بازدید از این مطلب: 1535 | | تاریخ نگارش:



بعد از درمان سرطان سینه چه اتفاقی می افتد؟

برای بیشتر زنان با سرطان سینه، درمان سرطان را حذف یا نابود می کند. کامل کردن درمان هم می تواند پراسترس و هم هیجان انگیز باشد. ممکن است که شما با پایان درمان خیالتان آسوده شود، اما برایتان سخت است که به برگشتن سرطان فکر نکنید. (به بازگشت recurrence هم گفته می شود.). این نگرانی بزرگی میان مردمی است که سرطان داشته اند.

 قبل از اینکه ترس شما کمتر شود ممکن است که کمی طول بکشد. بسیاری از مردم که از سرطان نجات پیدا کرده اند با سلامت کامل زندگی می کنند؛ دانستن این نکته کمک کننده است. بخش "ترس از بازگشت سرطان" اطلاعات دقیق تری در این باره به ما می دهد.

برای دیگر مردم، سرطان ممکن است که کاملا از بین نرود. این افراد ممکن است که با درمان های عادی مثل شیمی درمانی، پرتو درمانی، یا دیگر درمانها سعی کنند سرطان را بررسی کنند. یاد گرفتن زندگی کردن با سرطانی که از بین نمی رود می تواند سخت و پر استرس باشد. که این نوع، عدم اطمینان خاص خودش را دارد.

مراقبت - پیگیری

وقتی که درمان تمام می شود، پزشکان می خواهند شما را از نزدیک زیر نظر داشته باشند. خیلی مهم است که به قرارهای پیگیری درمانی که دارید مراجعه کنید. هنگام ویزیت هایی که دارید، پزشکان شما از شما درباره هر مشکلی که می توانید داشته باشید سوال می پرسند و ممکن است که تمرینات و آزمایشهایی و یا ایکس - ری و اسکن برای شما انجام دهند که دنبال علائم سرطان و یا اثر جانبی درمان ها بگردند.

تقریبا هر درمان سرطانی می تواند اثرات جانبی داشته باشد. ممکن است که بعضی از این علایم چند هفته تا چند ماه طول بکشند، اما بعضی دیگر می توانند در طول زندگی ادامه داشته باشند. این زمانی است که شما باید با تیم مراقبت سرطان خود درباره هر تغییرات و مشکلاتی که شما متوجه آن می شوید و هر سوال یا نگرانی ای که دارید صحبت کنید.

ابتدا قرارهای پیگیری شما احتمالا برای هر 3 تا 6 ماه برنامه ریزی می شوند. هر چه که بیشتر از سرطان آزاد شده باشید، تعداد قرارهای کمتری نیاز خواهید داشت. بعد از 5 سال، این ویزیت ها معمولا هر سال یکبار انجام می شوند. اگر جراحی سینه داشتید، 6 ماه بعد از جراحی و پرتو درمانی ، ماموگرافی انجام خواهید داد؛ و بعد از آن هرسال این کار را انجام خواهید داد. زنانی که ماستکتومی (برداشتن سینه) انجام داده اند باید سالانه روی سینه های باقی مانده ماموگرافی انجام دهند.

اگر تاموکسیفن (tamoxifen) یا تورمیفن (toremifene) مصرف می کنید، باید هر سال آزمایشهای لگنی انجام دهید برای اینکه این داروها ریسک سرطان رَحِمی را بیشتر می کنند. این ریسک در زنانی که یائسگی داشته اند بیشتر است. مطمئن باشید که به پزشک خود در رابطه با هر خونریزی واژنی ای که داشتید اطلاع دهید، مثل خونریزی واژنی و یا ایجاد لکه بعد از یائسگی، خونریزی یا لکه زایی بین پریودها، یا تغییرات در پریودهایتان. هرچند این که وضعیت با شرایط غیر سرطانی بوجود می آید، می تواند اولین علامت سرطان رحم باشد.

اگر از بازدارنده آروماتازی (aromatase) برای سرطان هایی که در مراحل اول خود قرار دارند استفاده می کنید، پزشک شما سلامت استخوانهای شما را کنترل می کند و ممکن است که در نظر داشته باشد که چگالی استخوان های شما را اندازه گیری کند.

آزمایشهای دیگر مثل آزمایشهای تومور خونی، آزمایش خون برای عملکرد کبد، سی تی اسکن، اسکن استخوان و ایکس-ری سینه بخش استانداراد پیگیری نیستند؛برای اینکه به زنی که از سرطان سینه بهبودی یافته است کمکی نمی کند که بیشتر زندگی کند. اما در صورتی که شما علائم آن را هنوز داشته باشید یا اینکه آزمایشات نشان داده باشند که سرطان برگشته است، باید آنها را انجام دهید. این آزمایشها و دیگر آزمایشها به عنوان بخشی از ارزیابی درمان های جدید می توانند انجام داده شوند.

اگر نشانه ها و آزمایش ها نشان دهند که سرطان برگشته است، آزمایشهای ایکس-ری، سی تی اسکن، پی ای تی اسکن، اسکن ام آر آی، اسکن استخوان و یا بافت برداری می تواند انجام داده شود. همچنین اینکه پزشک شما ممکن است که دنبال سلول های توموری چرخشی در خون بگردد و یا سطوح نشانه تومور خونی مثل CA-15-3 ،CA 27-29، یا CEA را اندازه گیری کند. سطوح نشانه های تومور خونی در صورت پخش شدن سرطان به استخوان یا دیگر اعضا مثل کبد بالا می رود. این سطوح در تمام زنانی که سرطانشان بازنمی گردد بالا نمی رود، پس این روش ها همیشه کمک کننده نیستند. اگر این سطوح بالا بروند، پزشک شما می تواند از آنها استفاده کند تا نتایج درمان را کنترل کند.

اگر سرطان برگردد، درمان شما به محل سرطان و اینکه چه درمان هایی قبلا داشتید بستگی دارد. درمان شما ممکن است جراحی، پرتو درمانی، هورمون درمانی، شیمی درمانی، هدف درمانی و یا ترکیباتی از این آزمایشها باشد. برای اطلاعات بیشتر برای اینکه بازگشت سرطان چگونه درمان می شود، به بخش"درمان مرحله ای سرطان سینه مهاجم"مراجعه کنید. برای اطلاعات کلی درباره بازگشت سرطان به بخش" زمانی که سرطان شما برمی گردد: بازگشت سرطان مراجعه کنید".

همچنین مهم است که بیمه درمانی را در نظر داشته باشید. آزمایش ها و مراجعه به پزشکان هزینه ی زیادی دارند؛ و هر چند اینکه کسی نمی خواهد که سرطانش برگردد، این اتفاق ممکن است که رخ دهد.

تورم لنفی بعد از درمان سرطان سینه

تورم لنفی یا تورم لنفی بازوها از انباشتگی مایع، در هر زمانی بعد از درمان سرطان سینه می تواند رخ دهد. هر درمانی که ورم های لنفی زیر بغل را برمی دارد یا اینکه پرتو به ورم های لنفی زیر بغل می تاباند، ریسک تورم لنفی را دارد برای اینکه میزان خروجی مایع از بازوها تغییر کرده است.

یکی از علائم تورم لنفی، احساس تنگی در بازو یا دست در همان قسمتی است که درمان انجام شده است. هرگونه ورم، تنگی و یا آسیبی که به بازوها و دست وارد شده است باید سریعا به پزشک یا پرستار گزارش شود.

راه خوبی نیست که پیش بینی کنیم که چه چیزی باعث ایجاد تورم لنفی می شود. ممکن است که بلافاصاله بعد از جراحی این اتفاق بیفتد یا ماه ها یا سالها بعد احتمال وقوع تورم لنفی در تمام زندگی زن با او می ماند.

با مراقبت می توان از تورم لنفی جلوگیری کرد؛ یا اینکه اگر بوجود بیاید، آن را می توان تحت کنترل قرار داد. مصدومیت و یا عفونت در بازوی مورد نظر می تواند باعث ایجاد تورم لنفی شود و یا تورم لنفی را بدتر بکند. پس اقدامات پیشگیرانه باید انجام گردد تا از بازو و دست مراقبت گردد. بیشتر پزشکان پیشنهاد می کنند که از خونگیری یا گرفتن فشار خون در همان دستی که درمان روی آن انجام شده است خودداری کنند.

جنبه های احساسی سرطان سینه

مهم است که تمرکز شما روی درمان ها و آزمایشها باعث در نظر گرفتن سلامت روحی و روانی شما نشود. هنگامی که درمان شما تمام می شود، ممکن است که دچار احساسات روحی زیادی شوید. این برای بسیاری از مردم اتفاق می افتد. ممکن است که شما آنقدر درگیر درمان خود بوده اید که فقط روی آن تمرکز می کردید.

ممکن است که شما درباره احتمال مرگ خود فکر کنید، یا به تاثیر سرطان روی خانواده، دوستان و حرفه ی خود فکر کنید. ممکن است که رابطه ی خود با همسر خود را دوباره ارزیابی کنید. مسائل غیرقابل انتظار نیز می توانند ایجاد نگرانی کنند - برای مثال، زمانی که شما سالم تر می شوید و کمتر پزشک ویزیت می کنید، تیم مراقبت خود را کمتر می بینید. این وضعیت خود، می تواند یک منبع اضطراب باشد.

این زمان ایده آلی است برای اینکه دنبال حمایت روحی و اجتماعی باشید. به مردمی نیاز دارید که برای راحتی و محکم بودن به آنها روی بیاورید. حمایت در شکلهای زیادی پدیدارمی شود: خانواده، دوستان، گروههای حمایت کننده یا گروه های معنوی، گروههای آنلاین و مشاور ها.

تقریبا هرکسی که سرطان داشته است بنوعی از حمایت را برای خود خواهد داشت. چیزی که برای شما بهترین است به موقعیت و شخصیتتان بستگی دارد. بعضی از مردم در گروه های حمایتی گردهمی یا آموزشی احساس امنیت می کنند. بعضی دیگر ترجیح می دهند به جاهایی که رسمیت کمتری دارند بروند. برخی دیگر ممکن است که با مشورت با یک نفر یا با مشاور احساس راحتی بیشتری کنند.

سرطان می تواند احساس تنهایی زیادی داشته باشد. ضروری نیست که همه ی آن را خودتان به دوش بکشید. دوستان و خانواده تان ممکن است احساس بدی بکنند از اینکه شما مسئله تان را با آنها درمیان نگذاشته اید. بگذارید که آنها یا هر کس دیگری که می توانند یه شما کمک کنند نیز با شما سهیم شوند.

در زنان جوانتر

بعضی مطالعات اشاره می کنند که زنان جوانتر، یک چهارم کسانی هستند که از سرطان سینه نجات پیدا می کنند را تشکیل می دهند، مشکلات بیشتری با استرس بیماری سرطان و درمان آن دارند. آنها ممکن است که مشکلات احساسی و عملکرد اجتماعی بیشتری داشته باشند. بعضی از آنها احساس ایزوله بودن می کنند. برای بعضی زنان، شیمی درمانی ممکن است که باعث یائسگی زودرس شده باشد، که به خودی خود می تواند خیلی ناراحت کننده باشد. همچنین ممکن است که مشکلات جنسی بوجود آمده باشد. این مسائل را می توان با مشاوره و گروه های حمایتی نجات پیدا کرده های جوانتر سرطان حل کرد.

احساس نسبت به بدن خود بعد از درمان سرطان سینه

همراه با مقابله با استرس روحی که سرطان و درمان آن می توانند ایجاد کنند، خیلی از زنان با سرطان سینه همچنین تغییرات زیادی در شکل ظاهری خود در نتیجه درمان مشاهده می کنند.

بعضی از تغییرات می توانند موقتی باشند، مثل ریزش مو. اما حتی تغییرات موقتی می توانند اثر عمیقی روی احساس یک زن روی خودش داشته باشد. گزینه های زیادی وجود دارد که به زنان در مسئله ریزش مو کمک کند، مثل کلاه گیس، کلاه، روسری و دیگر لوازم. در عوض، بعضی از زنان می توانند ریزش موی خود را به عنوان روشی برای نشان دادن سرطان خود در نظر بگیرند.

تغییرات دیگر بعد از درمان موقتی تر هستند مثل از دست دادن قسمتی یا کل سینه (سینه ها ).بعضی از زنان ممکن است که عمل بازسازی را انتخاب کنند تا این را درست کنند،درحالیکه برخی دیگر ممکن است که فرم سینه خود را انتخاب کنند.

صرف نظر از تغییراتی که شما ممکن است تجربه کنید، مهم است که بدانید که پیشنهادات و حمایت هایی وجود دارند که به شما کمک می کنند تا با آنها کنار بیاید. صحبت کردن با پزشک و دیگر اعضای تیم مراقبتی تان، اغلب نقطه شروع خوبی است.

شکل سینه و سینه بند در مقایسه با ترمیم سینه

بعد از ماستکتومی، شما ممکن است که بازسازی و ترمیم برآمدگی سینه را در نظر بگیرید. این معمولا چیزی است که قبل از جراحی بررسی می شود. تصمیمات درباره نوع ترمیم و اینکه چه زمانی انجام خواهد شد به وضعیت پزشکی هر زن و زمینه های شخصی وی بستگی دارد. انواع مختلفی از جراحی های ترمیمی وجود دارد. بعضی ها از آب نمک یا ایمپلنت های سیلیکنی استفاده  می کنند در حالیکه برخی دیگر از بافت هایی از دیگر قسمت های بدن استفاده می کنند. شما می توانید همچنین بعضی از انواع ترمیم را در نظر بگیرید اگر جراحی حفظ سینه داشته اید. گاهی اوقات بافت از سینه دیگر برداشته می شود تا اینکه سینه ها متقارن تر شوند.

برای بحث بیشتر در رابطه با انواع مختلف گزینه های ترمیم، قسمت " ترمیم سینه بعد از ماستکتومی" را ببینید.

فرم سینه به شکل پروتز (اندام مصنوعی) می باشد که یا زیر سینه بند پوشیده شده یا اینکه به بدن وصل می شود تا شکل ظاهر را شبیه سازی کند و شکل سینه طبیعی به خود بگیرد. برای زنانی که ماستکتومی داشته اند، سینه های مصنوعی می توانند یک گزینه مهمی باشند به جای ترمیم سینه. بعضی زنان ممکن است که جراحی بیشتر نخواهند انجام دهند ، باید دانست که ترمیم سینه بعضی اوقات می تواند چندین مراحل داشته باشد تا کامل شود.

اگرشما برنامه دارید که از سینه مصنوعی استفاده کنید، پزشک در زمان مناسب به شما می گوید که به اندازه  کافی درمان شده اید تا برای یک سینه مصنوعی موقتی یا پروتز آماده هستید. خیلی از این سینه های مصنوعی از موادی ساخته شده اند که می تواند حرکت، احساس و وزن بافت طبیعی را شبیه سازی کند. یک سینه مصنوعی با وزن مناسب تعادل مورد نظر برای بدن شما را ایجاد می کند، تا سینه شما را محکم نگه داشته و از بالا رفتن آن جلوگیری کند.

در ابتدا این سینه های مصنوعی ممکن است که احساس سنگینی زیادی بدهند ولی به مرور زمان احساس طبیعی تری به شما می دهند. قیمت ها متغیر هستند. قیمت بالا لزوما این معنی را نمی دهد که محصول  بهترین انتخاب برای شما است. برای خرید  یک محصول مناسب، راحت و جذاب، ظاهر طبیعی در سینه بند و لباس های زیر وقت بگذارید. لباس هایتان باید همانطوری به تن شما  بروند که قبل از جراحی می رفتند.

سینه بند مناسب برای شما ممکن است به خوبی همان چیزی باشد که شما همیشه می پوشید. ممکن است که اصلاحات زیادی بخواهد یا نخواهد. اگر حساسیتی به درد در زمان درمان وجود دارد، گسترش دهنده سینه بند می تواند با زیاد کردن محیط پیرامون سینه بند کمک کند تا اینکه سینه را تنگ و محکم نبندد. زنانی که سینه های سنگینی دارند می توانند از فشار روی بندهای روی شانه با پد های لغزشی، راحت شوند.

اگر شما تصمیم دارید که سینه های مصنوعی خود را در کیسه ای در سینه بند خود بپوشید، شما می توانید، سینه بند معمولی خود را به آن مطابقت دهید. همچنین سینه بندهای مخصوص ماستکتومی وجود دارد که با همان کیسه ها پوشیده می شوند. اگر سینه های مصنوعی، هر نوع سوزش پوستی ایجاد کند از سینه بند با کیسه استفاده کنید.

اگر سینه بند شما سیم های زیرین داشته باشد، شما قادر هستید که آن را بپوشید ولی مطمئن شوید که آن را به پزشک خود مطرح کنید. شما ممکن است که بخواهید پروتز خود را زیر لباس شب خود بپوشید ولی شاید دوست داشته باشید چیزی راحت تر از سینه بند خود بپوشید. بیشتر مغازه ها سینه بندهای نرم دارند که بعضی اوقات به آن ها سینه بندهای تا آسا (leisure) یا سینه بندهای مخصوص خواب می گویند.

پوشش بیمه برای پروتز سینه می تواند تغییر کند. مطمئن شوید که قوانین بیمه را بخوانید تا ببیند که چه چیزهایی را  پوشش می دهد و شما چگونه باید درخواست خود را ارسال کنید. همچنین، از پزشک خود بخواهید که نسخه هایی برای پروتز و برای هر سینه بندهای مخصوص ماستکتومی بنویسد. بیمه می تواند برای بعضی از مخارجی که شما باید آن ها را بپردازید ، استفاده شود.

تمایلات جنسی بعد از سرطان سینه

شما ممکن است نگرانی هایی در رابطه با رابطه جنسی خود بعد از سرطان سینه داشته باشید. تغییرات فیزیکی (مثل آنهایی که بعد از جراحی اتفاق می افتند) بعضی زنان را نسبت به شکل ظاهری بدن خود ناراحت میکند. بعضی از درمان های برای سرطان سینه مثل، شیمی درمانی می تواند سطح هورمون های شما را تغییر دهد و ممکن است که روی علاقه یا پاسخ جنسی شما تاثیر منفی بگذارد. برای زنانی که در 20 یا 30 سالگی خود می خواهند روی انتخاب همسر یا بچه دار شدن تمرکز کنند، تشخیص سرطان سینه می تواند بسیار مشکل باشد.

مشکلات جنسی ناشی از جراحی و پرتو درمانی

درمان های سرطان سینه مثل جراحی و پرتو درمانی می تواند به احساسات جنسی زن صدمه بزند. در فرهنگ ما، به ما آموخته شده است که سینه ها را بعنوان یک عضو بنیادی زیبایی و زنانگی ببینیم. اگر یک سینه برداشته شده باشد، فرد ممکن است نگران شود که آیا همسرش او را جذاب می بینید یا نه. او همچنین ممکن است نگران شود که نتواند از تحریک جنسی در سینه درمان شده لذت ببرد. حتی بعد از برداشتن یک سینه بعضی زنان هنوز از لمس کردن منطقه ای از آن قسمت زخم شده ای که درمان شده بوده، لذت ببرد. برخی دیگر دوست ندارند که آن قسمت از بدنشان لمس شود و ممکن است که دیگر از لمس شدن سینه باقی مانده و نوک پستان لذت نبرند. زنانی که ماستکتومی داشته اند ممکن ست که احساس خجالتی، در وضعیت جنسی خود بکنند; جایی که سینه برداشته شده این وضعیت بیشتر مشخص است.

هرچند که می تواند اثرهای احساسی وجود داشته باشد، جراحی سینه یا پرتو درمانی برای سینه ها به طور فیزیکی میل جنسی زن را کاهش نمی دهد. یا اینکه توانایی او را برای چرب کردن واژنی یا احساسات تناسلی معمولی کاهش دهد; یا اینکه رسیدن او به ارضای جنسی را کاهش دهد. با توجه به تغییرات اخیر زنان با سرطان هایی در مراحل اولیه، احساسات خوب خود را تعدیل می کنند و می توانند در طول یک سال بعد از جراحی، ارضای جنسی داشته باشند. آنها کیفیت زندگی را به این صورت تلقی می کنند که انگار اصلا سرطان نداشته اند.

زنان کمتر دردهای شدیدی بعد از درمان در سینه خود احساس می کنند، در زمان مقاربت، پوشاندن این محل ها با بالشت و دور نگه داشتن از جایی که وزن روی سینه یا دست می افتد می تواند کمک کننده باشد.

اگر شما جراحی حفظ سینه داشتید که با پرتو درمانی همراه بوده است، سینه ممکن است زخم شود. همچنین ممکن است که شکل و سایز آن تغییر کند. هنگام پرتو درمانی پوست ممکن است که قرمز و متورم شود، و سینه می تواند کمی نازک تر گردد. این وضعیت با گذر زمان بهتر می شود و بعد از پرتو درمانی تمام می شود.

مشکلات جنسی بازسازی سینه

ترمیم سینه، شکل سینه را باز می گرداند، اما نمی تواند احساس سینه معمولی را داشته باشد. آن عصبی که احساسات را به نوک پستان انتقال می دهد، از عمق بافت سینه می گذرد، و در زمان جراحی قطع می گردد. در سینه ترمیم شده احساس خوشایند از لمس کردن نوک پستان از بین می رود. نوک پستان ترمیم شده احساسات کمتری دارد.

با گذر زمان، پوست روی سینه ترمیم شده دوباره حساسیت های خود را به دست می آورد اما احتمالا آن حس خوشایندی که با ماستکتومی می داد، نمی دهد.

اثر روی همسر

مسائل ارتباطی نیز مهم هستند، برای اینکه تشخیص سرطان می تواند خیلی برای همسر ناراحت کننده باشد  همچنین برای بیمار. همسران معمولا درباره اینکه چگونه عشق خود را به صورت فیزیکی و احساسی بعد از درمان نشان دهند نگران اند، مخصوصا جراحی. اما سرطان سینه می تواند تجربه ای برای زن و شوهر باشد – مخصوصا زمانی که همسران در تصمیم گیری و رفتن به درمان با یکدیگر همراه می شوند. اطلاعات بیشتر در این زمینه می تواند در بخش " رابطه جنسی برای زن با سرطان " پیدا شود.

بارداری پس از سرطان سینه

بعضی از درمان ها برای سرطان سینه مثل داروهای شیمیایی، ممکن است که روی توانایی زن برای بچه دار شدن تاثیر بگذارد. با این وجود، خیلی از زنان قادرند تا بعد از درمان، باردار شوند. بهترین زمان برای صحبت کردن با پزشکتان در رابطه با باروری قبل از شروع درمان سرطان سینه است.

برای اینکه بسیاری از سرطان های سینه به استروژن حساس هستند، این نگرانی وجود دارد که اگر زنی که از سرطان سینه بهبودی یافته است ، سطح های بالای هورمون ها در زمان بارداری می توانند شانس برگشت سرطان را بیشتر کنند. مطالعات نشان داده اند، بارداری احتمال بازگشت سرطان را بعد از درمان موفق افزایش نمی دهد.

با این وجود، خیلی از پزشکان به درمان شدگان سرطان سینه پیشنهاد می کنند که حدقل 2 سال بعد از اینکه درمان به پایان رسیده، برای بارداری تلاش کنند، هرچند که بهترین زمان برای فاصله درمان تا بارداری هنوز مشخص نیست. دوسال به آنها این فرصت را به آنها می دهد که هر بازگشت زودرسی از سرطان را پیدا کنند، که می تواند روی تصمیم یک زن برای باردار شدن تاثیر بگذارد. با این وجود این پیشنهاد بر اساس داده ها از آزمایشات بالینی نیست و بعضی از مطالعات اشاره می کنند که سرطان سینه می تواند بعد از 2 سال برگردد، پس هر مورد متفاوت است. تصمیم هر زنی بر اساس خیلی چیزهاست، مثل سن، باروری، میل به داشتن بارداری های بیشتر، نوع سرطان سینه، ریسک برگشت زودرس و اثر پتانسیلی  ای که استروژن ممکن است که روی رسیک برگشت سرطان او تاثیر داشته باشد.

زنانی که شیمی درمانی، هورمون درمانی یا هدف درمانی انجام می دهند باید با پزشک خود قبل از تلاش برای باردار شدن صحبت کنند. این داروها می تواند روی جنین در حال رشد تاثیر بگذارد، پس باردار شدن تا زمانی که درمان کامل شود، امن نیست. متوقف کردن زودرس درمان، می تواند ریسک برگشت سرطان یا رشد آن را افزایش دهد.

هیچ گواهی وجود ندارد که سرطان سینه گذشته یک زن اثر مستقیمی روی بچه او داشته باشد. محققان هیچ افزایش نرخ تولد ناقص یا دیگر مسائل طولانی مدت سلامتی، در بچه هایی که از زنان با سرطان سینه به دنیا می آیند پیدا نکردند.

همچنین گواه دیگری وجود ندارد که شیردهی بعد از درمان سرطان سینه، مدت زمان بهبودی را بهتر بکند. اما زنانی که جراحی سینه یا پرتو درمانی داشته اند باید بدانند که آنها ممکن است مشکلاتی در رابطه با شیردهی خواهند داشت. مطالعات نشان داده اند که تولید شیر در آن سینه کاهش یافته و همچنین تغییرات ساختاری ، آن را برای کودکی که میخواهد به سینه بچسبد ، سخت و دردناک می کند.

مساله مهم دیگر این است که شیمی درمانی برای سرطان سینه می تواند به تخمدان صدمه بزند، که بعضی اوقات باعث ناباروری زودرس یا تاخیر یافته می شود.درمان سرطان،می تواند همچنین تلاش آنها برای باردار شدن را به تاخیر بیندازد.این فاکتورها با هم اغلب این معنی را می دهند که یک زن شانس کمتری برای باردار شدن بعد از درمان سرطان سینه دارد.برای اطلاعات بیشتر،برای اینکه درمان سرطان چه تاثیری بر روی باربری می گذارد بخش " باروری و زنان سرطانی " را ببینید.

زنانی که سرطان سینه دارند و به فکر بارداری نیز هستند باید با پزشک خود در رابطه با شانس باروری،صحبن کنند.این بحث همچنین خطر برگشت سرطان را پوشش می دهد.در خیلی موارد،مشاوره می تواند به زنان در رابطه با مرتب کردن انتخاب هایشان که به نجات پیدا کردن از سرطان سینه همراه است،سرطان سینه و برنامه ریزی برای بارداری همراه است، کمک کند.

هورمون درمانی بعد از یائسگی پس از سرطان سینه

ارتباط بین سطوح استروژن و رشد سرطان سینه ، خیلی از زنان و پزشکانشان را، از انتخاب کردن یا پیشنهاد دادن "هورمون درمانی" بعد از یائسگی، که به آن نیز "درمان جایگزین هورومونی" گفته می شود، دلسرد می کند. این روش ها کمک می کنند تا علائم یائسگی از بین برود. متاسفانه، خیلی از زنان علائم یائسگی را بعد از درمان سرطان سینه تجربه می کنند. این اتفاق می تواند طبیعی باشد، که می تواند در نتیجه  یائسگی زنان باشد یا اینکه می تواند در نتیجه فرایند قبل از یائسگی زنان در نتیجه شیمی درمانی یا فرسایش تخم دانی باشد. باز دارنده های تاموکسیفنی و آروماتازی همچنین می توانند علائم یائسگی مثل گرم شدن ناگهانی بدن را موجب شوند.

در گذشته پزشکان هورمون درمانی بعد از یائسگی را بعد از درمان سرطان سینه به زنانی که از علائم شدید رنج می بردند، پیشنهاد می کردند، برای اینکه مطالعات قبلی هیچ آسیبی را نشان نداده بودند. اما یک درمان بالینی طراحی شده خوب، مشخص کرد که نجات پیدا کردگان سرطان سینه که هورمون درمانی بعد از یائسگی انجام می دهند تمایل بیشتری بعد از بازگشت سرطان داشتند، این ها همان هایی بودند که داروها را مصرف نمی کردند. به این علت بیشتر پزشکان احساس می کنند که اگر یک زن، قبلا از سرطان سینه درمان شده باشد، هورمون درمانی بعد از یائسگی برای آن ها عاقلانه نخواهد بود. زنان شاید بخواهند که در رابطه با روش های جایگزین برای هورمون درمانی بعد از یائسگی با پزشک خود صحبت کنند تا به آن ها در رابطه با علائم خاص یائسگی کمک شود. بعضی پزشکان پیشنهاد کردند که فیتو استروژن ها (مواد شبیه استروژنی که از منابع گیاهی بدست می آیند، مثل سویا) می توانند امن تر از استروژن هایی باشند که در هورمون درمانی بعد از یائسگی استفاده می شود. هرچند، با وجود اینکه خوردن غذاهای سویایی به  نظر برای نجات پیدا کردگان سرطان، سالم تر می آید، هنوز اطلاعات کافی در مورد منابع فیتو استروژن ها برای ارزیابی کردن سلامت آنها در درسترس نمی باشد.

داروها بدون خواص هورمونی که می تواند تا حدی در درمان گرم شدن ناگهانی بدن موثر باشند شامل داروی ضد افسردگی ونلافاکسین (Effexor)، داروی فشار خون کلونیدین و داروی عصب گاباپنتین (neurotin) می شوند. طب سوزنی همچنین در درمان گرم شدن ناگهانی بدن کمک کننده به نظر می آید. برای زنانی که تاموکسیفن مصرف می کنند، مهم است که توجه شود که بعضی داروهای ضد افسردگی که بعنوان SSRI ها شناخته می شوند، ممکن است که با تاموکسیفن واکنش کنند و اثر آن را کمتر کند. از پزشک خود در رابطه با هر نوع واکنش احتمالی بین تاموکسیفن و هر دارویی که مصرف می کنید، بپیرسید.

دیدن پزشک جدید بعد از درمان سرطان سینه

بعد از تشخیص سرطان و درمان آن، ممکن است که شما پزشک جدیدی را ملاقات کنید که در رابطه با مدارک پزشکی شما هیچ اطلاعی ندارد. مهم است که شما قادر باشید تا جزئیات تشخیض و درمان را به پزشک جدید خود بدهید.

جمع آوری این جزئیات بلافاصله بعد از درمان می تواند آسان تر از جمع آوری مجدد آنها در آینده باشد. مطمئن شوید که شما اطلاعات زیر را به همراه داشته باشید. یک کپی از گزارش های آسیب شناسی (پاتولوژی) از هر جراحی یا نمونه ها:

  • اگر شما جراحی داشتید، یک کپی از گزارش های عملیاتی
  • اگر شما در بیمارستان بودید ، یک کپی از خلاصه مرخصی وقتی که پزشکان اماده می کنند وقتی که بیماران به خانه فرستاده می شوند.
  • اگر شما پرتو درمانی داشتید، یک کپی از خلاصه درمان
  • اگر شما درمان سیستمی داشتید (هورمون درمانی، شیمی درمانی، هدف درمانی)، لیست داروها، دز داروها و زمانی که شما آن ها را مصرف کردید

شاید پزشک کپی هایی از این اطلاعات برای مدارک بخواهد اما شما همیشه کپی هایی برای خود داشته باشید.

آیا میتوانم به سرطان دیگری بعد از ابتلا به سرطان سینه دچار شوم؟

نجات پیدا کردگان از سرطان می توانند به تعداد زیادی از مشکلات در سلامتیشان دچار شوند، ولی اغلب بزرگترین نگرانی آنها این است که آیا دوباره به سرطان دچار می شوند یا نه. اگر سرطان برگردد به آن  " بازگشت (recurrence) " گفته می شود ولی بعضی از نجات پیدا کردگان سرطان ممکن است به سرطان جدید و نامربوطی مبتلا شوند. به این " سرطان ثانوی" می گویند. هیچ اهمیتی ندارد که شما چه سرطانی داشته اید، هنوز ممکن است که به سرطان دیگر (جدید) مبتلا شوید; حتی بعد از نجات پیدا کردن از سرطان اول.

متاسفانه درمان شدن سرطان، این معنی را نمی دهد که شما دیگر نمی توانید سرطان دیگری بگیرید. افرادی که سرطان داشته اند هنوز می توانند به سرطان هایی با همان نوع که بقیه مردم می گیریند، متبلا شوند. در حقیقت، انواع معین سرطان و درمان سرطان میتواند به ریسک بالاتری از سرطان ثانوی مربوط باشد.

زنانی که سرطان سینه داشته اند می توانند به هر نوع از سرطان ثانوی مبتلا شوند، اما آنها ریسک های زیر را دارند:

  • یک سرطان سینه ثانوی (این نوع، از نوع اول متفاوت است)
  • سرطان غدد بزاقی
  • سرطان مری
  • سرطان معده
  • سرطان روده
  • سرطان رحم
  • سرطان تخمدان
  • سرطان تیروئید
  • سرطان بافت های نرم
  • سرطان پوست (ملانوما)
  • سرطان خون یا سرطان مغز استخوان حاد(AML)

سرطان ثانویه رایجی که در نجات پیدا کردگان از آن از سرطان سینه دیده می شود، سرطان سینه دیگر است. سرطان جدید می تواند در سینه دیگر رخ دهد و همچنین در همان سینه برای زنانی که با جراحی حفظ سینه درمان شده اند (مثل لامپکتومی). احتمال سرطان سینه ثانوی بیشتر می شود بدون اینکه درمانی که برای سرطان اول استفاده شده است، اهمیت داشته باشد، پس احتمالا این وضعیت مربوط به همان چیزی هست که سرطان اول را بوجود آورده است، مثل ژنتیک یا فاکتور ریسک هورمونی

برای بعضی سرطان های  ثانوی، ریسک فاکتورهای ژنتیکی، نقش ایفا می کنند. برای مثال، زنان با جهش در ژن های BRCA ریسک زیادی برای گرفتن سرطان تخمدان و سرطان سینه دارند.

سرطان هایی که مربوط به پرتو درمانی هستند

ریسک سرطان ریه، کاملا بعد از سرطان سینه افزایش پیدا نمی کند، اما در زنانی که برای سرطان سینه پرتو درمانی داشته اند، زیاد می شود. ریسک بالاتر سرطان سینه در ابتدا 10 سال بعد از پرتو درمانی دیده شده است و با زمان زیادتر می شود. ریسک سرطان ریه بعد از پرتو درمانی حتی از زنانی که سیگار می کشند نیزبیشتر است.

همچنین پرتو درمانی ریسک سارکوما (تومور بدخیم بافت پیوندی) در رگ های خونی (Angiosarcomas) ، استخوان (Osteosarcomas) ، و دیگر بافت های پیوندی را بالا می برد. این سرطان ها اغلب در منطقه باقی مانده سینه، دیواره سینه، یا در بازو که با پرتو درمانی درمان شده بودند دیده می شود. این ریسک حتی 30 سال بعد از درمان باقی می ماند.

پرتو درمانی سینه، به ریسک بالاتر سرطان خون و سندرم میلودیسپلاستیک مربوط می شود. هرچند روی هم رفته ریسک کم است – کمتر از 0.5% -  

سرطان هایی که به شیمی درمانی مربوط می شوند

ریسک کمی برای وقوع سرطان خون و سندرم میلودیسپلاستیک بعد از شیمی درمانی برای سرطان سینه زودرس وجود دارد. این ریسک بالاتر است اگر هم شیمی درمانی و هم پرتو درمانی داده شوند، بعضی مطالعات نشان داده اند که بیشترین ریسک برای بیماران ، داروهای شیمی درمانی با نام عامل های آلکیلی شناخته می شوند. داروهای شیمیایی، سیکلوفسفامید ها (Cytoxan) که بطور رایج برای درمان سرطان زودرس سینه استفاده می شوند عامل آلکیلی هستند. ریسک سرطان خون و سندرم میلودیسپلاستیک با درمان سیکلوفسفامید همراه با داروی داده شده بالا می رود و همگام با افزایش دز، زیادتر می شود )وقتی که دز داروهای داده شده به هم نزدیک تر باشند)، با این وجود مطالعات اخیر ریسک کلی کمی برای سرطان خون و میلودیسپلاستیک پیدا کرده اند که حدودا 0.5 درصد است.

سرطان هایی که به درمان با تاموکسیفن مربوط می شوند

مصرف تاموکسیفن ، شانس برگشتن سرطان سینه گیرنده مثبت هورمونی را کمتر می کند همچنین ریسک سرطان سینه ثانوی را کمتر می کند. هرچند تاموکسیفن ریسک سرطان  رحم (سرطان اندومتری و سارکومای رحمی) را بیشتر می کند. با این وجود، ریسک کلی  سرطان رحم در بیشتر زنانی که تاموکسیفن مصرف می کنند کم است; و مطالعات نشان داده اند که سودمندی های این دارو در درمان سرطان سینه از ریسک سرطان ثانوی بیشتر است.

پیگیری و مراقبت

بعد از کامل شدن درمان ها برای سرطان سینه، شما باید ببینید که دکتر شما هنوز دنبال علائمی که نشان دهد که سرطان برگشته یا پخش شده است، بگردد. اگر شما هردو سینه خود را بر نداشته اید، برای اینکه از سرطان سینه خود آگاه شوید، باید ماموگرافی سالانه را انجام دهید. متخصصان آزمایش های اضافی برای پیدا کردن سرطان های ثانوی پیسنهاد نمی کنند مگر اینکه شما علائم آن را داشته باشید.

بگذارید که پزشکتان درباره هر نوع علائم یا مشکلات جدید ، بداند، برای اینکه این مشکلات می توانند با برگشتن سرطان یا با یک بیماری جدید یا سرطان ثانوی ایجاد گردند. برای مثال، خونریزی غیر طبیعی پریودی، مثل خونریزی یا لکه دار شدن بعد از یائسگی یا بین پریودها می توانند علائم سرطان رحم باشند.

نجات پیدا کردگان سرطان سینه باید از محصولات تنباکو مثل دخانیات، پرهیز کنند. سیگار کشیدن ریسک بسیاری از سرطان ها را زیاد می کند و ریسک بعضی از سرطان های ثانوی دیده شده بعد از سرطان سینه را زیادتر می کند.

برای داشتن سلامت خوب، نجات پیدا کنندگان باید:

  • به یک وزن مناسب برسند و آن را نگه دارند
  • باید یک روش زندگی فعال فیزیکی را بپذیرند (ورزش کنند)
  • یک رژیم سالمی را مدنظر قرار دهند، با تاکید روی غذاهای گیاهی
  • مصرف مشروبات الکلی را به میزان 1 پیک در روز محدود کنند

این مراحل همچنین می تواند ریسک بعضی از سرطان ها را کاهش دهند. بخش " سرطان های ثانوی در بزرگسالان " را برای اطلاعات بیشتر درباره دلیل های سرطان های ثانوی مشاهده کنید.

تغییرات روش زندگی بعد از درمان سرطان سینه

شما نمی توانید این حقیقت را که سرطان داشته اید، تغییر دهید. چیزی را که شما می توانید تغییر دهید، این است که چگونه می توانید به زندگی خود ادامه دهید – تصمیم بگیرید که به خود برای سلامت و سالم بودن تا جایی که می توانید، کمک کنید.

این زمانی است که شما به زندگی خود به طرق مختلف نگاه کنید ، شاید شما به اینکه چگونه سلامت خود را در طولانی مدت تضمین کنید، فکر می کنید. بعضی از مردم حتی در طول درمان سرطان، این کار را شروع می کنند.

انتخاب گزینه های سلامتی

برای بیشتر مردم تشخیص سرطان به آنها کمک می کند که روی سلامت خود در طرقی که در گذشته به آن زیاد فکر نکردند تمرکز کنند. آیا چیزهایی هستند که شما بتوانید انجام دهید تا شماره را سالم تر کند؟ شاید شما بتوانید امتحان کنید که بهتر غذا بخورید و ورزش بیشتری کنید. شاید شما بتوانید از مصرف الکل خود بکاهید و دیگر تنباکو مصرف نکنید. حتی بعضی چیزها مثل نگه داشتن سطح استرس شما تحت کنترل می تواند کمک کند. الان زمان خوبی است که در باره ایجاد تغییراتی که می توانند اثر مثبت روی زندگی شما داشته باشند فکر کنید. شما احساس بهتری خواهید کرد و سلامت تر خواهید بود.

شما می توانید روی چیزهایی کار کنید که بیشترین نگرانی را برای شما ایجاد می کنند. برای آن چیزهایی که برای شما سختتر است درخواست کمک کنید.

غذا خوردن بهتر

درست غذا خوردن می تواند برای هر فردی سخت باشد. ولی این می تواند قبل و بعد از سرطان دشوارتر نیز باشد. درمان ممکن است ضائقه شما و قدرت چشایی را تغییر دهد. حال تهوع یکی از مشکلات است. شما ممکن است از غذا خوردن بدتان بیایید و وزنتان کم شود در صورتی که شما این را نمی خواهید. یا شما می توانید اضافه وزن پیدا کنید. همه ی اینها می تواند برای شما خسته کننده باشد.

اگر درمان باعث تغییرات وزن یا غذا خوردن یا مزه شود بهترین کار را انجام دهید و به این فکر کید که با گذشت زمان این مشکلات حل می شود. شما می توانید برای حل این مشکل غذاهایتان را در وعده های بیشتر مثلا 2 تا 3 ساعت فاصله بین هر وعده مصرف کنید. شما همچنین می توانید با تیم سرطانتان برای یک رژیم خوب صحبت کنید. همچنین یک متخصص تغذیه می تواند ایده های خوبی به شما بدهد تا این اثرات جانبی درمان را کمتر کنید.

یکی از بهترین کارهایی که بعد از درمان سرطان می توانید انجام دهید این است که غذاهای سالم مصرف کنید. شما ممکن است با این کار شگفت زده شوید وقتی که اثرات مثبت طولانی مدت آن را ببینید. رسیدن و ماندن در یک وضعیت مناسب، یک رژیم سالم و محدود کردن مصرف الکل می تواند احتمال مبتلا شدن به سرطان را کاهش دهد.

استراحت، خستگی و ورزش

خستگی مفرط بین کسانی که درمان سرطان را انجام داده اند رایج است. این یک خستگی طبیعی نیست، این یک خستگی درونی و استخوانی است که با استراحت بهتر نمی شود. برای بعضی از افراد این خستگی تا مدت زیادی بعد از درمان ادامه می یابد و این ورزش کردن و انجام دادن کارها را دشوارتر می کند. اما ورزش کردن می تواند به کاهش خستگی کمک کند. مطالعات نشان می دهد که ورزش کردن منظم می تواند نیازهای فرد را مورد توجه قرار دهد و او را از لحاظ فیزیکی و احساسی قوی تر کند.

اگر شما مریض بودید و در زمان درمان خیلی فعال نبودید، این تناسب شما، تحمل شما و قدرت ماهیچه ای شما را که نرمال است کاهش می دهد. هر برنامه ای برای فعالیت فیزیکی باید با وضعیت شما سازگار باشد. شخصی که هیچوقت ورزش نمی کند قادر نیست که به همان اندازه ای که، یک فرد سالم در هفته 2 بار بازی تنیس می کند، ورزش کند. اگر در چند سال اخیر ورزش نکرده اید، شما می باید که آرام آرام شروع کنید – شاید فقط با پیاده روی کم  - برای اطلاعات بیشتر می توانید به "تغذیه و فعالیت های فیزیکی در زمان و بعد از درمان سرطان :پاسخ ها به سوالات رایج" مراجعه کنید. با تیم مراقبت سلامت خود صحبت کنید قبل از اینکه چیزی را شروع کنید. نظر آنها را در رابطه با برنامه های ورزشی خود بگیرید. بعد از آن سعی کنید که دوستی پیدا کنید که با شما ورزش کند تا تنهایی آن را انجام ندهید. داشتم خانواده و دوستان زمانی که شما یک برنامه ورزش را شروع می کنید می تواند به شما حمایت بیشتری بدهد تا به شما کمک کند که با آن جلو بروید.

اگر شما خیلی خسته شده اید، شما نیاز دارید که فعالیت خود را با استراحت متعادل کنید. این خوب است که استراحت کنید، وقتی به آن نیاز دارید . بعضی اوقات برای مردم واقعا سخت است که به خود اجازه دهند که استراحت کنند وقتی که عادت داشته اند که تمام روز کار کنند یا خانه داری کنند، اما این وقت آن نیست که زیاد به خودتان فشار آورید. به بدن خود گوش کنید و استراحت کنید، وقتی به آن نیاز دارید. برای اطلاعات بیشتر درباره خستگی ، بخش "خستگی در مردم با سرطان و کم خونی در مردم با سرطان" مراجعه کنید.

در ذهن داشته باشید که ورزش کردن می تواند سلامت فیزیکی و روحی شما را بهتر کند.

  • تناسب قلبی عروقی شما را بهتر می کند (قلب و دستگاه گردش خون)
  • همراه با یک رژیم خوب ، به شما کمک می کند که روی یک وزن مناسب باقی بمانید.
  • ماهیچه های شما را قوی تر می کند
  • خستگی را کاهش می دهد و به شما کمک می کند که انرژی بیشتری داشته باشید
  • می تواند کمک کند که اضطراب و افسردگی را کم کند
  • باعث می شود که شما احساس خوشحالی بیشتری کنید
  • به شما کمک می کند که احساس بهتری نسبت به خود داشته باشید

 و طولانی مدت، ما می دانیم که انجام دادن فعالیت های معمولی فیزیکی، در کمک کردن به کاهش احتمال وقوع بعضی از سرطان ها نقش ایفا می کند و همچنین برای سلامت سودمندی های بیشتری دارد.

اگر درمان برای سرطان سینه دیگر جواب ندهد

اگر سرطان به رشد خود ادامه دهد یا بعد از یک نوع درمان بازگردد، این ممکن است که برنامه درمانی دیگر هنوز بتواند سرطان را درمان کند، یا حداقل به اندازه کافی آن را کوچک کند تا به شما کمک کند که بیشتر زندگی کنید و احساس بهتری داشته باشید.اما وقتی که شخصی روش های درمانی متفاوتی امتحان کرده است و سرطان بهتر نشده است، سرطان تمایل پیدا می کند که در مقابل همه درمان ها مقاوم شود. اگر این اتفاق بیفتد، این مهم است که سودمندی های محدود ممکن درمان جدید را در مقابل با جنبه های منفی سبک سنگین کنید. هر کسی روش خود را برای نگاه کردن به این قضیه دارد.

این ممکن است که سخت ترین قسمت جنگ شما با سرطان باشد – زمانی که شما تحت درمان های زیادی بوده اید و هیچ کدام دیگر جواب نمی دهد. پزشکتان ممکن است که به شما گزینه های جدیدتری را پیشنهاد کند. اما در جایی شما ممکن است که نیاز داشته باشید تا در نظر بگیرید که آن درمان وضعیت سلامت شما را بهتر کند یا نتیجه یا وضعیت نجات شما را از سرطان تغییر دهد.

اگر می خواهید تا جایی که می توانید درمان دریافت کنید ادامه دهید، شما نیاز دارید که درباره شانس های درمان که سود دارند فکر کنید و اینکه چگونه این با ریسک های احتمالی و اثرات جانبی مقایسه می شود فکرکنید . در بسیاری از موارد، پزشکتان می تواند تخمین بزند که چقدر سرطان به درمانی که شما در نظر دارید پاسخ بدهد. برای مثال ، پزشک ممکن است بگوید که شیمی درمانی یا پرتو درمانی بیشتر ممکن است که شانس جواب دادن 1% داشته باشد. بعضی از مردم بازهم وسوسه می شوند که این را امتحان کنند. اما این مهم است که درباره آن فکر کنید و دلایل خود برای انتخاب کردن آن برنامه را بفهمید.

اهمیتی ندارد که شما تصمیم بگیرید که چکار کنید. شما باید تا جایی که می توانید احساس خوبی داشته باشید. مطمئن شوید که شما برای دریافت درمان برای علائمی که می توانید داشته باشید سوال بپرسید، مثل حالت تهوع یا درد. به این نوع از درمان مراقبت تسکین پذیر می گویند.

مراقبت تسکین پذیر کمک می کند که علائم را از بین برود، اما از آن نمی توان انتظار داشت که بیماری را درمان کنند. این می تواند همراه با درمان سرطان انجام شود، یا اینکه می تواند خود درمان سرطان باشد. تفاوت آن در هدف آن مشخص می شود – هدف اصلی مراقبت های تسکین پذیر این است که کیفیت زندگی شما را بهتر کند یا به شما  کمک کند که تا جایی که می توانید احساس خوبی داشته باشید و بعضی اوقات این معنی استفاده از داروهایی را می دهد که علائمی مثل درد یا حالت تهوع را از بین ببرد. هرچند بعضی اوقات درمان هایی که برای کنترل علائم استفاده می گردند شبیه همان هایی هستند که برای درمان سرطان استفاده می شوند. برای مثال، پرتو درمانی ممکن است که برای کمک به رفع درد استخوانی که با پخش سرطان به آن نقطه ایجاد شده است، کمک کند. یا شیمی درمانی می تواند به کوچکتر شدن تومور کمک کند و آنرا از مسدود کردن روده باز دارد . اما این شبیه آن درمانی نیست که برای سرطان به کار می رود. شما می توانید درباره تغییراتی که رخ می دهند وقتی که درمان های شفابخش از کار می ایستند و برنامه ریزی برای خود و خانواده اِتان به بخش "نزدیکی پایان زندگی "و "دستورات پیشرفته" مراجعه کنید.

در جایی شما ممکن است از مراقبت بیمارستان سود ببرید. این مراقبت مخصوصی است که خود شخص را به جای بیماری درمان می کند; روی کیفیت ، به جای طول زندگی تمرکز می کند. بیشتر اوقات، در خانه این سرویس داده می شود. سرطان شما ممکن است مشکلاتی را ایجاد کند که نیاز دارند که مدیریت شوند، و بیمارستان روی راحتی تمرکز می کند. شما باید بدانید درزمانی که  که مراقبت بیمارستان را دریافت می کنید ، این به معنی پایان درمان هایی مثل شیمی درمانی و پرتو درمانی است، این مساله این معنی را نمی دهد که شما نمی توانید درمان برای مشکلاتی که با سرطان شما یا دیگر وضعیت سلامت ایجاد شده باشید، داشته باشید. در بیمارستان تمرکز روی مراقبت شما برای زندگی کردن تا جایی که ممکن است  می باشد و همچنین تمرکز روی احساس خوب داشتن تا جایی که می توانید، می باشد. برای اطلاعات بیشتر بخش "مراقبت بیمارستان" را بخوانید.

امیدوار بودن نیز مهم است. امید شما برای درمان ممکن است خیلی روشن نباشد، اما هنوز برای اوقات خوب داشتن با خانواده و دوستان، امید هست. اوقاتی که با خوشحالی و معنا پر شده اند. متوقف شدن در این زمان در درمان سرطان شما به شما این شانس را می دهد که روی مهم ترین مسائل زندگی خود، دوباره تمرکز کنید. حالا زمان این رسیده است که کارهایی را انجام دهید که همیشه دوست داشته اید انجام دهید و کارهایی را که دیگر نمی خواهید انجام دهید را انجام ندهید. هرچند که سرطان می تواند فراتر از کنترل شما باشد، شما  می توانید هنوز انتخاب هایی انجام دهید.


ترجمه شده از وبسایت: www.cancer.org 


این مطلب را به اشتراک بگذارید

برچسب های این مطلب:

نظرات کاربران


%name%

%text%


مشکلی پیش آمده است.


آکادمی بسکتبال اندیشه پارسیان آموزشگاه زبان اندیشه پارسیان آموزشگاه زبان مرکز آزمون ÖSD در تهران خرید مودم خرید مودم همراه
�?یسبوک آی تی طب توییتر آی تی طب گوگل پلاس آی تی طب اینستاگرام آی تی طب آر اس اس آی تی طب

به آی تی طب خوش آمدید. این وب سایت خدمات پزشکی ارائه نمی کند.

طراحی اپلیکیشن و طراحی وب سایت : پردو وب


کلیه حقوق متعلق به مرجع پزشکی ایران، آی تی طب می باشد.