ADHD (بیش فعالی و کم توجهی) و رفتارهای پرخطر در بزرگسالان

بازدید از این مطلب: 2035 | | تاریخ نگارش:



اگر کسی که از او مراقبت می کنید مبتلا به  ADHDاست، ممکن است متوجه شده باشید که کارهای او با عملکردی خاص ممکن است موجب ناراحتی شما، افراد دیگر، و یا حتی خود شخص شود. کارهای او می تواند به ADHD مرتبط باشد. همه بزرگسالان مبتلا به ADHD مرتکب رفتارهای پرخطر نمی شوند، اما بسیاری از آنها این کارها را انجام می دهند.

دلیل آن چیست؟ تحقیقات نشان می دهد که افراد مبتلا به  ADHD، اغلب سطوح پایین تری از مواد شیمیایی مخصوص مغز به نام انتقال دهنده های عصبی را دارا هستند. دوپامین یکی از آنهاست.

دکتر استفانی سرکیس، مشاور بهداشت روانی و نویسنده کتاب ADHD در بزرگسالی:راهنمایی برای افرادی که ADHDبه تازگی در آنها تشخیص داده شده است ، معتقد است:" رفتارهای پرخطر می توانند سطح دوپامین را افزایش دهند، که ممکن است بخشی از دلایلی باشد که برخی از افراد مبتلا به ADHD به این کارها روی می آورند. خطر کردن می تواند برای آنها مقداری از دوپامین از دست رفته را جبران کند.

افراد مبتلا به ADHD ممکن است صفات ژنتیکی خاصی را داشته باشند که آنها را به کارهای مخاطره آمیز و یا تکانشی مستعد سازد.

برای برخی از افراد مبتلا به ADHD، مشکلات ممکن است آنقدر کم اهمیت جلوه کنند که به تاخیر در قرار ملاقات ها بیانجامد. برای برخی دیگر ممکن است به کارهای خطرناک، مانند رانندگی با سرعت های نا مطمئن و یا سوء استفاده از الکل منجر شود. درک ارتباط بین ADHD و رفتارهای پرخطر می تواند به شما و عزیزانتان که مبتلا به  ADHD هستند کمک کند.

مشکلات رایج مرتبط با ADHD

برخی از رفتارهای مشکل و یا خطرناک مربوط به ADHD عبارتند از:

  • مشکل در داشتن انگیزه یا به پایان رساندن وظایف (در محل کار یا در خانه)
  • تاخیر و یا عدم انجام تعهدات، قرار ملاقات ها، یا مسئولیت ها
  • هزینه ها و یا ولخرجی های زیاد
  • شروع دعوا و یا بحث و جدل
  • مشکل حفظ دوستی ها و روابط عاشقانه
  • سرعت زیاد و رانندگی خطرناک
  • مصرف مواد مخدر (ADHD باعث می شود تا شش برابر بیشتر احتمال اعتیاد به مواد مخدر و الکل برای شما وجود داشته باشد.)
  • رفتارهای پرخطر جنسی، مانند داشتن رابطه جنسی حفاظت نشده

چیزهای دیگر نیز می تواند در اینکه آیا کسی که مبتلا به ADHDاست به روشی مخاطره آمیز یا خطرناک عمل می کند،  نقش بازی کنند. محیط خانواده، دوستانی که با آنها وقت خود را می گذرانند و مشکلات سلامتی مانند افسردگی یا صدمه به سر می توانند شرایط را متفاوت سازند.

چگونه کمک کنیم

اگر کسی را که دارای ADHDاست می شناسید، و کارهایی را انجام می دهد که باعث نگرانی شما می شود، کارهایی هستند که می توانید برای کمک به آنها انجام دهید.

او را مورد سرزنش قرار ندهید. سرکیس می گوید "مهم ترین چیزی که باید به خاطر داشته باشید این است که ADHD اختلالی بیولوژیکی، عصبی و ژنتیکی است. بیماری واقعی است، و می تواند پیامدهای واقعی برای کسانی که مبتلا به آن هستند ایجاد کند ".

مهربان بودن و درک کردن (به جای عصبانی بودن یا انتقاد کردن) احتمال آن را بالا می برد که عزیزانتان به  شما اعتماد کرده و زمانی که با مشکلی مواجه می شوند به سراغ شما بیایند.

در برنامه ریزی مشارکت داشته باشید. سرکیس می گوید :"ADHD بر لوب های جلو مغز ، که مسئول سازماندهی و برنامه ریزی هستند تاثیر می گذارد".

با او همکاری کرده و به یک روال پایبند باشید. به عنوان مثال، می توانید یک تقویم درست کرده و برنامه فعالیت های خاص در همان زمان را در هر روز یا روزی از هفته مشخص کنید.

این امر می تواند احتمال تاخیرها را کاهش دهد و به او کمک کند تا تعهدات خود را پیگیری کند.

با همدیگر فعال باشید. تحقیقات اخیر نشان می دهد که ورزش برخی از علائم ADHD را کاهش می دهد. یک دلیل می تواند این باشد که فعالیت بدنی هرچند کم می تواند سطح مواد شیمیایی مغز مانند دوپامین را افزایش دهد. بالا بردن سطح مواد شیمیایی به روشی درست و سالم مانند ورزش ممکن است این احتمال را کاهش دهد که فرد مبتلا به ADHD کارهای خطرناک دیگر مانند اعتیاد به الکل و یا افزایش سرعت را انجام دهد.

او را تشویق کنید که به دنبال درمان و ادامه دادن آن باشید. داروهای ADHDبه برخی از افراد کمک می کند. یک مطالعه نشان داد که مردان مبتلا به ADHD که به مصرف داروهای ADHD خود ادامه می دهند خطر حوادث رانندگی خود را بیش از 50 درصد کاهش داده اند. مشاوره با یک روانپزشک متخصص در درمان ADHD می تواند به عزیزتان کمک کند تا تصمیم بگیرد که آیا دارو درمان مناسبی است.

تحقیقات جدید نشان می دهد که رفتار درمانی شناختی، علائم ADHDرا کاهش می دهد. این نوع از درمان به تغییر افکار منفی به منظور تغییر رفتار تمرکز دارد.

سرکیس می گوید:" دارو و مشاوره با هم بهتر از تنهایی موثر هستند، بنابراین اگر عزیزتان مایل به دیدن روانشناس یا درمانگر نیست، به او توصیه کنید که این کار را انجام دهد." «هیچ درمانی برای ADHD وجود ندارد، اما رسیدگی می تواند تفاوت بزرگی را در بهبود کیفیت زندگی برای افراد مبتلا به این اختلال ایجاد کند."


ترجمه شده از وبسایت: www.webmd.com


این مطلب را به اشتراک بگذارید

برچسب های این مطلب: پرخطر خطرناک ریسک

پر بیننده ترین مطالب مرتبط با: ADHD (بیش فعالی و کم توجهی) و رفتارهای پرخطر در بزرگسالان


نظرات کاربران


%name%

%text%


مشکلی پیش آمده است.


آکادمی بسکتبال اندیشه پارسیان آموزشگاه زبان اندیشه پارسیان آموزشگاه زبان مرکز آزمون ÖSD در تهران خرید مودم خرید مودم همراه
�?یسبوک آی تی طب توییتر آی تی طب گوگل پلاس آی تی طب اینستاگرام آی تی طب آر اس اس آی تی طب

به آی تی طب خوش آمدید. این وب سایت خدمات پزشکی ارائه نمی کند.

طراحی اپلیکیشن و طراحی وب سایت : پردو وب


کلیه حقوق متعلق به مرجع پزشکی ایران، آی تی طب می باشد.