ترکیبی از هر دو

هر کدام علائم متفاوتی دارد، و میتواند با سن تغییر کند.

نقص توجه - بیش فعالی در کودک نوپا و پیش دبستانی

بچه های کوچک فعال هستند و تعدادی سرکش. پس چگونه میتوانید بگویید کسی نقص توجه - بیش فعالی دارد؟ معمولا، رفتار سرکشی آنها بیش از حد است.

 استیو کاف ، پزشک عمومی، دانشگاه جکسون فلوریدا میگوید این بچه ها "میدوند، میپرند، از هر چیزی بالا میروند، نمیتوانند یک جا بشینند، تمام مدت حرف میزنند". " آنها اغلب تحت عنوان آماده " برای رفتن یا موتور سوار" نامیده میشوند.

راسل بارکلی دکترای دانشگاه علوم پزشکی کارولین جنوبی، رفتارهای بی قراری را توصیف میکند: " آنها نمیتوانند به سادگی روی چیزی  برای مدت طولانی تمرکز کنند" حتی یک قصه ی موقع خواب.

اما بعضی کودکان دارای نقص توجه - بیش فعالی  میتوانند روی چیزهای که به آن علاقه دارند مثل بعضی اسباب بازی ها یا بازی های ویدیئویی تمرکز کنند.

در حالی که شما ممکن است نشانه های هشدار دهنده را زود ببینید ، اما تشخیص معمولا کمی دیرتر مسجل میشود. یک پزشک ممکن است بتواند با روش های فرزند پروری به شما کمک کند.

نقص توجه - بیش فعالی  در کودکان مدرسه ابتدایی

همه ی کودکان دارای نقص توجه - بیش فعالی بیش فعال نیستند، اما اگر کودکی بیش فعال باشد در طول سنین مدرسه خود را نشان میدهد. شما ممکن است علائم دیگری را نیز ببینید. او ممکن است نتواند تمرکز کند، و در گرفتن تصمیمات خوب یا برنامه ریزی  مشکل داشته باشد. بارکلی میگوید: "چیزی که شما میبینید یک علامت کوچک از بیماریِ پیجیده تر است"

او هم چنین ممکن است نسبت به کودکان هم سن خودش مشکل بیشتری با موارد زیر داشته باشد:

  • به اشتراک گذاری
  • نوبت گرفتن
  • اجازه دادن به دیگران برای  صحبت
  • تکمیل مشق شب یا کارهای دیگر
  • پیگیری چیزهایی مانند تکالیف و کتاب

بارکلی هم چنین میگوید یک کودک دارا ی نقص توجه - بیش فعالی میتواند احساسی باشد. اگر چیزی او را ناامید کند، "شما خواهید دید که به ستوه می آید". اگر به او بگویید او را به یک تئاتر میبرید ، بدون وقفه در مورد آن از شما خواهد پرسید. اگر بگویید نه، عصبی میشود.

کودک شما ممکن است حادثه خیز باشد چون ممکن است او بدون فکر کردن عکس العمل نشان دهد.

کاف میگویید: هیچ تستی برای نقص توجه - بیش فعالی وجود ندارد. بسیاری بچه ها چند علامت را دارند، اما برای تشخیص نقص توجه - بیش فعالی، علائم زیادی باید برای حداقل 6 ماه وجود داشته باشد، و آنها باید در زندگی اجتماعی کودک و کارهای مدرسه مشکل ایجاد کرده باشند.

زمانی که فهمیدید کودکتان نقص توجه - بیش فعالی دارد، شما و پزشکتان میتوانید درمورد درمان صحبت کنید. بهتر است درمان اغلب شامل هر دو درمان دارویی و رفتار درمانی باشد. شما ممکن است نیاز به استفاده از روش های مختلف قبل از  پیداکردن درمان درست داشته باشید.

نقص توجه - بیش فعالی در نوجوانان

در سنین نوجوانی، بیش فعالی افزایش میابد. اما کودکتان ممکن است احساس بی قراری و ناراحتی در هنگام نشستن طولانی مدت داشته باشد.

در این مرحله، بارکلی میگوید: مشکلات دیگر- با زمان، انگیزه، سازماندهی-  در حال رفتن برای تبدیل شدن به گرانترین علائم برای آنها میباشد.

یک نوجوان دارای نقص توجه - بیش فعالی، ممکن است به سختی زمانی را روی تکالیف مدرسه تمرکز کند اما ممکن است بازی ویدیئویی را خوب انجام دهد چون جایزه ی جذابتری دارد.

همه نوجوانان میتوانند عاطفی باشند، اما کسی که نقص توجه - بیش فعالی دارد ممکن است در بررسی احساسات خود مشکل بیشتری داشته باشند.

به علت تمایل به تکانش گری، نوجوان دارای نقص توجه - بیش فعالی، ممکن است کارهای خطرناک مثل استفاده از الکل و دارو، دروغ گفتن، دزدی و رابطه جنسی کنترل نشده انجام دهد. رانندگی ایمن نیز ممکن است یک مشکل باشد. بارکلی میگوید: این یکی از بدترین بیماری هایی است شما میتوانید حین موتور سواری داشته باشید.

نقص توجه - بیش فعالی  در بزرگسالان

بیش فعالی در نقص توجه - بیش فعالی با افزایش سن کاهش میابد. اما علائم دیگری سبب ایجاد مشکل در نقاط مختلف زندگی میشوند.

یک بالغ دارای نقص توجه - بیش فعالی ممکن است:

  • کثیف و به هم ریخته می شود
  • در توجه کردن مشکل دارند
  • در اتمام کارها کوشش میکند
  • کلید، کیف پول، عینک آفتابی، و یا تلفن همراه را گم میکند
  • از کلید های میانبر، در پشت چرخ و در محل کار استفاده میکند
  • رابطه جنسی پرخطر دارد
  • سوء مصرف دارو و الکل دارد
  • در تکانش شغل خود را ترک میکند
  • بیش ترین استفاده  از کارت های اعتباری را دارد
  • مواد غذایی ناسالم میخورد

وی همچنین ممکن است در روابطش مشکل داشته باشد. بارکلی میگوید : میزان طلاق آنها بسیار بالاست.

اگر در بزرگسال بیماری شما تشخیص داده شد، ممکن است بفهمید یک سری مشکلات را از زمان کودکی داشتید. درمان میتواند در کنترل علائم شما کمک کننده باشد. اگر گمان کردید اثری ندارد، با پزشکتان درباره ی تنظیم آن صحبت کنید.


ترجمه شده از وبسایت: www.webmd.com

نقص توجه - بیش فعالی  یک بیماری پیچیده است و گاهی تشخیص آن دشوار است.

هیچ ازمایشی به تنهایی برای تشخیص نقص توجه - بیش فعالی وجود ندارد. پزشکان نقص توجه - بیش فعالی کودکان و نوجوانان را پس از بررسی علائم با کمک کودک، والدین و معلمان و مشاهده رفتار کودک تشخیص می دهند. دکتر همچنین تمامی اطلاعات مربوط به هر گونه مشکل مشابه که در این خانواده را جمع آموری می کند و همه علل احتمالی را در نظر می گیرد.

به منظور تشخیص تفاوتهای نقص توجه - بیش فعالی و یادگیری، یک ظرف آزمایش ممکن است برای ارزیابی وضعیت عصبی و روانی کودک گرفته شود. ازمایش باید توسط یک پزشک متخصص اطفال یا کمکیار سلامت روان با تجربه در تشخیص و درمان نقص توجه - بیش فعالی انجام شود. ازمایش عبارت است از:

  • تاریخچه پزشکی و اجتماعی کودک و خانواده .
  • یک معاینه فیزیکی و ارزیابی عصبی که شامل بینایی ، شنوایی سنجی، و مهارت های کلامی و حرکتی می شود. تست های بیشتر ممکن است در صورت وجود بیش فعالی صورت گیرند که به مشکل فیزیکی دیگری مربوط است.
  • هوش، استعداد، ویژگی های شخصیتی، و یا مهارت های پردازشی ببرسی می شوند. اگر کودک در سن مدرسه است این ارزیابی ها اغلب با کمک والدین و معلمان انجام می شود .
  • اسکن غیر تهاجمی - به نام نوروبیولوژی مبتنی برEEG کمک ارزیابی ( Neba) سیستمی - که امواج تتا و بتا مغز را اندازه گیری می کند. نسبت تتا / بتا نشان می دهد که این نسبت در کودکان و نوجوانان مبتلا به نقص توجه - بیش فعالی نسبت به کودکان بدون آن بیشتر است.

درمان های نقص توجه - بیش فعالی چیست؟

تصور می شود که موثرترین درمان برای نقص توجه - بیش فعالی ترکیبی از داروها و درمان های روانی و رفتاری است. همکاری نزدیک درمانگران، پزشکان، معلمان، و پدر و مادر بسیار مهم هستند، و جلسات تیم کمک کننده اند.

محرک. اگرچه ملاحظاتی در مورد استفاده بیش از حد آنها وجود دارد، اما محرک ها رایج ترین دارو تجویزی برای درمان نقص توجه - بیش فعالی هستند. محرک ها اغلب موجب کاهش بیش فعالی و بهبود تمرکز می شوند. آنها عبارتند از آدرال، کنسرتا، دگز درین، فوکالین، کویل وانت XR، ریتالین، و ویوانس. فرمولاسیون جدید به کودکان اجازه می دهد که در روز فقط یک بار از دارو استفاده کنند . دی ترانا یک محرک است که در قالب یک برچسب پوستی یک بار در روز استفاده می شود، و بعد 9 ساعت از بین می رود 

لازم است دکتر بر دوز یکی از این داروها را از نزدیک نظاره کند، هم برای تعیین سطح موثر دارو و هم برای مشاهده هر گونه عوارض جانبی . به طور کلی، بسیاری از عوارض جانبی محرک خفیف هستند و احتمال دارد شامل بی اشتها، درد معده، مشکلات خواب، سردرد، و افزایش اضطراب باشند.

با این حال، در موارد نادر، محرک می تواند عوارض جانبی جدی تر داشته باشد. به عنوان مثال، برخی از آنها به خطر ابتلا به مشکلات قلبی و مرگ ناگهانی کودکانی که پیش از آن مبتلا به بیماری های قلبی بوده اند را بالا ببرد. همچنین ممکن است شرایط روانی مانند افسردگی یا اضطراب بدتر شود یا یک واکنش روانی در بعضی از افراد ایجاد کند. قبل از آنکه کودک شما شروع به مصرف یک داروی نقص توجه - بیش فعالی کند، با دکتر خود در مورد خطرات و مزایای آن مشورت کنید.
غیر محرک. اتوموکستین (Strattera) و کلونیدین (Catapres و Kapvay) دو دارو غیر محرک برای نقص توجه - بیش فعالی هستند. داروی دیگری که، برای کودکان 6 تا 17 سال به تصویب رسیده، اینتونیو است، که با استفاده از ماده فعال به عنوان Tenex (گایون فاکیم هیدروکلراید)، یک داروی فشار خون است که برای درمان نقص توجه - بیش فعالی استفاده می شود.

البته، این داروها دارای عوارض جانبی و خطرات خود را دارند و دکتر شما مواظب مشکلات است. در سال 2005, FDA یک مشاوره بهداشت عمومی در مورد گزارش بسیار نادر فکر خودکشی در کودکان و نوجوانان مصرف Strattera صادر شده است.

داروهای دیگر. در برخی موارد، پزشکان ممکن است سعی کنند دیگر داروهای ضد افسردگی، مانند مواد مخدر به نام SSRI ها، افکسور، ولبوترین، و یا موارد دیگر را تجویز کنند.

درمان روانی. از روش های روان درمانی، اصلاح رفتار ممکن است اغلب برای کودکان توصیه شود. آن می تواند بسیار موثر باشد، به خصوص اگر درمانگر کمک کند تا پدر و مادر تکنیک هایی را برای یاری به رفتار کودک یاد بگیرند. به این خاطر است که اغلب با آموزش های خاص، مانند کمک با مهارت های یادگیری ترکیب شده است. روان درمانی، از جمله یک گزینه ارزشمند درمان شناختی رفتاری است، به خصوص اگر کودک اعتماد به نفس پایین، افسردگی و اضطراب داشته باشد.

نه راهنمایی برای شیوه زندگی

این نکات می تواند به فرزند شما - و خود شما کمک کند:

1. یک گروه پشتیبانی بپیوندید. سازمان هایی شامل کودکان و بزرگسالان مبتلا به اختلال نقص توجه / بیش فعالی (CHADD).

2. اعتماد به نفس فرزندتان را افزایش دهید. از آنجا که یک کودک مبتلا به نقص توجه - بیش فعالی ممکن است در پردازش مسیر و اطلاعات دیگر با مشکل مواجه شود، او با اصلاحات بمباران می شود، و خود کم بینیش را کنار می گذارد. هر آنچه که می توانید برای افزایش اعتماد به نفس فرزند تان انجاتم دهید.

3. رفتار خوب او را به سرعت مورد ستایش و پاداش قرار دهید.

4. با نظم و انضباط باشید، و مطمئن شوید که دیگر مراقبت کننده ها نیز به شیوه شما عملا کنند.

5. از دستورالعمل های ساده و خاص ("دندان هایت را مسواک بزن. حالا، لباس بپوش.")، به جای دستورات عمومی ("برای مدرسه آماده شو" ) استفاده کنید.

6. نقاط قوت خاص فرزند خود را، به خصوص در ورزش و فعالیت های خارج از مدرسه تشویق کنید.

7. یک روال را برای وعده های غذایی، زمان خواب، بازی، و فعالیت های دیگر تنظیم و پیش بگیرید.

8. زمانی را برای بازی و ورزش قرار دهید- در صورت امکان خارج در یک محیط طبیعی. اجازه ندهید که تمام وقت فرزند تان بعد از مدرسه به مشق شب یا نگاه کردن به تلویزیون منحصرا سپری شود.

9. اتاق کودک خود را برای کاهش حواس پرتی با وسایل ساده، مانند اسباب بازی بچینید و آن را سازماندهی کنید.


ترجمه شده از وبسایت: www.webmd.com



مقالات مرتبط با نقص توجه - بیش فعالی در کودکان



�?یسبوک آی تی طب توییتر آی تی طب گوگل پلاس آی تی طب اینستاگرام آی تی طب آر اس اس آی تی طب

به آی تی طب خوش آمدید. این وب سایت خدمات پزشکی ارائه نمی کند.

طراحی اپلیکیشن و طراحی وب سایت : پردو وب


کلیه حقوق متعلق به مرجع پزشکی ایران، آی تی طب می باشد.