آزیترومایسین

بازدید از این مطلب: 3668



توجه: تمامی داروهای ارائه شده تنها تحت نظارت و دستور مستقیم پزشک قابل استفاده می باشد، مطالب ارائه شده صرفا جهت کسب اطلاعات بیشتر می باشد.


آزیترومایسین - Azithromycin

نام تجاری: زیتروماکس - Zithromax


کاربردها

آزیترومایسین برای درمان طیف وسیعی از عفونت های باکتریایی استفاده می شود. این دارو جزو آنتی بیوتیک های خانواده ی ماکرولید طبقه بندی می شود. این دارو مانع از رشد باکتری ها می شود و از این طریق عملکرد خود را ایفا می کند.

این دارو بر روی  عفونت های ویروسی اثر نمی کند ( از جمله سرماخوردگی و آنفلوآنزا). استفاده غیر ضروری و یا استفاده ی اشتباه هر آنتی بیوتیکی باعث کاهش اثربخشی این دارو ها شود.

نحوه ی استفاده از آزیترومایسین چگونه است:

برچسب اطلاعات دارویی این دارو را مطالعه کنید. اگر هر سوالی داشتید از پزشک خود مشورت بگیرید.

این دارو  تحت نظارت پزشک از راه دهان استفاده می شود و معمولا یک بار در روز با و یا بدون غذا مصرف می شود. دوز این دارو به مشکل طبی و پاسخ درمانی وابسته است.

آنتی بیوتیک ها زمانی بهترین عملکرد خود را دارند که سطح پایایی در خون داشته باشند. بنا بر این در هر روز و به موقع مصرف  می شوند.  تمام دوز دارویی را که  پزشک  برای شما تجویز کرده است می بایست استفاده کنید، حتی اگر علائم شما پس از چند روز بر طرف شود، عدم استفاده کامل این دارو ممکن است باعث شود تا باکتری ها دوباره رشد کنند و عفونت برگردد. 

آنتی اسید هایی که آلومینیوم و یا منیزیوم دارند ممکن است جذب آزیترومایسین را اگر همزمان استفاده شوند کاهش دهند. اگر شما آنتی اسید های حاوی آلومینیوم و یا منیزیوم استفاده کنید، حداقل 2 ساعت قبل و بعد از مصرف آزیترومایسین فاصله بیندازید.

اگر وضعیت شما بدتر شد و یا علائم شما پابرجا ماند به پزشک خود اطلاع دهید.

آزیترومایسین برای درمان بیماری های زیر استفاده می شود:

گلودرد استرپی، گلودرد و تونسیلیت ( التهاب لوزه) استرپ، گونوره ی حاد مجاری ادراری، گونوره ی حاد گردن رحم ( سرویکس)، عفونت منتقل شونده جنسی، عفونت اورترا در اثر کلامیدیا تراکوماتیس، عفونت باکتریایی گردن رحم به علت کلامیدیا تراکوماتیس، عفونت گوش میانی توسط باکتری هموفیلوس آنفلوآنزا، عفونت گوش میانی در اثر موروکسلا کاتارالیس، عفونت گوش میانی توسط باکتری استرپتوکوکس پنومونیه،  سینوزیت شدید در اثر استپرتوکوکوس پنومونیه، سینوزیت شدید در اثر هموفیلوس آنفلوآنزا، سینوزیت شدید توسط موروکسلا کاتارالیس، پنومونی ناشی از باکتری پنوموکوکوس، پنومونی باکتریایی در اثر هموفیلوس آنفلوآنزا، پنومونی ناشی از مایکوپلاسما پنومونیه، پنومونی ناشی از باکتری کلامیدیا، عفونت باکتریایی به صورت برونشیت مزمن، دوره ی شدید برونشیت مزمن در اثر هموفیلوس آنفلوآنزا، دوره ی شدید برونشیت مزمن در اثر موروکسلا کاتارالیس، دوره ی شدید برونشیت در اثر استرپتوکوکوس پنومونیه، عفونت کلامیدیا تراکوماتیس در اندام های لگنی زنان، عفونت مایکوپلاسما هومینیس  در اندام های لگنی زنان، عفونت پوستی در اثر  باکتری استافیلوکوکوس اورئوس، عفونت پوستی در اثر  باکتری استرپتوکوکوس پیوژن، عفونت پوستی در اثر باکتری استرپتوکوکوس آگلاکتیه

این دارو ممکن است برای موارد زیر هم استفاده شود:

عفونت روده ای در اثر کمپیلوباکتر، اسهال مسافرین، عفونت باکتریایی مایکوباکتریوم اوویوم، پیشگیری از بیماری پیچیده ی مایکوباکتریوم اوویوم، بیماری لایم، عفونت گونوره  در گلو، گونوره در رکتوم، ایدز همراه با توکسوپلاسموز، درمان پیشگیری از عفونت باکتریایی دریچه ی قلبی، پنومونی در اثر باکتری لژیونلا پنوموفیلا، پنومونی در اثر باکتری موروکسلا کاتارالیس


عوارض جانبی

ناراحتی معده، اسهال / شلی مدفوع، تهوع، استفراغ، و یا درد شکمی ممکن است رخ دهد. اگر هر یک از این عوارض بدتر شد و یا پابر جا بود، فورا به پزشک خود اطلاع دهید.

به یاد داشته باشید که پزشک این دارو را به این دلیل برای شما تجویز کرده است که مزیت استفاده از آن از عوارض جانبی آن مهم تر است. بسیاری از افرادی که از این دارو استفاده می کنند دچار عوارض جانبی جدی نخواهند شد. 

اگر هر یک از این عوارض جانبی رخ داد به پزشک  خود اطلاع دهید:

  • تغییرات شنوایی ( از جمله کاهش شنوایی، کری)
  • مشکلات چشمی ( مثل تاری دید)
  • مشکل در صحبت / بلع
  • ضعف عضلانی
  • نشانه های مشکلات کبدی ( از جمله خستگی غیر طبیعی، تهوع / استفراغ دائمی، درد شکمی شدید، زردی پوست و یا چشم، ادرار سیاه)

اگر عوارض جانبی جدی زیر دیده شد فورا باید تحت مراقبت طبی قرار بگیرید:

  • ضربان قلب سریع
  • سرگیجه ی شدید
  • غش کردن

این دارو ندرتا باعث ایجاد مشکل روده ای جدی می شود ( کلستریدیوم دیفیسیل همراه با اسهال) ( به علت مقاومت باکتریایی). این وضعیت ممکن است در طی درمان و یا هفته ها و یا ماه ها پس از توقف درمان رخ دهند.

اگر مشکلات زیر را داشتید فورا به پزشک اطلاع دهید:

  • اسهال مداوم
  • درد / کرامپ شکمی
  • وجود خون یا موکوس در ادرار

استفاده ی طولانی مدت و یا مکرر از این دارو ممکن است منجر به برفک دهانی و یا عفونت قارچی جدید شود. اگر هر گونه لکه ای در دهان، تغییر در ترشح واژنی و یا هر نوع علامت جدیدی را تجربه کردید، با پزشک تماس بگیرید.

واکنش های آلرژیک بسیار جدی به این دارو  نادر است. اگر هر یک از علائم آلرژیک جدی را تجربه کردید، فورا باید تحت مراقبت طبی قرار بگیرید، شامل:

  • راش
  • خارش 
  • تورم ( بویژه در صورت، زبان و گلو)
  • گیجی شدید
  • مشکل در تنفس

عوارض جانبی ناشایع آزیترومایسین:

  • آزمون های عملکردی غیر عادی کبد ( شدت کم)
  • اسهال ( شدت کم)
  • سردرد ( شدت کم) 
  • کاهش اشتها ( شدت کم )
  • کرامپ های شکمی ( شدت کم)

عوارض جانبی نادر آزیترومایسین:

  • فشار خون پائین غیر عادی ( شدید)
  • بیماری حاد کلیوی ( شدید)
  • کولیت مرتبط با باکتری کلستریدیوم دیفیسیل ( شدید)
  • کاهش تعداد پلاکت های خون (شدید)
  • اریتم مولتی فورم ( شدید)
  • ریزش مو ( شدید)
  • هپاتیت (شدید)
  • افزایش ائوزینوفیل ها در خون ( شدید)
  • نفریت بینابینی ( شدید)
  • واکنش آلرژیک تهدید کننده ی حیات (شدید)
  • نارسایی کبد ( شدید)
  • مرگ بافت کبدی ( شدید)
  • پانکراتیت (شدید)
  • QT طولانی در نوار قلب (شدید)
  • ضربان قلبی بطنی سریع ( شدید)
  • راش ( شدید)
  • واکنش به آلرژی (شدید)
  • سندرم استیون جانسون ( شدید)
  • نکروز اپیدرمی سمی ( شدید)
  • مشکلات تنفسی ( شدید)
  • زردی چشم ها و یا پوست در اثر مشکلات جریان بیلی روبین ( شدید)
  • رفتار تهاجمی (شدت کم)
  • اضطراب ( شدت کم )
  • درد قفسه سینه (شدت کم)
  • گیجی ( شدت کم)
  • خواب آلودگی ( شدت کم)
  • احساس افتادن و غش کردن ( شدت کم)
  • احساس ضعف و خستگی (شدت کم)
  • دفع گاز ( شدت کم )
  • رفتار بیش فعال ( شدت کم )
  • حرکات ناکامل روده ای ( شدت کم )
  • خارش ( شدت کم )
  • انرژی کم ( شدت کم)
  • عصبی بودن (شدت کم)
  • بی حسی و سوزن سوزن شدن ( شدت کم)
  • التهاب پوستی ( شدت کم)
  • پوست حساس به نور ( شدت کم)
  •  مشکلات چشایی ( شدت کم)
  • برفک (شدت کم)

موارد احتیاط

 پیش از استفاده از این دارو در صورتی که آلرژی به این دارو و یا سایر آنتی بیوتیک ها از جمله اریترومایسین، کلاریترومایسین و یا تلیترومایسین دارید و یا به مواد و داروهای دیگر آلرژی دارید به پزشک خود اطلاع دهید.

پیش از استفاده از این دارو شرح حال طبی از خود به پزشک ارائه دهید، شامل :

  • بیماری کبدی
  • بیماری کلیوی
  • بیماری عضلانی مشخص مثل میاستنی گراویس

این دارو ممکن است بر روی ریتم قلب اثر گذار باشد  و QT طولانی بدهد. این مورد یک حالت جدی است که می تواند ندرتا کشنده باشد و ضربان های قلبی نامنظم و سریع می دهد، علائم دیگری از جمله سرگیجه ی شدید و غش کردن هم می دهد که نیاز مند توجه دقیق طبی است.    

اگر شما وضعیت طبی خاصی داشته باشید و یا اگر سایر داروهایی که QT طولانی می دهند را استفاده کرده باشید، خطر QT طولانی ممکن است افزایش  یابد. پیش از استفاده از این دارو، در مورد تمام داروهای مصرفی و همین طور در مورد وضعیت های زیر به پزشک خود اطلاع دهید:

مشکلات قلبی خاص ( نارسایی قلبی، ضربان قلبی آهسته، QT طولانی در نوار قلب)، شرح حال مشکلات قلبی مشخص ( QT طولانی در نوار قلب، مرگ ناگهانی قلبی) 

سطوح پائین پتاسیم و یا منیزیم در خون ممکن است خطر ایجاد QT طولانی را افزایش  دهد. اگر داروهای خاصی استفاده شوند این خطر بیشتر هم می شود مثل دیورتیک ها و یا اگر وضعیت های طبی زیر وجود داشته باشد شامل:

  • تعریق شدید 
  • اسهال
  • استفراغ

در مورد بی خطر بودن این دارو با پزشک خود صحبت کنید و از وی مشورت بگیرید.

پیش از انجام جراحی با پزشک خود در مورد داروهای مصرف اعم از داروهای تجویز شده، بدون نسخه و یا داروهای گیاهی صحبت کنید.

بالغین مسن تر ممکن است به عوارص جانبی این دارو حساس تر باشند برای مثال QT طولانی.

در طی بارداری این دارو می بایست تنها در موارد لزوم استفاده شود. در مورد خطرات و مزایای آن با پزشک خود مشورت کنید.

این دارو ممکن است از شیر عبور کند پس در این مورد با پزشک خود مشورت کنید.


تداخلات دارویی

این دارو ممکن است با برخی واکسن های باکتریایی زنده تداخل داشته باشد.

اگر چه بیشتر آنتی بیوتیک ها بر روی قرص ها و سایر محصولات کمک بارداری اثر ندارند ولی ممکن است اثر بخشی آن ها کمتر شود. این امر باعث وقوع بارداری می شود. برای مثال ریفامایسن ها از جمله ریفابوتین و ریفامپین این شرایط را دارند.

بسیاری از داروها علاوه بر آزیترومایسین می توانند بر روی ریتم قلبی اثر گذار باشند ( QT طولانی (  شامل داروهای زیر:

  • آمیودارون
  • دیسوپیرامید
  • دوفتیلید
  • دروندارون
  • ایبوتیلید
  • پیموزاید
  • پروکائین آمید
  • کینیدین
  • سوتالول
  • و سایر دارو ها

مصرف بیش از حد ( اوور دوز)

 در صورتی که به اوور دوز این دارو مشکوک شدید با بخش اورژانس و یا مسمومیت ها تماس بگیرید.


ترجمه شده از وبسایت: www.webmd.com


این مطلب را به اشتراک بگذارید

برچسب های این مطلب: اطلاعات دارویی

نظرات کاربران


%name%

%text%


مشکلی پیش آمده است.


�?یسبوک آی تی طب توییتر آی تی طب گوگل پلاس آی تی طب اینستاگرام آی تی طب آر اس اس آی تی طب

به آی تی طب خوش آمدید. این وب سایت خدمات پزشکی ارائه نمی کند.

طراحی اپلیکیشن و طراحی وب سایت : پردو وب


کلیه حقوق متعلق به مرجع پزشکی ایران، آی تی طب می باشد.